Selam kızlar dün başımdan geçen bir olayı anlatmak istedim. Öncelikle 10 yıllık evliyim 6 yaşında bir çocuğum var. Ben çoookk gençken bundan 16 17 yıl önce bir sevgilim vardı. O zamanlar büyük bir aşk olduğunu düşünüyordum. İlk aşkım falan. Neyse çocuk madde bağımlısıymış bunu ben ilişkiden sonra öğreniyorum tabi. Tedavi görmüş vs. Ama tipine bakınca bıraktı demezsiniz. Ailevi problemleri vardı falan. Neysee lisede arkadaş grubumuz vardı kızlar ayrıl bundan adam olmaz diye baskı kuruyorlardı. Bende bir tenefüste ayrılık mesajı attım ona. Sonra 1 hafta kendime gelemedim. Ergenliğin vermiş olduğu yetkiyle aşk acısı çektim.
bu olaydan 3 5 ay sonrada eşim olacak adamla tanıştım. Arada aklıma gelirdi. İnstagramdan falan aratırdım. Yanlış anlaşılmasın kocamı seviyorum. Onunlada uzun soluklu bir ilişkiden sonra evlendik. Benimki tamamen yaşıyormu (gerçek anlamda altın vuruş yapacağından korkardım) maddeyi bıraktı mı evlendi mi vs diye. En son sanırım 6 7 yıl önce bakmışımdır. Neyse konu uzadı dün eşimle birlikte kızımızı parka indirdik. Karşıdan biri geliyor tanıdık bir bakış 5 10 saniye bakıştık aa gökhan dedim iyi günler dedi gitti. Sonradan farkettim Kızının elini tutuyordu. Bi değişik oldum. Nasıl anlatılır bu duygu bilmiyorum sanırım onunla gurur duydum. Gördüğüm kadarıyla hayatını düzene sokmuş, hep istediği aileyi kurmuş güzel bir karısı çocuğumla aynı yaşta bir kızı var. Biraz duygulandım ama bu keşke ayrılmasaydık duygulanması değildi. Biz büyüdük iki ayrı ebeveyn olduk duygulanmasıydı. Eşime birkaçkez söylemek istedim ama yanlış anlar diyede çekindim. Hep bu sahneler filmlerde olur sanırdım
sizinlede paylaşmak istedim.