Psikologla oturup konuşamam ki iki dk zıplamadan durmuyorGeçecek güzel dostum bitecekAllah bir lütuf vermiş biraz zor evet ama bitecek
İnanın herkes annesi ile büyütme şansına sahip olamıyor
Bazısının çocuğu olmuyor mesela ben 3.defa tüp bebeğe başladım defalarca bebeklerimi kaybettim. Herkesin imtihanı farklı daha çok gençsiniz bitecek lütfen üzülmeyin yiyin için beslenin birde online psikologlar var aşırı iyi geliyor eğer fırsatınız varsa konuşun onlarla
Ağlasa dahi masaj yap ozamanlar bende ağlamasındna korkardım ağlamasın diye kırk takla atardım ama biraz ağlasın bir şey olmaz masajı ihmal etme gerçekten en iyi masaj iyi geliyor. Özellikle her beslenmeden önce bacaklarını karnına doğru ittir. Bir de bize hamak yok iyi gelmişti. Kolik yani gazlı bebekler sallanmaktan hoşlajırlar ayağında galan sallamayı dene kriz anlarındw. Cok enteresan ama bi kere yaptığında ağlıyo sevmiyo diyip yapmamazlık yapma. Benim kıs o gün ayağımda salladığımda ağlasa öbür gün salladığımda rahatlar uyurdu. Birde beyaz gürültü sesini aç ağladığı zamanlarda o da rahatlatıyor.
Gerçekten çok zor . Bıraksan durmuyor herkes kenara koy altı temiz karnı yoksa uyur sen alıştırmışsın diyor sanki keyiften
Aynen kucağa alışmış diyenleri kucağıma alıp boğmak istiyorum bazen.
Şu an tükenmişlik sendromu yaşıyor olabilirsin. Benim kızım da tıpkı böyleydi. Bizim çok uzun sürdü emzirmeyi bırakana kadar. Muhtemelen sütüm dokunuyordu ona. Şimdi iki yaşında tüm sıkıntıları bitti. Erkenden yatıp uyuyor. Gece üçlere dörtlere kadar uyumaz kucağımda gezerdi. Hiç bitmeyecek gibi geliyordu. Hayattan bezmiştim. Ama bitiyor. Hatta şimdi iki aylık hamileyim (sürpriz bir şekilde) umarım gelen kızım kadar problemli bir bebek olmaz
Benim de annem yok ben de yalniz buyuttum seni cok iyi anliyorum.Bir tek benim bebeğim böyle diye düşünme...emin ol birçok kişi aynı şeyleri yaşıyor.yorgun hissetmen çok normal ilk zamanlar gerçekten cok zor çünkü.
Ben babamı doğumdan 5 gün sonra kaybettim bebeğim erken doğmuştu babamın cenazesine bile gidemedim ne yemek istiyordum ne de su ama biliyorum ben kendimi bırakırsam bebeğim zarar görecek onun için dayandım onun için çabaladım onun kokusuyla ağladım onu düşündüm sizde öyle yapın bebeğini al kucağına kokla sana nasıl muhtaç olduğunun farkına var biz anneyiz kimseye ihtiyaci yok bebeğimizin bir tek bize ihtiyacı var bu günler mutlaka geçecek ama sen güçlü olmalısın bebeğin için
Merhaba öncelikle başınız sağolsun zor günler geçirmişsiniz ve geçiriyorsunuz. Biliyor musunuz bebeğinizle yaşayabileceğiniz güzel anıları kaçırıyorsunuz şu an. Belki sizin gerginliğiniz bile yansıyor olabilir ona. Ve en önemlisi eğer söylediğiniz gibi alerjisi varsa bu da bebekte huzursuzluk yapar. Kısa uyku aralıkları ,sürekli ağlama, kakada mukus ya da kan, kendini yay gibi germe olabilir. Eğer anne sütü almıyorsa muhakkak alerjiye özgü tıbbi mama kullanmalı. Öyle market mamaları sorununuzu çözmez. Eğer sorunlarınızla kendi başınıza baş edemiyorsanız psikolojik destek almanızı öneririm. İnanın herşey yoluna girer herşeyi unutursunuz kaçırdığınız zamana yanarsınız.
Öncelikle başın sağ olsun. İnsan en zor zamanında annesini arıyor, bu yoklukla birlikte zorlukların sana iyice ağır geliyor. Benim anacığımda kanser hastası. Yaşı da var. Çok yardımcı olamadı bana annem de. Desteksiz olmak çok zor. Hele bir de gurbettesin. Sonuna kadar bunalmakta haklısın.Benim oğlum da inanılmaz zor bir bebekti meme reddi çok yaşadım. Ağlaya ağlaya az bir süre emzirdim, hep ağlardı uyumazdı. Geçmeyecek gibi geliyordu. Ama geçti. Her döneminin zorluğu var ama yenidoğan ayrı zor. Her bebek bir değil ama ileride çok güzel anlar yaşayacaksın bebeğinle, onları düşün.
Doktor normal dedi test yaptırmadı ama ısrar mı etsem acaba çünkü içimden bir ses alerjik diyor
O kadar haklısınız ki bugün bol bol öptüm kokladım bebeğimi ağlayacak diye korkmadan huzursuz edermiyim sıkar mıyım diye korkmadan ve sanırım daha çok ilgi istiyormuş
Geçecek, hatta o kucağınızdaki minik size şefkat gösterecek sarılacak öpecek minik elleriyle saçınızı yüzünüzü okşayacak
