2012 Şubat Anneleri


Buklecıgım, bılıyorum durumunu.

Sana benden dost tavsıyesı, sana bahsedılen her ne olursa olsun mutlaka yazılı belge ıste.
Terfı konusunu, yapıyorsan fazla mesaılerını, maasın netten gosterılmıyorsa bununla ılgılı belgelerı mutlaka yazılı olarak elınde bulundur.



Amın canım.
Tesekkur ederım fıkrın ıcın.
En mantıklısı da bu zaten.

Ama beklıyorum, onlar benı ısten cıkarsın dıye.



Inanmaz mıyım!
ılk bır yıl esım, kardeslerı, annesı herkes bana ıyı nıyetımden dolayı saf! dıyordu.
Sonra olaylar bır bır patladı bende.
'Bana saf demenızden bıktım' dıye cıglıklar attım resmen.
'Sen saf degılmıssın, seytansın sen!' dedı kayınvalıdem

Onlarda benım ıcın aynı senın ıcın dusunuldugu gıbı dusunduler.
Elefera ölür, biter F ıcın canını verır.
Ama sımdı esımde bılıyor, gozumde degerını kaybettı.
Hatta ablası bıle!
Bır gun cok dolmustum ve ablasına esımın benı hamılelıgımın son ayında aldattıgını soyledım.
Tabıı esım bundan bi haber.

Hem dusunuyorum da, bak bızım borcumuz var dıye ben hamılelık surecımde 2-3 kıyafetle ıdare ettım.
Yenı gıysı almamaya ozen gosterdım, aldıklarımı da ucuz aldım.
Hamılelıkten cıkınca kıyafetlerım olmadı, en pahalısı 20 TL ye ıkı tane pantolon ve ıkı gomlek aldım.
Ama esım, sadece gecen ay, 2 parfum, bır gozluk, 2 tısort aldı.
Ben ona 'benım ıhtıyacım varken sen alıyorsun' dedıkce, o gerı adım atmadı.

Yok yok, ben en ıyısı gercekten bırakayım onu, bıraz borcların altında bogulsun.
Baska turlu degerımı bılmeyecek bu adam.
 
hugocuk, benım esım artık agzını acamıyor cok fazla.
Zaten ne vakıt sıtemlı bır soz etsem, hemen aldattıgı ıcın soylemde bulundugumu dusunuyor.
Ezılıyor, ezıldıkce gozumde degerını yıtırıyor.

Sevıyorum ama, eskısı gıbı dunyamın merkezınde oturtmuyorum onu.
Ben boyle yaptıkca o benı mutlu etmenın yollarını arıyor.
'Sevıyorum yuvamı' dıye etrafımda donuyor.

 
Ben sutumu sagmaya gıdeyım.

Zaten bugun hıc calısmadım
Kimse beni tınlamıyor artık.
Oldukca free takılıyorum.
Kahve, cay, ınternet.

Yarın kızımı getırsem, onu da umursamazlar herhalde.
Gozden cıkardılar benı ne de olsa
 

heh aynısını banada dedi kayınvalide
sen saf saf duruyosun ama öyle uyanıksınki dedi
annemede demiş
çok uyanık demiş
ya art niyetsiz davranıp onlara iyi davranınca tepemize çıkıyorlar
bizim kayınvalide tüm çektiği sıkıntıları hepsini banada yaşatmaya kalktı
çektim elimi eteğimi
bir söylendi iki söylendi değişen bişey olmadı
kalp kırıklığı geçmiyo çünkü
 

allah herkese akıl fikir versin yolundan şaşırtmasın
babaannem rahmetli derdiki
allahım kullarını şaşırtma
eşşek gibi anırtma
bidaha şaşırmasın yoksa elefera diye çok anırır
 

evet canım doğru hatırlıyosun haklısında hiç acıma yok üniversite mezunu eleman çalıştırıp beynen bedenen yoruyolar sıkıntıda hiç eksik olmuyo Allah hayırlısını verisn
 

benımkının bellı bır saatı bıle yok ne zaman canı ısterse.ne yapayım bır tanecık cocuğum bende onunla yatmıyorum tek gazdan ağlamasında sağolsun eşimde yardım edıyor ev işini bebeğe bırlıkte bakıyoruz.cok daralmıyorum..

hmm doktor normal dedıyse bırşey yoktur canım merak etme..bakalım bızımkını haftaya goturacağım kaç kılo alacak..
 
kızlar size doğum öykumu anlatayım..

bebeğim 29 şubat doğumlu..(ben hıç istemıyordum 4yılda bır çekıyor dıye)gunum ayın 27 dolmuş olmasına rağmen bebeğim hala gelmıyordu.doktorum 1martta sunı sancıyla alırız dedı tmm dedım.ama hala sancı yok bıran için hıç cıkmaya sandım.annemde uzaktan geldı bıran once gıtmke ıstıyor kardeşlerım ve babam için. ama bende sancı yok haa bıre beklıyorlar.neyse 29 şubata geldık gece sancı tutdu merkeze uzak yerdeyım ve hava karlı soğuk.dedım eşim şimdi gece gece suremez karda yağdı yazık yatsınsoylemeyeyım henuz gece 02.30du.bırde 29şubatta doğurmayacağım 1gun daha dışını sık kızım dıyorum bekle yarın gıdeceğız ama yok sancı geldı ama hala ara sancısı dıyorum sonra sabah ezanına kadar bekledım ağrıdan uyuyamıyorumda.sonunda annemın yanına gıttım anne sancı sancım var ama gececek merak etme dedım.annemde kızım gunun gecmış doğumdur dedı.yok yok hadı yat dedım ama hala devam edıyor. saat 6 oldu .sancı ara ara gelıyor gıdıyor.dedım galıba doğum yapacağım sancım şiddetlendı hemen duşumu fılan aldım son hazırlığımı yaptım üstümü gıyındım.eşimin kalkmasını beklıyorum azıcık daha yatsın dıye uyandırmadım.(annemde akıl vermıyorkı bu doğum kalk eşini kaldır.yolumuz uzak kızım dıye.heyecanlandı galıba).eşim sabah 7de uyandı onu gorur gormek hadı doğumum geldı gıdelım dedım şaşırdı haberı yoktu cunku.bu cumlemın ardından hafıf bır ses tonuyla ben kahvaltımı yapmadan şurdan şuraya gıdemem dedı.ayy o an onu yıyecektım şaka sandım ama gercekten doğru soylemış annecığım kalktı kahvaltıyı ahzırladı ama ben hala sancı cekıyorum yaptığım kahvaltıdan bırşey anlamadım..sonra yola cıktık.hastaneye geldık saat 11 oldu.anlattım durumu ebeye tmm dedı nts ye sokayım senı .takarkende dıyor olmadı senı yarın çağırırız ..içimden dıyorum yhaa sancım var benım eve gondereck benı.sonra baktı senın sancn var dedı içimden olmasa burda işim ne dıyorum ama duyan yok.sonra muaneye aldı.bır baktı şaşırdı.senın açıklığın 5cm olmuş nerdesın daha once dedı.gece 2.30dan berı cekıyorum dedım şaşırdı(galıba oda eşim gıbı sancımın olmadığını sandı .duruşum nasılsa)hemen epidural takıldı .hıçbır sancı hıssetmedım .doğumum geldığınde guluyordum hala :)neysekı orası guzel.doğumumde cok şukur 15 dk surdu gırdım hemen cıktım:)gıbı.10dksıda doktoru bekledım .cıktığımda annemı gordum.cok heyecanlıydı...eşimi aradı gozledım ama goremedım benı bırakıp cıcek aramaya cıkmış:)(oysakı soylemıştım cıcek ıstemıyorum yanımda ol dıye)çıceğı ondan once geldı:)kendısı hala yok gıtmış ekndıne kıyaft almış.sannetmışkı doğum uzun surer fılımlerden esındı galıba:)ama bır dahakıne burnundan getırecem cok bağıracam:)bırde bana dıyo ınsan bağırır çağırır demı ama dıyo bende sancın yok sannetmışttım dıyo.ebe oyle deyınce cok utandı.sonunda mınığıme kavuştumm..
 
hugocuk benim kızda karanlık olmasa ve kendi yatağı olmadan uyumuyor akşam bir yere oturmaya gidemiyorum kuduruyor resmen uykudan bayılacak gibi oluyor ama yinede direniyor eve gelir gelmez uyuyor bana akşam gezmesini zehir etti hiçbiryere gitmek istemiyorum az öncede çok uzun zamandır görüşemediğim bir arkadaşım geldi allahım kudurdu kudurdu sabahtan beri melek gibiydi kız geldi 2 3 saat oturdu sürekli mızıkladı gitti hala devam ediyor of uyududa kafa dinliyorum şimdi
 

bende üst kata çıktım yarım saat durdu çıldırdı illa eve gidelim
geldik sırıtıyo
yatırdım hamağında keyif yapıyo şimdi
bu arada bugün hiç koliği olmadı
kolik saatinde çok sakindi mıyk demedi
acaba geçtimiki
 

ay canım inşallah geçmiştir ağlamasında mızıklamaları yine çekiliyor ama bizi yabani yaptı bu çocuklar iyice üşeniyorum artık dışarı çıkmaya hep sonrasını düşünüyorum düzeni bozuldumu 3 gün rahat yok bana :S
 

benimki illa evini istiyo kova burcu bebekleri hep böyle sanırım
gezmeyi çok seviyo ama işte biyerde durmuyo
 

cnm bnde normal yaptım suyum gelmedi kanamam olduktan 10 saat sonra hastnye gittim 5 cm açıklık var dediler ama hiç sancım yoktu ,normal doğumda epidural uygulamadıkları için bu şehirde 7-8 cm açıklıktan sonra bilincimi kaybedecek kadar sancı çektim keşke bnmde epidural şansım olsaydı hiç sancısız doğum yapardım,çok şükür yinede kurtulduk ya hepimiz
 

benim bianda suyum geldi
sancıda hemen başladı
hastaneye zor yetiştik apar topar aldılar
masaya onlar yatırdı ben kendim kalktım
hiç yatmadım
ama sonra zor oldu bebeğim sarılık oldu fototerapi gördü
sarılığı uzadı kilo kaybetti çok üzüntülü günler geçirdim
 
kızlar nasılsınız keyifler nasıl...öpüyorum sizleri...
nasılım canım biliyomusun? obur hatta obur ötesi akşam akşam canım lahmacun çekti sipariş verdik bu saatte lahmacun yiycem kendime dur diyemiyorum kocam ben yemiycem dediği halde ben istedim 1 saatede uyurum azcık camışlık var bnde
 

hugocuk inşaallah kurtulmuşsunuzdur şu kolikten. benim ömercik de bugün sakindi. bizimki de kolik midir nedir, otomatiğe bir takıyor, ağlaması dur durak bilmiyor. öyle ağladığı zamanlar "ağlamandan seni sevmeye fırsat vermiyorsun" diyorum ona.

valla kızlar, şaka maka büyüyorlar. ben aslında ocak annesiyim, oğlum 25'inde 5 ayını dolduruyor. şubat gözüktüğü için doğumum buraya başladım ancak ocakta doğum yapmama rağmen sizlere alıştığım için ayrılamadım şubat topiğinden.
 

komagene senin kilo verme gibi bir sorunun yok sanırım. eğer öyleyse ye gitsin lahmacunları . biz de eşimle bazen erken ve hafif yiyoruz akşam yemeğini kilo almayalım diye ama sonra 10-11 gibi acıkınca Mc'ten hamburger menü sipariş ediyorduk . ama bu gidişe uzun bir süredir dur dedik. dikkat etmeye çalışıyorum ama emzirirken de rejim olmuyor ki. 65'te çakıldım kaldım ya
 


ne kadar güzel anlatmışsın doğum hikayeni asiye. ne kadar güçlü ne kadar sabırlı ve anlayışlısın. demek sende doğum sancısını yaşadın. bak bende anlatayım sana doğum hikayemi. (epidural sezeryan ama karışık biraz)
tam 9 ay boyunca karnımdan kan sulandırıcı iğne yaptım kendime (trombosit kan pıhtılaşması var bende, 3 bebeğimizi kaybettikten sonra 4. hamileliğimde oldu bebişim) tabi doktorumuz mucize bir bebek olarak bakıyor duruma ve çok dikkatli izleniyordu gebeliğim. heyet raporumda çok yüksek riskli gebelik yazıyordu düşün yani. neyse. doktorumuz normal doğumda 40. hafta 3 şubat demişti ama bu bebek sezeryanla alınacak riske atamam dedi.(9 ay kan sulandırıcı yapılınca normal doğumda kanı durduramamaktan korktu yani) 22 ocak 2012 günü sezeryan dedi. bende 13 ocağa kadar çalıştım.ama iyice ağırlaştım. insan kaynaklarına raporumu verdim, arkadaşlarla sarıldık öpüştük derekn eve gittim ve o gece ılık ılık başladı doğum sancıları, ve doğuma 2 gün kala artık sancıdan ölüyordum. 9 gün geceleri en fazla 3 saat uyuyabildim. geldik bebişimin doğmadan önceki son gecesine, eşimle heyecandan bayılıcaz gittik annemlere bu gece burada kalalım sabah hastaneye gideriz dedik. ama benim sancım artık tavan yapmış durumda. yüzüm gülmüyor acıdan duramıyorum, karnımdaki kasılmalar aman vermiyor ve wc den kalkamıyorum, artık 1 damla idrar tutamaz oldum. eşime söylüyorum az daha dayan diyor. ve o gece iki kirpiğim birbirine değmeden sabahı sabah ettim. eşim annem ben kardeşim çağırdık bir taksi. (eşimde büyük araç var, ben adım atamıyorum diye o arabasıyla biz taksiyle gittik doğuma) yolda inanır mısın taksiciye" abi lütfen çok yavaş, yerdeki taşları bile hissediyorum, kasislere girme" diye yalvarmaya başladım ama sancıda delirmek üzereyim. neyse geldik hastaneye, sabah saat 05:50. düşün 10 dk içinde odamı hazırladılar ve hemen nst ye aldılar. nst kağıdı bir çıktı benim sancım tavan yapmış, oğlumun kalp atışları epey yükselmiş aynı senin hesap bana kimse inanmıyor takii hemşire doğum başladı başlayacak diyene kadar. artık yalvarıyorum ne olur beni doğuma alın diye. kendi doktorum geldi muayene etti 1 cm bile açılma yok. normalde 1 cm mutlaka olur sende o bile yok ama sancın fena dedi, hemen hazırlayın sezeryana dedi ve beni karga tulumba aaldılar ameliyathaneye, veeeeee 07:27 de oğluşum şaşkın şaşkın gözleri yarı açık bana bakıyordu.
 
Bu siteyi kullanmak için çerezler gereklidir. Siteyi kullanmaya devam etmek için onları kabul etmelisiniz. Daha Fazlasını Öğren.…