Ailem var çok şükür ama hepsi uzak ailemde arkadaşlarımda kardeşlerimde. Eşime anlatıyorum ama erkekler bizi nr kadar anlayabilir ki?
Sağolsun elinden geldiğince destek oluyor ama ne bilim ya. Allah isteyen herkese hayırlı sağlıklı evlatlar nasip etsin inşallah. Bizde çok bekledik bebeğimizi.
Bu yüzden daha tedirgin oluyorum sıkıntı yaşadıkça yalnız hissediyorum. Yoksa 4 yıl olacak buraya geleli. Kimin ne mal olduğunu anladım ama bazen gerçekten çok üzülüyorum kimseye bir zararım yokken niye böyle bir muamele görüyorum.
Hastane kapılarında ağladığımızı günlerce kimseyle konuşmadığımızı hepsi gördü.
Eşimin ailesinde bir tek görümcem(5 aylık bebeği olmasına rağmen) o gel ben sana bakarım dedi. Geride en az 20 kişi var biri demedi böyle bir şey ve birgün olsun kapımızı çalmıyorlar. Bazen diyorum Allah ım ben ne yaptım bunlarada bana böyle davranıyorlar. Off off

Allah bu mübarek gün hürmetine merhamet versin hepsine