Annemi Artık Sevemiyorum

Sukuretmekicinsebepcok · 30 Ocak 2026

Küçük yaşlardan itibaren annemden şiddetin her türlüsünü gördüm. gece soğukta yatırmaktan tutun elimi ocak ve sobayla yakmaya çalışma gibi şeyler.. Yıllarca sürekli aşağıladı. 11 yaşımda makarna yapmayı beceremedim diye ağlayarak beni dövdüğünü hatırlarım ama bunlara rağmen ben anne babamı kaybetmekten hep korktum okula giderken asla harçlık vermez ben başarılı olunca hep dalga geçerdi hatta okutmak istemedi kendi zorumla okudum.. Çalışmaya başladıktan sonra fiziksel şiddeti bıraktı ve psikolojik şiddete manipülasyonlara başladı. Ben ise beni sevsin diye bütün paramı olduğu gibi Ona verirdim hatta eksik verince borç alır tamamlar ona verirdim.. Buna rağmen hiç kızım diye sevmedi beni bir defa olsun öpmedi beni... Kıyafet alsam yakışmamış diye sürekli üzer aşağılardı.. Anneme dair mutlu olduğum tek anım yok.. Evlendim evlenme aşamasında türlü türlü psikolojik şiddet aşağılanmalara maruz bıraktı.. Nedeni maddi olarak destek vermeyecektim.. Evlendim çocuğum oldu ve çocuğumu çok seviyordu sevdiği için bende geçmişte yaşadıklarımın üzerini kapatmıştım.. Evime geldiğinde yinede ona karşı öfkeliyim en ufak öfkemde eşime kötülerdi beni.. Bütün Bunlara sabrettim taa ki kızım olana kadar.. Kızım olduktan sonra anneliği bu olmadığı bir annenin kızının saçını tararken öpmesi gerektiğini anneliğin merhamet olduğunu çok daha iyi anladım.. Ve annemin çok kötü bir narsist olduğunu çocukluğumu benden çaldığını onun yüzünden insanlardan sevgi almak için hala her türlü fedakarlığı yaptığımı anladım. Maalesef hala bile yaptıklarına pişman değil.
annem ile arama mesafe koydum ama ona tahammül edemiyorum görünce canım acıyor eskiden çok sevdiğim annemden nefret ediyorum bu normal mi?

tiramis_su · 30 Ocak 2026

Nefret etmiyorsunuz . Şimdi bile bir saçınızı oksasa gel kızım diyip kollarını açsa koşa koşa gidersiniz. Çünkü bir kadın ne kadar büyüse de , anne olsa da içindeki o küçük kız çocuğu hep orda. Ve o küçük kız anne şefkatine hep muhtaç.

Çok üzüldüm okurken. Ama bir yandan şunu düşündüm. Anneniz nasıl bir evlilik nasıl bir çocukluk gecirdi. Evet bu bencilligine, doğurduğu evladı şefkat ve sevgiden mahrum bırakmasına meşru zemin olusturmuyor ama acaba o da mı hiç sevilmedi? Sevmek sevilmek nedir bilmiyor olabilir mi? Yani bu tavırlarının altında yatan nedenler olabilir mi?

Belki yaşadıkları, sebebiyle ya da belki karakteri öyledir. Ama bende çocukluğu boyunca babası tarafından hep aşağılanmış, hakaret ve küfüre maruz kalmış bir kız çocuğu olarak diyorum ki, hayat bu acılardan ibaret değil . Sizi sevenler, hayatınıza iyi gelenler için şükredin. Kızınızı coooook sevin. Onunla iyilesirsiniz inşallah. Allah'ım kalbinizin şifasını versin.

ayla1993 · 30 Ocak 2026

Sukuretmekicinsebepcok .!.:
Küçük yaşlardan itibaren annemden şiddetin her türlüsünü gördüm. gece soğukta yatırmaktan tutun elimi ocak ve sobayla yakmaya çalışma gibi şeyler.. Yıllarca sürekli aşağıladı. 11 yaşımda makarna yapmayı beceremedim diye ağlayarak beni dövdüğünü hatırlarım ama bunlara rağmen ben anne babamı kaybetmekten hep korktum okula giderken asla harçlık vermez ben başarılı olunca hep dalga geçerdi hatta okutmak istemedi kendi zorumla okudum.. Çalışmaya başladıktan sonra fiziksel şiddeti bıraktı ve psikolojik şiddete manipülasyonlara başladı. Ben ise beni sevsin diye bütün paramı olduğu gibi Ona verirdim hatta eksik verince borç alır tamamlar ona verirdim.. Buna rağmen hiç kızım diye sevmedi beni bir defa olsun öpmedi beni... Kıyafet alsam yakışmamış diye sürekli üzer aşağılardı.. Anneme dair mutlu olduğum tek anım yok.. Evlendim evlenme aşamasında türlü türlü psikolojik şiddet aşağılanmalara maruz bıraktı.. Nedeni maddi olarak destek vermeyecektim.. Evlendim çocuğum oldu ve çocuğumu çok seviyordu sevdiği için bende geçmişte yaşadıklarımın üzerini kapatmıştım.. Evime geldiğinde yinede ona karşı öfkeliyim en ufak öfkemde eşime kötülerdi beni.. Bütün Bunlara sabrettim taa ki kızım olana kadar.. Kızım olduktan sonra anneliği bu olmadığı bir annenin kızının saçını tararken öpmesi gerektiğini anneliğin merhamet olduğunu çok daha iyi anladım.. Ve annemin çok kötü bir narsist olduğunu çocukluğumu benden çaldığını onun yüzünden insanlardan sevgi almak için hala her türlü fedakarlığı yaptığımı anladım. Maalesef hala bile yaptıklarına pişman değil.
annem ile arama mesafe koydum ama ona tahammül edemiyorum görünce canım acıyor eskiden çok sevdiğim annemden nefret ediyorum bu normal mi?

ben ortada anne göremedim .
rastgele doğduğunuz evdeki psikopat bir kadın dışında

Sukuretmekicinsebepcok · 30 Ocak 2026

ayla1993 .!.:
ben ortada anne göremedim .
rastgele doğduğunuz evdeki psikopat bir kadın dışında

Benimde sorguladığım bu maalesef başka annelere bakıyorum çocuklarını seviyorlar kendi anneme bakıyorum tek düşündüğü kendine ne kadar iyi olduğum.. Herkes doğurabilir ama herkes annelik vasfını taşıyamıyor sanırım

Six Feet Under · 30 Ocak 2026

İmkanınız varsa lütfen bir uzmanla görüşün, sistematik olarak yıllarca şiddete maruz kalmışsınız.

Anne falan da değil doğurabildiği için doğurmuş işte ne annesi, ben olsam kızımdan da uzak tutarım mümkün mertebe.

Sukuretmekicinsebepcok · 30 Ocak 2026

tiramis_su .!.:
Nefret etmiyorsunuz . Şimdi bile bir saçınızı oksasa gel kızım diyip kollarını açsa koşa koşa gidersiniz. Çünkü bir kadın ne kadar büyüse de , anne olsa da içindeki o küçük kız çocuğu hep orda. Ve o küçük kız anne şefkatine hep muhtaç.

Çok üzüldüm okurken. Ama bir yandan şunu düşündüm. Anneniz nasıl bir evlilik nasıl bir çocukluk gecirdi. Evet bu bencilligine, doğurduğu evladı şefkat ve sevgiden mahrum bırakmasına meşru zemin olusturmuyor ama acaba o da mı hiç sevilmedi? Sevmek sevilmek nedir bilmiyor olabilir mi? Yani bu tavırlarının altında yatan nedenler olabilir mi?

Belki yaşadıkları, sebebiyle ya da belki karakteri öyledir. Ama bende çocukluğu boyunca babası tarafından hep aşağılanmış, hakaret ve küfüre maruz kalmış bir kız çocuğu olarak diyorum ki, hayat bu acılardan ibaret değil . Sizi sevenler, hayatınıza iyi gelenler için şükredin. Kızınızı coooook sevin. Onunla iyilesirsiniz inşallah. Allah'ım kalbinizin şifasını versin.

Teşekkür ederim.. Babam sessiz annem tarafından yönetilen biri kardeşlerimden çok sevdikleride var beni sevemedi bir yere koyamadı bende sevgi görmedim ama çocuklar ve yaşlıları çok seviyorum annemin kardeşleri çocuklarını öyle seviyorki.. Bunları hep düşündüm ama kardeşleri bu kadar normal iken sorun annemde maalesef.. Bana iyi gelmiyor annem ama İslam anne babaya ne olursa olsun saygılı olun diye emrediyor ben elimden gelen herşeyi yaptım sevilmek için

Birgaripinsan · 30 Ocak 2026

annene olan öfkende çok haklısın ama bu öfkeye tutunup kalıp Kendi hayatını mahvedersin. annelik annenin yaptığı şey değildi, evet kötü Bi anneydi ama bu senin suçun değildi annenin kapasitesiyle ilgiliydi. senn sevgiyi hakkediyorsun annen veremedi. belki o da sevgi alamadı ve kendi annesini rol model aldı. sonuçta bunlar geçmişte kaldı. Sen şimdi kendin anne oldun o kısma bak diğerini unut.

kimbilir annem de neler yaşadı psikolojisi bozuktu vs diye düşünmek belki kısmen onu aklar ama senin içini rahatlatır. Onu affedip tekrar yaranmaya çalışma ama duygularını da nötrlemeye çalış.

yagmurr3 · 30 Ocak 2026

Sukuretmekicinsebepcok .!.:
Küçük yaşlardan itibaren annemden şiddetin her türlüsünü gördüm. gece soğukta yatırmaktan tutun elimi ocak ve sobayla yakmaya çalışma gibi şeyler.. Yıllarca sürekli aşağıladı. 11 yaşımda makarna yapmayı beceremedim diye ağlayarak beni dövdüğünü hatırlarım ama bunlara rağmen ben anne babamı kaybetmekten hep korktum okula giderken asla harçlık vermez ben başarılı olunca hep dalga geçerdi hatta okutmak istemedi kendi zorumla okudum.. Çalışmaya başladıktan sonra fiziksel şiddeti bıraktı ve psikolojik şiddete manipülasyonlara başladı. Ben ise beni sevsin diye bütün paramı olduğu gibi Ona verirdim hatta eksik verince borç alır tamamlar ona verirdim.. Buna rağmen hiç kızım diye sevmedi beni bir defa olsun öpmedi beni... Kıyafet alsam yakışmamış diye sürekli üzer aşağılardı.. Anneme dair mutlu olduğum tek anım yok.. Evlendim evlenme aşamasında türlü türlü psikolojik şiddet aşağılanmalara maruz bıraktı.. Nedeni maddi olarak destek vermeyecektim.. Evlendim çocuğum oldu ve çocuğumu çok seviyordu sevdiği için bende geçmişte yaşadıklarımın üzerini kapatmıştım.. Evime geldiğinde yinede ona karşı öfkeliyim en ufak öfkemde eşime kötülerdi beni.. Bütün Bunlara sabrettim taa ki kızım olana kadar.. Kızım olduktan sonra anneliği bu olmadığı bir annenin kızının saçını tararken öpmesi gerektiğini anneliğin merhamet olduğunu çok daha iyi anladım.. Ve annemin çok kötü bir narsist olduğunu çocukluğumu benden çaldığını onun yüzünden insanlardan sevgi almak için hala her türlü fedakarlığı yaptığımı anladım. Maalesef hala bile yaptıklarına pişman değil.
annem ile arama mesafe koydum ama ona tahammül edemiyorum görünce canım acıyor eskiden çok sevdiğim annemden nefret ediyorum bu normal mi?

Her zaman dediğim gibi herkes anne baba olmamali annelik babaligin da ehliyet gibi sınavı olsa keşke diye şiddet olmasada bende babam tarafından aynı şeyleri yaşıyorum sürekli kıyaslamalar sizi cok iyi anlıyorum terapi alabilirsiniz

Six Feet Under · 30 Ocak 2026

Sukuretmekicinsebepcok .!.:
Teşekkür ederim.. Babam sessiz annem tarafından yönetilen biri kardeşlerimden çok sevdikleride var beni sevemedi bir yere koyamadı bende sevgi görmedim ama çocuklar ve yaşlıları çok seviyorum annemin kardeşleri çocuklarını öyle seviyorki.. Bunları hep düşündüm ama kardeşleri bu kadar normal iken sorun annemde maalesef.. Bana iyi gelmiyor annem ama İslam anne babaya ne olursa olsun saygılı olun diye emrediyor ben elimden gelen herşeyi yaptım sevilmek için

Sakın bu yanılgıya düşmeyin, ne yaşamış olursa olsun sağlıklı normal hiç bir insan küçücük çocuğun elini ocakta sobada yakmaz yakamaz.

Bazı insanlar dümdüz kötüdür merhametsizdir canidir , bir sebebe dayandırmaya gerek yok.

İslam kendi kul hakkınıza da girmeyin diyor ama aynı zamanda.

kronikmuallime · 30 Ocak 2026

Sukuretmekicinsebepcok .!.:
Küçük yaşlardan itibaren annemden şiddetin her türlüsünü gördüm. gece soğukta yatırmaktan tutun elimi ocak ve sobayla yakmaya çalışma gibi şeyler.. Yıllarca sürekli aşağıladı. 11 yaşımda makarna yapmayı beceremedim diye ağlayarak beni dövdüğünü hatırlarım ama bunlara rağmen ben anne babamı kaybetmekten hep korktum okula giderken asla harçlık vermez ben başarılı olunca hep dalga geçerdi hatta okutmak istemedi kendi zorumla okudum.. Çalışmaya başladıktan sonra fiziksel şiddeti bıraktı ve psikolojik şiddete manipülasyonlara başladı. Ben ise beni sevsin diye bütün paramı olduğu gibi Ona verirdim hatta eksik verince borç alır tamamlar ona verirdim.. Buna rağmen hiç kızım diye sevmedi beni bir defa olsun öpmedi beni... Kıyafet alsam yakışmamış diye sürekli üzer aşağılardı.. Anneme dair mutlu olduğum tek anım yok.. Evlendim evlenme aşamasında türlü türlü psikolojik şiddet aşağılanmalara maruz bıraktı.. Nedeni maddi olarak destek vermeyecektim.. Evlendim çocuğum oldu ve çocuğumu çok seviyordu sevdiği için bende geçmişte yaşadıklarımın üzerini kapatmıştım.. Evime geldiğinde yinede ona karşı öfkeliyim en ufak öfkemde eşime kötülerdi beni.. Bütün Bunlara sabrettim taa ki kızım olana kadar.. Kızım olduktan sonra anneliği bu olmadığı bir annenin kızının saçını tararken öpmesi gerektiğini anneliğin merhamet olduğunu çok daha iyi anladım.. Ve annemin çok kötü bir narsist olduğunu çocukluğumu benden çaldığını onun yüzünden insanlardan sevgi almak için hala her türlü fedakarlığı yaptığımı anladım. Maalesef hala bile yaptıklarına pişman değil.
annem ile arama mesafe koydum ama ona tahammül edemiyorum görünce canım acıyor eskiden çok sevdiğim annemden nefret ediyorum bu normal mi?

Merhaba benim annem de sevgisini gösteremeyen bir kadındı. Bunların hiçbirini yapmadı ama bana sarıldığını hatırlamıyorum. Anne olduktan sonra ciddi olarak anneliğin bu olmadığını sarılmadan durulamayacak bir şey olduğunu ve öncelik her daim kızımın olacağını anlayınca ve birkaç bazı sebeplerden terapi almaya başladım. Özellikle bir süre terapi sonra Emdr ile devam edilen bu konuda çok uzman birine gidiyorum. 5 aydır inanılmaz rahatlama hissettim size de öneririm. Hala annemin neden sarılma öpme ve duygusal yalnız bırakma sebebini anlayamasam da içimdeki kırgın çocuğu onarıyorum ki kızıma daha doğru ve hisseden bir anne olabilme için. Üstelik alanım pdr ama kendime fayda sağlayamamıştım

Birgaripinsan · 30 Ocak 2026

Bu arada elini sobada yaktı mı? yakmadıysa istedi ama yakamadı diye bir şey yok küçük Bi çocuksun istese yakardı. eskiler bunu yapardı yaramazlık yapınca oranı yakıcam buranı yakıcam. savunmak için söylemiyorum sakın yanlış anlama. sadece şunu söylemeye çalışıyorum eskiler aşırı şekilde cahilce ve kötü çocuk yetiştirmiş( zaten bu yüzden çoğumuzun psikolojisi bozuk) bir tek senin annen değil. günümüz anneleriyle ve kendi anneliğimizle karşılaştırınca O Yara çoğumuzda var ve Anne olunca farkediyoruz bence. tekrar söylüyorum savunmuyorum ve tamamen affet yine annene iyilik yap demiyorum ama aman o zamanın anneleri öyleymiş cahillermiş kendileri de sevilmemiş sevmeyi bilmiyorlar vs diye düşünmek insanın içini bir nebze de olsa rahatlatıyor.

CorpseBride88 · 30 Ocak 2026

Yani benim aklıma sadece sizin annenizin farklı olduğu, onun gibi bir şey geldi. Atıyorum babanızın başka kadınla bir ilişkisi olmuştur. O veya bu sebeple sizi kendi nüfusuna alması ve onun size bakması gerekmiş gibi. Bu gibi bir ihtimali hiç araştırdınız mı?

gisla · 30 Ocak 2026

Annenle yüzleş. İçini kus

Borellus80 · 30 Ocak 2026

Bir anne nasıl bunları yapar, aklım hayalim almıyor.

Umurumdaydi · 30 Ocak 2026

Annemi bu, hala görrüstugune sasirdim.
Suratina bakmazdim cehenneme kadar yolu var bu merhametsizlerin

Futile Effort · 30 Ocak 2026

Sukuretmekicinsebepcok .!.:
Küçük yaşlardan itibaren annemden şiddetin her türlüsünü gördüm. gece soğukta yatırmaktan tutun elimi ocak ve sobayla yakmaya çalışma gibi şeyler.. Yıllarca sürekli aşağıladı. 11 yaşımda makarna yapmayı beceremedim diye ağlayarak beni dövdüğünü hatırlarım ama bunlara rağmen ben anne babamı kaybetmekten hep korktum okula giderken asla harçlık vermez ben başarılı olunca hep dalga geçerdi hatta okutmak istemedi kendi zorumla okudum.. Çalışmaya başladıktan sonra fiziksel şiddeti bıraktı ve psikolojik şiddete manipülasyonlara başladı. Ben ise beni sevsin diye bütün paramı olduğu gibi Ona verirdim hatta eksik verince borç alır tamamlar ona verirdim.. Buna rağmen hiç kızım diye sevmedi beni bir defa olsun öpmedi beni... Kıyafet alsam yakışmamış diye sürekli üzer aşağılardı.. Anneme dair mutlu olduğum tek anım yok.. Evlendim evlenme aşamasında türlü türlü psikolojik şiddet aşağılanmalara maruz bıraktı.. Nedeni maddi olarak destek vermeyecektim.. Evlendim çocuğum oldu ve çocuğumu çok seviyordu sevdiği için bende geçmişte yaşadıklarımın üzerini kapatmıştım.. Evime geldiğinde yinede ona karşı öfkeliyim en ufak öfkemde eşime kötülerdi beni.. Bütün Bunlara sabrettim taa ki kızım olana kadar.. Kızım olduktan sonra anneliği bu olmadığı bir annenin kızının saçını tararken öpmesi gerektiğini anneliğin merhamet olduğunu çok daha iyi anladım.. Ve annemin çok kötü bir narsist olduğunu çocukluğumu benden çaldığını onun yüzünden insanlardan sevgi almak için hala her türlü fedakarlığı yaptığımı anladım. Maalesef hala bile yaptıklarına pişman değil.
annem ile arama mesafe koydum ama ona tahammül edemiyorum görünce canım acıyor eskiden çok sevdiğim annemden nefret ediyorum bu normal mi?

Normal.

Benim de öyle bir annem olsa ben de sevmezdim aslında. Çünkü yazdıkların çok acımasızca. Hiçbir anne evladına öyle davranamaz normalde. Demek ki annen normal değil. Ben olsam o anne benim annem olsa onunla görüşmezdim.

Sukuretmekicinsebepcok · 31 Ocak 2026

kronikmuallime .!.:
Merhaba benim annem de sevgisini gösteremeyen bir kadındı. Bunların hiçbirini yapmadı ama bana sarıldığını hatırlamıyorum. Anne olduktan sonra ciddi olarak anneliğin bu olmadığını sarılmadan durulamayacak bir şey olduğunu ve öncelik her daim kızımın olacağını anlayınca ve birkaç bazı sebeplerden terapi almaya başladım. Özellikle bir süre terapi sonra Emdr ile devam edilen bu konuda çok uzman birine gidiyorum. 5 aydır inanılmaz rahatlama hissettim size de öneririm. Hala annemin neden sarılma öpme ve duygusal yalnız bırakma sebebini anlayamasam da içimdeki kırgın çocuğu onarıyorum ki kızıma daha doğru ve hisseden bir anne olabilme için. Üstelik alanım pdr ama kendime fayda sağlayamamıştım

Umarım hep çok sevilirsiniz..Allah o kadar büyük ki asla yalnız bırakmaz ben hep buna inanıyorum bana iyi gelen çok şükür kızımın sürekli sarılması öpmesi oluyor o kadar sevgi dolu ki belkide eksikliği o doldurmaya başladı.. Hiçbir şey bir çocuğu sevmemek için bahane olamaz sevmek için yürek ve merhamet gerekiyor maalesef merhamet eksikliğinden kaynaklanıyor.. Benim annem gerçekten kötüymüş çok sonradan farkettiğim için aslında kendime kızıyorum en basit örneği hiç bir zaman severek saçımı taramadı her taradığında tarakla kafama vurmuştur.. Ve ona rağmen çok güleryüzlü bir insandım kendim öyle bir maske takmıştım ki kimse üzülüyor demedi..

kronikmuallime · 31 Ocak 2026

Sukuretmekicinsebepcok .!.:
Umarım hep çok sevilirsiniz..Allah o kadar büyük ki asla yalnız bırakmaz ben hep buna inanıyorum bana iyi gelen çok şükür kızımın sürekli sarılması öpmesi oluyor o kadar sevgi dolu ki belkide eksikliği o doldurmaya başladı.. Hiçbir şey bir çocuğu sevmemek için bahane olamaz sevmek için yürek ve merhamet gerekiyor maalesef merhamet eksikliğinden kaynaklanıyor.. Benim annem gerçekten kötüymüş çok sonradan farkettiğim için aslında kendime kızıyorum en basit örneği hiç bir zaman severek saçımı taramadı her taradığında tarakla kafama vurmuştur.. Ve ona rağmen çok güleryüzlü bir insandım kendim öyle bir maske takmıştım ki kimse üzülüyor demedi..

Yazdıklarınıza çok üzüldüm gerçekten. Benim annem hiç şiddet göstermedi bir kere bile. Bakım verme konusunda çok iyiydi ama duygusal olarak yakınlık kurmaz, sarılmaz ya da temas ettiği anlar da nadirdir. Sürekli yalnız bırakılmış hissiyle içim dolu bu sebeple. Ben de çok neşeli biriyim ama sorgulamaya başladığım anda ve doğumdan sonra ciddi olarak nedenini sorguladım ve çok etkilendim sizi düşünemiyorum bile… amin hepimiz çok sevilelim.

Muhendoz · 31 Ocak 2026

Nefret bile içinde ümit barindiran bir duygudur. Ben nefret bile etmiyorum umrumda değil

susuzlukhersey · 31 Ocak 2026

Sukuretmekicinsebepcok .!.:
Küçük yaşlardan itibaren annemden şiddetin her türlüsünü gördüm. gece soğukta yatırmaktan tutun elimi ocak ve sobayla yakmaya çalışma gibi şeyler.. Yıllarca sürekli aşağıladı. 11 yaşımda makarna yapmayı beceremedim diye ağlayarak beni dövdüğünü hatırlarım ama bunlara rağmen ben anne babamı kaybetmekten hep korktum okula giderken asla harçlık vermez ben başarılı olunca hep dalga geçerdi hatta okutmak istemedi kendi zorumla okudum.. Çalışmaya başladıktan sonra fiziksel şiddeti bıraktı ve psikolojik şiddete manipülasyonlara başladı. Ben ise beni sevsin diye bütün paramı olduğu gibi Ona verirdim hatta eksik verince borç alır tamamlar ona verirdim.. Buna rağmen hiç kızım diye sevmedi beni bir defa olsun öpmedi beni... Kıyafet alsam yakışmamış diye sürekli üzer aşağılardı.. Anneme dair mutlu olduğum tek anım yok.. Evlendim evlenme aşamasında türlü türlü psikolojik şiddet aşağılanmalara maruz bıraktı.. Nedeni maddi olarak destek vermeyecektim.. Evlendim çocuğum oldu ve çocuğumu çok seviyordu sevdiği için bende geçmişte yaşadıklarımın üzerini kapatmıştım.. Evime geldiğinde yinede ona karşı öfkeliyim en ufak öfkemde eşime kötülerdi beni.. Bütün Bunlara sabrettim taa ki kızım olana kadar.. Kızım olduktan sonra anneliği bu olmadığı bir annenin kızının saçını tararken öpmesi gerektiğini anneliğin merhamet olduğunu çok daha iyi anladım.. Ve annemin çok kötü bir narsist olduğunu çocukluğumu benden çaldığını onun yüzünden insanlardan sevgi almak için hala her türlü fedakarlığı yaptığımı anladım. Maalesef hala bile yaptıklarına pişman değil.
annem ile arama mesafe koydum ama ona tahammül edemiyorum görünce canım acıyor eskiden çok sevdiğim annemden nefret ediyorum bu normal mi?

Canım benim. Ben de benzer şeyler yaşadım. Travmalarımı atlatmak için tedavi gördüm. İlaç kullandım atlatamadım.Çünkü bir araya geldiğimizde yine psikolojik tacizi devam ediyordu. Tabi gecmiste yaşattıklarını da unutamıyordum.
En son kanser olduğuma inanmadı, bende temelli çıkardim hayatimdan.3 yıldır görüşmüyorum. Bazen bir söz, bir eşya hatırlatıyor yaşattıklarını. Kopuveriyorum hayattan. Tekrar toparlamam uzun sürebiliyor.
Ama en azından huzurum var. Her an acaba ne yapacak, beddua mi yoksa ağır küfürler mi işitecegim korkusu yok. Sonuçta ben kendimi seçtim.

Annemi Artık Sevemiyorum

Yeni Üye

Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir.

Üye

Yeni Üye

Guru

Yeni Üye

Nirvana

Üye

Guru

Aktif Üye

Nirvana

Guru

Popüler Üye

Nirvana

Popüler Üye

Kalp❤️

Yeni Üye

Aktif Üye

Guru

Aktif Üye

Benzer Konular