Nerden başlayıp neyi anlatsam bilemiyorum.Ama rahatlamak için anlatmam gerektiğini biliyorum.3yıl önce görmeye geldi kayınvalidem beni yok yere ağlamaya başladım o gün meğer bugünlerin habercisiymiş o ağlamak
bir hafta sonra oğlu ile tanıştığımda beğenmedim.Ama nasıl oldu bilmiyorum görüşmeye devam ettik ve ısındık birbirimize.3ay sonra sözlendik.1yıl sonrada nişanımız oldu.Daha sonra sorunlar başladı.Bana hayır dediği şey annesi deyince evet oluyordu bu da benim gücüme gidiyordu.Olaylar büyüdü büyüdü annesi iyice karışmaya başladı herşeye ve sonunda dayanamayıp nişanı attım.20gün ne yemek ne uyku sürekli ağlamakla geçti.sonunda dayanamayıp mesaj attım ve sonucunda kaçtık.Eşim ilk defa bu kadar sıkı tuttu ellerimden herkese karşı geldi seviyorum evlenicem dedi.Tüm zorluklara rağmen evlendik.daha balayından dönerken anladım çok büyük hata yaptığımı.Evimiz kayınvalidemin altındaydı nişanlıyken ayrı yemek diye konuşmuşken eşim balayındadn dönerken bir arada yemek yiyeceğiz dedi.çok üzüldüm çok kırıldım ama taamam dedim.1.5 sene evli kaldık ve kayınvalidem sürekli herşeyimize karıştı.gidip geldiğimiz yerler evimin düzeni vs herşeye herşeye karıştı.bu arada 2tane görümcem var.Sürekli gittiğimiz heryere onlarıda götürüyoruz.3ay önce bu yüzden kavga ettik ve bana istemiyorum seni dedi ve boşanmaya karar verdik.annesi hayır dediği için boşanmadık.3 aydır ufak tefek tartışmalar çıksada herşey çok güzeldi.geçen hafta pazartesi Ankaraya arkadaşının düğününe gidecektik.Bana sormadan yine kardeşini çağırdı.İster istemez suratım asıldı ve keşke banada sorsaydın çağırırken dedim.Ben onun kardeşlerini istemiyormuşum oda artık beni istemiyormuş boşanıyoruz dedi.Ve son zamanda sürekli aynı şeyi söylüyordu.Ve çekti gitti Ankaraya bende saatlerce yalvardım gel konuşalım diye eve geldiğimde seni görmek istemiyorum dedi.Bende en sonunda babamı aradım babam geldi kocanı dinlemeden seni götürmeyeceğim dedi.Ben fenalaşınca dayım gelip beni aldı.Babam eşimi bekledi evimde.Ertesi gün gelmiş bi sürü suçlamalarda bulunmuş.Beni çağırdılar yüzleşmek için iki aile vardı ben gidince ben konuşmak istemiyorum dedi.Sonra ikimiz dışarı çıktık konuşmak için yalvardım ayrılmayalım diye sarıldık içim kan ağlıyo ama seni boşamak zorundayım dedi.Seni çok seviyorum ama boşanmalıyız diyo.Muhtemelen annesi boşa diyo.1.5 senedir daha neler neler yaşandı.Ama herşeye rağmen onu çok seviyorum.Dün çalıştığım yere geldi.Hemen ümitlendim tabi görünce ama o anlaşmalı evlilik için protokol imzalatmaya gelmiş.beni tek celsede boşamak için ama imzalamadım.Kimseye belli etmemeye çalışsamda onu çok özlüyorum.
bir hafta sonra oğlu ile tanıştığımda beğenmedim.Ama nasıl oldu bilmiyorum görüşmeye devam ettik ve ısındık birbirimize.3ay sonra sözlendik.1yıl sonrada nişanımız oldu.Daha sonra sorunlar başladı.Bana hayır dediği şey annesi deyince evet oluyordu bu da benim gücüme gidiyordu.Olaylar büyüdü büyüdü annesi iyice karışmaya başladı herşeye ve sonunda dayanamayıp nişanı attım.20gün ne yemek ne uyku sürekli ağlamakla geçti.sonunda dayanamayıp mesaj attım ve sonucunda kaçtık.Eşim ilk defa bu kadar sıkı tuttu ellerimden herkese karşı geldi seviyorum evlenicem dedi.Tüm zorluklara rağmen evlendik.daha balayından dönerken anladım çok büyük hata yaptığımı.Evimiz kayınvalidemin altındaydı nişanlıyken ayrı yemek diye konuşmuşken eşim balayındadn dönerken bir arada yemek yiyeceğiz dedi.çok üzüldüm çok kırıldım ama taamam dedim.1.5 sene evli kaldık ve kayınvalidem sürekli herşeyimize karıştı.gidip geldiğimiz yerler evimin düzeni vs herşeye herşeye karıştı.bu arada 2tane görümcem var.Sürekli gittiğimiz heryere onlarıda götürüyoruz.3ay önce bu yüzden kavga ettik ve bana istemiyorum seni dedi ve boşanmaya karar verdik.annesi hayır dediği için boşanmadık.3 aydır ufak tefek tartışmalar çıksada herşey çok güzeldi.geçen hafta pazartesi Ankaraya arkadaşının düğününe gidecektik.Bana sormadan yine kardeşini çağırdı.İster istemez suratım asıldı ve keşke banada sorsaydın çağırırken dedim.Ben onun kardeşlerini istemiyormuşum oda artık beni istemiyormuş boşanıyoruz dedi.Ve son zamanda sürekli aynı şeyi söylüyordu.Ve çekti gitti Ankaraya bende saatlerce yalvardım gel konuşalım diye eve geldiğimde seni görmek istemiyorum dedi.Bende en sonunda babamı aradım babam geldi kocanı dinlemeden seni götürmeyeceğim dedi.Ben fenalaşınca dayım gelip beni aldı.Babam eşimi bekledi evimde.Ertesi gün gelmiş bi sürü suçlamalarda bulunmuş.Beni çağırdılar yüzleşmek için iki aile vardı ben gidince ben konuşmak istemiyorum dedi.Sonra ikimiz dışarı çıktık konuşmak için yalvardım ayrılmayalım diye sarıldık içim kan ağlıyo ama seni boşamak zorundayım dedi.Seni çok seviyorum ama boşanmalıyız diyo.Muhtemelen annesi boşa diyo.1.5 senedir daha neler neler yaşandı.Ama herşeye rağmen onu çok seviyorum.Dün çalıştığım yere geldi.Hemen ümitlendim tabi görünce ama o anlaşmalı evlilik için protokol imzalatmaya gelmiş.beni tek celsede boşamak için ama imzalamadım.Kimseye belli etmemeye çalışsamda onu çok özlüyorum.
eğer eşinin değişeceğine dair bir umudun yoksa yol ver gitsin ama anlaşmalı boşanma.bütün haklarını al tazminat nafaka hiçbirinden vazgeçme bence
