• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Bana biraz kızkardeş tavsiyesi

Kızzz ne ? Tanıştığım üye değilsiniz. Ayrıca gülücük koymuşsunuz. Adamı alttan ala ala devam eden bir evlilik. Çocuk yoksa bu tamammül niye? Araba benim ister çarparım, ister yakarım, ben kullanacağım diyemediniz mi? Tutun bir araba eğitmeni öğretir . Azarlanmadan öğrenirsiniz hem de.
Dedim çarparsam çarparım benim arabam dedim zaten ondan küstü beni tanımıyorsan yorum yapma o zaman naşşşşşş ileri
 
Eşimden yaşca büyüğüm, (ben 34,o 29)
İyi kalpli,çalışkan,anlayışlı tatlı biri
Ben de çocuksu ve yaşını göstermeyen biriyim
Aynı yaşıt sanıyorlar ya da onu büyük.
Evlilik fikrini aklımdan sildiğim bir dönemde beni ikna etti, her şeyine varım diyerek. (Yaşlanınca ben bakarım sana bile dedi)
Kısa sürede evlendik

koşulsuz kabul görmek istediğini hissediyorum ancak bu mümkün olamıyor
Elbetteki onu destekliyor çoğu düşüncesinde yanında olduğumu hissettirmeye çalışıyorum ama bazen aşırı bilmiş hallerine de sinir olduğum için zıt fikirler söyleyebiliyorum, tespitlerinin yerinde olmadığını ifade ediyorum.
Entelektüel yapımız, çoğu boş vakit aktivitelerimiz, izlediğimiz programlar farklı, ortak noktamız yok mu elbette bulmaya ona eşlik etmeye gayret ediyorum, hayat bilgisi gibi eski dizileri izlemek onu mutlu ediyor mesela faaliyetleri boş geliyor, sosyal medya, telefon, tv karşısında uzanmak gibi

Çok takılma diyorum kendime annesi değilsin, adam rahat etsin, senin yanında huzur bulsun. Ama bazen kafam götürmüyor gerçekten
Erkek dediğin öncü lider öğretici hayran kalınan olmalıymış gibi kalıplar var kafamda.
Benim de çocuksu, hoş görüye ihtiyaç duyan davranışlarım var.
Onu eleştirdiğim noktalar oluyor, telefonla konuşurken, bunu neden söyledin, gibi. Önceden tembihleğim, ev hijyenine ilişkin uyarılarım, gezdiğimiz yerlere dair tecrübelerim
Uyurken çok fazla tırnak şıklatıyordu mesela
Bunu yapmamasını rica ettim. Uyanmama sebep oluyor çünkü.
5 aylık evliyiz, sabırlıydı genel olarak ilk 2 ayda benim tavırlarım daha fevriydi bunlara sesini çıkarmadı kırıldığını hissetmeye başladığımda kendime çeki düzen vermeye, görmemeye, susmaya, sabretmeye, onu kırmamaya dikkat ediyorum son 3 aydır.
Eleştiriye hiç gelemiyor, hemen karalar bağlıyor, özür dilesem bile konuyu kapatmıyor, kini geçmiyor.
Fikrimi sunduğumda "hep senin dediğin oluyor" diyip konuyu kesiyor.
Olgun, sabırlı, beni hoş gören tavırları bitti, sevgisini düşüncesini hissedemiyorum, rahatsız olacağım ne varsa hepsini yapıyor, uyurken uyanmam için özel çaba sarf ediyor adeta.
Zalim, acımasız, laflarıyla cezalandıran birine dönüştü ben çabaladıkça.
Hatalarım oluyor birbirimizi hoş görelim 1 sene dayanalım, kişilik çatışması bunlar her evliliğin başında olur diyorum, dinlemiyor ve boşanmaktan bahsediyor rahatlıkla, ne olacaksa olsun diyor
Oysa ki bebek sahibi olmayı aile olmayı ikimiz de istemiştik.
Bu durum beni kırıyor, aynı yatağa bile girmekte zorlanıyorum hep eski annelerimizin nelere katlandıklarını düşünüyorum adım atmaya ikna ediyorum kendimi, sarılıyorum ama reddediliyorum. Geçici midir, öfkesi kırgınlığı zamanla geçer eski haline döner mi?
Ne yapmalıyım sevgili hanımlar, törpülemem gereken çok yanım var
Tecrübeniz vardır mutlaka
5 aylık yuvam çiçeklensin istiyorum

Sevgiler
Şu söylediğiniz aklıma yatmadı Erkek dediğin öncü lider öğretici hayran kalınan olmalıymış gibi kalıplar var kafamda. Madem öyle ne işiniz var kendinizden küçük bir adamla? Benim eşim benden 5 yaş büyük yine de aynı olgunlukta değiliz birçok konuda. Sizde kişisel çatışmaları bu kadar içselleştirmeyin evliliğiniz devam etsin istiyorsanız. Bu kadar huzursuz hissettiğim biriyle aynı evde çok uzun süre barınamazdım ben olsam. Yapma dediğim şeyleri sürekli yapan ve benimle sürekli inatlaşan biriyle no yani.
 
Bi insanin kendine guveni yoksa ya da kendine kendi bile değer vermiyorsa kimse vermez. Sadece 5 yas buyuk olduğunuz bi evlilikte niye babaanneymis gibi davranmasina izin verdiniz ki siz ? Şaka herhalde. Basindan değerinizi düşürmüşsünüz su saatten sonra kuyrugu dik tutacaksiniz . Onun sizi kaybetme korkusu yoksa sizin hic olmasin . Sakin sakin alttan almayin iyice kaybedersiniz benliginizi daha da cirkinlesir. Cool takilin
 
bugün benim paramla alınmış arabamı o kullanıyor bana öğretir misin dedim yok ben beceriksizmişim yok çarparmışım diye diye kavga çıkardı yine küstü gitti
Kocadan babadan abiden, kısaca ailenizden bie erkekten sürüş desteği almayın, aylarca çıksanız olmaz.
Hemen kendinize bir direksiyon hocası bulun ve çalışın.
Siz olanı sizden esirgiyor farkındasınız değil mi?
 
Kocadan babadan abiden, kısaca ailenizden bie erkekten sürüş desteği almayın, aylarca çıksanız olmaz.
Hemen kendinize bir direksiyon hocası bulun ve çalışın.
Siz olanı sizden esirgiyor farkındasınız değil mi?
Ya bırakalım esirgesin.iyiliğini isteyince hakarete uğruyoruz baksanıza.
 
Büyümek yaşla olacak bişey değil aslında siz sanıyorsunuz ki yaşı sizden küçük olduğu için olgunlaşmamış. Öyle değil 29 yaş bile olgunlaşmış olması gereken bir yaş. Benle eşim arasında 6 yaş fark var ve evlendiğimizde o 23 yaşındaydı ben 29 ama o benden olgundu ve ilişkiyi sırtlayan sarıp sarmalayan düzelten taraf hep o oldu. Bunu yaşa bağlamayın diye yazdım. Bu tamamen eşinizin karakteriyle ilgili yada karaktersizliğiyle. Evlenene kadar iyi evlendikten sonra kötü olan erkeklere tahammülüm yok benim.
 
Eşimle görüşlerimizin farklı olduğu pek çok alan var, hobilerimiz de öyle, onun izlemeyi dinlemeyi sevdiği bazı şeyleri ben hiç sevmem mesela, o da benimkileri, ona bazen çok sinir oluyorum, ona surat yapmak yada incitecek konuşma yapmak yerine kulaklığımı takıp uğraşacak birşeyler buluyorum,enerjilerimizin uymadığı da çok zaman oluyor, denk hissetmediğimiz her an birbirimizi incitmek yerine kendi alanlarımızı koruyoruz, 5 ay evlilik için tanışma zamanıdır, yaş ile alakası olduğunu düşünmüyorum, erkeklerin genelide istediğimizin aksine hareket etmesi için itilmesi gereken canlılardır, bir süre kendinizi, eşinizin hoşlandığı şeylere katmaya zorlayın, aranız düzelecektir diye düşünüyorum, sonrasınıda sonra düşünürsünüz/düşünürüz 😊
 
Koca değil çile bulmuşsunuz. Erkek kıtlığı mı var. Evlat edinmişsiniz. Asla değişmez düzelmez.
Valla ben artık bu hayatı sevdiklerini düşünüyorum. Uyarınca bize sataşıyorlar hep. Mutluluklarının devamını diliyorum hepsine🤣🙈
 
Sorumlu, asil ve küsmek yerine medenice konuşup sorunu çözen eril erkek gibisi yok. Kadın gibi küsen erkeklere sinir oluyorum. Anasısın sanki. Gitsin anasına naz yapsın.
 
Küçüklükten kafamıza yer etmiş büyüyüp kendimizi gelistirince desteklemediğimiz bazı düşünceler olur. Sizin için erkeğin yaş olarak küçük olması bir mesele değilmiş sorun olarak görmeyip evlenmişsiniz. Peki ya bilinçaltınız bu duruma ne diyor? Destekliyor mu yoksa red mi ediyor? Türk toplumunda yıllarca erkeğin geç olgunlaştığı bu nedenle kadının doğurganlığı ve erkeğin hanenin refahı için daha büyük olması gibi düşüncelerle yetiştik özellikle y kuşağının çoğunun bilinçaltında bu düşünce vardır. Büyüyüp kendimizi tanıyıp kendi hayatımızı kuracağımız zaman bu düşünceyi benimsemeyip aksini de doğru olarak kabul edebiliriz siz de bu şekilde düşünmüş olup sonrasında bilinçaltındaki bu düşüncenin esiri olmuş olabilir misiniz?
 
O adam düzelmez. Tüm sermayelerinizi tüketmeden kendi kıymetinizi bilerek ayırın yolları. Yaşı küçük olduğu için de değil. Bazı erkekler olgunlaşmıyor, yaşı kaç olursa olsun...
 
Eşimden yaşca büyüğüm, (ben 34,o 29)
İyi kalpli,çalışkan,anlayışlı tatlı biri
Ben de çocuksu ve yaşını göstermeyen biriyim
Aynı yaşıt sanıyorlar ya da onu büyük.
Evlilik fikrini aklımdan sildiğim bir dönemde beni ikna etti, her şeyine varım diyerek. (Yaşlanınca ben bakarım sana bile dedi)
Kısa sürede evlendik

koşulsuz kabul görmek istediğini hissediyorum ancak bu mümkün olamıyor
Elbetteki onu destekliyor çoğu düşüncesinde yanında olduğumu hissettirmeye çalışıyorum ama bazen aşırı bilmiş hallerine de sinir olduğum için zıt fikirler söyleyebiliyorum, tespitlerinin yerinde olmadığını ifade ediyorum.
Entelektüel yapımız, çoğu boş vakit aktivitelerimiz, izlediğimiz programlar farklı, ortak noktamız yok mu elbette bulmaya ona eşlik etmeye gayret ediyorum, hayat bilgisi gibi eski dizileri izlemek onu mutlu ediyor mesela faaliyetleri boş geliyor, sosyal medya, telefon, tv karşısında uzanmak gibi

Çok takılma diyorum kendime annesi değilsin, adam rahat etsin, senin yanında huzur bulsun. Ama bazen kafam götürmüyor gerçekten
Erkek dediğin öncü lider öğretici hayran kalınan olmalıymış gibi kalıplar var kafamda.
Benim de çocuksu, hoş görüye ihtiyaç duyan davranışlarım var.
Onu eleştirdiğim noktalar oluyor, telefonla konuşurken, bunu neden söyledin, gibi. Önceden tembihleğim, ev hijyenine ilişkin uyarılarım, gezdiğimiz yerlere dair tecrübelerim
Uyurken çok fazla tırnak şıklatıyordu mesela
Bunu yapmamasını rica ettim. Uyanmama sebep oluyor çünkü.
5 aylık evliyiz, sabırlıydı genel olarak ilk 2 ayda benim tavırlarım daha fevriydi bunlara sesini çıkarmadı kırıldığını hissetmeye başladığımda kendime çeki düzen vermeye, görmemeye, susmaya, sabretmeye, onu kırmamaya dikkat ediyorum son 3 aydır.
Eleştiriye hiç gelemiyor, hemen karalar bağlıyor, özür dilesem bile konuyu kapatmıyor, kini geçmiyor.
Fikrimi sunduğumda "hep senin dediğin oluyor" diyip konuyu kesiyor.
Olgun, sabırlı, beni hoş gören tavırları bitti, sevgisini düşüncesini hissedemiyorum, rahatsız olacağım ne varsa hepsini yapıyor, uyurken uyanmam için özel çaba sarf ediyor adeta.
Zalim, acımasız, laflarıyla cezalandıran birine dönüştü ben çabaladıkça.
Hatalarım oluyor birbirimizi hoş görelim 1 sene dayanalım, kişilik çatışması bunlar her evliliğin başında olur diyorum, dinlemiyor ve boşanmaktan bahsediyor rahatlıkla, ne olacaksa olsun diyor
Oysa ki bebek sahibi olmayı aile olmayı ikimiz de istemiştik.
Bu durum beni kırıyor, aynı yatağa bile girmekte zorlanıyorum hep eski annelerimizin nelere katlandıklarını düşünüyorum adım atmaya ikna ediyorum kendimi, sarılıyorum ama reddediliyorum. Geçici midir, öfkesi kırgınlığı zamanla geçer eski haline döner mi?
Ne yapmalıyım sevgili hanımlar, törpülemem gereken çok yanım var
Tecrübeniz vardır mutlaka
5 aylık yuvam çiçeklensin istiyorum

Sevgiler
ona erkek oldugunu hissettir herşeyı ben yaparım deme bırak yapsın iş kitle kahveni yap iç ne bitiriyorsun kendını annesi değilsin sonuçta eziliyor muhtemelen salla
 
Yaş büyük olunca kıymetsiz mi oluyoruz sahiden
Yok genel olarak kiymetsiziz🥲 saka bi yana yas konusuna siz daha cok takilmissiniz gibi geldi bana. Aranizdaki sorun yastan daha farkli ama siz kendinizi daha olgun, onu daha cocuksu diye kodlamissiniz ve bu iliskinize sirayet etmis. Mesela ondan daha gorgulu ve bilgiliyim demissiniz, bunun yasla alakasi yok, bu background, hayata bakis, kisilik gibi seylerin toplami. Ha illa ki etkisi vardir cunku erkeklerin duygusal olarak cok gec olgunlastigina yuzde yuz inaniyorum ama siz annesi degilsiniz, o kadar yasli degilsiniz. Bu konuda kendinize de karai tarafa da yuklenmeyin. Sorun uyumsuz olmaniz olabilir, yeterince sevgi saygi beslememeniz olabilir birbirinize, kisilikleriniz uyusmuyor olabilir, evlilige hazir olmayabilirsiniz gibi bir suru sey olabilir. Ugrasmak istiyorum derseniz terapiye gidin, yok duzelmez ben biliyorum derseniz (ki bence de duzelmez maalesef) yollari ayırın.
Yol gosteren, guclu erkekler de bir sure sonra sizi manipule etmeye, hor gormeye, dedigim dedik olmaya basliyorlar, onu da istemeyin 😁 nazik ve saygili erkek candir.
 
Bana eşinizin kaplayamayacağını düşündüğünüz alanı işgal ettiğiniz gibi bir hava esti.
Bana da oyle geldi, o yuzden bu yas konusunu salmasi lazim konu sahibinin. Buyuklenmeci bir tavir takinmis cunku bunu bahane ederek. Ha adam sutten cikmis ak kasik mi asla degil.
 
Kocadan babadan abiden, kısaca ailenizden bie erkekten sürüş desteği almayın, aylarca çıksanız olmaz.
Hemen kendinize bir direksiyon hocası bulun ve çalışın.
Siz olanı sizden esirgiyor farkındasınız değil mi?
Hayatta yapilabilecek en buyuk hatalardan birisi budur 🤦🏻‍♀️
 
Eşimle görüşlerimizin farklı olduğu pek çok alan var, hobilerimiz de öyle, onun izlemeyi dinlemeyi sevdiği bazı şeyleri ben hiç sevmem mesela, o da benimkileri, ona bazen çok sinir oluyorum, ona surat yapmak yada incitecek konuşma yapmak yerine kulaklığımı takıp uğraşacak birşeyler buluyorum,enerjilerimizin uymadığı da çok zaman oluyor, denk hissetmediğimiz her an birbirimizi incitmek yerine kendi alanlarımızı koruyoruz, 5 ay evlilik için tanışma zamanıdır, yaş ile alakası olduğunu düşünmüyorum, erkeklerin genelide istediğimizin aksine hareket etmesi için itilmesi gereken canlılardır, bir süre kendinizi, eşinizin hoşlandığı şeylere katmaya zorlayın, aranız düzelecektir diye düşünüyorum, sonrasınıda sonra düşünürsünüz/düşünürüz 😊
Canımsınız, çok güzel tespitler olmuş, deneyeceğim, ona ve kendime kıymetimizi hissettireceğim inşallah
 
ya ben şuna takıldım
uyurken parmak şıklatıyor sinir oluyorum demişsiniz. 15 yıldır horluyor uykumdan sıçrıyorum. güya ameliyat oldu hiçbirşey değişmedi. yani bunlar olabilecek şeyler.
ama ortak zevkleriniz bir anda yok olmadı. yada siz gözardı ettiniz.
bunlar sabırla değişecek şeyler. ama kırmadan hakaret etmeden. eşim dışarıda asla yemek yemezdi. gidersek en ücra dönerciyi bulurdu. bana marka takıntın var derdi. kaliteli güzel yerlere gidince daha başkasına gitmedi. hani bunlar örnek.
ama siz en ufak şeylerde boşanalım diyorsanız zaten o evlilik dönmez. bizde boşanmayı düşündük ama benim işsiz kaldığım dönemde evimize haciz gelecek sıkıntısından düşündük. birlikte el ele verdik. toparladık. hani çözülecek dertler vardır. çözülmeyecekler vardır. siz bunları bir düşünün.
 
34 ve 29 arasındaki yaş farkı abarttığınız ölçüde değildir bence çünkü biz 26 gibi evlendik sanırım 32 olduk değişen bir farkımız yok. Yani karakter zaten o yaşlarda oturmuş oluyor.

Mesela eski dizileri izlemekse ben evde süreki Avrupa yakası açıyorum, eşim televizyon bakarken kulaklık takıp iş yaparken falan. Veya onun dinlediği müziklerin hiç biri bana hitap etmiyor yanındaysam sesini kısıyorum çünkü kafam karışıyor hızlı rap olduğu için o da bunu bildiği için odaya girince kapatır ben. Arabada genelde benim tarzımı dinleriz , benimki ikimize daha uygun diye. Onun sevmediği dizileri ben ayrı izlerim, benim sevmediklerimi o ayrı. Konsol oyunundan haz etmem o oynarken yanında koltukta kitap okuyorum sesi rahatsız etmesin diye kulaklıkla bağlanıyor televizyona mesela. Çünkü bir kaç kez sesi başımı ağrıttığı için hiç onu kırmadan ben içerde kitap okuyayım demiştim.

Açıkçası geçinmeye gönlünüz varsa bir şekilde o huzuru yakalarsınız teyzem 8 yaş küçük biriyle evlendi başka ülkeden ve 2 çocuğu var 30 lu yaşlara geldiler hala hergün annemi arayıp şikayet ediyor. Çünkü söylenmesi asla bitmedi, bununla beslenip iletişimi böyle kuruyor. Eşim istediğim kadar toplu değil mesela benimde ama ben hallediyorum bi şekilde söylenip gerginlik olarak yansıtmıyorum çünkü evdeki gerginlik beni mahvediyor asıl. Evi hiç toplayamaz ama inanılmaz iyi yemek yapar, yemeği ona satıyorum evi ben toplarım. Çamaşır yıkamayı akıl edemez evet yıkar hallederim ama heraksam eve gelirken ne eksik ne alınacak bilir. Çöplere elimi sürmem mesela ama onun dolu olduğunu sabah çıkarken atar mısın derim, hatırlatmaktan gocunmam. Bir şekilde dengeyi bulmamız gerekiyor diye düşündüm hep, sevdiğim insanı kendim gibi yapamam, bende tam olarak onun istediği insan olamam tartışmadan hallediliyor isteyince, takmamayı, sakin kalmayı ve en önemlisi sizin onu yaşı sizdennkğcük olduğu için böyle davrandığını düşünmüş bırakmanız gerekiyor. Çünkü yaştan değil, huYu öyledir büyük ihtimalle. Bu kadar takıp kendinize sorun yaratacaksanız da yol yakınken çocuk yokken dönün bence, hamilelikle duygu durum bozukluğum 5 e katlandı benim.
 
Back
X