Biter mi? Gidilir mi?

lego

rüyalar sokağı
Kayıtlı Üye
29 Mart 2010
1.127
784
Merhaba herkese
İçim o kadar kırık dökük ki nasıl nereden başlasam bilmiyorum bile
Eşim çocukluk arkadaşım evlenmeden önce de 7 sene sevgiliydik
Evlendik 6 senedir beraberiz
Yani neredeyse birlikte büyüdük denebilir
Sevgiliyken her şey o kadar güzeldi ki tartıştığımız olmazdı neredeyse
Nişanlandık ve büyü bozuldu
7 yıl boyunca nasıl tanımamışım dediğim bir çok şeye tanıklık ettim
Evlendik ilk günden tartışmaya başladık
Eşim çok dar bakışlı kendi çizgilerinin dışına çıkan şeylere tahammül edemeyen bir adam oldu hep
Mesela aynı şehirde yaşamayan amcası ziyaret için memlekete gelince ve gidince mutlaka ziyarete gitmemiz gerekiyordu
Bir tartışma yaşadığımız zaman geçen seferde böyle demiştin zaten diyip durdu asla silmedi geçmişi hep gündemde tuttu çözsek bile
İlk yıllar kabus gibiydi benim için sonra iş nedeniyle başka şehire taşındık sorunlar devam etti ama soruna sebep olacak ihtimaller azaldığı için tartışmalar azaldı.
Bi yerden sonra sorunlarımızı artık uzlaşarak çözelim diye karara vardık ikimizin de gönlü olacağı çözümler üretmeye başladık ve her şey düzeldi
Bu süre içinde memlekete tayin olma imkanı çıktı kolay elde edilecek bir şans değildi ve orada yaşadığımız tüm huzursuzluklar tekrar yaşanacak diye ben gitmek istemediğimi illa gitmek istiyorsa bensiz gitmesi gerekeceğini söyledim çünkü gidince yaşayacağımız sonun bu olacağı belliydi.Çünkü her ne kadar bazı şeyler düzelse de memlekete ziyarete gidince alevlenen mevzular oluyordu.

Öncesinde de yani memleketteysen ben çok çocuk istedim ama o hep kaçtı hatta cinsel anlamda da geri durdu sebep olarak da hep geçmişte yaşadığımız tartışmalardan içinden atamadığından bahsetti durdu bana ne kadar saçma gelse de sabrettim

Neyse her şey yoluna girmeye başlayınca çocuk meselesine de sıcak bakmaya başladı kısa süre sonra da sürpriz bir şekilde hamileliğimi öğrendim fakat düşük oldu uzun sürmedi sevincimiz.

Hayat devam ediyor diyip önümüze baktık tüp bebek deneriz dedik,ilişkimizde güzel devam ediyordu ikimiz de çaba gösteriyorduk.

Ben normalde katlanamam dediğim şeylere onun çabasını da gördükçe katlandım hatta zevk almaya başladım çünkü biz oluyorduk bu çabalar sayesinde.
Emeklerimizin işe yaradığını görmek mutlu ediyordu
Sonra yakın zamanda ailesiyle vakit geçirdik tatilde ardından bi süre de kardeşiyle vakit geçirdi ben yokken
Bayramda tekrar bir araya gelince gelen kişi eşim değil gibiydi bambaşkaydı
Bana yaklaşmıyor benden uzak duruyor
Kabusum geri dönmüş gibiydi yaşadığım şeye bir anlam veremiyordum
Yavaş yavaş konuşmaya başladık ve bana dini inancını artık kaybetmeye başladığını söyledi
Hatta tüm hayatını temelden sorgulamaya başladığını evliliğinin de bunun içinde olduğunu anlattı
Son yıllarda gösterdiği çabadan yorulduğunu artık çaba gösteremeyeceğini söyledi

Brlki toparlar diye bekliyorum ama herşey aynı
Aynı evdeyken bile uzak soğuk
Sanki eşim ölmüş gibi hissediyorum bu kadar mutluyken ne oldu diyorum
Çabalamak zorlamış onu olmadığı biri gibi hissediyormuş

öyle çaresizim ki
Hem kırgınım hem yanında olmalıyım
Hem gitmeliyim hem kalmalıyım
Çıldırmak üzereyim kaybettiğim mutluluğuma mı yanayım kendi psikolojimi mi toparlayım bilemiyorum
Dini inancı olan bir insanım ve bana artık başına buyruk yaşamak istediğini söylüyor
Kardeşiyle yaşadığı bekar bir hafta ve dönünce tüp bebek başlama niyetimiz tetiklemiş anlaşılan
Ama tekrar değişmeyeceğini herşeyi açık halde düşünmeye başladığını dönüşeceği yeni kişinin beni üzevileceğini söylüyor
Bu hal sanki yeterince hırpalamıyor gibi
Tamam ayıralım evleri diyorum kabul etmiyor
Seviyorum ama onca seneyi bir çırpıda atamam diyor
Kendi haline bırakayım diyorum içime sığmıyor düşündüklerim
Çaresiz durumdayım
 

lego

rüyalar sokağı
Kayıtlı Üye
29 Mart 2010
1.127
784
Şu an o konu tamamen rafa kalkmış durumda zaten
Benim için o da ayrı bir üzülme sebebi
Bayramdan dönünce başlayacaktık vermesi gereken testleri vermişti gelmeden ben de heyecanlanıyordum
Kendime acıyorum
 

bensarkimisoylerken

🛫 🛫
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
23 Şubat 2020
235
1.144
22
Evliliğiniz böyle saplantıdayken bence çocuk yapıp çocuğa yazık etmeyin.

Aile terapisi iyi gelebilir ama eğer o da olmuyorsa siz de "çabalamayın" ve son verin. Eşiniz yetişkin bir insan nereye kadar dolduruşa gelebilir ki? Demek ki içinde varmış, içten içe öyle olmak istiyormuş ki olmuş.
 

Nihal Shibuya

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
17 Mart 2021
2.641
7.449
41
"En kötü karar bile kararsızlıktan iyidir."
13 senede tüketmişsiniz. Evliliğiniz bir çıkmaza girmiş, bence boşanıp ayrı yollara devam etmeniz daha doğru.
 

Bebeğimin doğacağı muhtemel tarih : 21-01-2022

Hamileliğimin 34. haftası içindeyim.
Bebeğimi kucağıma almama 46 gün kaldı.

Sizin bebeğinize sağladığınız bağışıklık korumasının yanında, bebeğiniz de hafif enfeksiyonlara karşı kendi bağışıklık sistemini geliştirmeye başladı. Hamileliğiniz boyunca, bebeğinize solunum ve sindirim sistemiyle ilgili enfeksiyonlara karşı bağışıklık sağladığınız gibi kızamık vb genel viral enfeksiyonlara karşıda antikor koruması sağlamış olursunuz. Eğer bu antikorlar sisteminizde varsa, antikorlar plesanta yardımıyla sizin kan dolaşımınızdan bebeğin kan dolaşımına geçer.

Bebeğimin yaklaşık ağırlığı : 2200 gr. - Yaklaşık boyu : 45.1 cm. (Baştan Topuğa)

Hamilelik Günlüğünü İmza alanına eklemek için tıklayın

lego

rüyalar sokağı
Kayıtlı Üye
29 Mart 2010
1.127
784
Peki sen yorulmadın mı çabalamaktan?
Yorulmamıştım yani tek taraflı çaba göstermiyordum bu yüzden çabama değer diye düşünüyordu hep
Ama tabi böyle yorulduğunu söyleyince içimdeki bir çok şey kırıldı gitti
Devam etsek bile ben de çabalayamam ki artık
 

lego

rüyalar sokağı
Kayıtlı Üye
29 Mart 2010
1.127
784
Evliliğiniz böyle saplantıdayken bence çocuk yapıp çocuğa yazık etmeyin.

Aile terapisi iyi gelebilir ama eğer o da olmuyorsa siz de "çabalamayın" ve son verin. Eşiniz yetişkin bir insan nereye kadar dolduruşa gelebilir ki? Demek ki içinde varmış, içten içe öyle olmak istiyormuş ki olmuş.
Yok dolduruşa geldiğini düşünmüyorum zaten
Pek fırsat tanımaz böyle bir duruma ne bana ne ailesine müsaade etmez bı sevdiğim bir huyu mesela
Evet aile terapisi önerdi psikiyatr da
Bu olaylar gelişince ısrarla doktor görüşmesi ayarladım o önerdi
ama artık çabalamayacaksa terapist de ne önerebilir ki diye düşünüyorum
Önyargılı mı davranıyorum bilmiyorum
 

lego

rüyalar sokağı
Kayıtlı Üye
29 Mart 2010
1.127
784
"En kötü karar bile kararsızlıktan iyidir."
13 senede tüketmişsiniz. Evliliğiniz bir çıkmaza girmiş, bence boşanıp ayrı yollara devam etmeniz daha doğru.
Evet maalesef ben de böyle hissediyorum
Ama o kadar zor geliyor ki
Aramızın kötü olduğu ilk yıllarda olsa belki bu kadar zor gelmezdi
Beni öldüren mutlu olmamız oldu
 

Alittlesunshine

Üye
Kayıtlı Üye
11 Mart 2021
221
104
27
Ne denilir bilmiyorum. Benim eşimde böyle memlekete izne gittik adam adste apayrı bir insandı orrdayken.. Eşiniz de dolduruşa geliyordur ama o da bi yere kadar. Yani yaşını başını almış hala geliyorsa bu kadar sıkıntı. Niyeyse olumlu enerji alamadım
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 206 gün geçti.

Tahin Helva

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
29 Mayıs 2021
2.296
15.050
33
Tatil öncesi çocuk planları yaptığınız bunun en için adımlar attığıníz dönünce de tam tersi şeyler söyleyen eşe bundan sonra nasıl güvenebilirsiniz ki, bazı şeyleri düzelttiğinizi sansanız bile.

Kaldı ki artık cabalamayacağım diyormuş, gitsin istediği hayatı yaşasın o zaman, kararı neden ona bırakıyorsunuz?

Ve sandığınız kadar mutlu değilmişsiniz en azından eşiniz değilmiş.
 

lego

rüyalar sokağı
Kayıtlı Üye
29 Mart 2010
1.127
784
Ne denilir bilmiyorum. Benim eşimde böyle memlekete izne gittik adam adste apayrı bir insandı orrdayken.. Eşiniz de dolduruşa geliyordur ama o da bi yere kadar. Yani yaşını başını almış hala geliyorsa bu kadar sıkıntı. Niyeyse olumlu enerji alamadım
Yani dediğim gibi özellikle doldurmazlar
Ama alttan alta işledilerse bilemem tabi
Memleket dedikçe tüylerim diken diken oluyor zaten yaşadığım büyüdüğüm şehir oysa
 

kirazmevsimiyim

Üye
Kayıtlı Üye
4 Ağustos 2021
97
152
28
Merhaba herkese
İçim o kadar kırık dökük ki nasıl nereden başlasam bilmiyorum bile
Eşim çocukluk arkadaşım evlenmeden önce de 7 sene sevgiliydik
Evlendik 6 senedir beraberiz
Yani neredeyse birlikte büyüdük denebilir
Sevgiliyken her şey o kadar güzeldi ki tartıştığımız olmazdı neredeyse
Nişanlandık ve büyü bozuldu
7 yıl boyunca nasıl tanımamışım dediğim bir çok şeye tanıklık ettim
Evlendik ilk günden tartışmaya başladık
Eşim çok dar bakışlı kendi çizgilerinin dışına çıkan şeylere tahammül edemeyen bir adam oldu hep
Mesela aynı şehirde yaşamayan amcası ziyaret için memlekete gelince ve gidince mutlaka ziyarete gitmemiz gerekiyordu
Bir tartışma yaşadığımız zaman geçen seferde böyle demiştin zaten diyip durdu asla silmedi geçmişi hep gündemde tuttu çözsek bile
İlk yıllar kabus gibiydi benim için sonra iş nedeniyle başka şehire taşındık sorunlar devam etti ama soruna sebep olacak ihtimaller azaldığı için tartışmalar azaldı.
Bi yerden sonra sorunlarımızı artık uzlaşarak çözelim diye karara vardık ikimizin de gönlü olacağı çözümler üretmeye başladık ve her şey düzeldi
Bu süre içinde memlekete tayin olma imkanı çıktı kolay elde edilecek bir şans değildi ve orada yaşadığımız tüm huzursuzluklar tekrar yaşanacak diye ben gitmek istemediğimi illa gitmek istiyorsa bensiz gitmesi gerekeceğini söyledim çünkü gidince yaşayacağımız sonun bu olacağı belliydi.Çünkü her ne kadar bazı şeyler düzelse de memlekete ziyarete gidince alevlenen mevzular oluyordu.

Öncesinde de yani memleketteysen ben çok çocuk istedim ama o hep kaçtı hatta cinsel anlamda da geri durdu sebep olarak da hep geçmişte yaşadığımız tartışmalardan içinden atamadığından bahsetti durdu bana ne kadar saçma gelse de sabrettim

Neyse her şey yoluna girmeye başlayınca çocuk meselesine de sıcak bakmaya başladı kısa süre sonra da sürpriz bir şekilde hamileliğimi öğrendim fakat düşük oldu uzun sürmedi sevincimiz.

Hayat devam ediyor diyip önümüze baktık tüp bebek deneriz dedik,ilişkimizde güzel devam ediyordu ikimiz de çaba gösteriyorduk.

Ben normalde katlanamam dediğim şeylere onun çabasını da gördükçe katlandım hatta zevk almaya başladım çünkü biz oluyorduk bu çabalar sayesinde.
Emeklerimizin işe yaradığını görmek mutlu ediyordu
Sonra yakın zamanda ailesiyle vakit geçirdik tatilde ardından bi süre de kardeşiyle vakit geçirdi ben yokken
Bayramda tekrar bir araya gelince gelen kişi eşim değil gibiydi bambaşkaydı
Bana yaklaşmıyor benden uzak duruyor
Kabusum geri dönmüş gibiydi yaşadığım şeye bir anlam veremiyordum
Yavaş yavaş konuşmaya başladık ve bana dini inancını artık kaybetmeye başladığını söyledi
Hatta tüm hayatını temelden sorgulamaya başladığını evliliğinin de bunun içinde olduğunu anlattı
Son yıllarda gösterdiği çabadan yorulduğunu artık çaba gösteremeyeceğini söyledi

Brlki toparlar diye bekliyorum ama herşey aynı
Aynı evdeyken bile uzak soğuk
Sanki eşim ölmüş gibi hissediyorum bu kadar mutluyken ne oldu diyorum
Çabalamak zorlamış onu olmadığı biri gibi hissediyormuş

öyle çaresizim ki
Hem kırgınım hem yanında olmalıyım
Hem gitmeliyim hem kalmalıyım
Çıldırmak üzereyim kaybettiğim mutluluğuma mı yanayım kendi psikolojimi mi toparlayım bilemiyorum
Dini inancı olan bir insanım ve bana artık başına buyruk yaşamak istediğini söylüyor
Kardeşiyle yaşadığı bekar bir hafta ve dönünce tüp bebek başlama niyetimiz tetiklemiş anlaşılan
Ama tekrar değişmeyeceğini herşeyi açık halde düşünmeye başladığını dönüşeceği yeni kişinin beni üzevileceğini söylüyor
Bu hal sanki yeterince hırpalamıyor gibi
Tamam ayıralım evleri diyorum kabul etmiyor
Seviyorum ama onca seneyi bir çırpıda atamam diyor
Kendi haline bırakayım diyorum içime sığmıyor düşündüklerim
Çaresiz durumdayım
Eşiniz bahane üretiyor sizi sevmiyor gibi geldi bana .Hatta başka kadın mi var diye de şüphelendim