Boşanamamak

Kalben yorgun .!.:

Kızlar hayırlı geceler , öncelikle ilk defa buraya içimi döküyorum çünkü artık için içinden kendim bile çıkamıyorum. Öncelikle 9 yıllık birliktelik sonucu 5 yıllık evliyim. 2.5 yaş ve 4 yaşlarında dünya güzeli kızlarım var. 27 yaşındayım. Kamuda çalışıyorum. Başlıktan da anlayacağınız üzere ben defalarca kez boşanmak istediğimi öne sürsem de malesef ki boşanamıyorum. 9 yılın içinde defalarca aldatma , şiddet , psikolojik şiddete maruz kaldım. 2 sene önce boşanmak üzere aile evine gittim. Ailem destek olmadı bir şekilde barıştırma yollarına girildi. Bu çocuklar hep böyle ağlayacakmı dendi ve kararımdan haklı olmama rağmen vazgeçtim. Fakat o günden sonra ben asla eski ben olamadım. O günden beridir asla eşimle olan hiçbir resmimi paylaşmam , eskiden ailem diye gururla paylaşırdım. Yuvam derdim vs... Cinsellik de heo ben istekli taraftım ama artık hiçbir hissim yok. Asıl mesele 9 yıldır borçlarını ödüyorum. İkimizde çalışıyoruz. Lakin buna rağmen ben kendime en ufak sütyen bile alamıyorum. Ev içi huzursuzluk yok lakin mutluluk da yok. Dışarıdan bakıldığı vakit hiçbir problem yokmuş gibiyiz lakin iç kısmına girince bende işler öyle değil. Bunun sebebini de kendimde bulmuyorum. Hep emek veren kendinden fedakarlık eden sürekli gururunu kenara iten bendim. Evet iyi bir baba ilgili bir baba ve kızlarım babalarını çok seviyor. Ama anne mutsuz. Bir de kahve alışkanlığı da var. İster istemez bu gerginliğim ve ruh halim çocuklarıma yansıyor. Çocuklarım büyüdü ve tek düşüncem kimse istemez ama bu çocuklar öyle de böyle de hep ağlayacaklar. Tek sıkıntım şu ki , anlaşmalı yanaşmıyor. Çocukları vermem diyor klasik erkek. Lakin benim savaşacak bir gücüm yok. Maddi olarak da yok. Anlaşmalıya da eşimi ikna edemiyorum. Her şeyin cevabını kendim biliyorum , bende bu dünyaya bir kez geliyorum daha 27 yaşındayım. Tek korkum kızlarım. Tek vicdanımı sızlatan konu. Lakin çok çok acılar çektim. Şimdi bakmayın çok güçlüyüm çok sağlıklıyım. Tek kalmaktan veya sıfırdan başlamaktan hiç korkmuyorum. Lütfen akıl verin. İzmirdeyim. Anlaşmalı olmasa bile çekişmeli olsun ama nerden başlamalıyım nereye başvuru yapılır kime danışılır hiç bir bilgim yok

Genişletmek için tıkla...

ecemahsen .!.:

Klasık erkek bahanesi çocukları vermem sizde o zaman ailenden kimse bakmazsa veririm deyin yasal olarak zaten bu çocuklar sizde kalıcak canınıza bir zararı olmayacaksa çekişmeli boşanın

Genişletmek için tıkla...

Kalben yorgun .!.:

Asla rahat bırakacağını düşünmüyorum. Olabildiğince zorlaştıracakmış gibi geliyor veya tam tersi de olabilir. Aileme bu sefer gitmeyi asla düşünmüyorum. Kiraya çıkarım , ondan tek bir kuruş bile istemiyorum. Sadece tamam demesi yeterli. Hatta üstüne ben para vereceğim ki bunu bile söyledim. Yok hiçbirşey yokmuş gibi devam ediyor. Ben sadece artık çocuklar için bile olsa bu hayata kendimi mahkum etmek istemiyorum. Çekişmeli olacak gibi duruyor.

Genişletmek için tıkla...

Spicelover .!.:

Disli bir avukat bul .

Genişletmek için tıkla...

ecemahsen .!.:

Her koşulda çocuklar siz de bunun için üzülmeyin. Bu süreçte sizi tahrik edecektir bunlara dikkat edin olabildiğince sakinliklr geçirin süreci Allah kolaylık versin

Genişletmek için tıkla...

Kalben yorgun .!.:

Hah işte bu sürece hazır değilim. İstiyorum ki çocuklarım çok etkilenmesin. Olabildiğince sessiz ve sakincene bitsin.

Genişletmek için tıkla...

Spicelover .!.:

Avukatin ofisine girince hemen dava acman gerekmiyor. Bir danismanlik al, belki adami anlasmaliya ikna edebileceginiz , skistirabileceginiz birseyler vardir. Bir akil almakta fayda var diye dusunuyorum

Genişletmek için tıkla...

Kalben yorgun .!.:

Kızlar hayırlı geceler , öncelikle ilk defa buraya içimi döküyorum çünkü artık için içinden kendim bile çıkamıyorum. Öncelikle 9 yıllık birliktelik sonucu 5 yıllık evliyim. 2.5 yaş ve 4 yaşlarında dünya güzeli kızlarım var. 27 yaşındayım. Kamuda çalışıyorum. Başlıktan da anlayacağınız üzere ben defalarca kez boşanmak istediğimi öne sürsem de malesef ki boşanamıyorum. 9 yılın içinde defalarca aldatma , şiddet , psikolojik şiddete maruz kaldım. 2 sene önce boşanmak üzere aile evine gittim. Ailem destek olmadı bir şekilde barıştırma yollarına girildi. Bu çocuklar hep böyle ağlayacakmı dendi ve kararımdan haklı olmama rağmen vazgeçtim. Fakat o günden sonra ben asla eski ben olamadım. O günden beridir asla eşimle olan hiçbir resmimi paylaşmam , eskiden ailem diye gururla paylaşırdım. Yuvam derdim vs... Cinsellik de heo ben istekli taraftım ama artık hiçbir hissim yok. Asıl mesele 9 yıldır borçlarını ödüyorum. İkimizde çalışıyoruz. Lakin buna rağmen ben kendime en ufak sütyen bile alamıyorum. Ev içi huzursuzluk yok lakin mutluluk da yok. Dışarıdan bakıldığı vakit hiçbir problem yokmuş gibiyiz lakin iç kısmına girince bende işler öyle değil. Bunun sebebini de kendimde bulmuyorum. Hep emek veren kendinden fedakarlık eden sürekli gururunu kenara iten bendim. Evet iyi bir baba ilgili bir baba ve kızlarım babalarını çok seviyor. Ama anne mutsuz. Bir de kahve alışkanlığı da var. İster istemez bu gerginliğim ve ruh halim çocuklarıma yansıyor. Çocuklarım büyüdü ve tek düşüncem kimse istemez ama bu çocuklar öyle de böyle de hep ağlayacaklar. Tek sıkıntım şu ki , anlaşmalı yanaşmıyor. Çocukları vermem diyor klasik erkek. Lakin benim savaşacak bir gücüm yok. Maddi olarak da yok. Anlaşmalıya da eşimi ikna edemiyorum. Her şeyin cevabını kendim biliyorum , bende bu dünyaya bir kez geliyorum daha 27 yaşındayım. Tek korkum kızlarım. Tek vicdanımı sızlatan konu. Lakin çok çok acılar çektim. Şimdi bakmayın çok güçlüyüm çok sağlıklıyım. Tek kalmaktan veya sıfırdan başlamaktan hiç korkmuyorum. Lütfen akıl verin. İzmirdeyim. Anlaşmalı olmasa bile çekişmeli olsun ama nerden başlamalıyım nereye başvuru yapılır kime danışılır hiç bir bilgim yok

Genişletmek için tıkla...

Kalben yorgun .!.:

Kızlar hayırlı geceler , öncelikle ilk defa buraya içimi döküyorum çünkü artık için içinden kendim bile çıkamıyorum. Öncelikle 9 yıllık birliktelik sonucu 5 yıllık evliyim. 2.5 yaş ve 4 yaşlarında dünya güzeli kızlarım var. 27 yaşındayım. Kamuda çalışıyorum. Başlıktan da anlayacağınız üzere ben defalarca kez boşanmak istediğimi öne sürsem de malesef ki boşanamıyorum. 9 yılın içinde defalarca aldatma , şiddet , psikolojik şiddete maruz kaldım. 2 sene önce boşanmak üzere aile evine gittim. Ailem destek olmadı bir şekilde barıştırma yollarına girildi. Bu çocuklar hep böyle ağlayacakmı dendi ve kararımdan haklı olmama rağmen vazgeçtim. Fakat o günden sonra ben asla eski ben olamadım. O günden beridir asla eşimle olan hiçbir resmimi paylaşmam , eskiden ailem diye gururla paylaşırdım. Yuvam derdim vs... Cinsellik de heo ben istekli taraftım ama artık hiçbir hissim yok. Asıl mesele 9 yıldır borçlarını ödüyorum. İkimizde çalışıyoruz. Lakin buna rağmen ben kendime en ufak sütyen bile alamıyorum. Ev içi huzursuzluk yok lakin mutluluk da yok. Dışarıdan bakıldığı vakit hiçbir problem yokmuş gibiyiz lakin iç kısmına girince bende işler öyle değil. Bunun sebebini de kendimde bulmuyorum. Hep emek veren kendinden fedakarlık eden sürekli gururunu kenara iten bendim. Evet iyi bir baba ilgili bir baba ve kızlarım babalarını çok seviyor. Ama anne mutsuz. Bir de kahve alışkanlığı da var. İster istemez bu gerginliğim ve ruh halim çocuklarıma yansıyor. Çocuklarım büyüdü ve tek düşüncem kimse istemez ama bu çocuklar öyle de böyle de hep ağlayacaklar. Tek sıkıntım şu ki , anlaşmalı yanaşmıyor. Çocukları vermem diyor klasik erkek. Lakin benim savaşacak bir gücüm yok. Maddi olarak da yok. Anlaşmalıya da eşimi ikna edemiyorum. Her şeyin cevabını kendim biliyorum , bende bu dünyaya bir kez geliyorum daha 27 yaşındayım. Tek korkum kızlarım. Tek vicdanımı sızlatan konu. Lakin çok çok acılar çektim. Şimdi bakmayın çok güçlüyüm çok sağlıklıyım. Tek kalmaktan veya sıfırdan başlamaktan hiç korkmuyorum. Lütfen akıl verin. İzmirdeyim. Anlaşmalı olmasa bile çekişmeli olsun ama nerden başlamalıyım nereye başvuru yapılır kime danışılır hiç bir bilgim yok

Genişletmek için tıkla...

Kalben yorgun .!.:

Kızlar hayırlı geceler , öncelikle ilk defa buraya içimi döküyorum çünkü artık için içinden kendim bile çıkamıyorum. Öncelikle 9 yıllık birliktelik sonucu 5 yıllık evliyim. 2.5 yaş ve 4 yaşlarında dünya güzeli kızlarım var. 27 yaşındayım. Kamuda çalışıyorum. Başlıktan da anlayacağınız üzere ben defalarca kez boşanmak istediğimi öne sürsem de malesef ki boşanamıyorum. 9 yılın içinde defalarca aldatma , şiddet , psikolojik şiddete maruz kaldım. 2 sene önce boşanmak üzere aile evine gittim. Ailem destek olmadı bir şekilde barıştırma yollarına girildi. Bu çocuklar hep böyle ağlayacakmı dendi ve kararımdan haklı olmama rağmen vazgeçtim. Fakat o günden sonra ben asla eski ben olamadım. O günden beridir asla eşimle olan hiçbir resmimi paylaşmam , eskiden ailem diye gururla paylaşırdım. Yuvam derdim vs... Cinsellik de heo ben istekli taraftım ama artık hiçbir hissim yok. Asıl mesele 9 yıldır borçlarını ödüyorum. İkimizde çalışıyoruz. Lakin buna rağmen ben kendime en ufak sütyen bile alamıyorum. Ev içi huzursuzluk yok lakin mutluluk da yok. Dışarıdan bakıldığı vakit hiçbir problem yokmuş gibiyiz lakin iç kısmına girince bende işler öyle değil. Bunun sebebini de kendimde bulmuyorum. Hep emek veren kendinden fedakarlık eden sürekli gururunu kenara iten bendim. Evet iyi bir baba ilgili bir baba ve kızlarım babalarını çok seviyor. Ama anne mutsuz. Bir de kahve alışkanlığı da var. İster istemez bu gerginliğim ve ruh halim çocuklarıma yansıyor. Çocuklarım büyüdü ve tek düşüncem kimse istemez ama bu çocuklar öyle de böyle de hep ağlayacaklar. Tek sıkıntım şu ki , anlaşmalı yanaşmıyor. Çocukları vermem diyor klasik erkek. Lakin benim savaşacak bir gücüm yok. Maddi olarak da yok. Anlaşmalıya da eşimi ikna edemiyorum. Her şeyin cevabını kendim biliyorum , bende bu dünyaya bir kez geliyorum daha 27 yaşındayım. Tek korkum kızlarım. Tek vicdanımı sızlatan konu. Lakin çok çok acılar çektim. Şimdi bakmayın çok güçlüyüm çok sağlıklıyım. Tek kalmaktan veya sıfırdan başlamaktan hiç korkmuyorum. Lütfen akıl verin. İzmirdeyim. Anlaşmalı olmasa bile çekişmeli olsun ama nerden başlamalıyım nereye başvuru yapılır kime danışılır hiç bir bilgim yok

Genişletmek için tıkla...

Kalben yorgun .!.:

Hah işte bu sürece hazır değilim. İstiyorum ki çocuklarım çok etkilenmesin. Olabildiğince sessiz ve sakincene bitsin.

Genişletmek için tıkla...