Öncelikle merhabalar, zor bir dönemden geçiyorum, geçecek mi bilmiyorum. 36 gün önce 6 aylık gebeliğim bebekte olan ağır bir hastalık sebebiyle sonlandırıldı. Tüp bebekti, yaklaşık 4 sene olacak hiç kendiliğimden gebe kalmadım. Bu da 3. Denememizdi. Kaybıma çok üzülüyorum, o benim can parçam, hep ilk bebeğim olacak. Bunları yazarken bile gözümden yaşlar süzülüyor. Şimdi bazı testler verdik sonraki gebelik için hem anne baba hem bebek o testlerin sonucuna göre olumlu çıkarsa aynı normal tüp bebek yapılacak ya da ayriyeten doğal yolla gebelik için deneme yapmamızda bir sakınca görülmeyecek. Allah korusun farklı bir durumda tüp bebekte embriyoya ileri test yöntemi öneriyorlar. (Normal tüp bebeğe göre maliyet olarak oldukça yüksek, meşakatli ve uzun) 3. İhtimal Allah korusun bu testin sonucu belirsizde çıkabiliyormuş diğer gebelikte risk ne var ne yok olarak. Anne olmak çok istiyorum bende büyük bir korku travma oluştu hamilelik dönemine karşı bebeğin hastalığını öğrendiğimiz ile sonlandırma kararının verildiği gün arasında 10 gün vardı o 10 gün çok kötüydü. Karnımdaki bebekle sağlığıyla bakımıyla ilgili her şeyi 10 gün boyunca korkular içinde düşündüm. Bu olaylar olup bitince bu gebeliğimde dert etmediğim eşimin hastalığınıda dert etmeye başladım. Eşim kas hastası durumu kötü değil çok şükür çalışıyor her işini kendisi görüyor. Biz ilk bebek düşündüğümüzde doktora gittik bebeğe geçmemesi için genetik testli tüp bebek yaptıralım dedik(tabi o zaman gebe kalma konusunda zorlanacağımızdan haberimiz yok) Eşim detaylı gen analizi yaptırdı. Sonuç olarak bu gen embriyoda tespit edilemez dendi %50 sağlıklı bebek %50 eşimin hastalığı geçer dediler Allah korusun geçse bile aşağı yukarı durumu babaya benzer olur dediler. Bizde tamam dedik madem yapılacak bir şey yok doğal yolla denedik bir süre ee tık yok hamile kalamıyorum bu sefer hamile kalamamaktan tüp bebeğe yöneldik. Bu gebeliğimi sonlandırma sebebindeki hastalık kas hastalığı değildi. Şimdi diyorumki verdiğimiz diğer testler olumlu gelip o hastalık elense bile eşimin rahatsızlığı ihtimali hep var. Onuda çok kafama takıyorum. Maddi durumumuz ortanın altı, tek maaşız eşim çalışıyor. Bende hamile olmadan çalışıyordum şikayet oldu iş yerim kapandı. Şimdi tekrar açmak istiyoruz yeniden açmak çok maliyetli tüp bebeğe yıllarca para döktük. Eşimin olduğu ameliyatı çatlatma tedavilerini söylemiyorum bile. Borcumuz çok o yüzden açma gücümüz yok. Başka yerlere iş başvurusu yaptım henüz olumlu bir dönüş olmadı. Anne olmak istiyorum ama hamilelik yolculuğundan çok korkuyorum. Eşimle mutlu olmaya odaklanmaya çalışıyorum 2 gün iyi oluyorum sonra yine darmadağın. Her ihtimali düşünüyorum sağlıklı bir çocuk ihtimalini, anne olma veya olamama ihtimalini. Çok çaresiz ve yorgun hissediyorum. Genel olarak toplum 2 kişiyi aile olarak görmüyor. Biliyorum benim elimde değil ama sağlıkla bir çocuk doğuramadığım için kendimi çok eksik ve yetersiz hissediyorum. Allah korusun çocuksuz nasıl olunur ilerisi nasıl olur vs vs düşünüp duruyorum. Okul öncesi öğretmeniyim çocukları çok çok seviyorum. Hep eşimin baba benim anne olduğumu hayal ediyordum. Etrafımda herkesin ama herkesin çocuğu var. İnstagramda, gerçek hayatta yolda vs çocuk bebek görmeye dayanamıyorum o acıyı yeniden yaşıyorum veya ben bir gün böyle olabilecek miyim diye üzülüyorum. Çocuklu kişilerle görüşmek istemiyorum ya çocuğu büyük olup yaşı büyük olanlarla görüşüyorum ya da evli olmayanlarla. Akşama kadar evin içinde bütün günüm düşüncelerle boğuşarak geçiyor. Dışarıya çıkıyorum arkadaşlar gezmek iyi geliyor ama eve girince yine başlıyor aynı düşünceler. Çok çaresiz, eksik, başarısız ve yetersiz hissediyorum. Psikolog ile görüşüyorum bu arada. Çocuğa odaklanmadan eşimle nasıl mutlu olurum bu konuyu düşünmeyi nasıl bırakırım? Hayattan yeniden nasıl zevk alabilirim ? Kimse beni anlamıyor hiç kimse sadece yazmak istedim belki birinin bir cümlesi bir önerisi bana dokunur dedim. Kendinize dua ederken bu kardeşinizde aklınızdan geçerse Allah rızası için dua beklerim…