• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Çıkmaz sokakta bir anne…

Sizin yorumlarınıza hep rastlıyorum. Ne kadar naif ne kadar yapıcı tüm yorumlarınız. Fırsatım varken dile getirmek istedim.
Çok teşekkür ederim. Yazan kişinin ne durumda olduğunu bilemeyeceğim için özenli yazmaya gayret gösteriyorum.
 
Merhaba. Ben 5 yıllık evliyim, bu evlilikte 2 yaşında bir kızm var. Severek evlendim, yaşadığım yerden çok uzak yere yerleşip,hayat arkadaşımla bu yola başladım. İlk başlarda eşim çalışma, suanlık ihtiyaç yok falan demişti. O öyle söylediği için bende hem bu şehire alışıp biraz çevre edineyim, bi de evliliğe alışayım dedim. (Lisans mezunuyum). Sonra eşim iş değiştirdi hiç alakasız bir sektörde daha iyiye çalışıyor. Evimiz yok henüz, ama anne tarafı da baba tarafı da varlıklı insanlar. Satılmasını bekliyoruz. Çocuk olduktan sonda harcamaya daha fazla dikkat etmeye başladı. Ne alırsam sanki gözüne batıyor,kendi annem babam para yolluyor çoğu zaman kendi paramla alıyorum. Ama son zamanlar artık bana çalışma konusunda baskı yapıyor gibi. Tek maaş yetmiyor, bir konu açılıyor işte tek maaşla bu hayaller kurulur mu? Anca yorum yapıyor. Dua ederken bile karışıyor olacak şeyin yorumunu yap diye. Ben çocuktan sonra alıngan olmadım, ama evde olmam artık ona batıyor gibi. Ben çocuk istemiyordum ilk başta ona da söyledim,çalışmak istiyorum falan demiştim. Sonra 2. Senemizde Rabbim nasip etti. Annesi çalışıyor(kayınvalidem). Koah hastası annesi var hem de ona bakıyor, ben nasıl diyeyim şimdi benim çocuğuma bak diye. Kreşi bekliyorum,çocuğumu bırakacak kimsem yok. Ama bu durumdan da çok bunaldım ben. Sanki artık çalışmamı istiyor ve bunu her seferinde ima ediyor. Bende o zaman çocuk yapmasaydın,suan çalışıyor olurdum diyorum. Ne yapacağım ya ben,gerçekten artık hayattan sogudum.
siz zaten çocuğa baktığınız için kocanız her ay bir asgari ücret kadar karda. Bunu söylediniz mi eşinize hiç
 
Çocuğa bakıcı bulalim ben iş buldum diye yem atın. Bakıcı fiyatlarını duyunca aklı başına gelir.

Ne sanıyor bu erkekler bilmiyorum. Hem çalışalım, hem çocuk bakalım hem ev çekip çevirelim. Kendileri bi işte sabit durmayı beceremiyor Allahın embesilleri. Hepsinden nefret ediyorum hepsinden.
Yorumun alnı olsa öpeceğim.
 
Mesajlarınızı okuyunca siz zaten hiç çalışmak istememişsiniz gibi algıladım. Evlenince eşiniz çalışma diyor, ona tamam demişsiniz. Bence o sizin de işinize gelmiş. Yanlış anlamayın bunda yanlış birşey görmüyorum, şartlar ve tercih meselesi.
Ailelerde var ama birşeylerin satılmasını bekliyormuşsunuz. Bu durumda eşiniz maddi olarak yetiştiremiyor olabilir. Şartlar degişebiliyor maalesef. Ama bu davranışlarını ve üslubunu haklı çikarmiyor.
Bu durumda yapacağınız şey karşılıklı oturup konuşmak. Ayrıca ben İstanbul da yaşıyorum, tüm kreşler 90000 den falan başlamıyor. Kendinizi calişmama konusunda haklı çıkarmak için ütopik şeyler soylemeyin. Zaten haklısınız.
Eşinizin sizi anlamasını beklemek yerine kendinizi açıklayın geçin. 2 yaş bebesi kreşe niye gitsin? Bakıcı ücretlerini araştırsın eşiniz. Alacağınız parayi eve kullanacaksaniz ve asgari civarı alacaksanız, evden bakıcı için zaten o civar para çıkacak en az . Bunu anlatın, onun fikrini dinleyin. Bakicilar 10k falan saniyorsa bulmasini isteyin.
Maalesef zaman içinde insanlar değişiyor. Ama esinizinki çok olumsuz olmuş. Ama çocuğunuz büyüyor. Şartlariniz degişecek.Kendiniz için çalışın birkac yıl sonra. Umutsuz olmayın.
 
dürüst şekilde ifade edeyim

ben "hem bu şehire alışıp biraz çevre edineyim, bi de evliliğe alışayım dedim. gibi lafları fazla "premses" buluyorum
şehre alışmak, evliliğe alışmak nedir ya.
sanki marsta koloniye gittiniz. (hayatım taşınmakla geçti).nedne bazı kadınlarımız için bunlar bu kadar büyük vakalar bilemiyorum. anlamıyorum da.

ha aa premses olacak lüksünüz vardır
aileniz zengindir
eşiniz zengindir
her an her yerde yapılacak işiniz vardır...ille gel çalış deniyordur. kendi işinizi istediğiniz gibi yapıyorsunuzdur. odur budur.

ne güzel. herkes premses olsun - yani premses olmayın demem, olabiliyorsanız olun tabi, neden olmasın...

da işte.
gördüğünüz gibi eşiniz size 5 yıl premses olma "hakkı" tanımış.

ben olaya böyle bakyıroum yani.
ha ama beyefendinin toleransı bitti diye illa koştur koştur çalışmak zorunda mısınız?

ailelerde de var diyorsunuz, onun de geliri zaten iyileşmiş
2 sene daha evde dursanız herhalde ölmezsiniz yani.

ancak işte görün ki severek de evlensen, yokluk açlık olmasa bile erkekler bu. acımaları bu kadar. kadınlar ona göre adım atsın benim diyeceğim budur.


Ailesinden farklı şehirde yaşayanların 'gurbetteyim' demesi peki😃😃😃
Sanırsın 60'larda Almanya'da işçi gitti.

Konunun kendisine gelecek olursak konu sahibinin çocuğu 1 yıl daha evde kalsa, sonrasında gayet de çalışabilir. Herkes böyle yapıyor yani. Ben çocuğumu kreşe verdiğimde 2 yaşı bile dolmamıştı. Ama madem konu sahibi bu zamana kadar beklemiş, biraz daha bekleyebilir. Kreş fiyatları evet pahalı fakat bu mantıkta hiçbir zaman işe dönemez kadınlar. İşe dönülen ilk yıllar maddi getiri açısından verimli olmayabilir. Sigorta ödeniyor, iş hayatından kopulmamış oluyor vs böyle bakmak lazım.

Eşinin sürekli maddi imalarda bulunması iğrenç, buz gibi soğurum böyle insandan. Konu sahibi işe girdiğinde paşa paşa ev işlerine ortak olacak, bunu da göze alması gerekiyor.

Yani kadın ille çalışacak ya da aman asla çalışmak zorunda değil gibi iki keskin cevabı yok bu konunun. Her aile için, maddi manevi farklı şartlar için farklı çözümler var.
 
Merhaba. Ben 5 yıllık evliyim, bu evlilikte 2 yaşında bir kızm var. Severek evlendim, yaşadığım yerden çok uzak yere yerleşip,hayat arkadaşımla bu yola başladım. İlk başlarda eşim çalışma, suanlık ihtiyaç yok falan demişti. O öyle söylediği için bende hem bu şehire alışıp biraz çevre edineyim, bi de evliliğe alışayım dedim. (Lisans mezunuyum). Sonra eşim iş değiştirdi hiç alakasız bir sektörde daha iyiye çalışıyor. Evimiz yok henüz, ama anne tarafı da baba tarafı da varlıklı insanlar. Satılmasını bekliyoruz. Çocuk olduktan sonda harcamaya daha fazla dikkat etmeye başladı. Ne alırsam sanki gözüne batıyor,kendi annem babam para yolluyor çoğu zaman kendi paramla alıyorum. Ama son zamanlar artık bana çalışma konusunda baskı yapıyor gibi. Tek maaş yetmiyor, bir konu açılıyor işte tek maaşla bu hayaller kurulur mu? Anca yorum yapıyor. Dua ederken bile karışıyor olacak şeyin yorumunu yap diye. Ben çocuktan sonra alıngan olmadım, ama evde olmam artık ona batıyor gibi. Ben çocuk istemiyordum ilk başta ona da söyledim,çalışmak istiyorum falan demiştim. Sonra 2. Senemizde Rabbim nasip etti. Annesi çalışıyor(kayınvalidem). Koah hastası annesi var hem de ona bakıyor, ben nasıl diyeyim şimdi benim çocuğuma bak diye. Kreşi bekliyorum,çocuğumu bırakacak kimsem yok. Ama bu durumdan da çok bunaldım ben. Sanki artık çalışmamı istiyor ve bunu her seferinde ima ediyor. Bende o zaman çocuk yapmasaydın,suan çalışıyor olurdum diyorum. Ne yapacağım ya ben,gerçekten artık hayattan sogudum.
Canım hayattan soğuyacak bir durum yok, sistem seni zorluyor. Evren senin üstüne gidiyor ki güçlen. Yıllarca böyle bir eşten yediğin lokmanı sayan, sana kıyafet aldı diye havalara giren, bir lokanta da yemek yedirmeye aklı çıkan bir herifin kahrını mı çekeceksin. Eşin farkında değil galiba yukarda bir Allah var, rızkı verdiği gibi elinden çekip alı verir. Sen çalışırsın, o kalkamaz hale gelir. Sınanmamışlığın kibrinde seni manipüle etmesini asla izin verme. Dinen de hukuken de seni eş diye aldı ise para harcamak ve senin ihtiyaçlarını karşılamak zorunda. Ee sen bir anne olarak bugün de çamaşırı yıkamayım, bugün de ütüyü bırakıyım, bugün de eşimin ve evladımın yemeğini vermeyeyim, o yatakları toplamayayım toz içinde geberene kadar otursunlar, o pis lavaboya yapsın diyor musun? Hayır. Sultanlar gibi evladına ayrı öğle yemeği, akşam yemeği, çamaşır, ütü, ev temizliği, aile birliğini koruyup namusunu koruyup yaşayıp gidiyorsun. Bu mu batmış paşama? Kendinizi küçültmeyin. Sosyal medya açıp göt sallayıp, para da kazanabilirdin; ordan burdan herifi evine mahremine alabilirsin yine parayı bulurdun. Neden yapmadın? Çünkü namusun, onurun, bir haysiyetin var. Gökte taşımalı seni, şu zamanda en kutsal görev olan anneliği psikolojini sağlam tutarak yerine getirmeye calışıyorsun başının üstüne koymalı. Anlıyor musun beni? Sen buna para bile harcatmamışsındır. Çat çat kuaföre bakımına 4-5 bin para yatırıyor sanki. Ne kadınlar var hey babam hey. Tırnak bakımı bile haftalık 3 bin. Ne sanıyor kendini? Sen napacaksın biliyor musun güzel bir ders vereceksin bu adama. Kalkacaksın ayağa, tamam hayatım nasıl istersen diyeceksin. Hiç oralı bile olmayacaksın. Fiziğine bakımını yapacaksın, sokak sokak iş arayışı yapacaksın iş arıyorum bahanesiyle sürtüp sürtüp geleceksin. Yemekte sofrada bununla ilgilenmeyeceksin acacaksın telefonu kariyer kapısında dolacaksın, şuraya da cv gönderdim diyeceksin ama yüz verme sakın kocaya. Bu bi korkacak, kadın elden gidiyor havasına girecek. Gece olacak kalkacaksın spor pilates yapıcaksın; fiziğim güzel olmalı işe başlayacagım diyeceksin. Korkut kız şunu bak nasıl mum gibi oluyor.
 
Eğitim durumumu neden sorguladını onu anlamadım, çevre mühendisiyim. İşte sıkıntı yok bakın, çocuğuma bakacak kimsem yok diyorum ben. Konu burada meslek veya başka bir şey değil. Sizin içinize siniyorsa küçücük çocuğunuzu bırakıp işe gitmek buyrun. Bütün şehirde kreşler 90 binden başlıyor.
Bacım sen çocuğunla ilgilen, kreş falan hikaye işi. Maddi durumda yoksa girme o topa. Kimsede aileden bakmaz. Sen benim dediğimi yap, sen gözünü korkut kocanın ya da home office el becerin varsa ev işle ilgili işlerle ilgilen satıs yap. Ama bir şey yapıyormus gibi gözükeceksin kocana, sürekli seni boş otururken görürse bu yine sana sarar. Sürekli meşgulmuş gibi yap.
 
Back
X