Merhaba. Ben 5 yıllık evliyim, bu evlilikte 2 yaşında bir kızm var. Severek evlendim, yaşadığım yerden çok uzak yere yerleşip,hayat arkadaşımla bu yola başladım. İlk başlarda eşim çalışma, suanlık ihtiyaç yok falan demişti. O öyle söylediği için bende hem bu şehire alışıp biraz çevre edineyim, bi de evliliğe alışayım dedim. (Lisans mezunuyum). Sonra eşim iş değiştirdi hiç alakasız bir sektörde daha iyiye çalışıyor. Evimiz yok henüz, ama anne tarafı da baba tarafı da varlıklı insanlar. Satılmasını bekliyoruz. Çocuk olduktan sonda harcamaya daha fazla dikkat etmeye başladı. Ne alırsam sanki gözüne batıyor,kendi annem babam para yolluyor çoğu zaman kendi paramla alıyorum. Ama son zamanlar artık bana çalışma konusunda baskı yapıyor gibi. Tek maaş yetmiyor, bir konu açılıyor işte tek maaşla bu hayaller kurulur mu? Anca yorum yapıyor. Dua ederken bile karışıyor olacak şeyin yorumunu yap diye. Ben çocuktan sonra alıngan olmadım, ama evde olmam artık ona batıyor gibi. Ben çocuk istemiyordum ilk başta ona da söyledim,çalışmak istiyorum falan demiştim. Sonra 2. Senemizde Rabbim nasip etti. Annesi çalışıyor(kayınvalidem). Koah hastası annesi var hem de ona bakıyor, ben nasıl diyeyim şimdi benim çocuğuma bak diye. Kreşi bekliyorum,çocuğumu bırakacak kimsem yok. Ama bu durumdan da çok bunaldım ben. Sanki artık çalışmamı istiyor ve bunu her seferinde ima ediyor. Bende o zaman çocuk yapmasaydın,suan çalışıyor olurdum diyorum. Ne yapacağım ya ben,gerçekten artık hayattan sogudum.
