Çocuğa aşırı zaaf

blackgray · 14 Şubat 2026

Merhaba. Aslında her şey 2024 aralıkta başladı. Oğlum çok kötü hastalanmıştı. Ateşi düşmedi günlerce. Kan tahlili yaptırdık. 21 değerden 8 i referans dışı ama sınırda çıktı. Doktor %90 hastalıktandır dedi. Ama isterseniz bi hematolog görsün dedi. Ve benim okb tam orda başladı sanki. Çünkü eşimin yeğeni lösemi tedavisi görüyordu o sıra. Eyvah ya oğlum da hastaysa endişesi başladı. 14 yıldır panik atak ve anksiyete hastasıyım bu arada. Sonrasında oğlum iyileşti. Ama ben o günden sonra oğlumun her hareketini gözlemlemeye başladım. Hafif burnu aksa karalar bağladım. Hele ateşi varsa ben resmen bitirdim kendimi. Baktım olacak gibi değil. Tedavi görmeye başladım. 10 yıldır ilaç kullanmıyordum. Her neyse bugüne gelelim. 2 hafta önce bir sebepten kan tahlili yeniden yapıldı ama ben ölüp ölüp dirildim. Neyseki 51 tahlilden sadece 2 si referans dışı geldi. Diğerleri hepsi normal sınırlarda… O da normal zaten. Bugün ben gitsem bende de illaki vardır ama çocuk 2 gündür öksürüyor diye heba ettim kendimi. Gidip gelip alnını kontrol ediyorum. Ateşi var mı yok mu diye. Bazen hafif var gibi geliyor bazen de hiçbir şeyi yokmuş gibi geliyor. Kafayı yemek üzereyim. Oysaki bu çocuk… Hasta da olacak, ateşi de çıkacak. Ama bitiyorum kızlar. Evdekileri de bezdirdim. Doktorum sadece doz azaltıp,çoğaltıyor. Sanırım benim konuşmaya ihtiyacım var. Rica ediyorum kınamayın beni,elimde değil.

unutuyomben · 14 Şubat 2026

Sizi çok iyi anlıyorum. Benim de yeğenim küçükken havale geçirmişti şimdi en ufak bi şeyde çocuğumun başında nöbet tutuyorum tam anlamıyla. Hatta şu an da başındayım. Rabbim hepimizin evlatlarını esirgesin. Ben bu konuda kendimi tevekkül açısından yetersiz olduğum için böyleyim diye düşünüyorum. Neticede elimizden geleni yapıyoruz ötesine de gücümüz yetmez. Biraz teslimiyet bize daha iyi hissettirecektir

TulumbaPati · 14 Şubat 2026

blackgray .!.:
Merhaba. Aslında her şey 2024 aralıkta başladı. Oğlum çok kötü hastalanmıştı. Ateşi düşmedi günlerce. Kan tahlili yaptırdık. 21 değerden 8 i referans dışı ama sınırda çıktı. Doktor %90 hastalıktandır dedi. Ama isterseniz bi hematolog görsün dedi. Ve benim okb tam orda başladı sanki. Çünkü eşimin yeğeni lösemi tedavisi görüyordu o sıra. Eyvah ya oğlum da hastaysa endişesi başladı. 14 yıldır panik atak ve anksiyete hastasıyım bu arada. Sonrasında oğlum iyileşti. Ama ben o günden sonra oğlumun her hareketini gözlemlemeye başladım. Hafif burnu aksa karalar bağladım. Hele ateşi varsa ben resmen bitirdim kendimi. Baktım olacak gibi değil. Tedavi görmeye başladım. 10 yıldır ilaç kullanmıyordum. Her neyse bugüne gelelim. 2 hafta önce bir sebepten kan tahlili yeniden yapıldı ama ben ölüp ölüp dirildim. Neyseki 51 tahlilden sadece 2 si referans dışı geldi. Diğerleri hepsi normal sınırlarda… O da normal zaten. Bugün ben gitsem bende de illaki vardır ama çocuk 2 gündür öksürüyor diye heba ettim kendimi. Gidip gelip alnını kontrol ediyorum. Ateşi var mı yok mu diye. Bazen hafif var gibi geliyor bazen de hiçbir şeyi yokmuş gibi geliyor. Kafayı yemek üzereyim. Oysaki bu çocuk… Hasta da olacak, ateşi de çıkacak. Ama bitiyorum kızlar. Evdekileri de bezdirdim. Doktorum sadece doz azaltıp,çoğaltıyor. Sanırım benim konuşmaya ihtiyacım var. Rica ediyorum kınamayın beni,elimde değil.

Bu koruyucu tavırları tetikleyecek şeyler hayatınızda olduğu için endişeli tavırlarınız normal. Durduk yere evham, kafada kurma gibi şeyleriniz yok yazdıklarınıza göre. İlk çocuksa daha normal.

Televizyonlarda o kadar korkunç haberler duyuyoruz, etrafımızda o kadar berbat anne babalar var, bunlara tanık olup çocuğa daha koruyucu davranmanız normal.

Önemli olan çocuğu gündelik yaşantısında kısıtlamamak, onun eksik kalmamasını sağlamak. Zaten kreşe anaokuluna başladığında hastalanma sıklığı artacak, etrafınızdan neler duyacaksınız çocuklarla ilgili.

Benim çocuğum yok anne değilim, ama buradaki anneler sizinle daha kolay empati yapabilecektir. Benzer hikayeleri olanlar vardır mutlaka.

kiki_coco · 14 Şubat 2026

Tedavi olduğunuza emin olun lütfen. Böyle annelerin çocukları da büyük stres yaşıyor ve ileride anksiyete sahibi bireyler olarak hayatlarına devam ediyorlar.

1dogasever · 14 Şubat 2026

Sanırım ilk çocuğunuz benimde bir kızım var bende aşırı telaşlanırım ama eşim durdurur beni psikolojik olarak her hangi bir rahatsızlığım yok ama ateşlendiğinde asla yanından ayrılmam gece ateşlense uyumam. Benim eşimin kuzenleri engelli bende kızım doğduğunda hep çok korkmuştum menjitten özellikle boş kalınca kedimi ateşli hastalıkları araştırırken buluyordum. Beni eşim durduruyor ama sizin durumunuzdan dolayı durdura bilecek kimse yok ilaçlarınızı düzenli kullanın ve çocuğunuza bol bol dua edin

blackgray · 14 Şubat 2026

TulumbaPati .!.:
Bu koruyucu tavırları tetikleyecek şeyler hayatınızda olduğu için endişeli tavırlarınız normal. Durduk yere evham, kafada kurma gibi şeyleriniz yok yazdıklarınıza göre. İlk çocuksa daha normal.

Televizyonlarda o kadar korkunç haberler duyuyoruz, etrafımızda o kadar berbat anne babalar var, bunlara tanık olup çocuğa daha koruyucu davranmanız normal.

Önemli olan çocuğu gündelik yaşantısında kısıtlamamak, onun eksik kalmamasını sağlamak. Zaten kreşe anaokuluna başladığında hastalanma sıklığı artacak, etrafınızdan neler duyacaksınız çocuklarla ilgili.

Benim çocuğum yok anne değilim, ama buradaki anneler sizinle daha kolay empati yapabilecektir. Benzer hikayeleri olanlar vardır mutlaka.

İlk çocuğum değil. Oğlum 9,5 yaşında. Küçük de değil. Önceden de telaş ederdim ama bu kadar değildi. Ben babamı çok ani kaybettim. Birkaç saat içinde ölüm haberini aldım. 2 yıl önce de abimi birkaç ay içinde kanserden kaybettik. Kaybetme korkusu mu bilmiyorum ama kızım var 15 yaşında. Ona karşı böyle değilim. Tuhaf bir şekilde oğluma karşı böyle. O da dediğim gibi geçen yılki o hastalık sürecinde oldu ne olduysa… Aşırı korktuğumu hatırlıyorum. Şu an öksürüyor ve her öksürdüğünde ben mahvoluyorum yine geçen yılki gibi olur mu diye korkuyorum.

blackgray · 14 Şubat 2026

1dogasever .!.:
Sanırım ilk çocuğunuz benimde bir kızım var bende aşırı telaşlanırım ama eşim durdurur beni psikolojik olarak her hangi bir rahatsızlığım yok ama ateşlendiğinde asla yanından ayrılmam gece ateşlense uyumam. Benim eşimin kuzenleri engelli bende kızım doğduğunda hep çok korkmuştum menjitten özellikle boş kalınca kedimi ateşli hastalıkları araştırırken buluyordum. Beni eşim durduruyor ama sizin durumunuzdan dolayı durdura bilecek kimse yok ilaçlarınızı düzenli kullanın ve çocuğunuza bol bol dua edin

Evet ben de geçen yıl kafayı bozmuştum araştırmakla. Artık yapmıyorum,sinirlerim daha çok bozuluyor çünkü. Eşim maalesef tam destek değil. Hatta bıktım artık bu takıntından diyor. Oysaki elimde değil,anlamıyor.

blackgray · 14 Şubat 2026

kiki_coco .!.:
Tedavi olduğunuza emin olun lütfen. Böyle annelerin çocukları da büyük stres yaşıyor ve ileride anksiyete sahibi bireyler olarak hayatlarına devam ediyorlar.

Çok net bir verim aldığımı söyleyemem. Doktorumu değiştirmeyi düşünüyorum ve ekstra psikolog tedavisi alma düşüncesindeyim.

EMiNe_mi · 14 Şubat 2026

Allah korusun hiçbir çocuk hasta olmasın ama olanlar böyle bitirmiyor kendini
En kötüsü bile insan için
Sakin olun
Çocuğu lösemi tedavisi gören de var burada bitirmiyoruz kendimizi

blackgray · 14 Şubat 2026

unutuyomben .!.:
Sizi çok iyi anlıyorum. Benim de yeğenim küçükken havale geçirmişti şimdi en ufak bi şeyde çocuğumun başında nöbet tutuyorum tam anlamıyla. Hatta şu an da başındayım. Rabbim hepimizin evlatlarını esirgesin. Ben bu konuda kendimi tevekkül açısından yetersiz olduğum için böyleyim diye düşünüyorum. Neticede elimizden geleni yapıyoruz ötesine de gücümüz yetmez. Biraz teslimiyet bize daha iyi hissettirecektir

Kesinlikle haklısınız. Yeniden aynı şeyleri yaşamaktan korkuyorum ben de. Oysaki bu yıl ilk kez hastalandı. Normal kızım diyorum kendi kendimi telkin ediyorum ama bazen ikna olamıyorum işte.

MissCherryBlossom · 14 Şubat 2026

Gayet normal, bizim benimle yaşıt bir akraba var çocukken hastalamış. Annesi de iyileşsin diye yedirdikçe yedirmiş

Sonra zor zayıfladı. Konuyu dağıtmayayım gayet insani bir durum, çok korkmanın ruha bedene etkileri oluyor tabi.

Zeynzd · 14 Şubat 2026

Her anne böyle değildir ama cogunluk aynı kaygıları yaşıyor bence. Hiç psikolojik tedavi almadım ama bende de benzer kaygılar var. Mesela gayette dönebilmek için büyük ama ya dönemezse ya yorganı üstüne çekerse, ya deprem olursa, gece aniden ateşlenirse farketmezsem- hasta olduğunda bir şey olursa, düşüp kafasını vurup beyin kanaması geçirirse vs vs kendimi gece ağlarken buluyorum. Ama verende alanda Allah ne kadar korursak olana çare yok diyip kendimi sakinleştiriyorum. Bütün çocuklar sağlıkla büyüsün yetişsin iyi bir birey olsun inşallah.

blackgray · 14 Şubat 2026

Zeynzd .!.:
Her anne böyle değildir ama cogunluk aynı kaygıları yaşıyor bence. Hiç psikolojik tedavi almadım ama bende de benzer kaygılar var. Mesela gayette dönebilmek için büyük ama ya dönemezse ya yorganı üstüne çekerse, ya deprem olursa, gece aniden ateşlenirse farketmezsem- hasta olduğunda bir şey olursa, düşüp kafasını vurup beyin kanaması geçirirse vs vs kendimi gece ağlarken buluyorum. Ama verende alanda Allah ne kadar korursak olana çare yok diyip kendimi sakinleştiriyorum. Bütün çocuklar sağlıkla büyüsün yetişsin iyi bir birey olsun inşallah.

Ben de çok doluyum şu an. Hatta gözlerim dola dola yazıyorum inanın. Bi yerde okumuştum. Biri beni anlayınca ağlamam geliyor diye. Şu an o durumdayım. Elhamdülillah halime. Ne hastalıklar var. Şükürsüzlük etmek istemiyorum ancak elimde değil asla. Bu halim de beni bitiriyor maalesef.

ballarisi0 · 15 Şubat 2026

blackgray .!.:
Ben de çok doluyum şu an. Hatta gözlerim dola dola yazıyorum inanın. Bi yerde okumuştum. Biri beni anlayınca ağlamam geliyor diye. Şu an o durumdayım. Elhamdülillah halime. Ne hastalıklar var. Şükürsüzlük etmek istemiyorum ancak elimde değil asla. Bu halim de beni bitiriyor maalesef.

Ben size şunu tavsiye edeyim: "Düşünceleriniz kaderinizdir" neyi düşünürseniz onu çekersiniz. Beyin sandığımızdan çok güçlü bir organ. Her şeyin bir enerjisi var. Hava su toprak vs.. Su mesela neyi söylersen hafızasına alır ona göre kristali değişir. İnsanın da %70 sudur. O yüzden neyi kulaklarımız çok duyuyorsa neyi çok düşünüyorsak onu çekeriz. O yüzden hayr düşünün hayr olsun

Renklihatun · 15 Şubat 2026

Çok ani kayiplar yasamissiniz Allah sizlere güzel ömürler versin bu belki de çok tetikleyici olabilir.Ancak sizin aşırı telaş ve kayginiz çocuğuda çok etkiliyor terapiye devam ettikçe umarım düzelir.
Bu arada benim oğlum da 11 aylıkti çok nadir görülen bir hastalık geçirdi öldüm öldüm dirildim oğlum şimdi çok şükür iyi gayet sağlıklı ama çok uzun zaman ben de çok endişelendim her ateşi çıktığında kendimi sakinlestirmek için uğraştım terapi aldım siz de pes etmeyin terapiye devam edin iyi gelecektir muhakkak

Çocuğa aşırı zaaf

Ayrıntılı Düzenleme

blackgray

Aktif Üye

unutuyomben

Aktif Üye

TulumbaPati

Geçici Olarak Hesap Pasiftir !

kiki_coco

Nirvana

1dogasever

Popüler Üye

blackgray

Aktif Üye

blackgray

Aktif Üye

blackgray

Aktif Üye

EMiNe_mi

Aktif Üye

blackgray

Aktif Üye

MissCherryBlossom

Nirvana

Zeynzd

Popüler Üye

blackgray

Aktif Üye

ballarisi0

Yeni Üye

Renklihatun

Sevgi anlaşmak değildir nedensizde sevilir 💖

Benzer Konular