- Katılım
- 7 Ocak 2026
- Mesajlar
- 96
- Emoji Skoru
- 101
- Puanlar
- 8
- Yaş
- 35
- Konu Sahibi patiliannesi
-
- #1
Aslında bu değil konu ben sanırım hamile değilken hamilelik depresyonu yaşıyorumher okulda 100de 4lük bir kontenjan var sehit gazi cocuklari ve koruma statusundeki cocuklar icin. yani cok rahatlikl bebisi senin anaokuluna ucretsiz yazdirabilirsin. o konuda suphen olmasin, sosyal hizmet gorevlisi okulla degil direkt meb ya da aile bakanligi onunla iletisime gecip kontenjan olup olmadigini ogrenip islem yapiyor :)
o herkeste olan bir duygu merak etme. ben de cocuk bekliyorum ama bilgim vs sifir. tam olarak sifirim yani, ilk zamanlar gunde 8-10 bez degistirdigini okudum mesela kkda çok geldi. konu ile ilgili hicbir fikrim yokAslında bu değil konu ben sanırım hamile değilken hamilelik depresyonu yaşıyorumyeterli olabilir miyim diye korkuyorum ya olamazsam diye korkuyorum
Allah bağışlasın… hiç pişman olmadım demeniz ne güzel bilmediğim bir duygu gerçekten yani kendimi bi yandan yargılıyorum şunları sorguladığım için… ama bugün acaba demeyip direkt karar verirsem hata yapmaktan korkuyordum kendim için değil bana gelecek o evlat için tam anlamıyla verimli olamazsam bunu yapmamın ne anlamı kalır ki.. o kadar fazla ki etrafımda gerçekten pişman oldum diyen kendi arkadaşlarımdan bile var o çocuklara o kadar üzülüyorum ki isteyerek yaptılar onlar da sonuçta çocuklarınıOnu hiçbir zaman bilemezsiniz hayat seçimlerle dolu çocuk çok büyük bir sorumluluk iyi karar vermek gerekir. Lisans mezunuyum 2 çocuğuma bakıyorum ilki doğduğunda bıraktım çalışmayı hiç pişman olmadım. Çok mutluyum. Herkes insan kendi şartlarında kendi seçimlerini kendi yapmalı hele ki çocuk konusunda eş bile bence geri plandadır kararı anne vermelidir
Ben işimi bırakmayı düşünüyorum yani kendim bakmak istiyorum açıkçası bakıcı falan istemiyorum büyük konuşmayayım ama umarım herkes böyle düşünüyordur gerçekten sorgulamadan çocuk evlat edinmek ya da doğurmak da ne kadar doğru bilmiyorum ki çok iyi düşünmek şart… eğer ben ona iyi bir anne olamayacaksam o zaman neden ona zarar vereyim ki travma yaşatayım kio herkeste olan bir duygu merak etme. ben de cocuk bekliyorum ama bilgim vs sifir. tam olarak sifirim yani, ilk zamanlar gunde 8-10 bez degistirdigini okudum mesela kkda çok geldi. konu ile ilgili hicbir fikrim yok
ama kimsenin yeterince hazir olacagini sanmiyorum oncesinde.
sizin de bin tane bilinmezinizin olmasi cok normal.
ama kervan yolda duzelir, bir yapin basvurunuzu, sure size gelene kadar zaten bazi seyler netlesir. olmadi bir sure bakici tutarsiniz, krea caginda senle gelir senle gider okula, rahat edersin. ya da durumunuz varmis zaten mola verirsin birkac sene, anneliginin tadini cikarirsin
eger isten ayrilirsan kendi sigortani odeyip makbuzunu ilgili gorevliye verirsen sana para iadesi yapiyor yani masraf yapmadan sigortan yatmis oluyor. Bu avantajindan yararlanmayi unutma:)
e bu omurluk bir iş birakma degil ki. anaokullari artarak cogalan bir hizmet alani, esimin de meslegi. bugun ayrilirsin o arada tam zamanli annelik yaparken birkac egitim alirsin anaokullarina - okul oncesine dair bilmemne ekolu, surdurulebilirlik, acikhava okulu , muzik aleti calma, cocuk yogasi vs gibi kendine deger katarsin - cocugun okul cagina gelince bu elindeki artılarla yeni bir okul ararsin. Turkiyede is networkle bulunuyor, eski is arkadaslarinla irtibatta kalirsin, egitimlerdekilere is aradigini soylersin vs kismetin varsa daha bile iyisini bulursun. simdiden kac sene sonrski ihtimalleri dusunme benceAllah bağışlasın… hiç pişman olmadım demeniz ne güzel bilmediğim bir duygu gerçekten yani kendimi bi yandan yargılıyorum şunları sorguladığım için… ama bugün acaba demeyip direkt karar verirsem hata yapmaktan korkuyordum kendim için değil bana gelecek o evlat için tam anlamıyla verimli olamazsam bunu yapmamın ne anlamı kalır ki.. o kadar fazla ki etrafımda gerçekten pişman oldum diyen kendi arkadaşlarımdan bile var o çocuklara o kadar üzülüyorum ki isteyerek yaptılar onlar da sonuçta çocuklarını
bakicisi olanlar iyi anne olamiyor degil ki.Ben işimi bırakmayı düşünüyorum yani kendim bakmak istiyorum açıkçası bakıcı falan istemiyorum büyük konuşmayayım ama umarım herkes böyle düşünüyordur gerçekten sorgulamadan çocuk evlat edinmek ya da doğurmak da ne kadar doğru bilmiyorum ki çok iyi düşünmek şart… eğer ben ona iyi bir anne olamayacaksam o zaman neden ona zarar vereyim ki travma yaşatayım ki
Ya da belki çocuğa odaklanıp hiç çalışmayı düşünmeyebilirim doğru söylüyorsun sadece kafamı karıştıran çocuk yaptım pişmanım diyen hemcinslerim nasıl olabiliyor böyle bir şey çok isteyerek yapıp çok pişman olmak beni o kadar korkutuyorlar ki ve bence çok kötü bir şey bu berbat bir şey yani o çocuklar için çok korkunçe bu omurluk bir iş birakma degil ki. anaokullari artarak cogalan bir hizmet alani, esimin de meslegi. bugun ayrilirsin o arada tam zamanli annelik yaparken birkac egitim alirsin anaokullarina - okul oncesine dair bilmemne ekolu, surdurulebilirlik, acikhava okulu , muzik aleti calma, cocuk yogasi vs gibi kendine deger katarsin - cocugun okul cagina gelince bu elindeki artılarla yeni bir okul ararsin. Turkiyede is networkle bulunuyor, eski is arkadaslarinla irtibatta kalirsin, egitimlerdekilere is aradigini soylersin vs kismetin varsa daha bile iyisini bulursun. simdiden kac sene sonrski ihtimalleri dusunme bence
İnşallah sizin de sıranız tez zamanda gelir siz de başvuru yaptınız galiba ya da yapacak mısınız bence biz de hamileler nasıl hissediyorsa aynı şeyi hissediyoruz kalbimizden hissediyoruz biz onlar karnından hissediyor biz kalbimizden hissediyoruzbakicisi olanlar iyi anne olamiyor degil ki.
bu surec beklemesi biraz olan bir sürec. bence en mantiklisi bu surece baslayin, sıranız ilerlesin. olmadi zaten dondurma hakkiniz baki.
boyle dusunerek zaman kaybediyorsun sonra hazir olup basvurdugunda zaman hic gecmeyecek:)
Teşekkür ederimAllah bağışlasın… hiç pişman olmadım demeniz ne güzel bilmediğim bir duygu gerçekten yani kendimi bi yandan yargılıyorum şunları sorguladığım için… ama bugün acaba demeyip direkt karar verirsem hata yapmaktan korkuyordum kendim için değil bana gelecek o evlat için tam anlamıyla verimli olamazsam bunu yapmamın ne anlamı kalır ki.. o kadar fazla ki etrafımda gerçekten pişman oldum diyen kendi arkadaşlarımdan bile var o çocuklara o kadar üzülüyorum ki isteyerek yaptılar onlar da sonuçta çocuklarını
hayatta yaptigin her seyden memnun musun ki?Ya da belki çocuğa odaklanıp hiç çalışmayı düşünmeyebilirim doğru söylüyorsun sadece kafamı karıştıran çocuk yaptım pişmanım diyen hemcinslerim nasıl olabiliyor böyle bir şey çok isteyerek yapıp çok pişman olmak beni o kadar korkutuyorlar ki ve bence çok kötü bir şey bu berbat bir şey yani o çocuklar için çok korkunç
hayir benim eski işim buydu, konusmustuk ozel mesajla:) ama benim de esimin de her zaman hayalimizde bu var, o da yetimhanelerde gonullu olmus birkac ayri kitada. trdeki sartlara uymuyoruz ama insallah esimin memleketine tasininca biz de basvuracagiz.İnşallah sizin de sıranız tez zamanda gelir siz de başvuru yaptınız galiba ya da yapacak mısınız bence biz de hamileler nasıl hissediyorsa aynı şeyi hissediyoruz kalbimizden hissediyoruz biz onlar karnından hissediyor biz kalbimizden hissediyoruzumarım yeterli olabilirim tek istediğim bu iyi gelmek isterim o çocuğa
Çünkü hepimiz insanız.Ya da belki çocuğa odaklanıp hiç çalışmayı düşünmeyebilirim doğru söylüyorsun sadece kafamı karıştıran çocuk yaptım pişmanım diyen hemcinslerim nasıl olabiliyor böyle bir şey çok isteyerek yapıp çok pişman olmak beni o kadar korkutuyorlar ki ve bence çok kötü bir şey bu berbat bir şey yani o çocuklar için çok korkunç
Ne zaman taşınmayı düşünüyorsunuz yengenc? Yani çocuğun yaşına göre mi bir karar vereceksiniz yoksa kendi hazır oluşunuza göre mi?hayatta yaptigin her seyden memnun musun ki?
pismanlik da biz insanlar icin.
ayrica evlatta pismanlik dogrusal duzlemde ilerlemiyor . zorken pisman oluyorsun kolaylasiyor askla doluyorsun. Uyutmadigi her gece aglayip bin pisman ettigi, terrible two olup erken ergen halleriyle kendinden nefret ettirdigi donem "allahim niye yaptim" diye aglayanlar biraz daha buyuyunce eski resimlere bakarken "ay ne tatliydi" diyorlar:) biraz kendine gelip sevgisisini gostermeye basladiginda "iyi ki yapmisim" diyorlar.
cok da dinleme pismanim diyenleri yine olsa yine dogururlar:)
hayir benim eski işim buydu, konusmustuk ozel mesajla:) ama benim de esimin de her zaman hayalimizde bu var, o da yetimhanelerde gonullu olmus birkac ayri kitada. trdeki sartlara uymuyoruz ama insallah esimin memleketine tasininca biz de basvuracagiz.
inan bu alanda calisirken 3 cocugu olup 4.su koruyucu olan ailem vardi (ki sonradan statusu degisti, evlat edindiler) . hem kadin hem esi o cocugu diger cocuklarindan daha cok oncelendiriyordu, kıyamıyor şimartiyordu:) kendi cocugundan farkli gorene ben en azindan tanik olmadim. hatta bebek gelince es dost altin takanlar - bebek mevludu yapanlar vardi. gayet de bebek bebektir yani, senin kucaginda uyuyorsa senin bebegindir :) o his zaten geliyor, merak etme.
endiselerin cok normal ama her anne adayinda zaten benzer endiseler olur. cook dogal bir surec
Ne zaman taşınmayı düşünüyorsunuz yengenc? Yani çocuğun yaşına göre mi bir karar vereceksiniz yoksa kendi hazır oluşunuza göre mi?
Ben de 35 yaşındayım bende de öncesinde böyle bir duygu yoktu açıkçası son iki yıldır var yirmili yaşlarımda anne olmayı hiç düşünmedim ya da hayal etmedimAnnelik başkalarıyla karşılaştırilacak bir şey değil, öncelikle başkalarının düşüncelerini söylediklerini kendinize dert etmeyin. Ben hayatımda hiç bir bebeği kucağıma almadım,hiç hevesim de olmadı anne olmak için.Gec evlendim, 38 yaşında anne oldum. Hamileyken bile çok fazla anneliğimin farkında değildim. Ama kızımla vakit geçirdikçe onun benim için dünyanın en değerli şeyi olduğunu anlıyorum. Ben de çalışıyorum annem bakıyor kızıma. Kendim bakmak isterdim ama malum şartlar... Demem o ki öncelikle kendi kalbinizi dinleyin. Bir annenin keşke çocuğum olmasaydı demesi çok acı, ben çevrenizdeki o annelere de çocuklarına da çok üzüldüm. Dilerim en doğru kararı verirsiniz
Bacım moralini bozmak istemiyorum ama yazacağım, her yönünü düşün diye. Etrafımda ne kadar çocuk evlat edinen varsa sorun yaşadı. Sadece bebekken beraber buyuyenlerde sıkıntı çıkmadı. Müge Anlı izliyor musun bilmiyorum ama çocugun anası babası da ayrı dert, kenardan çıkıyorlar çocuk işe başlayınca, hem bakan aileye hem çocuğa musallat oluyorlar. Bu işin bir de genetik yatkınlık kısmı var (bağımlılık, mental sıkıntılar, suça yatkınlık vs). Kimse bakmasın da bu çocuklar tek başına devlette mi büyüsün bir de o yanı var tabii. Ama psikolojik olarak sıkıntılı bir süreç olduğunu görüyorum. İnşallah her şey istediğin gibi olur.Ya da belki çocuğa odaklanıp hiç çalışmayı düşünmeyebilirim doğru söylüyorsun sadece kafamı karıştıran çocuk yaptım pişmanım diyen hemcinslerim nasıl olabiliyor böyle bir şey çok isteyerek yapıp çok pişman olmak beni o kadar korkutuyorlar ki ve bence çok kötü bir şey bu berbat bir şey yani o çocuklar için çok korkunç