Ya yazık değil mi size? Bu çocukları kendi başınıza yapmadınız. Eşiniz de babaysa ilgilenmek zorunda. Tamam erkekler biz kadınlar kadar sabırlı, sakin davranamıyorlar çocuklara karşı ama yine de akşamları 1 saat çocuklarla oynamak, haftasonları birgün size birkaç saat nefes aldırmak çok zor olmasa gerek. Eşinizi karşınıza alıp ciddi ciddi konuşsanız işe yaramaz mı? Ne bileyim ağlamanıza dayanamıyorsa mesela biraz ağlayarak anlatın falan (eşinizi en iyi siz tanırsınız).
Ben ev hanımıyım bir kızımız var eşim 8 e doğru gelir genelde eve. 9,9:30 a kadar baba kız oynarlar birlikte vakit geçirirler 10 a doğru ben uyuturum. Haftasonları da eşim ilk zamanlar 2 gün evdeydi bir sabah o bir sabah ben kalkıyordum, diğerimiz kahvaltı saatine kadar uyuyordu. Şimdi sadece pazarları evde, bende kıyamıyorum kızım sabah erken uyanırsa ben kalkıyorum ama gün içinde birkaç saat eşim ilgilenir illaki. Yazsa parka, markete vs götürür kışsa evde birşeyler yaparlar. Tek çocuğum olmasına rağmen eşim yardımcı olmasaydı zorlanırdım heleki ilk zamanlar. Eşim hiç altını almamıştır, 1,5 yaşına kadar falan ya birlikte yıkardık ya da bazen eşim bazen ben ama artık hep ben yıkıyorum. Yemeklerini genelde ben yediririm, gece uykusunu çoğunlukla ben uyuturum. Ama eşimin akşamları 1 saat bile kızımızla ilgilenmesi hem beni çok rahatlatıyor hem de çocukla bağ kuruyorlar.
Kreş işine gelince bana kalırsa oğlunuz henüz küçük, kızınızı kreşe verseniz siz evde oğlunuzla ilgilenseniz ya da işe başlayıp oğlunuza babannesi baksa tek çocuk olunca o da çok zorlanmaz belki.
Çok uzattım kusura bakmayın son cümlemi yazıp gidiyorum.

Allah yardımcınız olsun yaşları yakın 2 çocuk büyütmek çok zor gerçekten ama büyüdüklerinde çok rahat edersiniz bu günleri de tatlı bir tebessümle hatırlarsınız inşallah.