Ben de çocukken anneannelerle yaşamıştık annem babam ayrı
Anneannem çok sinirli bir insandı. Hala da öyledir herhalde yurtdışında yaşadığımdan bilmiyorum, küçükken tvde Süngerbob izliyorum diye kızardı bu yaz da örgü ördüğüm için kızmıştı. Bu sene kızma sebebi de ev işi yapmamam veya bir işte çalışmayıp evde oturmamdı (?)
Nitekim neden o kadar sinirli olduğunu bu sene öğrendim maalesef. Keşke öğrenmeseydim saklı kalsaydı ben anneannemin mizacını öyle bilseydim

Ama kendi hayatındaki sorunların acısını on yaşındaki bana çektirmek doğru muydu? Değildi...
Yalnız buna rağmen Kıbrıs’a gitmeden bir gün evvel bana sarılıp ağlaması beni çok üzmüştü hakkını helal et demesi

İki sene önce ettiğimiz bir kavgadan sonra teyzemle konuşurken ben x’i (kuzenim) daha çok seviyorum demişti ve içim acıdı sinirle olduğunu bildiğim halde.
Babam da değişik bir insandı. Mesela benim gözümde daha çocuk yaşta olan bir insandan aşırı kibarlık mükemmellik beklenmemeliydi, zayıflık=güzel görünüm algısı daha o yaşta oluşturulmamalı dolayısıyla az yemeye zorlanmamalı, bir spora kafayı taktığı zaman “offff taktı kafayı buna” diye annesine şikayet etmek yerine yönlendirmeli veya o çocuk televizyonda bez bebek vs izleyince annesine şikayet edilmemeliydi. Ama herkesin anlayışı farklı oluyor, olan da bize oluyor tabii. Sonra neden bu kız bana mesafeli, Allah Allah ?