• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Çocukların Da Kalbi Kırılır

Daha okula gitmiyordum. O zamanlar evimiz kiraydi. Birgun kapinin onune plastik bir sandalye cekmis oturuyordum. Ev sahibi gelip "Git babana soyle ev alsin, o zaman kendi kapinin onunde oturursun. Kalk ordan." Demisti. :))))

Bikerede annem is gorusmesine giderken benide goturmustu yine ufaktim. Annem işci buarada. Odaya girdik annem ayaktaydi bense gidip adamin masasinin yanindaki koltuga oturdum. Adam sert bir sekilde kalk ordan dedi. Anneme baktim basiyla gel işareti yapti. Gittim dikildim annemin yanina. Kendimi cok kotu hissetmistim.

Benide herkes biyerden kovmuş arkadaş :)) Cocukluk zor olabiliyor bazen.

Ayar oluyorum şu çocuklar üstünden egosunu tatmin eden zavallılara
 
Yurtdışına annemgil beni götürmeden büyük ev bulamadıklarında 2 yıl akrabaların yanında kaldım en vicdansızca halamdı o zaman ilk okul 2 sınıftaydım
Ben kahvaltıda büyük bardak aldım diye bardağı yere fırlatıp sen kızımdan daha büyük bardakta çay içemezsin dedi ve ufacık bardağı çayı doldurdu hep aç gezdim zaten halam ölüm döşeğindede beni çağırmıştı gitmedim

Nasi tanidik geldi. Benim de halam karpuz kesiodu bi gun, hala gobek kismindan kucuk bi parca verir misin dedim yasim 4 falan. Sen gobegini yicen de biz neresini yicez gec iceri dedi hic unutmam. Ulan ufacık karnim var zaten göbeğin hepsini koysan önüme yiyemem bile. Alışverişe çıkardı ankaraya geldiginde cocuklari gezdiriyim diye bizi de alirdi. Poset tasitirdi tum gun yemek bile yedirmeden geri getirirdi eve. Ben de ayni hissiyatlar icerisindeyim halama karsi. O kadar hasta oldu hic gitmedim yanina umrumda da degil.
 
3-4 yasindaki cocuktan bebege zarar gelmez kafasinda olmayin arkadaslar. Tam da o yastaki çocuktan zarar gelir. Ben de 12 yasindaydim kardesimi 3 yaşındaki kuzenime verdiler. Ya bi su almaya gittim geldim. Cocugun kucuk parmagini ısırmış kırmış. Dayagi da ben yedim niye bakmiorum diye.
 
Konu sahibi kadının uslubu kesinlikle yanlış bunda hemfikiriz. Kalbinizi kırmadan söyleyebilirdi yada gözünü üzerinizden ayırmayıp dikkat edebilirdi size laf etmeden. Bebeğe dokunmanız durumunda uyarabilirdi güzelce.
Bende kızıma yaklaştırmıyordum çünkü eşimin sizin yaşlarınızdaki yiğeni,uyurken gidip gözüne elini sokmaya çalıştı defalarca,her boşlukta kucağına almaya çalıştı kızımı ki ben kucağıma almaya korkuyordum ya düşürse. Kucak konusunda artık saçımı başımi yolacak raddeye gelmiştim benim kızım onun oyuncağı değildi anlatana kadar dilimde tüy bitti. Şu an 10 yaşını geçti o çocuk göya çok seviyor kızımı ama hala korkutmaktan geri durmuyor. Haliyle gözümü hala üzerinden ayırmıyorum.
Hasta hasta gider şap şup öperdi mesela bir iki kez hasta olunca kızım,anneside uyarmayınca ben uyarmak zorunda kaldım çünkü bebekler çok savunmasız. Bu şımarıklık,hatta kıskançlık yani sevgiyle yakından uzaktan alakası yok.
Ha tabiki yineliyorum,sizi azarlamasına gerek yoktu,birşey yapmadığınız sürece gözlemleyebilirdi sadece. Birşey yapmaya çalışsanızda güzel güzel uyarabilirdi.
 
Bu olayi hiç unutmam nedense. Köydeyiz dedemler ve akrabalarla pikniğe gitmiştik. Mangal yaptilar yedik bende eti çok severim hala öyle. Fazla yemisim biraz heralde suan farkina variyorum. Orada dalga geçmişti adamin biri ne demişti tam hatırlamıyorum ama şunu iyi hatırlıyorum aradan yıllar geçti lisedeydim başarı belgesi mi ne almistim o yaşlarda ana babalar duyurur ya herkese... bu adam da duymuş ve demişti ki “aferin yediği etler helal olsun ona”. Aradan en az 4 yıl geçmiştir yani deli olmuştum bu lafi duyunca zaten haz etmiyordum iyice nefret ettim adamdan.

Lisedeyim... her zamanki gibi otobüse binip eve gidiyordum okul cikisi.. kalabalik tabi bende oturmuşum koltuğa akşam hastaliktan uyuyamamışım yok yazilmiyim diye mecbur gitmişim sabahin köründe kalkmisim. Yaşlı teyzenin biri kalabaliklar arasindan sıyrıla sıyrıla geldi benim oturduğum koltuğun yanina nasilda fark etmiş hemen... dik dik baktı anladım ki rahat vermeyecek tam kalkicam... Terbiyesiz hem kalkmiyor hem köpek gibi bakiyor diye azarlamisti herkesin içinde. Bir allahın kuluda ses etmedi. Kalktım ayağa gözlerim doldu bir sey diyemedim.

Yine köydeydik bir tane huysuz yaşlı teyze var. Çok geniş bir teras gibi açık alan var bayada kalabalık içerisi...Oynayayim diye kağıt kalem makas falan vermişler elime. Kelebek çiziyorum sonra onları kesip uçuruyorum kendimce. Kelebeklerimi kestim yanlislikla rüzgardan o kadının önüne uçtular :) sonra herkesin içinde bu beni bir azarladı, bağırdı... ne dediğini hatırlamıyorum ama o an gözümün önünden gitmiyor. Gözlerim dolmuştu yine... annem babam da nedense ses etmemişti.

Gerçekten çocuklukta yaşanılanlar unutulmuyor travma olabiliyor daha bir çok böyle anım vardır allaha havale ediyorum kalpleri kararmış insanları... aslında bunlara hukuki yaptırım da uygulamak gerek..
 
Bak hepimizi kırmışlar yalnız değilsin konu sahibi.

3. Sınıftayım, birgün yağmur yağmış bizim sınıfın arka duvarı da su çekmiş ıslanmış. Sınıfta tevfik diye bi çocuk var salağın önde gideni ders başlayınca öğretmene “örtmenim MinikPiranha elini yalayıp duvarı ıslattııaaaa” diyip dayak yememe sebep olmuştu.

Bir kere de çok yakın olduğumuz bir komşuya benim sınıf arkadaşım gelmişti ben de gitmiştim. Sofra hazırlandı oturdum ama bana tabak yoktu, ne üzülmüştüm beni istemiyorlar diye.
 
Tatilya vardı bi zamanlar. Bir yerden dönüyorduk ben 14 ,kız kardeşim 12, erkek kardeşim 6 yaşında. Erkek olan tutturdu gidelim diye. Giriş parası da bayağı bir yüksek babam düşündü karar verdi annemle bizi arabada bırakıp erkek kardeşimi Tatilya ya götürmüştü. Bir saat sonra döndüler. Oysa ki biz de çocuktuk. Hiç unutamam o günü neden öyle yapmıştı babam hiç anlamıyorum maddi durumumuz da kötü değildi. Yaş olmuş kırk o üzüntüyü hiç unutmuyorum :(
 
Yurtdışına annemgil beni götürmeden büyük ev bulamadıklarında 2 yıl akrabaların yanında kaldım en vicdansızca halamdı o zaman ilk okul 2 sınıftaydım
Ben kahvaltıda büyük bardak aldım diye bardağı yere fırlatıp sen kızımdan daha büyük bardakta çay içemezsin dedi ve ufacık bardağı çayı doldurdu hep aç gezdim zaten halam ölüm döşeğindede beni çağırmıştı gitmedim
Çok üzüldüm gercekten .birde bilinçli yapmıs kendide biliyorki yaptıgını seni cagırmıs.nasıl bir vicdan var aklım almıyor
 
Ohoo şimdi düşünsem kaç paragraf çıkar. Hiç başlamasam daha iyi.

Ben de çocuklar için ölüp biten, gördüğüm yerde mıncıran biri değilim hiç olmadım. Çocuğumu mıncırıyorum orası ayrı tabi ama çocukla nasıl konuşulur az çok öğrenmek insanlık vazifesidir.

O çocuğu azarlamadan, iğnelemeden de bir şey söylemenin türlü yolu varken psikolojik şiddete ne gerek var?
Bence burada gücü yeten yetene durumu var. Bunlar hep bana eziklik psikolojisindeki insanlar gibi gelir. Hayattaki sevgisizlik ve mutsuzluklarının sebebi başkalarıymış gibi davranıyorlar..
 
olmaz mı tabi ki vardır. Ve çocuklukta alınan darbeler kolay kolay unutulmuyo..
 
Yine bi gün, 9-10 yaşlarında felanim, markete gittiğimde bazen halamın evine de uğrardim yakın diye. Maddi durum olarak çokta iyi değildik.. Halamla kocası oturmuş makarna yiyor üzerine de peynir dökerek, neyse benim canım çok çekti teklif ettiler ama yok dedim. Sonra konu açıldı halam başladı babamın alkol almasından bizim durumumuzdan.. Dedi ki ben kızım ne isterse alırım, şu an bilgisayar istese gider alırım, bilmem ne istese gider alırım, ama senin baban sana alamaz dedi.. Hiç birşey diyemedim. 9 yaşında bir çocuk nasıl savunur ki kendini..
Ağlayarak eve gelmiştim..
Çok uzuldum ya :( benim esimin yegenleri geldiginde elimde ne varsa yapip veriyorum bu nasil vicdansizlik cocuk bu utanabilir bir tabak koyuver yani yemezse de geri koyarsin tencereye :(
 
Ya benim anım biraz komik ama hala unutmam ve kötü hissettiriyor :KK70: ben buğday tenli biriyim ve antalyada yaşıyoruz. O zamanlar 8 ya da 9 yaşındayım ve antalya malum sıcaklar. Olmuşum kapkara. Dişler eksik falan. Annem abim geziyoruz çarşıda. Sonra bi dondurmacida durduk adam bana "git şurdan, uzaklaşsana ne bakıyosun çekil tezgahtan" diyor. Öyle demesiyle annemin tepki gösterip o benim kızım demesi bir oldu. Çingene sanmış beni adam :KK70: ama hala unutmam gerçekten çok kotu
Buna istemsiz guldum cok tatlisinizdir eminimki :)
 
konu sahibi, o teyze fosil olmuştur.
artık öbür tarafta zebanilerle uğraşır.
artık sana öyle davranan birinden olan nesil nasıl annen daha iyi bilir.o zamanlar o kadını tanıyan tek oydu çünkü.
yada belki bir kere karşılaştığınız biriydi o zamanlar.
 
Marmariste bir gun sokak sanatçısı bjr cocugun cepheden resmini ciziyor ben de kalabaligin arasindan yanasip ama hic benzememis diyiverdim yaş 6 falan. Adam dönüp herkesin icinden çekil git burdan diye bagirdi aklim cikmisti :KK70: halbuki cocuklar genelde numara yapmadan gercekleri söyler.

Anasinifindayim bir gun omzuma da bizim koyde kusburnunda olan bi taş var bülbülün gozyasi derler nazarlik niyetine cengelli igneyle takilir. Annem onu yelegimin omzuna takmisti disardan. Ana sinifi ogretmeni de geldi bu ne diye sordu. Acikladim bilmis bilmis nazar değmesin diye takilir bizim köyde surda yetisio falan diye. Bu durdu kucumsemeyle baktı "senin nerene nazar degecek ki" dedi

Bana da cok su vermeyen oluyodu mahallede ya. Su dilenirdim hep tutar kolumdan hadi evine git diye itekleyiverirlerdi.

Senin gibilerin kem gözünden sakınmak için demek lazım da çocuk işte nereden bilecek.. Bir de anasınıfı öğretmeni bu salak.. :ruh:
 
7 yasindaydim.
Köy dernegi piknikleri olur bilirsiniz oraya gittik. Tüm köylüler davetli
Babamin kuzeni olucak adam koluna saat yapicam bahanesiyle habire isirip durdu canim yaniyor haliyle babama sikayet ettim.
Babamda cok sinirlendi o an adami göremedi bana da sakin kendine yaklastirma gördügün yerde bagir beni cagir dedi.

Adam ortaya yeniden cikti isirmaya geliyor bende bi özgüven tabi:KK53:

Hössst köpek sen beni ne isiriyorsun dedim arkamdan savurdugu tekmeyi hic unutmam yere serdi beni..
Cenemde yarik olustu kanamadi fazla kuzenlerime yalvardim kimseye söylemeyin diye.

2 gun falan sonra annem farketti yarayi o zaman soyledim evde kiyametler koptu o an niye soylemedin haddini bildirirdik adamin diye..

13 yasimdayken o adam dedemi ziyarete geldiginde kucuk kuzenimi sevmeye calisirken x fazla yaklasma isirir dedim pisman degilim:KK49:

Gecen senede dedem vefat ettiginde sirtimi sivazlamaya kalkti sen az öteye git diyebildim sadece.
Ķucukken yillarca ondan nefret ettigimi aklima her geldiginde agladigimi hatirliyorum ama simdi 2 kere onu bozdum rahatladim.
 
Cocukken cevap verebilen bir cocuk olman cok daha iyiymiş. Buyuyunce o kadar takilmiyorsun, genelde unutamadigimiz şeyler cocukluktan kalir bize.
Bende aksine cocukken cok sessiz, pek cevap veremeyen, hayir diyemeyen, kimseyi incitecek soz soylemeyen naif bir cocuktum. Bu yuzden yasitlarim tarafindan baya bir itilip kakildim uzun sure.
Artik nasil bikip nefret ettiysem ergenlige girince lisede kavga etmekten, saç baş yolmaktan mudurun odasina ugrardim habire, ailem surekli cagrilirdi. :) naiflik filan hak getire

İşte, dediğim gibi ben pek sessiz kalmadığım, aksine ortalık yıkan bi çocuk olduğum için, o yaşlarda kırıldığım şeyleri hüzünle hatırlamıyorum. Bi olay ilave edeyim ben de:

5-6 yaşlarında filan olmalıyım, takunya terlikler var galiba o sıralar; ayağımda beyaz, çiçek desenli olanlarından, renkli ceyolar çıkmazdan önce. Apartmanda inip çıkarken beyin deliyor sesi, takır tukur... Ben de oturuyorum köşede.
Komşu çocuklarında da var, tak tuk geziyorlar bakkalın önünde-apartman içinde.

Birinci kat komşumuz çıktı pencereye bir bağırdı. Ama diğer çocuklara değil, direkt bana bağırdı. Adım çıkmış ya yaramaza; "Kafam şişti kafam, Gangsta! O terliklerini yakacağım sobada! Annen en üst katta tabi rahat" filan gibisinden. Oturuyorum oysa.
Ben de "Sen de üst katta otursaydın o zaman. Kulağını tıka!" demiştim. "Şimdi geliyorum oraya" diye paldır küldür pencereden içeri girmişti, kaçmıştım ben de. :) Yani hatırlıyorum "Neden bana kızdı diğer çocuklara değil de, ben oturuyordum oysa" diye düşündüğümü anımsarım.

Daha çok var böyle, yapmadığım halde her şeyin benden bilindiği durum, ama içime pek batmaz. :)
 
4-5 yaşlarındaydım.Tek çocuktum,hala da öyle.Bu yüzden içimde hep bir kardeş özlemi vardı.Annemle birlikte bir arkadaşının bebeğini görmeye gidecektik.Nasıl da heyecanlanmıştım bebek göreceğim diye.Gittik.Zaten uslu bir çocuktum.Oturdum sakince annemin yanında.Sonra bebeğin beşiğinin yanından geçerken merak ettim yaklaşıp yüzünü seyrettim.Sadece seyrettim ama.O sırada sert bir sesle uyarıldım.Bebeğin anneannesiydi.Çekil bakayım çocuğun başından!dedi.Daha başka azarlar da savurdu.Ne dediğini çok hatırlamıyorum ama kalbimin çok kırıldığını hatırlıyorum.Hatta başka bir kadın daha vardı o da benim ağlamaklı olduğumu görünce teselli etmeye filan çalıştı.Hiç unutmuyorum.Sonra gittim,annemin yanına oturdum ve bir daha bebeğin beşiğinin kenarından bile geçmedim.Annem üzgün olduğumu görünce ne oldu diye sordu,hiçbir şey söylemedim.O kadar net hatırlıyorum ki.Hani bazı çocukluk anıları vardır ya bu da benim her hatırladığımda içimi cızlatır.Nedense çok etkilemiş beni.O çocuk halimle benim kendi kardeşim olsaydı keşke diye çok üzülmüştüm.Bazı insanlar ne acımasız...Şimdi düşünüyorum da ben o minicik halimle ne yapabilirdim ki?Sadece yanına gidip seyretmişim.Yanımda başka insanlar da vardı zaten,hatırlıyorum.Çocuk da olsa her insanın bir kalbi var...
üzülmeyin çocuklukta herkesin benzer anıları vardır. bunun nedeni çıcukken bize yapılan haksızlıklarda kendimizi koruyamıyoruz maalesef sessiz kalıyoruz özellikle haksızlık yapan büyük biriyse. o nedenle içimizde yara oluyor. çocukların kalbini anlamayan herkese gıcık oluyorum sevmesen bile zarar verme.

Evet doğru söylüyorsun ama bunun için canını sıkma artık.

Bizim de bi akrabamız doğum yapıp 40'ı için bize gelmişti. Ben de 9 10 yaşlarında falandım. Ranzanın alt katında bebeği kucağıma alıp severken annesi gelip kucağımdan altı ve kaldırdığı anda bebeğin kafasını ranzanın üstüne vurdu ve bebek ağlamaya başladı. Sonra telaşla içeri gidip anneme "× abla, queen bebeğin kafasını ranzaya çarptı ne yapmamız lazım?" diye sordu. Annemden bir ton azar yemiştim. Ben yapmadım desem de annem inanmamıştı ve bütün gece ağlamıştım.
Okuyunca o geldi aklıma
yazık ya ne geçti eline iftira atınca :(

Daha okula gitmiyordum. O zamanlar evimiz kiraydi. Birgun kapinin onune plastik bir sandalye cekmis oturuyordum. Ev sahibi gelip "Git babana soyle ev alsin, o zaman kendi kapinin onunde oturursun. Kalk ordan." Demisti. :))))

Bikerede annem is gorusmesine giderken benide goturmustu yine ufaktim. Annem işci buarada. Odaya girdik annem ayaktaydi bense gidip adamin masasinin yanindaki koltuga oturdum. Adam sert bir sekilde kalk ordan dedi. Anneme baktim basiyla gel işareti yapti. Gittim dikildim annemin yanina. Kendimi cok kotu hissetmistim.

Benide herkes biyerden kovmuş arkadaş :)) Cocukluk zor olabiliyor bazen.
annen de bişey diyememiş ki yazık. o da ekmeğinin peşinde.
 
7 yasindaydim.
Köy dernegi piknikleri olur bilirsiniz oraya gittik. Tüm köylüler davetli
Babamin kuzeni olucak adam koluna saat yapicam bahanesiyle habire isirip durdu canim yaniyor haliyle babama sikayet ettim.
Babamda cok sinirlendi o an adami göremedi bana da sakin kendine yaklastirma gördügün yerde bagir beni cagir dedi.

Adam ortaya yeniden cikti isirmaya geliyor bende bi özgüven tabi:KK53:

Hössst köpek sen beni ne isiriyorsun dedim arkamdan savurdugu tekmeyi hic unutmam yere serdi beni..
Cenemde yarik olustu kanamadi fazla kuzenlerime yalvardim kimseye söylemeyin diye.

2 gun falan sonra annem farketti yarayi o zaman soyledim evde kiyametler koptu o an niye soylemedin haddini bildirirdik adamin diye..

13 yasimdayken o adam dedemi ziyarete geldiginde kucuk kuzenimi sevmeye calisirken x fazla yaklasma isirir dedim pisman degilim:KK49:

Gecen senede dedem vefat ettiginde sirtimi sivazlamaya kalkti sen az öteye git diyebildim sadece.
Ķucukken yillarca ondan nefret ettigimi aklima her geldiginde agladigimi hatirliyorum ama simdi 2 kere onu bozdum rahatladim.
Disleri dokulsun ufacik cocuga tekme atan ayaklari kirilsin pisliğin... Allah surundursun nasil icim gitti ya :KK43: sizin yerinizde kizimi dusundum de ben onu koklamaya kiyamadan buyuteyim s.... teki gelip tekme atsin. Kopek
 
Back
X