- Katılım
- 13 Kasım 2019
- Mesajlar
- 8.436
- Emoji Skoru
- 15.725
- Puanlar
- 248
- Yaş
- 50
- Konu Sahibi mahmut abi
- #1
Beni çok kısıtlıyor. Şu ana kadar 10-11 kilo vermeyi başardım. Yediğim her lokmayı ve saat kaçta yediğimi düzenli olarak yazıyorum. Randevü günü bunları okuyor ve eleştiriyor, yediklerim bi güzel burnumdan geliyor. Her yiyeceği verdiği ölçüde ve onun dediği tam saati ve dakikasında yememi istiyor. Harfiyen uymamı istiyor. Aslında hiç açlık çekmiyorum ve gün içinde verilen miktarlar bana yetiyor ancak onun dediği gibi uygulayabilmem için kendimi dağ başında izole etmem gerekiyor, Ona göre alışveriş yapıyorum ve evde herşeyi kendim hazırlamam gerekiyor. En ufak bir sosyal hayatım olmaması gerekiyor. Evden çıkarsam yanımda çalar saat ve çıkın ile dolaşmak zorundayım. Birisi bir şey ikram ederse ve almazsam sorun (Hele bayramda çok sıkıntı yaşadım; bazı eş dost akrabalarla görüşmeyi kestim bu yüzden çünkü anlamıyorlar) Yani gerçekçi olmak gerek; hiçbirimizin hayatı böyle değil. Elbette bazen saatler kayabiliyor. Bazen başka öğünde yemem gereken bir şeyi diğer öğüne aktarıyorum, Randevü günüm gelip çattığında görüşmeden sonra iyice motivasyonum düşüyor. Neler çektiğimi ben biliyorum. "gel çıkıp şurada oturalım" diyenleri reddediyorum. Hele ev misafirlikleri benim için imkansız hale geldi. Israr edenler, şunun bir tadına bak diyenler. Yok azıcık koyayım tabağına ısrarları ... Zaten nefsimle mücadele içindeyim... O yüzden görüşmüyorum insanlarla. E ömür böyle nasıl geçer? Kilo almaya çok müsait bir bünyem var dolayısıyla ömür boyu diyet yapmak zorundayım ama böyle de ömür geçmez ki. (içimi dökmek istedim)