Tabii ki hayır.Dün metroyla ise geldim metroda bir cocuk gördüm annesinin yaninda üstünde kiyafet yok ayağında ayakkabi yok. elinde üstünde bir fastfood zincirinin amblemi olan balon onunla oynuyor çok icerledim çok üzüldüm. Bi kackez annesine rastladım bizim is yerimize yakın metro durağının orda duruyor..neyse is yerinde oturup sohbet ettigim dost bildiğim dertlestigim bir abi var yanına gittim onun o yaşlarda oğlu var çocuğunun eski kıyafetleri var mi diye sordum vermek için ve çok üzüldüğümü söyledim. Adam yüzüme baktı ve ne uzuluyorsun ki bunlara üzülmek aşırı ve abarti dedi. Bunu değer verdiğim dertlestigim iyi bildiğim abi dediğim kişi söyleyince çok sarsildim bi an düşündüm ve artık garibana üzülmek aşırılık olmuş ha dedim ve yaninda ağladım insanlık bu hale gelmiş dedim. Neyse bugün o kişi bana alaycı ve küçümseyen bi tavırla sen delisin dedi. Ben de mi anormallik?
Bi şey diyemedim ne diyim ki çok üzüldüm.Tabii ki hayır.
He, bir akıllı sen kaldıysan vay memleketin haline diyemediniz mi?
Üzülme ya, böyle mal tipler her yerde var. Sanki para istedin; çocuğunun eskileriyle kendine kefen yapacak galiba.Bi şey diyemedim ne diyim ki çok üzüldüm.
Cok uzuldum ve su an bile agliyorum biliyor musunuz. Malesef acımak aptallık delilik olmuş.Ne hale geldi dünya.Maalesef anormal olanlar normal karşılanıyor artık. Siz de hiç bir sorun yok endişe etmeyin.
Velev ki dediginiz dogru olsun O küçücük çocuğun ne suçu var?Eskiden ben de acıyordum artık acımıyorum. Üstüne, başına giyecek bulamayan adamlar devletin başındaki adama oy veriyo, cebinde beş kuruş parası yok onlar kazanınca mutlu oluyo koyduk oo yea falan. Bundan sonra gidin devlet versin, devletin görevi diyorum. Kimseye acırsam namerdim
Canim onun suçu elbette yok ama sen çocuğa yardim ettikce annesi de babasi da bedava kültüründen cikamayacak. Bir insan bir evlat dunyaya getiriyorsa gerekirse taşı sıkar ama o çocuğu yalin ayak gezdirmezO küçücük çocuğun ne suçu var?
Ben de senin gibiyimDün metroyla ise geldim metroda bir cocuk gördüm annesinin yaninda üstünde kiyafet yok ayağında ayakkabi yok. elinde üstünde bir fastfood zincirinin amblemi olan balon onunla oynuyor çok icerledim çok üzüldüm. Bi kackez annesine rastladım bizim is yerimize yakın metro durağının orda duruyor..neyse is yerinde oturup sohbet ettigim dost bildiğim dertlestigim bir abi var yanına gittim onun o yaşlarda oğlu var çocuğunun eski kıyafetleri var mi diye sordum vermek için ve çok üzüldüğümü söyledim. Adam yüzüme baktı ve ne uzuluyorsun ki bunlara üzülmek aşırı ve abarti dedi. Bunu değer verdiğim dertlestigim iyi bildiğim abi dediğim kişi söyleyince çok sarsildim bi an düşündüm ve artık garibana üzülmek aşırılık olmuş ha dedim ve yaninda ağladım insanlık bu hale gelmiş dedim. Neyse bugün o kişi bana alaycı ve küçümseyen bi tavırla sen delisin dedi. Ben de mi anormallik?
Canim onun suçu elbette yok ama sen çocuğa yardim ettikce annesi de babasi da bedava kültüründen cikamayacak. Bir insan bir evlat dunyaya getiriyorsa gerekirse taşı sıkar ama o çocuğu yalin ayak gezdirmez[/QUOTE
Bunları ben de biliyorum ama bunları bilmem o çocuğun kavurucu asfalta yalın ayak bastığı gerçeğini yaşadığı sıkıntıları değiştirmiyor. Elimden gelen sadece üzülmek ve belki eski bi kac kıyafet vermek o da o çocuk için ailesi için değil ve bu delilik oluyor
Ne diyim deli olduk garip olduk.Ben de senin gibiyim
eski işyerim çok buyuk uluslararası bir şirketti
çocuklarının eski kıyafetlerını ben de isterdim ve durumu olmayanlara verirdim
ama bana da garip bakarlardı
insanlık bu halde evet bu en iyi hali
yasadıgımız olaylardan belli değil mi?
Iste sorun şu ki sen yardim etsen dahi anne belki de o ayakkabiyi kiyafeti giydirmeyip ayni seye devam edecek. Biz bazen fazla iyi niyetli ve saf olabiliyoruz ama bence bu işi devlete birakmak en iyisi devlet arastirip öyle veriyor olmazsa zaten çocuğu elinden aliyor ailenin
Cocuklar oy kullanamaz.Eskiden ben de acıyordum artık acımıyorum. Üstüne, başına giyecek bulamayan adamlar devletin başındaki adama oy veriyo, cebinde beş kuruş parası yok onlar kazanınca mutlu oluyo koyduk oo yea falan. Bundan sonra gidin devlet versin, devletin görevi diyorum. Kimseye acırsam namerdim
Dün metroyla ise geldim metroda bir cocuk gördüm annesinin yaninda üstünde kiyafet yok ayağında ayakkabi yok. elinde üstünde bir fastfood zincirinin amblemi olan balon onunla oynuyor çok icerledim çok üzüldüm. Bi kackez annesine rastladım bizim is yerimize yakın metro durağının orda duruyor..neyse is yerinde oturup sohbet ettigim dost bildiğim dertlestigim bir abi var yanına gittim onun o yaşlarda oğlu var çocuğunun eski kıyafetleri var mi diye sordum vermek için ve çok üzüldüğümü söyledim. Adam yüzüme baktı ve ne uzuluyorsun ki bunlara üzülmek aşırı ve abarti dedi. Bunu değer verdiğim dertlestigim iyi bildiğim abi dediğim kişi söyleyince çok sarsildim bi an düşündüm ve artık garibana üzülmek aşırılık olmuş ha dedim ve yaninda ağladım insanlık bu hale gelmiş dedim. Neyse bugün o kişi bana alaycı ve küçümseyen bi tavırla sen delisin dedi. Ben de mi anormallik?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?