Duygularım, fikirlerim darmadağın. Ben bu adamla ne yapacağım? Nasıl yardım edebilirim?

_donukpudra_

Geçici Olarak Hesap Pasiftir !
tek ayak cezası
Kayıtlı Üye
7 Ekim 2014
1.255
757
73
İyi geceler. Biraz uzun bir yazı olabilir. Lütfen yardımcı olun.
1 buçuk yıllık bir ilişkim var. 2 ay önce bir olay yaşandı. İlk büyük tartışmamızdı. Neyse konuşuldu. Onun üzüntüsünü de gözlerinde hissettim. Devam ettik.
2 hafta kadar önce okulum bitti ve mecburen uzak yerlere düştük.
Geldiğimden beri onun boşluğu, göremiyor olmanın verdiği üzüntü, ilerimizin ne olacağı düşüncesi zaten bende gel gitler yaşatıyordu. En sonunda bugün telefonda durumu anlattım. 'Seni yıpratıyormuşum gibi geliyor' dedim. O da 'Senin yaptığın bir şey yok. Benim sanki yıpratan' dedi. Neden böyle düşündüğünü sorduğumda da bana 'Sen çok duygusalsın, duygularını çok güzel ifade ediyorsun. Ben bunu yapamıyorum. Sanki seni mutlu edemiyormuşum gibi geliyor' dedi. Ben, benim bunu hissetmediğimi, huyunu bildiğimi söyledim. Bana öyle geldiğini, kendini bana karşı yetersiz hissettiğini söyledi.
Tabi tartışma büyüdü. Ayrılmak istedi. Ben de ısrar etmeyeceğimi, istiyorsa bitebileceğini, yanlış düşündüğünü söyledim.
'Seni istiyorum evet ama bu kararımdan vazgeçmem çok garip olmaz mı? Bana ne kadar güvenebileceksin? Senin için iyisini yapmak istiyorum. Başkası olsa ben ona, sana baktığım gibi bakamam, senin gibi olamaz ama sana karşı eksiğim, yetersizim ama senden ayrılmak istemiyorum, bu kararımdan da vazgeçmek istemiyorum' dedi.
'Normal değilsin, normal düşünmüyorsun' dedim. 'Biliyorum. Zaten seninle alakası yok ki bu benimle alakalı bir durum ve toparlayamıyorum' dedi.
Yetersiz olduğu bir durum yok. Psikoloğa gitmek istemiyor. Ben kendimce konuşup ona yardımcı olmaya çalışacağım.
Daha önce askerdeyken nişan atmış. Konuşmanın devamında sordum. Dedi ki 'Biz birgün kavga etmiştik. Tam gidecekken onu durdurdum. Ondan sonra sanki her şey onun elinde oldu. Bunu hissettim' dedi.
'Biliyorum bilinçaltında korkuların var. Bunları bilmen lazım. Ne seni böyle düşündürüyor? Ne ilerlemeni engelliyor?' dedim. Bilmediğini söylüyor.
Söz verdi. Hergün biraz terapi gibi konuşacağız onunla. Bir süre tanıdım kendimce. Olmazsa ayrılmaya karar verdim. Yalnız bu süreçte neler yapabilirim? Lütfen yardımcı olun bayanlar. :KK43:
 
esim de gunde 40 kere der bunu bana.

baglanma problemi olabilir.

ne kadar kofte verirse, o kadariyla doymayi ogrenerek yardimci olabilirsiniz sadece.

Çok çok detaylı yazmadım ama evet bunu da söyledi. 'Ciddi bir ilişkiden korkuyorum' dedi. Niye diye soruyorum, bilmiyorum diyor.
Yani nasıl davranayım? Hem yardımcı olmak istiyorum, hem de beni kaybedebileceğini hissetmesini, korkmasını istiyorum.
 
Çok çok detaylı yazmadım ama evet bunu da söyledi. 'Ciddi bir ilişkiden korkuyorum' dedi. Niye diye soruyorum, bilmiyorum diyor.
Yani nasıl davranayım? Hem yardımcı olmak istiyorum, hem de beni kaybedebileceğini hissetmesini, korkmasını istiyorum.

bu isler oyle sunu hissetsin, bunu hissetsine olmuyor.
ben nacizane sadece kendiniz gibi kalarak, butun taktik ve tekniklerden muaf, saf bir sekilde guven vermenin tek yol oldugunu dusunuyorul. gerisi nasip zaten.
 
bu isler oyle sunu hissetsin, bunu hissetsine olmuyor.
ben nacizane sadece kendiniz gibi kalarak, butun taktik ve tekniklerden muaf, saf bir sekilde guven vermenin tek yol oldugunu dusunuyorul. gerisi nasip zaten.

Tamam taktiği tekniği boşverelim, onun normal düşündüğünü sanmıyorum. Ben ona, psikolojik olarak yardımcı olmak istiyorum.
 
İyi geceler. Biraz uzun bir yazı olabilir. Lütfen yardımcı olun.
1 buçuk yıllık bir ilişkim var. 2 ay önce bir olay yaşandı. İlk büyük tartışmamızdı. Neyse konuşuldu. Onun üzüntüsünü de gözlerinde hissettim. Devam ettik.
2 hafta kadar önce okulum bitti ve mecburen uzak yerlere düştük.
Geldiğimden beri onun boşluğu, göremiyor olmanın verdiği üzüntü, ilerimizin ne olacağı düşüncesi zaten bende gel gitler yaşatıyordu. En sonunda bugün telefonda durumu anlattım. 'Seni yıpratıyormuşum gibi geliyor' dedim. O da 'Senin yaptığın bir şey yok. Benim sanki yıpratan' dedi. Neden böyle düşündüğünü sorduğumda da bana 'Sen çok duygusalsın, duygularını çok güzel ifade ediyorsun. Ben bunu yapamıyorum. Sanki seni mutlu edemiyormuşum gibi geliyor' dedi. Ben, benim bunu hissetmediğimi, huyunu bildiğimi söyledim. Bana öyle geldiğini, kendini bana karşı yetersiz hissettiğini söyledi.
Tabi tartışma büyüdü. Ayrılmak istedi. Ben de ısrar etmeyeceğimi, istiyorsa bitebileceğini, yanlış düşündüğünü söyledim.
'Seni istiyorum evet ama bu kararımdan vazgeçmem çok garip olmaz mı? Bana ne kadar güvenebileceksin? Senin için iyisini yapmak istiyorum. Başkası olsa ben ona, sana baktığım gibi bakamam, senin gibi olamaz ama sana karşı eksiğim, yetersizim ama senden ayrılmak istemiyorum, bu kararımdan da vazgeçmek istemiyorum' dedi.
'Normal değilsin, normal düşünmüyorsun' dedim. 'Biliyorum. Zaten seninle alakası yok ki bu benimle alakalı bir durum ve toparlayamıyorum' dedi.
Yetersiz olduğu bir durum yok. Psikoloğa gitmek istemiyor. Ben kendimce konuşup ona yardımcı olmaya çalışacağım.
Daha önce askerdeyken nişan atmış. Konuşmanın devamında sordum. Dedi ki 'Biz birgün kavga etmiştik. Tam gidecekken onu durdurdum. Ondan sonra sanki her şey onun elinde oldu. Bunu hissettim' dedi.
'Biliyorum bilinçaltında korkuların var. Bunları bilmen lazım. Ne seni böyle düşündürüyor? Ne ilerlemeni engelliyor?' dedim. Bilmediğini söylüyor.
Söz verdi. Hergün biraz terapi gibi konuşacağız onunla. Bir süre tanıdım kendimce. Olmazsa ayrılmaya karar verdim. Yalnız bu süreçte neler yapabilirim? Lütfen yardımcı olun bayanlar. :KK43:
Sakın bana kızmayın bunları sizin iyiliğiniz için yazacağım. Böyle modellerden çok var etrafta. İnsanların yaşama sevincini söndürüyorlar. Sakın terapi işlerine hiç girmeyin derim.Kimsenin psikoloğu değilsiniz. Kendinize ait bir hayatınız var. Böylelerinin tek amacı kadınları peşlerinde koşturmak. Gerisi laf-ı güzaf.
 
Sakın bana kızmayın bunları sizin iyiliğiniz için yazacağım. Böyle modellerden çok var etrafta. İnsanların yaşama sevincini söndürüyorlar. Sakın terapi işlerine hiç girmeyin derim.Kimsenin psikoloğu değilsiniz. Kendinize ait bir hayatınız var. Böylelerinin tek amacı kadınları peşlerinde koşturmak. Gerisi laf-ı güzaf.

Hayır neden kızayım? Ama sevgilim olunca ayrı üzülüyorum. Gerçekten iyi değil. Keşke konuşmalarımıza ortak olabilseydiniz. Normal konuşmuyor. Ben de yardımcı olmak istiyorum.
 
Hayır neden kızayım? Ama sevgilim olunca ayrı üzülüyorum. Gerçekten iyi değil. Keşke konuşmalarımıza ortak olabilseydiniz. Normal konuşmuyor. Ben de yardımcı olmak istiyorum.
Başımdan böyle biri geçti ondan biliyorum.Aynı sizinki gibi psikolojil sorunları varmış gibi davranıyordu. Sonra ayrıldık hiç de öyle değilmiş hepsi taktikmiş. Ben, ona nasıl yardımcı olabilirim diye çırpınıp tükendiğimle kaldım. Şimdi hala kafamı taşlara vuruyorum. Ben yaptım siz yapmayın derim.
 
Başımdan böyle biri geçti ondan biliyorum.Aynı sizinki gibi psikolojil sorunları varmış gibi davranıyordu. Sonra ayrıldık hiç de öyle değilmiş hepsi taktikmiş. Ben, ona nasıl yardımcı olabilirim diye çırpınıp tükendiğimle kaldım. Şimdi hala kafamı taşlara vuruyorum. Ben yaptım siz yapmayın derim.

Dan dun konuşur bu. İstemese açık açık söyler. Bilmiyorum ya. Kafam allak bullak.
 
Sakın bana kızmayın bunları sizin iyiliğiniz için yazacağım. Böyle modellerden çok var etrafta. İnsanların yaşama sevincini söndürüyorlar. Sakın terapi işlerine hiç girmeyin derim.Kimsenin psikoloğu değilsiniz. Kendinize ait bir hayatınız var. Böylelerinin tek amacı kadınları peşlerinde koşturmak. Gerisi laf-ı güzaf.

Aynı fikirdeyim
Sizi gerçekten hayatında istiyorsa psikoloğa gitmeme inadından vazgeçecek, bu ilişkiye emek verecek.
Sürekli “ona nasıl yardımcı olabilirim” düşüncesi sizi de ilişkinizi de çok yorar.
 
İyi geceler. Biraz uzun bir yazı olabilir. Lütfen yardımcı olun.
1 buçuk yıllık bir ilişkim var. 2 ay önce bir olay yaşandı. İlk büyük tartışmamızdı. Neyse konuşuldu. Onun üzüntüsünü de gözlerinde hissettim. Devam ettik.
2 hafta kadar önce okulum bitti ve mecburen uzak yerlere düştük.
Geldiğimden beri onun boşluğu, göremiyor olmanın verdiği üzüntü, ilerimizin ne olacağı düşüncesi zaten bende gel gitler yaşatıyordu. En sonunda bugün telefonda durumu anlattım. 'Seni yıpratıyormuşum gibi geliyor' dedim. O da 'Senin yaptığın bir şey yok. Benim sanki yıpratan' dedi. Neden böyle düşündüğünü sorduğumda da bana 'Sen çok duygusalsın, duygularını çok güzel ifade ediyorsun. Ben bunu yapamıyorum. Sanki seni mutlu edemiyormuşum gibi geliyor' dedi. Ben, benim bunu hissetmediğimi, huyunu bildiğimi söyledim. Bana öyle geldiğini, kendini bana karşı yetersiz hissettiğini söyledi.
Tabi tartışma büyüdü. Ayrılmak istedi. Ben de ısrar etmeyeceğimi, istiyorsa bitebileceğini, yanlış düşündüğünü söyledim.
'Seni istiyorum evet ama bu kararımdan vazgeçmem çok garip olmaz mı? Bana ne kadar güvenebileceksin? Senin için iyisini yapmak istiyorum. Başkası olsa ben ona, sana baktığım gibi bakamam, senin gibi olamaz ama sana karşı eksiğim, yetersizim ama senden ayrılmak istemiyorum, bu kararımdan da vazgeçmek istemiyorum' dedi.
'Normal değilsin, normal düşünmüyorsun' dedim. 'Biliyorum. Zaten seninle alakası yok ki bu benimle alakalı bir durum ve toparlayamıyorum' dedi.
Yetersiz olduğu bir durum yok. Psikoloğa gitmek istemiyor. Ben kendimce konuşup ona yardımcı olmaya çalışacağım.
Daha önce askerdeyken nişan atmış. Konuşmanın devamında sordum. Dedi ki 'Biz birgün kavga etmiştik. Tam gidecekken onu durdurdum. Ondan sonra sanki her şey onun elinde oldu. Bunu hissettim' dedi.
'Biliyorum bilinçaltında korkuların var. Bunları bilmen lazım. Ne seni böyle düşündürüyor? Ne ilerlemeni engelliyor?' dedim. Bilmediğini söylüyor.
Söz verdi. Hergün biraz terapi gibi konuşacağız onunla. Bir süre tanıdım kendimce. Olmazsa ayrılmaya karar verdim. Yalnız bu süreçte neler yapabilirim? Lütfen yardımcı olun bayanlar. :KK43:
bana sevgisi yetersiz gibi geldi
sen bitebileceğini söylediğinde etkiye tepki veryior ama aslında içten içe bitsin istiyor gibi..
 
Başımdan böyle biri geçti ondan biliyorum.Aynı sizinki gibi psikolojil sorunları varmış gibi davranıyordu. Sonra ayrıldık hiç de öyle değilmiş hepsi taktikmiş. Ben, ona nasıl yardımcı olabilirim diye çırpınıp tükendiğimle kaldım. Şimdi hala kafamı taşlara vuruyorum. Ben yaptım siz yapmayın derim.
aynen öyle
erkekler kolay kolay ayrılalım diyemezler
ayrılmanız için bu yola başvuruyorlar
çünkü bu konuda hiç cesur değiller kendi ayrılırsa acı çekecek biliyor siz ayrılırsanız öyle olmuyor ama vicdanları rahat ayrılıyorlar o benden ayrıldı mantığıyla...
 
Bence ayrılmak istiyor işte laf dolandırmış
Anlatıp kapattığınız olay da gördüğünüz şiddet olabilir mi
Psikolojisi bozuk insanlarla evliliği düşünmeye yıkılan hayaller gözüyle bakmayın bence anası babası Yok mu oğlanın var ve ilgilenmiyorlarsa ne aileden ne de çocuktan hayır gelmez
Düzgün insanlarla yapılan evlilikler mutluluk getirir
 
İyi geceler. Biraz uzun bir yazı olabilir. Lütfen yardımcı olun.
1 buçuk yıllık bir ilişkim var. 2 ay önce bir olay yaşandı. İlk büyük tartışmamızdı. Neyse konuşuldu. Onun üzüntüsünü de gözlerinde hissettim. Devam ettik.
2 hafta kadar önce okulum bitti ve mecburen uzak yerlere düştük.
Geldiğimden beri onun boşluğu, göremiyor olmanın verdiği üzüntü, ilerimizin ne olacağı düşüncesi zaten bende gel gitler yaşatıyordu. En sonunda bugün telefonda durumu anlattım. 'Seni yıpratıyormuşum gibi geliyor' dedim. O da 'Senin yaptığın bir şey yok. Benim sanki yıpratan' dedi. Neden böyle düşündüğünü sorduğumda da bana 'Sen çok duygusalsın, duygularını çok güzel ifade ediyorsun. Ben bunu yapamıyorum. Sanki seni mutlu edemiyormuşum gibi geliyor' dedi. Ben, benim bunu hissetmediğimi, huyunu bildiğimi söyledim. Bana öyle geldiğini, kendini bana karşı yetersiz hissettiğini söyledi.
Tabi tartışma büyüdü. Ayrılmak istedi. Ben de ısrar etmeyeceğimi, istiyorsa bitebileceğini, yanlış düşündüğünü söyledim.
'Seni istiyorum evet ama bu kararımdan vazgeçmem çok garip olmaz mı? Bana ne kadar güvenebileceksin? Senin için iyisini yapmak istiyorum. Başkası olsa ben ona, sana baktığım gibi bakamam, senin gibi olamaz ama sana karşı eksiğim, yetersizim ama senden ayrılmak istemiyorum, bu kararımdan da vazgeçmek istemiyorum' dedi.
'Normal değilsin, normal düşünmüyorsun' dedim. 'Biliyorum. Zaten seninle alakası yok ki bu benimle alakalı bir durum ve toparlayamıyorum' dedi.
Yetersiz olduğu bir durum yok. Psikoloğa gitmek istemiyor. Ben kendimce konuşup ona yardımcı olmaya çalışacağım.
Daha önce askerdeyken nişan atmış. Konuşmanın devamında sordum. Dedi ki 'Biz birgün kavga etmiştik. Tam gidecekken onu durdurdum. Ondan sonra sanki her şey onun elinde oldu. Bunu hissettim' dedi.
'Biliyorum bilinçaltında korkuların var. Bunları bilmen lazım. Ne seni böyle düşündürüyor? Ne ilerlemeni engelliyor?' dedim. Bilmediğini söylüyor.
Söz verdi. Hergün biraz terapi gibi konuşacağız onunla. Bir süre tanıdım kendimce. Olmazsa ayrılmaya karar verdim. Yalnız bu süreçte neler yapabilirim? Lütfen yardımcı olun bayanlar. :KK43:
Ne terapisi vereceksiniz adam git diyor istemiyorum diyor iste nasil soylesin yol verin gitsin...
 
Aynı fikirdeyim
Sizi gerçekten hayatında istiyorsa psikoloğa gitmeme inadından vazgeçecek, bu ilişkiye emek verecek.
Sürekli “ona nasıl yardımcı olabilirim” düşüncesi sizi de ilişkinizi de çok yorar.

Haklısınız. Ben zaten çok yorgunum. Bilmiyorum sonu nereye gidecek ya. Hayırlısı.
 
Ne terapisi vereceksiniz adam git diyor istemiyorum diyor iste nasil soylesin yol verin gitsin...

Ben sizin kadar keskin düşünmüyorum. Çünkü tanıyorum. Bunu açıkca söyleyebilecek bir insan. Ama fikriniz. Saygı duyarım. Her şeyi düşünmem lazım.
 
Back
X