- 7 Ekim 2014
- 1.255
- 757
- 73
- Konu Sahibi _donukpudra_
-
- #1
Sanki seni mutlu edemiyormuşum gibi geliyor
askerdeyken nişan atmış
bu süreçte neler yapabilirim?
esim de gunde 40 kere der bunu bana.
baglanma problemi olabilir.
ne kadar kofte verirse, o kadariyla doymayi ogrenerek yardimci olabilirsiniz sadece.
Çok çok detaylı yazmadım ama evet bunu da söyledi. 'Ciddi bir ilişkiden korkuyorum' dedi. Niye diye soruyorum, bilmiyorum diyor.
Yani nasıl davranayım? Hem yardımcı olmak istiyorum, hem de beni kaybedebileceğini hissetmesini, korkmasını istiyorum.
bu isler oyle sunu hissetsin, bunu hissetsine olmuyor.
ben nacizane sadece kendiniz gibi kalarak, butun taktik ve tekniklerden muaf, saf bir sekilde guven vermenin tek yol oldugunu dusunuyorul. gerisi nasip zaten.
Tamam taktiği tekniği boşverelim, onun normal düşündüğünü sanmıyorum. Ben ona, psikolojik olarak yardımcı olmak istiyorum.
Sakın bana kızmayın bunları sizin iyiliğiniz için yazacağım. Böyle modellerden çok var etrafta. İnsanların yaşama sevincini söndürüyorlar. Sakın terapi işlerine hiç girmeyin derim.Kimsenin psikoloğu değilsiniz. Kendinize ait bir hayatınız var. Böylelerinin tek amacı kadınları peşlerinde koşturmak. Gerisi laf-ı güzaf.İyi geceler. Biraz uzun bir yazı olabilir. Lütfen yardımcı olun.
1 buçuk yıllık bir ilişkim var. 2 ay önce bir olay yaşandı. İlk büyük tartışmamızdı. Neyse konuşuldu. Onun üzüntüsünü de gözlerinde hissettim. Devam ettik.
2 hafta kadar önce okulum bitti ve mecburen uzak yerlere düştük.
Geldiğimden beri onun boşluğu, göremiyor olmanın verdiği üzüntü, ilerimizin ne olacağı düşüncesi zaten bende gel gitler yaşatıyordu. En sonunda bugün telefonda durumu anlattım. 'Seni yıpratıyormuşum gibi geliyor' dedim. O da 'Senin yaptığın bir şey yok. Benim sanki yıpratan' dedi. Neden böyle düşündüğünü sorduğumda da bana 'Sen çok duygusalsın, duygularını çok güzel ifade ediyorsun. Ben bunu yapamıyorum. Sanki seni mutlu edemiyormuşum gibi geliyor' dedi. Ben, benim bunu hissetmediğimi, huyunu bildiğimi söyledim. Bana öyle geldiğini, kendini bana karşı yetersiz hissettiğini söyledi.
Tabi tartışma büyüdü. Ayrılmak istedi. Ben de ısrar etmeyeceğimi, istiyorsa bitebileceğini, yanlış düşündüğünü söyledim.
'Seni istiyorum evet ama bu kararımdan vazgeçmem çok garip olmaz mı? Bana ne kadar güvenebileceksin? Senin için iyisini yapmak istiyorum. Başkası olsa ben ona, sana baktığım gibi bakamam, senin gibi olamaz ama sana karşı eksiğim, yetersizim ama senden ayrılmak istemiyorum, bu kararımdan da vazgeçmek istemiyorum' dedi.
'Normal değilsin, normal düşünmüyorsun' dedim. 'Biliyorum. Zaten seninle alakası yok ki bu benimle alakalı bir durum ve toparlayamıyorum' dedi.
Yetersiz olduğu bir durum yok. Psikoloğa gitmek istemiyor. Ben kendimce konuşup ona yardımcı olmaya çalışacağım.
Daha önce askerdeyken nişan atmış. Konuşmanın devamında sordum. Dedi ki 'Biz birgün kavga etmiştik. Tam gidecekken onu durdurdum. Ondan sonra sanki her şey onun elinde oldu. Bunu hissettim' dedi.
'Biliyorum bilinçaltında korkuların var. Bunları bilmen lazım. Ne seni böyle düşündürüyor? Ne ilerlemeni engelliyor?' dedim. Bilmediğini söylüyor.
Söz verdi. Hergün biraz terapi gibi konuşacağız onunla. Bir süre tanıdım kendimce. Olmazsa ayrılmaya karar verdim. Yalnız bu süreçte neler yapabilirim? Lütfen yardımcı olun bayanlar.
Sakın bana kızmayın bunları sizin iyiliğiniz için yazacağım. Böyle modellerden çok var etrafta. İnsanların yaşama sevincini söndürüyorlar. Sakın terapi işlerine hiç girmeyin derim.Kimsenin psikoloğu değilsiniz. Kendinize ait bir hayatınız var. Böylelerinin tek amacı kadınları peşlerinde koşturmak. Gerisi laf-ı güzaf.
Başımdan böyle biri geçti ondan biliyorum.Aynı sizinki gibi psikolojil sorunları varmış gibi davranıyordu. Sonra ayrıldık hiç de öyle değilmiş hepsi taktikmiş. Ben, ona nasıl yardımcı olabilirim diye çırpınıp tükendiğimle kaldım. Şimdi hala kafamı taşlara vuruyorum. Ben yaptım siz yapmayın derim.Hayır neden kızayım? Ama sevgilim olunca ayrı üzülüyorum. Gerçekten iyi değil. Keşke konuşmalarımıza ortak olabilseydiniz. Normal konuşmuyor. Ben de yardımcı olmak istiyorum.
Başımdan böyle biri geçti ondan biliyorum.Aynı sizinki gibi psikolojil sorunları varmış gibi davranıyordu. Sonra ayrıldık hiç de öyle değilmiş hepsi taktikmiş. Ben, ona nasıl yardımcı olabilirim diye çırpınıp tükendiğimle kaldım. Şimdi hala kafamı taşlara vuruyorum. Ben yaptım siz yapmayın derim.
Sakın bana kızmayın bunları sizin iyiliğiniz için yazacağım. Böyle modellerden çok var etrafta. İnsanların yaşama sevincini söndürüyorlar. Sakın terapi işlerine hiç girmeyin derim.Kimsenin psikoloğu değilsiniz. Kendinize ait bir hayatınız var. Böylelerinin tek amacı kadınları peşlerinde koşturmak. Gerisi laf-ı güzaf.
bana sevgisi yetersiz gibi geldiİyi geceler. Biraz uzun bir yazı olabilir. Lütfen yardımcı olun.
1 buçuk yıllık bir ilişkim var. 2 ay önce bir olay yaşandı. İlk büyük tartışmamızdı. Neyse konuşuldu. Onun üzüntüsünü de gözlerinde hissettim. Devam ettik.
2 hafta kadar önce okulum bitti ve mecburen uzak yerlere düştük.
Geldiğimden beri onun boşluğu, göremiyor olmanın verdiği üzüntü, ilerimizin ne olacağı düşüncesi zaten bende gel gitler yaşatıyordu. En sonunda bugün telefonda durumu anlattım. 'Seni yıpratıyormuşum gibi geliyor' dedim. O da 'Senin yaptığın bir şey yok. Benim sanki yıpratan' dedi. Neden böyle düşündüğünü sorduğumda da bana 'Sen çok duygusalsın, duygularını çok güzel ifade ediyorsun. Ben bunu yapamıyorum. Sanki seni mutlu edemiyormuşum gibi geliyor' dedi. Ben, benim bunu hissetmediğimi, huyunu bildiğimi söyledim. Bana öyle geldiğini, kendini bana karşı yetersiz hissettiğini söyledi.
Tabi tartışma büyüdü. Ayrılmak istedi. Ben de ısrar etmeyeceğimi, istiyorsa bitebileceğini, yanlış düşündüğünü söyledim.
'Seni istiyorum evet ama bu kararımdan vazgeçmem çok garip olmaz mı? Bana ne kadar güvenebileceksin? Senin için iyisini yapmak istiyorum. Başkası olsa ben ona, sana baktığım gibi bakamam, senin gibi olamaz ama sana karşı eksiğim, yetersizim ama senden ayrılmak istemiyorum, bu kararımdan da vazgeçmek istemiyorum' dedi.
'Normal değilsin, normal düşünmüyorsun' dedim. 'Biliyorum. Zaten seninle alakası yok ki bu benimle alakalı bir durum ve toparlayamıyorum' dedi.
Yetersiz olduğu bir durum yok. Psikoloğa gitmek istemiyor. Ben kendimce konuşup ona yardımcı olmaya çalışacağım.
Daha önce askerdeyken nişan atmış. Konuşmanın devamında sordum. Dedi ki 'Biz birgün kavga etmiştik. Tam gidecekken onu durdurdum. Ondan sonra sanki her şey onun elinde oldu. Bunu hissettim' dedi.
'Biliyorum bilinçaltında korkuların var. Bunları bilmen lazım. Ne seni böyle düşündürüyor? Ne ilerlemeni engelliyor?' dedim. Bilmediğini söylüyor.
Söz verdi. Hergün biraz terapi gibi konuşacağız onunla. Bir süre tanıdım kendimce. Olmazsa ayrılmaya karar verdim. Yalnız bu süreçte neler yapabilirim? Lütfen yardımcı olun bayanlar.
aynen öyleBaşımdan böyle biri geçti ondan biliyorum.Aynı sizinki gibi psikolojil sorunları varmış gibi davranıyordu. Sonra ayrıldık hiç de öyle değilmiş hepsi taktikmiş. Ben, ona nasıl yardımcı olabilirim diye çırpınıp tükendiğimle kaldım. Şimdi hala kafamı taşlara vuruyorum. Ben yaptım siz yapmayın derim.
Ne terapisi vereceksiniz adam git diyor istemiyorum diyor iste nasil soylesin yol verin gitsin...İyi geceler. Biraz uzun bir yazı olabilir. Lütfen yardımcı olun.
1 buçuk yıllık bir ilişkim var. 2 ay önce bir olay yaşandı. İlk büyük tartışmamızdı. Neyse konuşuldu. Onun üzüntüsünü de gözlerinde hissettim. Devam ettik.
2 hafta kadar önce okulum bitti ve mecburen uzak yerlere düştük.
Geldiğimden beri onun boşluğu, göremiyor olmanın verdiği üzüntü, ilerimizin ne olacağı düşüncesi zaten bende gel gitler yaşatıyordu. En sonunda bugün telefonda durumu anlattım. 'Seni yıpratıyormuşum gibi geliyor' dedim. O da 'Senin yaptığın bir şey yok. Benim sanki yıpratan' dedi. Neden böyle düşündüğünü sorduğumda da bana 'Sen çok duygusalsın, duygularını çok güzel ifade ediyorsun. Ben bunu yapamıyorum. Sanki seni mutlu edemiyormuşum gibi geliyor' dedi. Ben, benim bunu hissetmediğimi, huyunu bildiğimi söyledim. Bana öyle geldiğini, kendini bana karşı yetersiz hissettiğini söyledi.
Tabi tartışma büyüdü. Ayrılmak istedi. Ben de ısrar etmeyeceğimi, istiyorsa bitebileceğini, yanlış düşündüğünü söyledim.
'Seni istiyorum evet ama bu kararımdan vazgeçmem çok garip olmaz mı? Bana ne kadar güvenebileceksin? Senin için iyisini yapmak istiyorum. Başkası olsa ben ona, sana baktığım gibi bakamam, senin gibi olamaz ama sana karşı eksiğim, yetersizim ama senden ayrılmak istemiyorum, bu kararımdan da vazgeçmek istemiyorum' dedi.
'Normal değilsin, normal düşünmüyorsun' dedim. 'Biliyorum. Zaten seninle alakası yok ki bu benimle alakalı bir durum ve toparlayamıyorum' dedi.
Yetersiz olduğu bir durum yok. Psikoloğa gitmek istemiyor. Ben kendimce konuşup ona yardımcı olmaya çalışacağım.
Daha önce askerdeyken nişan atmış. Konuşmanın devamında sordum. Dedi ki 'Biz birgün kavga etmiştik. Tam gidecekken onu durdurdum. Ondan sonra sanki her şey onun elinde oldu. Bunu hissettim' dedi.
'Biliyorum bilinçaltında korkuların var. Bunları bilmen lazım. Ne seni böyle düşündürüyor? Ne ilerlemeni engelliyor?' dedim. Bilmediğini söylüyor.
Söz verdi. Hergün biraz terapi gibi konuşacağız onunla. Bir süre tanıdım kendimce. Olmazsa ayrılmaya karar verdim. Yalnız bu süreçte neler yapabilirim? Lütfen yardımcı olun bayanlar.
Aynı fikirdeyim
Sizi gerçekten hayatında istiyorsa psikoloğa gitmeme inadından vazgeçecek, bu ilişkiye emek verecek.
Sürekli “ona nasıl yardımcı olabilirim” düşüncesi sizi de ilişkinizi de çok yorar.
Ne terapisi vereceksiniz adam git diyor istemiyorum diyor iste nasil soylesin yol verin gitsin...
Daha ilk konuşmada ayrılıktan bahsetmiş ,
siz niye bu kadar çabalıyorsunuz ki ?
Serbest bırakın , seviyorsa döner.
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?