Merhaba değerli hanımlar,
Bir ilişkim var 5 ay olacak yaklaşık. Güzel anlaşıyoruz, fikir olarak çok zıtlaşmıyoruz genel olarak saygılı centilmen biri ve ikimiz de kamu görevlisiyiz, meslektaşız. Her şey iyi hoş yani fakat erkek arkadaşım evlilik lafı açmaya başladı son 3 haftadır. Önce üstüne çok kafa yormadım, dikkate almadım çünkü hem çok az zaman oldu hem de evlilik düşünmüyordum en azından önümüzdeki 2 3 yıl.
Geçen hafta yine konu açtı ben de değiştirdim konuyu. "Hep böyle yapıyorsun, evlilik öcü mü, konusunun açılmasına bile tahammül edemiyorsun niye bu kadar hevessizsin bu benim canımı sıkıyor" dedi. Ben de daha hazır hissetmediğimi söyledim. "Hazır olmak diye bir şey yok hayatta, hiçbir zaman beklediğin o en mükemmel eksiksiz an gelmiyor. Çok düşündüğün her konuyu beyin erteler. Bizim maddi sorunumuz yok, evim arabam kariyerim var ve sevdiğim biri var uzatmak istemiyorum daha fazla bu sevgililik sürecini çünkü kendimden eminim. Sen emin olmadığına göre demek ki beni yeteri kadar sevmiyorsun" dedi.
Ne alakası var diye başladım ve tartışma çıktı sonra "tamam kapatalım konuyu" dedi ama o da bozuldu ben de bozuldum. Bazı arkadaşlarıma fikir danıştığımda şımarıklıkla, ne istediğini bilmemekle, ciddiyetsizlikle yargılandım. Beni anlamadılar daha doğrusu ben esas sebepleri paylaşmaya çekindim. Bu yüzden size danışmak istedim. Kendim oturup uzun uzadıya düşündüm. Sevgilimi gerçekten çok seviyorum, bir erkekte hoşuma gidecek çoğu özelliğe sahip ama bir yandan da ona tamamen bağlanmamak için kendimi hep mesafeli tuttuğumu fark ettim.
Mesela güzelliğe, bakıma çok çok önem veren ve takık biri kendisi de yakışıklı ve fiziksel görünüşüne önem verir ben de bunu bildiğimden hep önem verdim. Beni hiç pijamayla ne bileyim saçım başım dağınık, yorgun bıkkın görmedi. Böyle zamanlarım olmuyor mu? Tabii ki oluyor robot değiliz insanız neticede ama ona göstermedim işte çünkü soğur diye korktum, bir gün çevremde bekar bir arkadaşımızdan bahsederken "sanki 3 çocuk annesi gibi salmış kendini" şeklinde bir cümle kurdu mesela. Ben de belki içten içe beni de öyle yargılamasından korktuğumdan hep en iyi hâlimle gördü.
Üniversitede sevgilimle buluşurken bazen direkt ev hâlimle aşağı inerdim mesela hiç de sorun etmezdi. Ben seni her hâlinle seviyorum derdi ama şu anki erkek arkadaşımdan hiç böyle bir cümle duymadım. Ne kadar güzel olduğumdan başarılı olduğumdan vs bahseder över ama bunlar bana sevgi hep koşula bağlı gibi hissettiriyor. Ona söylesem bunları, kafanda kurmuşsun der ama öyle değil işte. Her buluşacağımız zaman özen süslen tamam bunlar güzel şeyler ben de seviyorum ama evlenirsek ben evin içinde de 7/24 manken gibi olma zorunluluğunun baskısını hissetmek istemiyorum.
Çok iştahlı biri değilim bazen işten çok yorgun dönüyorum bir şeyler atıştırıp uyuyorum. Ya da ev dağınık olabiliyor. Ev hanımlarını ayakta alkışlıyorum ya da hem işe hem evine çocuklarına yetişebilenleri çünkü bir evi yönetmek de gerçekten zor. Ben her gün onun istediği o düzene uyum sağlayabileceğimi zannetmiyorum
Başak burcu ve aşırı detaycı titiz, mükemmeliyetçi biri.
Bir de bunlar bir yana sanırım kendimi olası bir duygusal hasardan sakınmaya çalışıyorum. Bir gün bir yanlışını yakalarsam boşanacağım zaten boşanma sıkıntılı yıpratıcı bir süreç. Kendini bilen bilmeyen konuşacak, aile üzülecek, tekrar eski düzenine dönmek zaman alacak, çocuğumuz olsa adam hayatına devam edecek ama benim üzerimde bir de çocuğun sorumluluğu olacak gibi gibi. Şimdi öyle değil ama "bitti" deyip arkamı dönüp hayatıma kolayca devam etme kolaylığım var. Evlenmeden boşanmayı mı düşünüyorsun diyeceksiniz, haklısınız da. Ne yapayım elimde değil
Böyle bir ihtimal de var sonuçta ve bir erkeği çok sevsem de tamamen güven duyamıyorum. Mesele sanırım bu. Hep bir kol mesafesi bırakıyorum aramda duygusal ilişki kurduğum insana ki hatasını görürsem çok acı çekmeden uzaklaştırabileyim. Hâlbuki ben de istiyorum koşulsuz bağlanmak, inanmak..
Aldatılma travmam da yok aslında ama bilmiyorum sanırım annem ve babamın iyi ve huzurlu bir evlilik kuramadığını gördüğümden bende çok küçükken evlilik kurumuna olan inanç sarsılmış.
Merak ettiğim ise evli olanlarınız evlenmeden önce sevgilisine koşulsuz güveniyor muydu ya da evlilikte eşinize tamamen güveniyor musunuz bu bendeki gibi soru işaretleri, korkular kaygılar sizde de oldu mu? Nasıl aştınız? Ve güzel hanımlar, evlilikte her zaman mükemmel olamamak bazen de bir şeylerin eksik olması, hep çok müthiş görünememek ya da evin hep düzenli olmaması erkekleri soğutuyor mu? Bana biraz tecrübelerinizden bahseder misiniz?
kim her zaman mükemmel olabilir ki? Evlilik bu hastalık sağlık felç geçirenler var geçen gördüm çok güzel bi kadın Evlilik yıl dönümü yemeğinde kaza geçirmiş ampute olmuş. Arladaşım doğurdu kokudan yanına yaklaşamaz haldeydik duş alsa da kokuyordu hormonlar yüzünden 1 2 aya düzeldi. Napıcaz kocamız bizi beğenmez diye çocuk yapmayacak mıyız kilo almayacak mıyız? Kendine saygısı olan zaten kendine bakar kilosuna dikkat eder ama sağlık bu depresyona da girersin kortizon kullanırsın şişersin eee yani. Bu adam belki bi kaza geçirecek kilo alacak. O dert etsin ben evlenicem diye
?
Ben hep kendi üzerimden düşünüp canımı sıkmışım, hiç onun da değişebileceğini soğuyabileceğim ihtimalini düşünmemişim..
