Aslında başlık açmayacaktım ama üzgünüm, kızgınım ne düşüneceğimi bilemedim..
Eşimle bu gece oturuyorduk. Dört gibi ben gidiyorum yatmaya telefonda falan takılır uyurum dedim. Eşimde tamam dedi ben gittim o 20-25 dk sonra geldi. Bana sarıldı ama sigara içmiş direkt gelmiş abartısız leş gibi kokuyordu ve ben sigara kullanmayan biriyim. Üf ne kötü kokuyorsun falan dedim o da ben seni uyuyor sanıyordum dedi. O yüzden yüzünü ağzını yıkamamış. Sonra bana yakınlaştı bişeyler yaşanacak gibi oldu ama ben o sigara kokusundan hiç havaya giremedim. Dedim ki yok ben yapamıcam ama sana yardım ederim. Tamam dedi. Sonra sigara kokusu fena yaptı beni dayanamadım diye gülerek söyledim o da bana birden kızıp söylenmeye başladı. Şok oldum. Dedi ki çok uzatmışım çok bencilmişim eğer ben yapamıyorsam sesimi kesecek çok konuşmayacakmışım çünkü dağılıyormuş!
Ya sen ne diyosun ben sana yardım ederim dedim ne bencili. Asıl ben dağıldım kokundan yine de kızmadım sesimi çıkarmadım dedim. Bir cümle kurdum sadece gülüp geçsen zaten sorun yoktu uzattın dedim. Onun da dediği bi kerede ona yardım etsem ne olurmuş?
Ya adam duymuyor, anlamıyor zaten sesini kesseydi olacaktı. Robot muyuz biz? Hadi bizim olmadı tek kelime etmeden partnerimizi mutlu etmeye mi çalışacağız? Böyle mi olmalı bu işler? Konuşursun gülüşürsün devam edersin sevgiyle olur her şey.. Bizde o yok. Sesimi kesip kocamı mutlu etmem gerekirmiş sözün özü.
Ben bu tavra gelemedim tabi ondan sonra biz baya büyük kavga ettik. Hakaretler kötü sözler. Zaten sorunlarımız vardı bu da tuz biber oldu.
Şu an moralim baya bozuk. Aptal gibi hissediyorum kendimi. Ne yapmalı nasıl düşünmeli beynim durdu. Bundan sonra nasıl davranmalıyım bi kaç tavsiye almaya ihtiyacım var..