Merhaba Hanımlar,
Öncelikle Rabbim hepimizin gönlüne göre versin.
6 yıl önce boşandık. Boşanma aşamasında kendime ev buldum ve eski eşim- çocuğumun babası “Çocuğun aile hayatı zaten bozulacak, bari düzeni bozulmasın siz taşınmayın ben senin bulduğun eve geçerim” dedi ve sadece kişisel eşyalarını alarak evden ayrıldı. Ev adamın, bulunduğum şehrin en iyi yerinde, bahçeli, güvenlikli, villa tipi bir ev. Arabalarımız dışında da başka bir mal varlığımız yok. Ben de adam daha ne yapsın diyerek nafaka vs. talep etmedim. Bunları da boşanma protokolüne böyle işledik. Allah razı olsun.
Zaman geçti, hayatıma biri girdi. İlk tartışmamızda “sen zaten eski kocandan kopamamışsın, kendi ayaklarının üstünde duramıyorsun, hala onun evinde yaşıyorsun” deyiverdi. Neyse anlattım, açıkladım, sakinleştik. Daha ilişkinin 2. ayında tutturdu evlenelim taşın oradan diye. Çok seviyorum, aşığım ama sırf bunun için evlilik aceleyle getirilir mi? Annesi dahil aynı şeyi söyledi, oğlum haklı doğru değil o evde oturman diye. 6 yıl boyunca bahçe eşiğinden girmeyen, orası benim değil yavrumun evi sen de bakım verensin, tabiki onunla oturacaksın diyen bir eski eş. Saygım sonsuz, biri gıyabında laf edecek olsa aslan kesiliyorum. Ama and olsun ki sıfır romantik bir his. Aynı eve girsek boğarım o derece anlaşamıyoruz.
O eski sevgiliden ayrıldım başka sebepler de eklenince.
Evliliğe, yuva kurmaya açığım ve gönüllüyüm.
Derdim şu ki herkes böyle mi düşünür diye diye korkuyorum, kaçıyorum artık biriyle tanışmaktan. Saklanması gereken bir şey olduğunu da düşünmüyorum eski eşin evinde oturulmasının. Siz ne düşünüyorsunuz, siz olsanız ne yapardınız? Tanışmanın başlarında saklanması gereken bir konu mu sizce, ben mi yanlış düşünüyorum?
Kıymetli yorumlarınız için şimdiden teşekkür ederim.
Yavrunun mutluluğu esas alınınca, karşıdaki kişi de babalık görevlerini yapınca kolay çok şükür sağlıklı bir iletişim kurmak. Allah tüm boşanmış ailelerin evlatlarına bu konforu nasip etsin. İki ebeveyne de hidayet versin ki varken çocuklar analarından babalarından olmasın
