Büyük konuşmamak gerekmiş, aşkta neymiş dememek gerekliymiş.
Ne çok kullanmıştım bu lafı geçmişte.
Hafife almıştım aşk acısı çekenleri, adını aşk zannettiğim duygulardan çabuk sıyrılmış, hep ayağa dimdik kalkmıştım.
Üzüntüm kısa sürmüştü,nerden bilirdim aşkın senin suretinde bana bütün konuştuklarımı bir bir yedireceğini.
Aşkın bütün duygulardan daha güçlü olduğunu nerden bilirdim.
Öğrendim acı oldu ama öğrendim.
Sensiz nefes alamıyorum, özlüyorum ve korkuyorum.
Ve sen dönmezsen bir daha kimseyi sevmek istemiyorum. Çünkü bu kadar güçlü bir duyguyu bünyemde barındırmak istemiyorum.
Ben yaşlı ve minik bi kadınım , kendimden özür dilerim. Boyumu aşan bir sevdaya bulaştığım için.
Bu kadar hırpalandıgım ve üzüldüğüm için.
Bu savaştanda galip ayrılırsam, karada ölüm yok bana.