Hamilelikte yoğun üzüntü stres öfke krizi

5.5 aylık hamileyim. Aslında bu hamileliği yıllarca hayal ettim, tüp bebek sürecinden geçtim. Herkes hamileliğin tadını çıkar dedi ama ben aylardır kendimi yalnız, değersiz ve sürekli kırılmış hissediyorum.

Eşimi defalarca karşıma alıp ‘nolur bu süreçte beni alttan al, beni üzme, ben eskisi gibi kaldıramıyorum’ diye konuştum. Her seferinde tamam dedi ama sonra yine aynı şeyleri yaşadık. Tartışmalar, anlayışsızlık, en hassas olduğum dönemde yalnız hissetmek…beni o kadar üzdü ki onu görmeye tahammülüm bile yok . Artık en ufak bir şeyde bile tetiklenir hale geldim. Bugün onu görünce bile içim daraldı, ağlama krizine girdim. Kendime hakim olamayıp evde eşya fırlattım. Tek düşündüğüm ondan derhal boşanmak



Sadece eşim de değil… Annemden de bu süreçte destek göremedim. Zor bir hamilelikti mide bulantısı düşük tehlikesi, bana dediği tek şey dünya senin etrafında dönmüyor bi senin derdin yok. İçimde aylardır biriken şeyler varmış meğer. Bugün o kadar doldum ki anneme bile çok ağır şeyler yazdım. Şimdi hem çok kırgınım hem de söylediğim şeylerden dolayı vicdan azabı çekiyorum. İkisinede kötü dualar ettim. Hayatımda ilk defa. Bir müslüman olarak böyle özel bir dönemde bebeğimi manen kötü anlamda etkilediğimide düşünüyorum



En çok da buna üzülüyorum; hayatımın en özel dönemini böyle hatırlayacak olmak çok canımı yakıyor. Sürekli stresli olmak, ağlamak, öfkelenmek istemiyorum. Bebeğimin hareketi azalsa korkuyorum, karnım sızlasa suçluluk hissediyorum. Ağlama krizilerim bacaklarımı uyuşturacak kadar güçlü oluyor artık. Kendimi psikolojik olarak çok çökmüş hissediyorum.

Bir de merak ediyorum… Hamileliğinde çok yoğun stres, ağlama, aile/eş problemleri yaşayıp sonunda bebeğini sağlıkla kucağına alanlar var mı? Şu an çok korkuyorum ve iyi hikâyeler duymaya ihtiyacım var.

moms34 .!.:

5.5 aylık hamileyim. Aslında bu hamileliği yıllarca hayal ettim, tüp bebek sürecinden geçtim. Herkes hamileliğin tadını çıkar dedi ama ben aylardır kendimi yalnız, değersiz ve sürekli kırılmış hissediyorum.

Eşimi defalarca karşıma alıp ‘nolur bu süreçte beni alttan al, beni üzme, ben eskisi gibi kaldıramıyorum’ diye konuştum. Her seferinde tamam dedi ama sonra yine aynı şeyleri yaşadık. Tartışmalar, anlayışsızlık, en hassas olduğum dönemde yalnız hissetmek…beni o kadar üzdü ki onu görmeye tahammülüm bile yok . Artık en ufak bir şeyde bile tetiklenir hale geldim. Bugün onu görünce bile içim daraldı, ağlama krizine girdim. Kendime hakim olamayıp evde eşya fırlattım. Tek düşündüğüm ondan derhal boşanmak



Sadece eşim de değil… Annemden de bu süreçte destek göremedim. Zor bir hamilelikti mide bulantısı düşük tehlikesi, bana dediği tek şey dünya senin etrafında dönmüyor bi senin derdin yok. İçimde aylardır biriken şeyler varmış meğer. Bugün o kadar doldum ki anneme bile çok ağır şeyler yazdım. Şimdi hem çok kırgınım hem de söylediğim şeylerden dolayı vicdan azabı çekiyorum. İkisinede kötü dualar ettim. Hayatımda ilk defa. Bir müslüman olarak böyle özel bir dönemde bebeğimi manen kötü anlamda etkilediğimide düşünüyorum



En çok da buna üzülüyorum; hayatımın en özel dönemini böyle hatırlayacak olmak çok canımı yakıyor. Sürekli stresli olmak, ağlamak, öfkelenmek istemiyorum. Bebeğimin hareketi azalsa korkuyorum, karnım sızlasa suçluluk hissediyorum. Ağlama krizilerim bacaklarımı uyuşturacak kadar güçlü oluyor artık. Kendimi psikolojik olarak çok çökmüş hissediyorum.

Bir de merak ediyorum… Hamileliğinde çok yoğun stres, ağlama, aile/eş problemleri yaşayıp sonunda bebeğini sağlıkla kucağına alanlar var mı? Şu an çok korkuyorum ve iyi hikâyeler duymaya ihtiyacım var.

Genişletmek için tıkla...

Canım yaşadığın şeyin altında muhtemelen geçmişte verdiğin emekler ve birikim yatıyor. İlgi olsun istiyorsun, haklısın. Her kadın ilgiyi hak eder ve hamilelikte bu ihtiyaç daha da artıyor. Ama anne olmak demek kendinden önce bebeğini düşünmek demek. Sinirlenince evden çık bir tur at hava al sınırın yatissin öyle gel. Zaten bagirsanda cagirsan da bişey değişmiyor hatta daha kötüye varıyor. O zaman niye hem kendini hem bebeğini strese sokuyorsun. Baktın ki tartışma baslicak çık yürü hava al kafanı dinlendir sınırın geçsin geri gel. Seni çok iyi anlıyorum bende şuan tüp bebek sürecindeyim sevgiye ilgiye çok ihtiyacım var. Eşimi darladığımı farkediyorum. Ama şimdi düşünüyorum o da insan o da gün boyu yoruluyor işe gidiyor ve omuzunda bir sürü yük var bir sürü masraf bu tüp Bebek süreci. Yani adamın da ilgiye sevgiye ihtiyacı var. Aslnda sen şuan hamile oldugun için çok duygusalsın tabiki sana karsi daha nazik olmalı. Ama sende bu kadar bu konuyu kafana takma. Erkekler çoğu böyle maalesef. Biz normal bişey istiyoruz ama onlar çoğunlukla yapıları gereği böyle umursamaz oluyorlar. Olmayanlar da gerçekten nadir. Sosyal medyaya falan bakma o storylerin ardında neler dönüyor. Seni takmıyorsa sende onu pohpohlama ama bağırıp çağırma da. Bağırıp çağırmak ile sadece kendine ve bebeğine zarar verirsin. Eşini gerçekten sevmeseydin, tüp bebek yapacağını zannetmiyorum. Seviyorsan da eğer birbirinize biraz mola verin. Evet sevgiye ilgiye en çok ihtiyacın olduğu bu dönemde çok zor biliyorum ama kendini yıpratmaktansa böylesi bence daha iyi

Destek almalısın. Çünkü gerçekten dünya senin etrafında dönmüyor, gebelikte böyle şeyler yaşanır zaten, hormonal olması bir yana öncesinde olan yorgunluk şimdi korku hepsi bir araya gelmiş, her gebelik riskli, sen sadece kendin için özel dusunuyorsun ki haklısın, herkes için bu durum "kendine" özel, bu ruh haliyle biraz insanları da bunaltmis olabilirsin, bence destek al, daha büyük hasar bırakmadan önce destek al. Hamilelik sürecinde eşinden soğuyup tiksinip herşeye öfkelenmeyen bir tane kadın yoktur. Doğumdan sonra hepsi unutulur, kendini boşuna uzdugunu anladiginda geç olabilir, kendin ve bebeğin için bı destek al

Bluegreenworld .!.:

Canım yaşadığın şeyin altında muhtemelen geçmişte verdiğin emekler ve birikim yatıyor. İlgi olsun istiyorsun, haklısın. Her kadın ilgiyi hak eder ve hamilelikte bu ihtiyaç daha da artıyor. Ama anne olmak demek kendinden önce bebeğini düşünmek demek. Sinirlenince evden çık bir tur at hava al sınırın yatissin öyle gel. Zaten bagirsanda cagirsan da bişey değişmiyor hatta daha kötüye varıyor. O zaman niye hem kendini hem bebeğini strese sokuyorsun. Baktın ki tartışma baslicak çık yürü hava al kafanı dinlendir sınırın geçsin geri gel. Seni çok iyi anlıyorum bende şuan tüp bebek sürecindeyim sevgiye ilgiye çok ihtiyacım var. Eşimi darladığımı farkediyorum. Ama şimdi düşünüyorum o da insan o da gün boyu yoruluyor işe gidiyor ve omuzunda bir sürü yük var bir sürü masraf bu tüp Bebek süreci. Yani adamın da ilgiye sevgiye ihtiyacı var. Aslnda sen şuan hamile oldugun için çok duygusalsın tabiki sana karsi daha nazik olmalı. Ama sende bu kadar bu konuyu kafana takma. Erkekler çoğu böyle maalesef. Biz normal bişey istiyoruz ama onlar çoğunlukla yapıları gereği böyle umursamaz oluyorlar. Olmayanlar da gerçekten nadir. Sosyal medyaya falan bakma o storylerin ardında neler dönüyor. Seni takmıyorsa sende onu pohpohlama ama bağırıp çağırma da. Bağırıp çağırmak ile sadece kendine ve bebeğine zarar verirsin. Eşini gerçekten sevmeseydin, tüp bebek yapacağını zannetmiyorum. Seviyorsan da eğer birbirinize biraz mola verin. Evet sevgiye ilgiye en çok ihtiyacın olduğu bu dönemde çok zor biliyorum ama kendini yıpratmaktansa böylesi bence daha iyi

Genişletmek için tıkla...

Evet duygusallaşınca odama gidip sakinleşmeye çalışıyorum ama tepemde bana bağırıp haklı olduğu konulardan bahsedip beni iyice üzüyor dışarı çıkmak isteyincede engel oluyor
Bıkmış benden evin işlerini yapmaktan
Yapabilsem istemem zaten sürekli suratını asması yaptığı evinin işlerini külfet görmesi çom acı

Vaalbara .!.:

Destek almalısın. Çünkü gerçekten dünya senin etrafında dönmüyor, gebelikte böyle şeyler yaşanır zaten, hormonal olması bir yana öncesinde olan yorgunluk şimdi korku hepsi bir araya gelmiş, her gebelik riskli, sen sadece kendin için özel dusunuyorsun ki haklısın, herkes için bu durum "kendine" özel, bu ruh haliyle biraz insanları da bunaltmis olabilirsin, bence destek al, daha büyük hasar bırakmadan önce destek al. Hamilelik sürecinde eşinden soğuyup tiksinip herşeye öfkelenmeyen bir tane kadın yoktur. Doğumdan sonra hepsi unutulur, kendini boşuna uzdugunu anladiginda geç olabilir, kendin ve bebeğin için bı destek al

Genişletmek için tıkla...

Evet randevu aldım
Aslınsa ilgi beklemiyorum beni azarlamasın bağırmasın yapamadığım ev işlerini yapıyor diye bana surat asıp üzmesin istiyorun

Bu ev işi niye bu kadar olay acaba ya, yapıyorsa yapsın yapmıyorsa yardımcı bulsun onu da mı yapmadı ev koksun şu süreçte ki zaten geçici yani, ayy bazı insanlar enerji emiyor gerçekten.

hamilelik bir hastalık değil. vücudunuz sandığınızdan çok daha güçlü.

duygusal olarak hassas olmak normal fakat gercekten dünya hamilesiniz diye size yol açmayacak.

ben de çok stresli bir hamilelik gecirdim ilk gebeliğimde. yalnızdım, endişeliydim sürekli. esim yoğun çalışıyordu. fakat kimseye yansıtmadım. kendi kendime yasadım stresi büyük oranda.

bebeğimi sağlıkla kucağıma aldım fakat gebelikte yasadığım stres doğumdan sonra X100 oldu. bu defa da patlayıp cevremde bana karşı iyi niyetli olan kişilere dahi patladım, ağladım, krizler gecirdim.

simdi dönüp baktığımda diyorum ki kendimi yıpratmışım sadece. beni strese sokan şeylerin tümü aslında benim kendi yarattığım dramalarmış ve çok daha güzel bir sekilde yasayabilirmişim bu dönemi.

ikinci gebeliğimin baslarında düsük riskim vardı, bebek tüpe çok yakın yerleşmişti. hatta ilk kontrolde doktor istersen kürtaj yapalım, cok sağlıklı görünmüyor senin için dedi. buna rağmen akışına bırakmak istedim. çok sükür son aylara girdim bile. hiç bir seyi de mesele etmedim önceki gebeliğime rağmen daha zor olmasına rağmen.

stres bebeğinizin sağlığını etkilemez, o kadar 2+2 seklinde basit değil bu işler. fakat benim düsüncem gebelikte yasadığınız stres doğumdan sonra bebeğinizin mizacını etkiliyor. oğlum gebeliğin 32.haftasından sonra strese girdi, kilo alımı yavasladı. iki haftada 90 gram aldı. doğum kanalına erken girdi. 37.haftada doğum yaptım. doğumdan sonra da zor bir bebekti. sağlık açısından hiçbir sey olmamasına rağmen saatlerce ağlar, uyumazdı. meme reddi yasadık vs vs. ben bunların birçoğunun benim gebelik ve logusalıkta yasadığım stres kaynaklı olduğunu düsünüyorum cünkü ben destek alıp sakinleştiğimde bebeğim de sakinleşti.

moms34 .!.:

Evet duygusallaşınca odama gidip sakinleşmeye çalışıyorum ama tepemde bana bağırıp haklı olduğu konulardan bahsedip beni iyice üzüyor dışarı çıkmak isteyincede engel oluyor
Bıkmış benden evin işlerini yapmaktan
Yapabilsem istemem zaten sürekli suratını asması yaptığı evinin işlerini külfet görmesi çom acı

Genişletmek için tıkla...

Afedersiniz çekinerek soruyorum ama, böyle şeylerin altında genelde cinsellikten uzaklık yatıyor. Özellikle hamile bayanlar korktukları için cinsellikten çekiniyorlar veya istemiyorlar. Erkeklerde biraz uzaklaşmış oluyor. Tentene temas olmadığı için, ve her iki taraf ihtiyaçlarını karşılayamadığı için sinir stres olabiliyor. Ayrıca birbirinden uzaklaşmaya neden oluyor. Artık itici gelmeye başlıyor. Böyle bir durumunuz var mı

moms34 .!.:

Bir de merak ediyorum… Hamileliğinde çok yoğun stres, ağlama, aile/eş problemleri yaşayıp sonunda bebeğini sağlıkla kucağına alanlar var mı? Şu an çok korkuyorum ve iyi hikâyeler duymaya ihtiyacım var.

Genişletmek için tıkla...

merak etme bebege birsey olmaz. bu topraklarda cogu kadin b.k gibi adamlari baba yapiyor. haliyle hamileligi eziyetle, aglamayla hatta sizden farkli bahcede kaynata işi yapmakla vs geciriyor yine de gurbuz gurbuz cocuklari oluyor.
bence hataniz bu sekilde zaten anlasamadiginiz, zaten sizi uzen sacma bir adama bebek vermek icin bunca ugrasmis olmaniz. Adam 6 ay oncekinden farklj olarak ne yapiyor ki? koca ayni koca. ama heralde siz onu biraz da damizlik olarak gordunuz, işlevini tamamlayinca gozunuze batti. yoksa neden bunca sene cekip hatta ne acilarla tedavilerle ondan bebek yapmisken bosanmayi dusunesiniz ki?
annenize de hak verdim.
hamileyseniz kendiniz isteyerek, kendi bebeginize hamilesiniz. bu surecte anneniz ne yapabilir ki?
ben de hamileyim, annem ne bir yemek getirdi evime ne geldi temizligimi yapti vs. ablamda da asla yapmamistir. biz de beklemedik zaten. annem ilki daha bebekken ikinci cocugunu dogurunca da anasi danasi yardima gelmemis.
neden gelsin ki?
cok gereksiz beklenti icindesiniz.
ki anladigim kadariyla sizinki hem evinize gelmis hem yemek temizliginizi yapmis hem de yaranamamis.
hamilesiniz de ne guzel iste. sukur bunca senenin sonunda kavusmussunuz. neden bunca beklenti icindesiniz ki kadindan? hamileliginiz zor geciyorsa anneniz ne yapsin?
sizi tenzih ediyorum ama bazi kadinlar hamileyken "tum dunya etrafimda dönsün, gelegin dunya baskanini tasiyorum" havasinda oluyorlar. oylelerini gencken de anlamazdim, simdi kendim hamileyim hala anlayamiyorum.
hamileliginizde sizi nazlamasi gereken, size yardimci olmasi, hastaysaniz yorgunsaniz evi temizleyip corba yapmasi gereken tek insan birkac ay once ondan cocugunuz olsun diye ugrastiginiz esinizdir. onun disinda ana baba, es dost, baci elti gorumce vs size ne yapsin?
bir de beddua etmissiniz kadina...

Hamilelik çok özel ve mucizevi bir süreç ama inanın sadece gebeye ve eşe özel. Onun dışında kimsenin de okadar umrunda değil olmamasi da normal bunu kabul etmek lazım.
Zorlu bir tedavi süreci de geçirince hormonların da etkisiyle daha hassaslaşmış olabilirsiniz gayet doğal. Bir destek alabilirseniz daha guzel olabilir.
Siz de tüm önceliğinizi kendinize ve bebeğinize verin. Nasıl mutlu olacaksanız onları yapın. Başkalarının sizi mutlu edecek şeyler yapmasını beklemeyin.

moms34 .!.:

Evet duygusallaşınca odama gidip sakinleşmeye çalışıyorum ama tepemde bana bağırıp haklı olduğu konulardan bahsedip beni iyice üzüyor dışarı çıkmak isteyincede engel oluyor
Bıkmış benden evin işlerini yapmaktan
Yapabilsem istemem zaten sürekli suratını asması yaptığı evinin işlerini külfet görmesi çom acı

Genişletmek için tıkla...

Öncelikle durumunuz hormonlardan kaynaklı olsa bile haksız bile olsanız eşiniz bu dönemde size destek olabilir hamile olmasa bile kadınlar regl döneminde de çok hassas kırılgan oluyorlar erkeklere düşen aslında böyle sureclerde destek olmak bir lafın altında kalsalar hakliyken haksız duruma düşseler dünyanın sonu gelmez sonuçta siz onunla konussanzda anlamıyacak olan anlamaz bencil bir insana bunu anlatmak zaten zordur size tek tavsiyem kendiniz söylemişsiniz nekadar zorluklarla hamile kalmışsnz bebeğiniz ve kendiniz için hiç umursamayin bırakın eşiniz haklı olsun bırakın konuşsn siz hamileliğinizin tadını çıkartın şöyle düşünün ona laf anlaticam diye allah vermesin ya o yoğun stres anında bebeğinize bişe olsa zaten karşınızdaki adam duyarlı biri olsa bu durumu o düşünür onu o düşüncesizliğiyle baş başa bırakın ve kendiniz ve bebeğiniz için üzülmeyin umursamayin bazen beklentiye girmek insanı üzer ne kadar çok beklentiye girerseniz okadar çok üzülürsünüz ilgimi şefkat mi bekliyorsunuz bunu kendinize kendiniz gösterin haklı çıkmaya calismaksa eşinizin tek derdi sen haklısın tamam diyin kasılsn ortalarda haklıyım diye bakalım eline ne geçecekmiş

Anneniz konusunda da size hak veremedim bu konunun muhattabi anneniz değil eşiniz anneniz ne yapabilirki sonuç olarak aynı evi herşeyi paylaştığınız insan eşiniz hamilelik yolunda geçirdiğiniz zorlu süreçleri kiminle yaşadınız eşinizle bir diğer şahidi de o oluyo bu durumda ben sizin yerinizde olsam Şunu derim yani yanımdaki koca yar değil bana kimden ne bekliyorumki der kaldırır atarım öyle bir kocayı da umursayip kendimi olsun diye parçalandığım bebeğimi de kendimi de üzmem orası da ayrı kocanda olsa o canı sana tekrardan kimse vermez hamile olmasan bile her hastalığın başı stres böyle bir eş içinde değmez bence

Vaalbara .!.:

Bu ev işi niye bu kadar olay acaba ya, yapıyorsa yapsın yapmıyorsa yardımcı bulsun onu da mı yapmadı ev koksun şu süreçte ki zaten geçici yani, ayy bazı insanlar enerji emiyor gerçekten.

Genişletmek için tıkla...

Hamileyken insanın gözüne batıyor her şey inanın koktu tozlar öbek öbek dolanıyor adamın umrunda değil

Lady Guinevere .!.:

hamilelik bir hastalık değil. vücudunuz sandığınızdan çok daha güçlü.

duygusal olarak hassas olmak normal fakat gercekten dünya hamilesiniz diye size yol açmayacak.

ben de çok stresli bir hamilelik gecirdim ilk gebeliğimde. yalnızdım, endişeliydim sürekli. esim yoğun çalışıyordu. fakat kimseye yansıtmadım. kendi kendime yasadım stresi büyük oranda.

bebeğimi sağlıkla kucağıma aldım fakat gebelikte yasadığım stres doğumdan sonra X100 oldu. bu defa da patlayıp cevremde bana karşı iyi niyetli olan kişilere dahi patladım, ağladım, krizler gecirdim.

simdi dönüp baktığımda diyorum ki kendimi yıpratmışım sadece. beni strese sokan şeylerin tümü aslında benim kendi yarattığım dramalarmış ve çok daha güzel bir sekilde yasayabilirmişim bu dönemi.

ikinci gebeliğimin baslarında düsük riskim vardı, bebek tüpe çok yakın yerleşmişti. hatta ilk kontrolde doktor istersen kürtaj yapalım, cok sağlıklı görünmüyor senin için dedi. buna rağmen akışına bırakmak istedim. çok sükür son aylara girdim bile. hiç bir seyi de mesele etmedim önceki gebeliğime rağmen daha zor olmasına rağmen.

stres bebeğinizin sağlığını etkilemez, o kadar 2+2 seklinde basit değil bu işler. fakat benim düsüncem gebelikte yasadığınız stres doğumdan sonra bebeğinizin mizacını etkiliyor. oğlum gebeliğin 32.haftasından sonra strese girdi, kilo alımı yavasladı. iki haftada 90 gram aldı. doğum kanalına erken girdi. 37.haftada doğum yaptım. doğumdan sonra da zor bir bebekti. sağlık açısından hiçbir sey olmamasına rağmen saatlerce ağlar, uyumazdı. meme reddi yasadık vs vs. ben bunların birçoğunun benim gebelik ve logusalıkta yasadığım stres kaynaklı olduğunu düsünüyorum cünkü ben destek alıp sakinleştiğimde bebeğim de sakinleşti

Genişletmek için tıkla...

Yorumunuz için teşekkür ederim allah evlatlarınıza sağlıklı uzun ömür versin
Dediklerinizi dikkate alacağım
Sanki herkes el üstünde tutuluyorda benim sürecim iğrenç geçiyormuş gibi geldi
Bu sosyal medyada insanı çok etkiliyor maalesef en azından son trimestırı güzel geçirmeye çalışacağım pişman olmak istemem olan oldu 6 ay çok stresliydi inşallah bebek hissetmemiştir

Bluegreenworld .!.:

Afedersiniz çekinerek soruyorum ama, böyle şeylerin altında genelde cinsellikten uzaklık yatıyor. Özellikle hamile bayanlar korktukları için cinsellikten çekiniyorlar veya istemiyorlar. Erkeklerde biraz uzaklaşmış oluyor. Tentene temas olmadığı için, ve her iki taraf ihtiyaçlarını karşılayamadığı için sinir stres olabiliyor. Ayrıca birbirinden uzaklaşmaya neden oluyor. Artık itici gelmeye başlıyor. Böyle bir durumunuz var mı

Genişletmek için tıkla...

Haftada bir vs yaşanıyor o daha sık istiyor ama ağrım olunca ben uzaklaşıyorum
Dediğiniz tespit doğru

yenGEnC .!.:

merak etme bebege birsey olmaz. bu topraklarda cogu kadin b.k gibi adamlari baba yapiyor. haliyle hamileligi eziyetle, aglamayla hatta sizden farkli bahcede kaynata işi yapmakla vs geciriyor yine de gurbuz gurbuz cocuklari oluyor.
bence hataniz bu sekilde zaten anlasamadiginiz, zaten sizi uzen sacma bir adama bebek vermek icin bunca ugrasmis olmaniz. Adam 6 ay oncekinden farklj olarak ne yapiyor ki? koca ayni koca. ama heralde siz onu biraz da damizlik olarak gordunuz, işlevini tamamlayinca gozunuze batti. yoksa neden bunca sene cekip hatta ne acilarla tedavilerle ondan bebek yapmisken bosanmayi dusunesiniz ki?
annenize de hak verdim.
hamileyseniz kendiniz isteyerek, kendi bebeginize hamilesiniz. bu surecte anneniz ne yapabilir ki?
ben de hamileyim, annem ne bir yemek getirdi evime ne geldi temizligimi yapti vs. ablamda da asla yapmamistir. biz de beklemedik zaten. annem ilki daha bebekken ikinci cocugunu dogurunca da anasi danasi yardima gelmemis.
neden gelsin ki?
cok gereksiz beklenti icindesiniz.
ki anladigim kadariyla sizinki hem evinize gelmis hem yemek temizliginizi yapmis hem de yaranamamis.
hamilesiniz de ne guzel iste. sukur bunca senenin sonunda kavusmussunuz. neden bunca beklenti icindesiniz ki kadindan? hamileliginiz zor geciyorsa anneniz ne yapsin?
sizi tenzih ediyorum ama bazi kadinlar hamileyken "tum dunya etrafimda dönsün, gelegin dunya baskanini tasiyorum" havasinda oluyorlar. oylelerini gencken de anlamazdim, simdi kendim hamileyim hala anlayamiyorum.
hamileliginizde sizi nazlamasi gereken, size yardimci olmasi, hastaysaniz yorgunsaniz evi temizleyip corba yapmasi gereken tek insan birkac ay once ondan cocugunuz olsun diye ugrastiginiz esinizdir. onun disinda ana baba, es dost, baci elti gorumce vs size ne yapsin?
bir de beddua etmissiniz kadina...

Genişletmek için tıkla...

Haklısınız ama istediği şeye koşması annemin keyfi estetik ameliyat olması
Evime yakınken destek olmaması gözüme çok battı
Hiç umrumda olmayan insanları takmaya başladım
Tüp bebekte hormonların etkisi 6 ay da gidiyormuş benim birde hamilelikle yoğun duygular yaşandı
Dediğiniz gibi eskiden kadınlar neler yaşamış genede çocuklar zeki gürbüz doğmuş
Bu yorumunuz beni nedense çok rahatlattı

Haklısınız teşekkür ederim
İnşallah son 3 ayım güzel geçer sağlıkla alırım kucağıma

Cahil Filozof .!.:

Hamilelik çok özel ve mucizevi bir süreç ama inanın sadece gebeye ve eşe özel. Onun dışında kimsenin de okadar umrunda değil olmamasi da normal bunu kabul etmek lazım.
Zorlu bir tedavi süreci de geçirince hormonların da etkisiyle daha hassaslaşmış olabilirsiniz gayet doğal. Bir destek alabilirseniz daha guzel olabilir.
Siz de tüm önceliğinizi kendinize ve bebeğinize verin. Nasıl mutlu olacaksanız onları yapın. Başkalarının sizi mutlu edecek şeyler yapmasını beklemeyin.

Genişletmek için tıkla...

ızkz

Alfamzdn .!.:

Anneniz konusunda da size hak veremedim bu konunun muhattabi anneniz değil eşiniz anneniz ne yapabilirki sonuç olarak aynı evi herşeyi paylaştığınız insan eşiniz hamilelik yolunda geçirdiğiniz zorlu süreçleri kiminle yaşadınız eşinizle bir diğer şahidi de o oluyo bu durumda ben sizin yerinizde olsam Şunu derim yani yanımdaki koca yar değil bana kimden ne bekliyorumki der kaldırır atarım öyle bir kocayı da umursayip kendimi olsun diye parçalandığım bebeğimi de kendimi de üzmem orası da ayrı kocanda olsa o canı sana tekrardan kimse vermez hamile olmasan bile her hastalığın başı stres böyle bir eş içinde değmez bence

Genişletmek için tıkla...

Normalde kimseyi umursamazdım 4 ayın zor geçmesi havanın soğukluğu depresyona sokmuş beni
Ama hepinizi yorumu çok iyi geldi beni kendime getirdi teşekkür ederim

moms34 .!.:

Normalde kimseyi umursamazdım 4 ayın zor geçmesi havanın soğukluğu depresyona sokmuş beni
Ama hepinizi yorumu çok iyi geldi beni kendime getirdi teşekkür ederim

Genişletmek için tıkla...

Zaten hamile kalmak için bayaa zor zamanlar geçirmişsin ne güzelki duaların bak kabul olmuş allah o güzel duyguyu tatmanı nasip etmiş nekadar negatif olursan okadar negatifi çekersin herşeye pozitif tarafından bak tadini çıkar hamileliginden de böyle hiç birşey anlamazsın pişman olursun sonra bebeğini düşün onu kucağına alacağın günü düşün onu daha iyi karnımda nasıl beslerim bunlara yor kafanı olumsuz olan şeylere de iyi tarafından bak olduğu gibi kabullen herşeyi ani kararlar verme derim ben şuan senin yerinde olmak o güzel duyguyu tatmak isteyen binlerce insan var emin ol akışına bırak herşeyi bence herşey gönlünce olsun rahat ol mutlu ol

moms34 .!.:

Haklısınız ama istediği şeye koşması annemin keyfi estetik ameliyat olması
Evime yakınken destek olmaması gözüme çok battı
Hiç umrumda olmayan insanları takmaya başladım
Tüp bebekte hormonların etkisi 6 ay da gidiyormuş benim birde hamilelikle yoğun duygular yaşandı
Dediğiniz gibi eskiden kadınlar neler yaşamış genede çocuklar zeki gürbüz doğmuş
Bu yorumunuz beni nedense çok rahatlattı

Genişletmek için tıkla...

ama olabilir, estetik icin parasini simdi ayarlamistir, sartlari anca musait olmustur, yazin zamlanir guzellikle ilgili hersey, fiyatlar degismeden aradan cikarmak istemis olabilir.
alt tarafi bes bucuk aylik hamilesiniz yani anneniz size bakmak icin estetik ameliyat mi olmasin? bundan sonra da bebek olacak ona destek bekleyeceksiniz...
bence coook fazla gereksiz beklenti icindesiniz. bu kadar beklenti sizi uzup tum sevdiklerinize dusman etmekten baska bir ise yaramaz.
nedense kadinlar evlenirken, hamileyken dunya etrafinda dönsün istiyorlar , eşe dosta yakin cevreye takmaya yer ariyorlar. oysa dugun sizin dugununuz, sadece size özel - kimseye bir anlam ifade etmiyor. karninizda bebek tasimaniz da kimsenin umrunda degil. esiniz ve sizin cocugunuz olacak. anneniz tabii ki heyecanlanir ama kiyafet alir, adi şu olsun bu olsun konusur, bebekten konu acar, belki bir eksigini tamamlar.
bu kadar yani.
cocugu hamile bir kadindan beklenmeler max bu olmalidir.
sizinle hemen hemen ayni aylarda hamileyim, ailemin evi de yurume mesafesinde. ona ragmen bir kere geldiler, onda da ben yemege davet ettim kendim israrla cagirdim. yiyip hemen kalktilar. genelde biz onlara gideriz canimiz isteyince.
bir kere cok hastaydim esim ise giderken beni annemlere birakti, tek basima yemek yemeye mecalim yok diye oyle bakildim. onun dışında evimde kendi kendime idare ettim, yemek yapamadiysam esim yapti, gece aciktiysam djsaridan soyledim, ev daginiksa b.k götürdü, kimse pislikten ölmez. bir sure sonra esimle beraber yavas yavas toparladik, oldu bitti yani.
anneniz gelip ne yapsin, evinizi mi toplasin yemek mi yapsin? bunlar sizin ve esinizin gorevi. yapabiliyorsaniz yapin yapamiyorsaniz pislik icinde yasayin bjrkac gun, disaridan ev yemegi soyleyin. elbet enerjiniz gelince o ev temizlenir.
annenizin gelecegi bir acil durum yok.
kusmaktan enerjiniz yok, cok hastaysaniz ve esiniz isteyken bakima ihtiyaciniz varsa da hazir evi yakinmis sabahtan biraksin esiniz sizi, kalin toparlanana kadar bekarlik odanizda, anneniz arada cay corba versin - hayatina devam etsin.
hamilesiniz diye neden kadin 9 ay tum hayatini size endekslesin ki?
ki bu beklenti dogunca artarak devam eder.
en iyisi simdiden beklentiyi azaltin hatta bitirin
bakin siz de annesiniz, dogacak 7/24 ilgileneceksiniz hem de yillarca. ama bir yerde siz de bikacaksiniz o da kendi ozgurlugune ucacak. normali budur. sizin gibi evlenip barklanmis yasi 30+ olmusken hala cocuk bebek gibi oncelendirilmez. bir yerde insan kendi onceligini cocugunun onune koymak zorundadir . alinip gucenmeyin kadina bosu bosuna