Hemşirelik

Durum
Mesaj gönderimine kapalı.
Canim 8 ay biraz fazla evet haklisin ama ozguvenin cok dusmus ve korkarak yaptigin icin hata yapman cook normal . Ben ilk staja gittigimde serum takarken damaryolu kapagini acik biraktim ve butun kan eldivensiz avcuma dokuldu okadar acemi oluyo insan sen bu isin okulunu okudun gerekirse servis degistir hastane degistir tip merkezleri var ama meslegine kusme
 
Ben bu huyla özgüvensiz lik sessizlikle acilde hiç yapamam ki beni orda hiç beğenmezler. Zaten yazmaz da başhemşire. Yer değişikliği istediğimde bana ama sen biraz canlı dur diyerek Yenidoğan A göndermiş bir insan. Herkesin bana verdiği tepkiyi verdi. Yer değişikliği istemeye gücüm yok. Yeni ortama girmeye yine tanımadığım insanlardan çok safsın cok değişiksin tepkileri alıp yadırganmaya gücüm yok.
 

Hemşire değilim ama neden yapamadığınızı buldum sanırım. Yoğun heyecan ve her daim başarısız olacağım korkusu yüzünden. Mesela bazı çocuklar bu LGS, LYS falan böyle sınavlara girerken aşırı heyecandan elleri titrer, soğuk soğuk terler ve bildiğini de yapamaz. Mükemmel olma ve eleştirilmeme gayretiyle heyecanlanıyor, bunun üzerine iyice karıştırıyor ve bildiğinizi de yapamıyorsunuz. İmkan varsa bir uzman klinik psikologtan psikoterapi alın, ben cidden fayda göreceğinize inanıyorum. Mesleğinizi bırakmayın, inanın beceriksizlikten değil sizinki. İnsanın istedikten sonra yapamayacağı şey yok.
 
Evet aynen çok heyecanlanıp korkuyorum özellikle çok eleştiren biri varsa onun yanında daha da karıştırıyor her şeyi unutuyorum
 
İş yoğunluğu, hız , ve çocuk sağlığı hepsi üstüne binince zor gelmiş ama bırakma böyle böyle öğreniyor insanlar el çabukluğunu iş adaptasyonunu bence bırakma başka bi kuruma gidince ben yeni Doğancıyım dediğinde seni havada kaparlar hele de İstanbul’da resmen yeni doğancı kıtlığı var. Hangi ildesin
 
Evet aynen çok heyecanlanıp korkuyorum özellikle çok eleştiren biri varsa onun yanında daha da karıştırıyor her şeyi unutuyorum

Ya çok normal yapamamanız gerçekten. Çalıştığım yerde bana da herkes "Aaa yapamıyorsun, off beceriksiz, aa bak oldu mu bu" dese, gözlerini devirse vallahi gerginlikten ben de yapamam. Özgüvenim sarsılır, en sonunda yapabileceğimi de yapamam. Mesai arkadaşlarınız sizi gereksiz germiş ve özgüveninizi kırmış. Oysaki daha ılımlı olsalar, yapamadığınızda tekrar anlatsalar, biraz şevklendirseler "Hah bak oluyor" falan diye, böyle olmayabilirdiniz. Aynı kişilerle çalışmama ihtimaliniz varsa yerinizi değiştirin, yoksa muhakkak psikoterapiye başlayın. Özgüven kaybınız konusunda fayda görürsünüz.
 
Yoğun bakım dışı bir yer istedim yine yoğun bakıma verdiler. Hani duyduğuma göre servisler de benim gibi biri için kolay değil.

Hmm. Türkiye'de sistem böyle yani, sen sadece sana verilen bölümde çalışabiliyorsun. Çok garip ya, e sevmesen veya yapamasan, filanca bölüme ilgim var desen bile olmuyor... Haksızlık bence.

Benim bulunduğum ülkede x bölümünü sevmedin, y bölümünde çalışmak istedin diyelim. O y bölümünde pozisyon varsa başvuruyorsun, alınırsan çalışıyorsun. Alınamzsan alınana kadar uğraşıyorsun. :) Ne kadar farklı sistemler. O yüzden garipsedim.
 
Ya belki de sadece bana karşı böyle bilmiyorum
 
Evet aynen çok heyecanlanıp korkuyorum özellikle çok eleştiren biri varsa onun yanında daha da karıştırıyor her şeyi unutuyorum

Bence en büyük sorunlardan biri de çok eleştirilmen.
Ulen 7 senelik tecrübem var, sizin oraya ben girsem, bana bile soldan soldan gelirler. Her kafadan bir ses, oflayan poflayan, yargılayan tipler. Aman Yarabbi. Oraya kimi koysan özgüveni zedelenir.
 
Haklısınız saçma düşündüm.
 
Hemşire arkadaşım..bana kalırsa ben böyle mutsuz olduğum yerde devam edemezdim.hem bel fıtığım var,hem psikolojik baskı çok fazla,hemde cidden dikkatsiz olduğum durumlar varsa korkardim bir bebeğin hakkına girmekten.hayir sağlık sektörü öyle birseyki mal kaybına benzemez geri dönüşü olmaz.cidden senin fıtratına uygun değil belkide bu meslek.inanin sizi rencide etmek için soylemiyorum.ben mesela sanatla uğraşmayı seven bir yapım var.ben kimyager veya biyolog olamazdım.benden ya aşçı olur,ya tasarımcı gibi benzer şeyler..dokuma,örgü,boyama,yemek harika yaparken ben gidipte muhasebe yapamam,bana uygun değil.mesela poliste olamazdım çok yipranirdim.yani sizin mesleğiniz belkide fitratiniza ağır geliyor.yalniz hemşirelere genel manada gördüğüm şey şu,savunma mekanizmalari fazla gelişmiş ve hep bı ezdirmeyelim havasindalar.ben o hallerini yadirgamiyorum,nöbeti ve çalışma şartları o hale getirmiş olabilir.sizde de eğer özgüven ve savunma mekanizmaniz hep iyi niyet ve kendinizi eleştirme olursa ve birde şu kendinize yüklenirseniz tabiki istifa vermeyi düşünürsunuz.karar sizin ama şunu da söyleyeyim anlattiginiza göre çalıştığınız birimler cokzor.okadar coksey aynı anda nasıl yapacaksınız.uzuldum sizin adınıza.birde bı ton laf,dışlama resmen mobbing bu.hic yardım etmiyor,kostek oluyorlar.bu iş senin tabiatına uygun değil diyen hemşireye neden sustunuz? Yada eldiven niye değiştiriyorsun diyen arkadaşlarının yanında ne die eziliyorsun.dogru olanı yapıyorum de çik.yani geliştir şu savunma mekanizmani.calistigin yerde maalesef kurt olmazsan kaparlar.kuzuluğu bırak veya istifani ver ya da rapor al dinlen,sonra karar ver.bu arada okadar anlattığın eleştiriden sadece doktorun tutumunu yerinde ve haklı buldum diğerleri mobbing.
 
Durum
Mesaj gönderimine kapalı.
Bu siteyi kullanmak için çerezler gereklidir. Siteyi kullanmaya devam etmek için onları kabul etmelisiniz. Daha Fazlasını Öğren.…