Özel bir bankada işe başlamıştım. Şubede 2. Haftamdı ki istifa ettim. İşin stresi, müşterilerin aman şimdi yanlış bir şey yapacak diye diğer gişeye sen yap işimizi demeleri, çalışanların bana gerizekalı gözüyle bakması her geçen gün mutsuz olmam bu kadar erkene çekti. Zaten iş benlik değildi finans sektörü ilgimi çekmiyordu ama şubeyi sevmeyince katlanamadım. İstifa ettim etmesine ama çevremdekilerin böyle bir iş kaçırılır mı? Niye çıktın o kadar yıl okuyup da demeleri mutsuzluğuma tuz biber ekti. Daha önce cafede çalıştım orada çok mutluydum ben kafamı yoracağım, stresleneceğim işleri sevmiyorum bunu anladım. Şimdi istifa sonrası insanların tepkilerini nasıl takmayabilirim? Kızlar yardım edin bunalımlardayım. Belki sizin örneğiniz vardır beni rahatlatırsınız.
valla böyle bi iş varsa hepimiz oraya geçelim. ne demek kafamı yoracağım iş istemiyorum.ben kafamı yoracağım, stresleneceğim işleri sevmiyorum
valla böyle bi iş varsa hepimiz oraya geçelim. ne demek kafamı yoracağım iş istemiyorum.
Finans depertmanındayım.
Artık sinir sahibi oldum.
Az önce odamı basıp bana re re re rö rö rö yapan şirket elemanımıza derhal odamdan çık dedim ve kapıyı suratına kapattım.
Sonra patronum aradı neden böyle bir şey yaptın diyerekten.
Artık geçirdigim sinir harbinden dolayı ben kimsenin şamar oğlanı degilim, yetti artık diyerek kendisine çıkıştım.
Yani şunu diyorum.
Sıkıntısız iş görmedim ben.
Hele finans sektöründe hiç görmedim.
Sabrediyorum, bakalım.
Var tabii o işlerde de bedenini yorarsın kafanı değil. Bu arada böyle bir şey istemek çok mu kötü bir şey ne demek diye çıkıştın?
kafede çalışıyorum dediğin garsonluk filan mıydı?
yani bedenimi yorayım kafam rahat olsun diyosan fabrika işçiliği filan var. oturuyosun akşama kadar aynı işi yapıyosun otomatik makine gibi.
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?