Kendimi çok kimsesiz hissediyorum

andromeda-80

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
29 Ekim 2015
1.391
2.518
Annem asla açık açık yardım istemez zaten, sadece çıtlatır, çaktırmadan söyler ben de bu yaşıma kadar leb demeden koşturdum her işlerine ...ilk kez gidemeyince zoruna gitti sadece. Ben hastane psikolojisiyle çocuk evde yalnız felan diyip ağlayınca telefonda patladı. Ama yüzüne açık açık soylenmeden anlamıyor insan bazen gerçeği...işin komiği orda can çekisirken ve çocuğum evde yalnızken bir de anneme yardım edemedim diye üzülmüştüm bir süre... olayın özünü kavramam yine yıllar sürdü...yani O kadar aptaldim ki bence bana az bile yapmışlar :-)
Şimdi olayları idrak edebiliyorsanız zararın neresinden döndüyseniz kardır bence. Bunlar hep tecrübe işte. Ben de ilk doğumumda annemden yana yaşadığım tatsızlıklar sebebiyle bu sefer asla yanımda istemedim. İnanın böyle kafam daha rahat. Bir daha aynı şeyleri yaşayıp yıpranmaktansa kalın bir çizgiyle mesafe koymak daha iyi. En azından üzülmemiş oluruz.
 

Gonca0707

Üye
Kayıtlı Üye
1 Ekim 2020
517
339
32
Herkesin kendi hayatı var. Alındım, gücendim ama yapacak bir şey yok. Kin gütmüyorum. Sadece bir şey beklemeyi bıraktım. Yine görüşüp konuşuruz aradıklarında. Ama artık onlardan ne bekleyip ne beklemeyeceğimin farkındayım.
Beklentiler insanı yaralar .. yerinde iyi olsunlar .. gün gelir onlar senin eline düşer unutma
 

Gonca0707

Üye
Kayıtlı Üye
1 Ekim 2020
517
339
32
Kimse kimsenin eline düşmesin ya. Allah yardımcımız olsun, başka kimse olmasa da olur. Çok bi beklentim yoktu zaten de olan küçücük beklentilerimi de sıfırladım artık.
Sana karşı nasıl davranıyorlar.. senden sürekli beklentileri var mı ? Herkes kendi halinde hesabında mi o da onemli
 

andromeda-80

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
29 Ekim 2015
1.391
2.518
Sana karşı nasıl davranıyorlar.. senden sürekli beklentileri var mı ? Herkes kendi halinde hesabında mi o da onemli
Herkes kendi dünyasında. Onların da benden bir beklentisi yoktur. Ne onlardan bana, ne benden onlara. Bazen destek olmayı teklif ettiğim durumlar oluyor. İşte arabaları servisteyse benim arabayı alın gibi, maddi olarak sıkışmışlarsa destek olabiliriz gibi, ama şimdiye kadar hiç istemediler. Gerekirse ilk sana söyleriz derler ama söylemezler. Biz onlarla sadece buluşup vakit geçirip gülüp eğleniriz. Ne maddi ne manevi bir beklentimiz olmadı şimdiye kadar karşılıklı olarak. Ben bir kez eşim basit bir operasyon geçirdiğinde kızımı bırakmıştım onlara. Kızım o zaman küçüktü 3-4 yaşlarında. O da sabahtan akşama kadar sürdü. Başka beklenti durumu olmadı hiç.
 

MorAnka

Guru
Pro Üye
24 Aralık 2007
4.809
10.428
Doğuma yakın olduğunuz içinmi bilemedim ama çok fazla duygusala bağlamışsınız.
Hep beklenti içinde olup ama beklentim yok diyorsunuz.
Doğuma giderken kızınızı dayısına bırakmama sebebini çözemedim. Demişler işte bizde kalır diye. Ki demeseler bile dayı/amca/teyze/hala bugünler içindir. Onlar teklif etmese bile bırakabilirsiniz. Ama teklif etmişler. Tam olarak napsınlar başka. Hergün arayıp bak ölümü gör getirmesen çocuğumu deseler. Annenizle aranız yok, kardeşinizle yok, kv deylede yok. Yani herkesmi bukadar kötü? Bilemedim. Çocuğun tüm bağlarını koparmışsınız bisürü bahaneyle. 11 yaşındaki çocuğu evde tek bırakmaktan bahsediyorsunuz. Birde herkesin ailesi yok yanında, yurtdışında yaşadığınızı hayal edin. Çocuğunuzu emanet edebileceğiniz çok candan bi arkadaş, komşunuzda yoksa babasıyla evde kalsın, siz hastanede kendinizi götürürsünüz birşekilde. Hiç olmadı kızınızıda alın gidin yani bukadar depresyona girecek bişey yok.
 

Pinhan

Kendinsin geç kaldığın
Kayıtlı Üye
24 Ekim 2019
1.917
6.440
Annenizin anneliği üzücü.. Ama bazı anneler böyle olabiliyor demekki, şans mı desek ne desek.

Hiç üzülmeyin,eğer abi-yengeden ses çıkmazsa kızınız da sizinle kalsın. Çok küçük değil, bir gece idare edebilir, hem o da mutlu olur.
Bence çekirdek aile kalın hastanede.

Kendi ailenizdeki bağlarınız kuvvetli olur umarım.
Varlık içinde yokluk çekilmesine üzülürüm hep..Siz üzülmeyin ama🌺😉
Sağlıklı bir doğum olsun💫
 

Gonca0707

Üye
Kayıtlı Üye
1 Ekim 2020
517
339
32
Herkes kendi dünyasında. Onların da benden bir beklentisi yoktur. Ne onlardan bana, ne benden onlara. Bazen destek olmayı teklif ettiğim durumlar oluyor. İşte arabaları servisteyse benim arabayı alın gibi, maddi olarak sıkışmışlarsa destek olabiliriz gibi, ama şimdiye kadar hiç istemediler. Gerekirse ilk sana söyleriz derler ama söylemezler. Biz onlarla sadece buluşup vakit geçirip gülüp eğleniriz. Ne maddi ne manevi bir beklentimiz olmadı şimdiye kadar karşılıklı olarak. Ben bir kez eşim basit bir operasyon geçirdiğinde kızımı bırakmıştım onlara. Kızım o zaman küçüktü 3-4 yaşlarında. O da sabahtan akşama kadar sürdü. Başka beklenti durumu olmadı hiç.
Anladim.. o zaman hareketleri çok anormal değilmiş .. kimseye ne yararı ne zararı olan kişiler benim baba tarafım gibi .. bazen kiziyoruz ama bana ne zararı oldu diyoruz .. anne tarafım tam tersi açtığım konuları okursanız .. hani bir kuruş faydaları olur on kuruş geri isterler ..
 

andromeda-80

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
29 Ekim 2015
1.391
2.518
Doğuma yakın olduğunuz içinmi bilemedim ama çok fazla duygusala bağlamışsınız.
Hep beklenti içinde olup ama beklentim yok diyorsunuz.
Doğuma giderken kızınızı dayısına bırakmama sebebini çözemedim. Demişler işte bizde kalır diye. Ki demeseler bile dayı/amca/teyze/hala bugünler içindir. Onlar teklif etmese bile bırakabilirsiniz. Ama teklif etmişler. Tam olarak napsınlar başka. Hergün arayıp bak ölümü gör getirmesen çocuğumu deseler. Annenizle aranız yok, kardeşinizle yok, kv deylede yok. Yani herkesmi bukadar kötü? Bilemedim. Çocuğun tüm bağlarını koparmışsınız bisürü bahaneyle. 11 yaşındaki çocuğu evde tek bırakmaktan bahsediyorsunuz. Birde herkesin ailesi yok yanında, yurtdışında yaşadığınızı hayal edin. Çocuğunuzu emanet edebileceğiniz çok candan bi arkadaş, komşunuzda yoksa babasıyla evde kalsın, siz hastanede kendinizi götürürsünüz birşekilde. Hiç olmadı kızınızıda alın gidin yani bukadar depresyona girecek bişey yok.
Bir konu anlaşılır da bu kadar mı yanlış anlaşılır?

Birinden bir şey bekleyip ne yapmışım mesela? Tüm hamileliğim boyunca bebeğin ve evin tüm hazırlıklarını kendim yapmışım. Tadilat, eşya, temizlik, bebek alışverişi vs. ile kendim uğraşmışım. Kimseye haber bile vermemişim rahatsız etmemek için. Bu mu beklenti içinde olmak?


Annemin huyunu bilirim, hiçbir şey istemiyorum ondan doğumda. Yapmaz, yapamaz çünkü. Eşimin ailesi zaten eşimi bile aramaz sormaz. Onlardan da bir şey isteyemem. Sadece evli abimden ve yengemden iki gün kızıma göz kulak olmalarını istedim. Onlar teklif etmedi, ben rica ettim. Onlar da tamam dediler ama beni 1 aydır arayıp sormuyorlar. Doğuracak kadınım, bir hal hatır sorulmayacak kadar meşgullerse kızımı bırakma konusunu tekrar gözden geçireyim dedim, bırakmaktan vazgeçtim. Napayım, ortadan kaybolan insanlara zorla çocuk mu emanet edeyim?

Annemle görüşüyorum, evli olan kardeşimle ve ailesiyle de görüşüyorum. Her aile gibi yakın bir aile değiliz belki ama kendi dinamiğimiz içinde normal şekilde görüşüyoruz yani. Bekar olan büyük abimle görüşmüyorum. Ama o da kimseyle görüşmüyor zaten. Büyük kızımı bugüne kadar 11 sene içinde 1 kere tesadüfen gördü, kızım 4 yaşındayken. Hiç de öyle göreyim gibi bir talebi olmadı. Biz anneme gidince evden kaçıyor bizimle karşılaşmamak için. Sırf bizimle değil, annem hariç kimseyle konuşmuyor. Bunun da suçlusu ben değilim heralde. Eşimin ailesiyle ben görüşmüyorum ama çocuğumu babasıyla onlara gönderiyorum. Çünkü bana bir şeyler yapmış olabilirler ama çocuğuma yapmadılar. Babaannedir, dededir neticede. Çocuğumu kimseden kopardığım yok yani. Çocuğum benim büyük abim hariç herkesle görüşüyor.

Konuyu açmamın sebebi zaten kızımı evde tek bırakmamak için kimseyi bulamamam. Evde tek bırakacak olsam bu kadar düşünmezdim, konu da açmazdım burda. 2 gece için kızıma bir çözüm bulmaya çalışıyorum. Evde tek bırakacağımı hangi cümlemden çıkardınız acaba? Çünkü konumda eğer yer bulamazsam eşim kızımla kalacak, ben hastanede refakatçi hizmeti alıp tek kalıcam diye belirtmiştim. Mümkün olursa, hastane yönetimi kabul ederse zaten kızım bizimle kalacak.

Depresyona girdiğim de yok. Yalnız hisseden herkes depresyona girmiyor. Ailemle aynı şehirde yaşayıp doğum gibi önemli bir durumda destek görememek yalnız hissettirdi bana, ama alışkın olduğum bir durum olduğu için çabuk çıktım bu ruh halinden. İyiyim yani. Çözüm bulduğum sürece sıkıntı yok. Depresyona falan girmiş değilim.
 

ellen55

.
Pro Üye
Doğa Severler Kulübü
5 Ekim 2014
147
375
Sizi en iyi ben anlarim, kimsesizlikten dolayi 2. cocugumun dogumuna giderken kizimizi görüsten tanidigimiz Alman komsumuza emanet etmistik…ondan Allah razi olsun cocuguma corba yapmis yedirmis hic unutmam.
Aslinda annem vardi ama istemediler, olsun sunu hic unutma, Allah böyle haksizlik yapilan insanlara her zaman yardim ediyor.Sizede edecek.
Dualarim seninle ❤️
 

andromeda-80

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
29 Ekim 2015
1.391
2.518
Annenizin anneliği üzücü.. Ama bazı anneler böyle olabiliyor demekki, şans mı desek ne desek.

Hiç üzülmeyin,eğer abi-yengeden ses çıkmazsa kızınız da sizinle kalsın. Çok küçük değil, bir gece idare edebilir, hem o da mutlu olur.
Bence çekirdek aile kalın hastanede.

Kendi ailenizdeki bağlarınız kuvvetli olur umarım.
Varlık içinde yokluk çekilmesine üzülürüm hep..Siz üzülmeyin ama🌺😉
Sağlıklı bir doğum olsun💫
Annem böyle bir kadın. Hep böyleydi. Evlatları için her şeyi yapacak annelerden değil. Böyle kabul ettik onu. Üzülmüyorum o yüzden.

Evet, hastane kabul ederse kızım bizimle kalacak. Çok da güzel olur. Hastanenin süit odası varmış. Orayı ayarlayabilirsek dördümüz birlikte kalıcaz. İzin vermezlerse de başta belirttiğim gibi eşim kızımla kalacak, ben tek kalıcam. Kendi çekirdek ailemizle bağlarımız iyi çok şükür, umarım hep böyle devam eder. Diğerleri de olmayıversin napayım. Gelmeyiz dediler zaten. Allah eşimle, çocuklarımla bize birbirimizin yokluğunu göstermesin yeter. İyi dilekleriniz için çok teşekkür ederim.
 

andromeda-80

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
29 Ekim 2015
1.391
2.518
Anladim.. o zaman hareketleri çok anormal değilmiş .. kimseye ne yararı ne zararı olan kişiler benim baba tarafım gibi .. bazen kiziyoruz ama bana ne zararı oldu diyoruz .. anne tarafım tam tersi açtığım konuları okursanız .. hani bir kuruş faydaları olur on kuruş geri isterler ..
Evet, kızgın değilim onlara. Biraz hayal kırıklığına uğradım sadece aramadıkları için. Ama ararlarsa normal konuşurum tabi. Trip atmam yani. Herkesin kendi işi gücü var, aramazlarsa kendi bilecekleri şey.
 

andromeda-80

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
29 Ekim 2015
1.391
2.518
Sizi en iyi ben anlarim, kimsesizlikten dolayi 2. cocugumun dogumuna giderken kizimizi görüsten tanidigimiz Alman komsumuza emanet etmistik…ondan Allah razi olsun cocuguma corba yapmis yedirmis hic unutmam.
Aslinda annem vardi ama istemediler, olsun sunu hic unutma, Allah böyle haksizlik yapilan insanlara her zaman yardim ediyor.Sizede edecek.
Dualarim seninle ❤️
Aşağı yukarı aynı durumda kalmışız. Size de Allah bir kapı açmış, ne güzel. Ben de eminim, Allah bize de bir kapı açar. Şimdiye kadar eşimle o kadar çok tecrübe ettik ki bunu. O kadar sıkıştığımız, dara düştüğümüz, işin içinden nasıl çıkacağımızı bilemediğimiz durumlarımız oldu. Bir el bizi sanki o sıkıntının içinden hop diye çıkarırdı her seferinde. Hep tek başımıza atlattık çoğu şeyi. Allahım şimdi de bizi yalnız bırakmaz inanıyorum buna. Dualarınız ve iyi dilekleriniz için çok teşekkür ederim. Allah razı olsun.
 

MorAnka

Guru
Pro Üye
24 Aralık 2007
4.809
10.428
Bir konu anlaşılır da bu kadar mı yanlış anlaşılır?

Birinden bir şey bekleyip ne yapmışım mesela? Tüm hamileliğim boyunca bebeğin ve evin tüm hazırlıklarını kendim yapmışım. Tadilat, eşya, temizlik, bebek alışverişi vs. ile kendim uğraşmışım. Kimseye haber bile vermemişim rahatsız etmemek için. Bu mu beklenti içinde olmak?


Annemin huyunu bilirim, hiçbir şey istemiyorum ondan doğumda. Yapmaz, yapamaz çünkü. Eşimin ailesi zaten eşimi bile aramaz sormaz. Onlardan da bir şey isteyemem. Sadece evli abimden ve yengemden iki gün kızıma göz kulak olmalarını istedim. Onlar teklif etmedi, ben rica ettim. Onlar da tamam dediler ama beni 1 aydır arayıp sormuyorlar. Doğuracak kadınım, bir hal hatır sorulmayacak kadar meşgullerse kızımı bırakma konusunu tekrar gözden geçireyim dedim, bırakmaktan vazgeçtim. Napayım, ortadan kaybolan insanlara zorla çocuk mu emanet edeyim?

Annemle görüşüyorum, evli olan kardeşimle ve ailesiyle de görüşüyorum. Her aile gibi yakın bir aile değiliz belki ama kendi dinamiğimiz içinde normal şekilde görüşüyoruz yani. Bekar olan büyük abimle görüşmüyorum. Ama o da kimseyle görüşmüyor zaten. Büyük kızımı bugüne kadar 11 sene içinde 1 kere tesadüfen gördü, kızım 4 yaşındayken. Hiç de öyle göreyim gibi bir talebi olmadı. Biz anneme gidince evden kaçıyor bizimle karşılaşmamak için. Sırf bizimle değil, annem hariç kimseyle konuşmuyor. Bunun da suçlusu ben değilim heralde. Eşimin ailesiyle ben görüşmüyorum ama çocuğumu babasıyla onlara gönderiyorum. Çünkü bana bir şeyler yapmış olabilirler ama çocuğuma yapmadılar. Babaannedir, dededir neticede. Çocuğumu kimseden kopardığım yok yani. Çocuğum benim büyük abim hariç herkesle görüşüyor.

Konuyu açmamın sebebi zaten kızımı evde tek bırakmamak için kimseyi bulamamam. Evde tek bırakacak olsam bu kadar düşünmezdim, konu da açmazdım burda. 2 gece için kızıma bir çözüm bulmaya çalışıyorum. Evde tek bırakacağımı hangi cümlemden çıkardınız acaba? Çünkü konumda eğer yer bulamazsam eşim kızımla kalacak, ben hastanede refakatçi hizmeti alıp tek kalıcam diye belirtmiştim. Mümkün olursa, hastane yönetimi kabul ederse zaten kızım bizimle kalacak.

Depresyona girdiğim de yok. Yalnız hisseden herkes depresyona girmiyor. Ailemle aynı şehirde yaşayıp doğum gibi önemli bir durumda destek görememek yalnız hissettirdi bana, ama alışkın olduğum bir durum olduğu için çabuk çıktım bu ruh halinden. İyiyim yani. Çözüm bulduğum sürece sıkıntı yok. Depresyona falan girmiş değilim.
Ee ozaman sorunda yok ki?

Aile ilişkileriniz farklı gerçekten. Ben doğuma gidiyor olsam abimi ararım gel kızımı al veya gelin evde onunla durun derim. Çok kolay. Oda bana yapabilir. Doğum olmak zorunda da değil yani. Toplantım var gel çocukların başında dur veya 1-2 gün sende kalsın der. Rica etmeyiz, minnet etmeyiz. Çünkü bizim için bunlar olması gereken. Bunun için rutin günlük araşmamız gerekmiyor. Kardeş olmamız yeterli sebeb. Sizi arayıp sormamış olması 11 yaşında çocuğu tek bırakacak olması anlamına gelmiyor. Herkesin kendi işi gücü var, sürekli aramasını bekliyorsunuz ama beklentim yok diyorsunuz. Çelişkinin farkındasınız herhalde?

Çocuk babannesiyle görüşüyorsa 2 gece onda neden kalamiyor onuda anlamadım

Bahsettiğiniz işler zaten sizin ve eşinizin görevi. Evinizin temizliği başkasına neden dert olsun. Yapamazsınız çağırırsınız birini yaptırırsınız. Yakında 2 çocuk annesi olacaksınız bu tarz şeylere meşgul olmanız anlamsız. Sizin anneniz öyleymiş, siz farklı anne olun.

Hayırlı ve kolay doğum dilerim. Sağlıkla kucaklayın inşallah.
 

deniz us

Popüler Üye
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
19 Ocak 2015
619
1.270
Hiç Canını sıkma sen ne koca yüreklisin bunu bil ne cesursun her şeyin altından tek kalkmışsın boş ver onlar sana muhtaç olsun her zaman inşallah. Senin hiç bir zaman ihtiyacın olmasın inşallah onlara.
Olsun yanında refakatçi kalsın sonuçta çıkacan eşinin kızının yanına gidecen sen çekirdek ailenle mutlusun ya bu yeter.
Çok daha çok mutlu olun eşinizle kızınızla bebişiniz ile inşallah.