• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Kimsesizlik

Ben işe ara verdiğim için evet çok bunalıyorum ancak evi gerekirse öyle bırakır onlarla parka giderim gezdiririm bir arkadaşla buluşacaksam yanımda götürürüm ne kadar bunalırsam bunalayım şuan şartlar neyi gerektiriyor ise onu yapıyorum bunu kabullendim asla ve asla bir kere bile ya kızıma bakar mısın demedim demeyeceğim de ancak biz şuan aynı şehirdeyiz ben kendini hiç aramasam bile eşimin babası annesi de değil beni sürekli arıyor sürekli geliyorlar sürekli ama sürekli görüşüyoruz görüşüpte birbirimize bir zararımız yok belki yemek yiyoruz kahve içiyoruz onların varken annem gibi yok olmalarını istemediğim için ne yapacağımı bilemiyorum
Öncelikle size çözüm aradigimi belirteyim ancak yazdiginiz yorumlar gercekten beni sasirtiyor. Evlatlariniz elden gidiyor psikolojik olarak, siz hala diyorsunuz ki onlarin da annemler gibi yok olmalarini istemiyorum. Derdiniz cocuklariniz mi kayinvalidenize şirin gorunmek mi? Birde cocuklariniz icin kendi yaptiklarinizi anlatip iyi bir anne oldugunuzu inanin soylemenize gerek yok, eminim ki cok cok iyi bir annesiniz. Zaten iyi bir anne olmasaniz burda cozum aramazdiniz. Amacim asla sizi uzmek kirmak degil .


Size onlari silin atın demiyoruz, alin karsiniza iyilikle gerekirse yalan soyleyin psikologla gorustuk biraz anneanne babaanne kim bakiyorsa cocuklarin akli karışmış kesinlikle baska yerde kalmayacak dedi doktor deyin. Bir sure mesafe koymamiz gerektigini soyledi deyin. Bunu cocuklar icin yapacagiz, bir sure sadece telefonda goruselim cocuklar icin doktor dedi bizim aile oldugumuzu onlarin anlamasi lazimmis diyeceksiniz. Bu anlattiklariniza rağmen aliniyorlarsa zaten hayatinizda olmasinlar, anne biz degil cocuk psikologu dedi diyeceksiniz. Alinip ederlerse onlarin problemi, sizin suan tek derdiniz çocuklarınızı psikolojik olarak dogru yetistirmek olmali. İki tane cocuga tek basiniza yetmeniz tabiki zor, ama babaanne bakip boyle cocugumun psikolojisi bozulacagina veririm krese mis gibi dönerim işe.
 
Birde şunu da soyleyeyim, esiniz ne istiyorsan yap demis. Bir cinnet her seyi cozer, kimse kendi anneniz gibi olmaz zaten bakın size yarardan cok zarari olmus kv nizin ama farkinda degilsiniz. Kuserse kussun, daha iyi kurtulursunuz ruh hastasi gibi bir kadin bence. Zaten cocuklari birakip is falan yapmiyprsunuz, o zaman bakmasa da rahatsiniz. Her gun dipdibe ne gerek var. Kısacası her gun onlarla görüşüp bu cocuklarinizin normale donmesini beklemeyin.
 
İyi geceler daha önce açtığım konuları belki bilirsiniz kız evladım var bir de erkek bebeğim memurum ancak şuan erkek bebeğim olduğu için ara verdim eşimin memleketinde yaşıyoruz. Kızım sürekli kayınvalidem ile kalmak istiyor doğduğunda 1.5 yaşına kadar yanındaydım sonra işe başladım ona öyle emek verdim ki kitabından ek gıdasına ilk çocuk olmasının verdiği de bir heyecan ile ve kızım olsun çok istiyordum adeta ilmek ilmek işledim yavrumu sonra eşimin annesini çok sevdi o baktı gül gibi baktı yedirdi gezdirdi ufak tefek hataları olsa da ben razıyım bakım parası da çok olmasa da harçlık niyetine verdim düzenli olarak kızım işe başlayınca benden uzaklaştı sandım ancak yeniden doğum yapıp yeniden evde olmaya başlayınca bunun işle hiç alakası olmadığını gördüm sürekli eşimin annesi ve babası ile kalmak istiyor sürekli eve hiç gelmek istemiyor eşimin annesi kötü niyetli olmadığını düşündüğüm şekilde sık sık beni çok seviyor sürekli bende kalmak istiyor canım birtanem diyordu bende içten içe üzülsem de kıskançlık olarak anlaşılmaması için bir şey demiyordum ama bu durum o kadar arttı ki oğlumu kucağıma aldığımda bir gece kızım orda kalmasına müsaade ettim kızım sürekli bana sen git seni istemiyorum ben orda kalıcam orda yatıcam diyor eşime karşı böyle tavrı yok yalnızca bana karşı sonrasında bir daha gitmesine izin vermedim kardeşini doyurup yatırıyordum hep kalan vaktimde onunla ilgilendim kurallarım var her istediğini yapmam ancak ne yaparsam yapayım bana eziyeti çok fazla onlar geldiğinde öyle bir ağlıyorki sanki ben onlardan ayırmışım gibi eşimin annesi de tuhaf kızım burada kal burası senin evin demiyor sürekli gelsin en çok o sevilsin istiyor iki lafından birisi seni hiç sormadı seni hiç istemedi kızım en çok kimi seviyorsun gülerek güleryüzle sürekli bunları söylüyor rahatsızlığımı eşime anlattım kendisi de rahatsız oluyordu ancak annem değişmez diyordu bende sert bir şekilde bir defasında uyardım böyle söyleme o daha küçük o herkesi sevsin bir kişiyi değil kötü niyetli olmadığını biliyorum ancak bu yaştaki çocuğa bu sözler söylenmez dedim ağlamaya başladı bu sefer dediğime pişman oldum ilk defa uyarmıştım bir konu da o kadar bunaldım ki sabah oluyor saat dokuz buçukta eşimin babası arıyor ne yapıyorsun geliyorlar çat kapı geliyorlar habersiz geliyorlar haberli geliyorlar Hergün ama Hergün olmasa da iki günde bir çeşitli bahaneler ile geliyorlar müsait misin değil misin her gelmelerinde kızım arkalarından ağlıyor eşimin annesi a ağlıyor musun kızım neden ağlıyorsun ki yoksa gelmek mi istiyorsun hadi söyle kızım hadi nerde kalmak istiyorsun kızım gibi şeyler söylüyorlar ve kendisi beni asla aramaz hep eşimin babası arar her şeyi onunla konuşuruz artık aradığında cevap vermiyorum o kadar bunaldım ki kızımdan da evinden de kendimden de o kadar soğudum ki zaten gün içerisinde çok yoruluyorum kızımın öğünleri eşimin yemeği oğlumun ek gıdası derken oturacak hiç ama hiç vaktim olmuyor namaz bile kalamıyorum farzı zorla yetiştiriyorum eşimin annesi çok iyi birisi yedirir içirir kızım için de oğlum için de canını verir ancak ben çok yoruldum işe gittiğim zaman yine aynı leyler olacak evlatlarım benden iyice soğuyacak gelip benim evimde de bakmıyor bakmam diyor kesinlikle kendi evine götürüyor oğlumu severken bile yarın sende böyle yapacaksın diyorum çok değişik bir psikolojşdeyim çok iyiler hata bende mi diyorum ama rahatsızlıklarım da çok fazla eşimin annesi sürekli ağlayarak manipüle ediyor kendi ailen nerede diye soracak olursanız onlar da başka şehirdeler hayırsızlar annem ben aramasam hiç aramaz sormaz kızım basıl idare ediyorsun demez işi gücü hiçbir şeyi olmamasına rağmen gelip yanımda durmaz beni candan yanına çağırmaz dertleşmez içinden gelmez böyle şeyler kendi annesiz kalmış bize de bunu yaşattı varken yok oldu bende aramıyorum sormuyorum mesaj atar çocuklarla kızım ne yapıyorsun demekten aciz birisi çok ama çok bunaldım hergünüm aynı bu insanlar ile uğraşmakla geçiyor çok üzülüyorum kızıma çok küçük henüz hiç yapmadığı şeyleri yapıyor sürekli bana vuruyor git diyor ağlıyor sürekli ağlıyor ama onlar gelince çok farklı bana yardım edin lütfen çok bunalımdayım ağlamak bile içimden gelmiyor öyle boşluktayım
Dobra düşmanı, sinsi dosta tercih ederim.Hiçbirşey yapmayın kreşe verin konu kapansın.
 
Kızabilirsin kğsebilirsin ben küsmem diyor sen bilirsin sen haklısın ama ben değiştiremem diyor çekiliyor

O zaman kaynananizla uygun bir üslupla konuşmak lazım. Ve bazı İnce detaylara dikkat etmek gerekir mesela işten eve geldiğinizde bir dakika dahi fazla kaynananızın yanında kalmasına müsade etmeyin, çocuğu onun yanından alır almaz onun bir süre ilginin. Gerekmedikçe çocuğun bakımını yapmasına da izin vermeyin.
 
O zaman kaynananizla uygun bir üslupla konuşmak lazım. Ve bazı İnce detaylara dikkat etmek gerekir mesela işten eve geldiğinizde bir dakika dahi fazla kaynananızın yanında kalmasına müsade etmeyin, çocuğu onun yanından alır almaz onun bir süre ilginin. Gerekmedikçe çocuğun bakımını yapmasına da izin vermeyin.
Ben çalışırken zaten işten döner dönmez alıp eve geliyordum hiçbir zaman bir dakika bile fazla kalmasına izin vermedim çünkü etkilendiğinin farkındaydım ancak eşim sen işini bilmiyorsun başkaları yeyip içiyor çocuğuna baktırıyor kendi rahat ediyor sen kendine eziyet ediyorsun diyor
 
Eşiniz gerçekten terbiyesiz . Sizin sorununuz eşiniz adamda sınır yok
Karşınıza geçip ailende görmediğini benım ailemde görsün demesi de cidden çok aşağılayıcı bi durum
Eşime annemden dolayı yaşadığım yalnızlığı anlattığım zamanlar oldu o bana kırıcı bir şekilde söylemedi kendisine bu durum bazen normal geliyor bazen annesi aşırı gittiği zaman sen haklısın diyor bir öyle bir böyle
 
Dobra düşmanı, sinsi dosta tercih ederim.Hiçbirşey yapmayın kreşe verin konu kapansın.
Şuan ben izindeyim yavrularımın başındayken neden kreşe vereyim işe döndüğüm zaman bu çarelere bakacağım ancak işe dönene kadar ben evin içerisindeyim
 
Birde şunu da soyleyeyim, esiniz ne istiyorsan yap demis. Bir cinnet her seyi cozer, kimse kendi anneniz gibi olmaz zaten bakın size yarardan cok zarari olmus kv nizin ama farkinda degilsiniz. Kuserse kussun, daha iyi kurtulursunuz ruh hastasi gibi bir kadin bence. Zaten cocuklari birakip is falan yapmiyprsunuz, o zaman bakmasa da rahatsiniz. Her gun dipdibe ne gerek var. Kısacası her gun onlarla görüşüp bu cocuklarinizin normale donmesini beklemeyin.
Bazen annemden ne kadar uzak olursam olayım biraz onların yanına gidip uzun bir süre dönmesem mi diyorum
 
Öncelikle size çözüm aradigimi belirteyim ancak yazdiginiz yorumlar gercekten beni sasirtiyor. Evlatlariniz elden gidiyor psikolojik olarak, siz hala diyorsunuz ki onlarin da annemler gibi yok olmalarini istemiyorum. Derdiniz cocuklariniz mi kayinvalidenize şirin gorunmek mi? Birde cocuklariniz icin kendi yaptiklarinizi anlatip iyi bir anne oldugunuzu inanin soylemenize gerek yok, eminim ki cok cok iyi bir annesiniz. Zaten iyi bir anne olmasaniz burda cozum aramazdiniz. Amacim asla sizi uzmek kirmak degil .


Size onlari silin atın demiyoruz, alin karsiniza iyilikle gerekirse yalan soyleyin psikologla gorustuk biraz anneanne babaanne kim bakiyorsa cocuklarin akli karışmış kesinlikle baska yerde kalmayacak dedi doktor deyin. Bir sure mesafe koymamiz gerektigini soyledi deyin. Bunu cocuklar icin yapacagiz, bir sure sadece telefonda goruselim cocuklar icin doktor dedi bizim aile oldugumuzu onlarin anlamasi lazimmis diyeceksiniz. Bu anlattiklariniza rağmen aliniyorlarsa zaten hayatinizda olmasinlar, anne biz degil cocuk psikologu dedi diyeceksiniz. Alinip ederlerse onlarin problemi, sizin suan tek derdiniz çocuklarınızı psikolojik olarak dogru yetistirmek olmali. İki tane cocuga tek basiniza yetmeniz tabiki zor, ama babaanne bakip boyle cocugumun psikolojisi bozulacagina veririm krese mis gibi dönerim işe.
Kendi annem yani anneannesi de böyle sevseydi ben ona da mı böyle yapacaktım bilmiyorum huzursuzluğum çok fazla görünürde hiçbir zararları yok gibi görünüyor işlerini güçlerini bırakıp geliyorlar candan seviyorlar öpüyorlar kokluyorlar oyunlar oynuyorlar ama gel göreyim en mükemmel en çok sevilen ben olayım diyor eşimin annesi ben çok yoruluyorum o böyle yapmasa belki yavrum ayırt edebilecek belki benden soğumadan sevecek onları
 
Şuan ben izindeyim yavrularımın başındayken neden kreşe vereyim işe döndüğüm zaman bu çarelere bakacağım ancak işe dönene kadar ben evin içerisindeyim
İşe dönene kadar çocuğunuzla ve eşinizle birlikte bir psikolog yardımı alsanız mesela? Her şeyi siz kontrol edemezsiniz. Sonsuza kadar idare edemezsiniz. Zaten patlama noktasına gelmişsiniz.
 
Eşime annemden dolayı yaşadığım yalnızlığı anlattığım zamanlar oldu o bana kırıcı bir şekilde söylemedi kendisine bu durum bazen normal geliyor bazen annesi aşırı gittiği zaman sen haklısın diyor bir öyle bir böyle
Eş ailesiyle aranızda sınır yok iki tane çocuğunuz var ama eşimle bi tatil bile yapamıyorum diyorsunuz .emziklisiniz bebegınız var hergun kayınbaba arayıp geliyorlar kendı evınızde rahat değilsiniz. Eşiniz evlenip ev ayırmış gibi durmuyor aile apartmanında yaşayanların bile yeri geliyor sınırları oluyor . Siz yıllardır ailesini sevıp mutlu zaman gecırıyor görününce oda halinizden memnunsunuz sanmış şimdide baştan konulmayan sınırlar adama örülesi duvarlar gibi geliyordur
 
Kendi annem yani anneannesi de böyle sevseydi ben ona da mı böyle yapacaktım bilmiyorum huzursuzluğum çok fazla görünürde hiçbir zararları yok gibi görünüyor işlerini güçlerini bırakıp geliyorlar candan seviyorlar öpüyorlar kokluyorlar oyunlar oynuyorlar ama gel göreyim en mükemmel en çok sevilen ben olayım diyor eşimin annesi ben çok yoruluyorum o böyle yapmasa belki yavrum ayırt edebilecek belki benden soğumadan sevecek onları
Tabiiki kendi anneniz de olsa aynisini yapacaktiniz, yani anne bir dur onlarin annesi gibi davranma diyecektiniz. Sizin tek derdiniz cocuklarinizin sağlıklı buyumesi, cocuklar cok hircinlasti pedagoga goturduk diyeceksiniz. Cocuklarin akli karismis bir sure babane dedeyle mesafe koyun dedi diyeceksiniz baska yolu yok. Esiniz nasilsa karismiyor hicbir seye, ona da gerekirse aynisini soyleyin bir sure gitsin kendi gorsun ailesini. İzindeyseniz tam zamani cocuklarinizla vakit gecirip kendinize baglamak icin, ama bu vakit gecirme basbasa olmali kayinvalide falan gelmesin. İşe donunce de artik o bakmasın kres onerdi pedagog deyin cikin isin icinden.
 
Şuan ben izindeyim yavrularımın başındayken neden kreşe vereyim işe döndüğüm zaman bu çarelere bakacağım ancak işe dönene kadar ben evin içerisindeyim
Kreşe verırsenız en azından ayaklarını kesersiniz çocuğunuzda sosyallesir sizde eşiniz ve oğlunuzla bi yalnız kalırsınız bu açıdan düşünün . Çocuğunuzda evıne gelmeyi sizle kalmayı kendı düzenini öğrenir . Aslında tamda evdeyken bunu yapmanız gerekir ki sizde yıllar sonra tadını çıkarırsınız çekirdek ailenizin . Hem kızınız kresteyken de oğlunuzla dışarı çıkarsınız arkadaşlarınızla bi kahve içersiniz bi kaç aradıklarında da izin zamanımı kendım için değerlendircem cok bunaldım evde olmaktan yada misafirim var müsait değilim dersiniz aramayıda bırakırlar . Yani sizin de bi düzenınız olduğunu kabullenırler . Şuan en büyük bahaneleri kızınız gibi duruyor
 
İşe dönene kadar çocuğunuzla ve eşinizle birlikte bir psikolog yardımı alsanız mesela? Her şeyi siz kontrol edemezsiniz. Sonsuza kadar idare edemezsiniz. Zaten patlama noktasına gelmişsiniz.
Evet o noktaya geldim çok farklı bir durum içerisindeyim kızım bana eziyet ediyor onu uyarsam acaba iyice benden soğur mu düşünceleri zihnimde öbür bebeğimle doğru düzgün ilgilenemiyorum kızım doğal olarak yanımda kalmak istemiyor belki de yetişemediğim için onların evi daha rahat geliyor belki de bilemiyorum
 
İyi geceler daha önce açtığım konuları belki bilirsiniz kız evladım var bir de erkek bebeğim memurum ancak şuan erkek bebeğim olduğu için ara verdim eşimin memleketinde yaşıyoruz. Kızım sürekli kayınvalidem ile kalmak istiyor doğduğunda 1.5 yaşına kadar yanındaydım sonra işe başladım ona öyle emek verdim ki kitabından ek gıdasına ilk çocuk olmasının verdiği de bir heyecan ile ve kızım olsun çok istiyordum adeta ilmek ilmek işledim yavrumu sonra eşimin annesini çok sevdi o baktı gül gibi baktı yedirdi gezdirdi ufak tefek hataları olsa da ben razıyım bakım parası da çok olmasa da harçlık niyetine verdim düzenli olarak kızım işe başlayınca benden uzaklaştı sandım ancak yeniden doğum yapıp yeniden evde olmaya başlayınca bunun işle hiç alakası olmadığını gördüm sürekli eşimin annesi ve babası ile kalmak istiyor sürekli eve hiç gelmek istemiyor eşimin annesi kötü niyetli olmadığını düşündüğüm şekilde sık sık beni çok seviyor sürekli bende kalmak istiyor canım birtanem diyordu bende içten içe üzülsem de kıskançlık olarak anlaşılmaması için bir şey demiyordum ama bu durum o kadar arttı ki oğlumu kucağıma aldığımda bir gece kızım orda kalmasına müsaade ettim kızım sürekli bana sen git seni istemiyorum ben orda kalıcam orda yatıcam diyor eşime karşı böyle tavrı yok yalnızca bana karşı sonrasında bir daha gitmesine izin vermedim kardeşini doyurup yatırıyordum hep kalan vaktimde onunla ilgilendim kurallarım var her istediğini yapmam ancak ne yaparsam yapayım bana eziyeti çok fazla onlar geldiğinde öyle bir ağlıyorki sanki ben onlardan ayırmışım gibi eşimin annesi de tuhaf kızım burada kal burası senin evin demiyor sürekli gelsin en çok o sevilsin istiyor iki lafından birisi seni hiç sormadı seni hiç istemedi kızım en çok kimi seviyorsun gülerek güleryüzle sürekli bunları söylüyor rahatsızlığımı eşime anlattım kendisi de rahatsız oluyordu ancak annem değişmez diyordu bende sert bir şekilde bir defasında uyardım böyle söyleme o daha küçük o herkesi sevsin bir kişiyi değil kötü niyetli olmadığını biliyorum ancak bu yaştaki çocuğa bu sözler söylenmez dedim ağlamaya başladı bu sefer dediğime pişman oldum ilk defa uyarmıştım bir konu da o kadar bunaldım ki sabah oluyor saat dokuz buçukta eşimin babası arıyor ne yapıyorsun geliyorlar çat kapı geliyorlar habersiz geliyorlar haberli geliyorlar Hergün ama Hergün olmasa da iki günde bir çeşitli bahaneler ile geliyorlar müsait misin değil misin her gelmelerinde kızım arkalarından ağlıyor eşimin annesi a ağlıyor musun kızım neden ağlıyorsun ki yoksa gelmek mi istiyorsun hadi söyle kızım hadi nerde kalmak istiyorsun kızım gibi şeyler söylüyorlar ve kendisi beni asla aramaz hep eşimin babası arar her şeyi onunla konuşuruz artık aradığında cevap vermiyorum o kadar bunaldım ki kızımdan da evinden de kendimden de o kadar soğudum ki zaten gün içerisinde çok yoruluyorum kızımın öğünleri eşimin yemeği oğlumun ek gıdası derken oturacak hiç ama hiç vaktim olmuyor namaz bile kalamıyorum farzı zorla yetiştiriyorum eşimin annesi çok iyi birisi yedirir içirir kızım için de oğlum için de canını verir ancak ben çok yoruldum işe gittiğim zaman yine aynı leyler olacak evlatlarım benden iyice soğuyacak gelip benim evimde de bakmıyor bakmam diyor kesinlikle kendi evine götürüyor oğlumu severken bile yarın sende böyle yapacaksın diyorum çok değişik bir psikolojşdeyim çok iyiler hata bende mi diyorum ama rahatsızlıklarım da çok fazla eşimin annesi sürekli ağlayarak manipüle ediyor kendi ailen nerede diye soracak olursanız onlar da başka şehirdeler hayırsızlar annem ben aramasam hiç aramaz sormaz kızım basıl idare ediyorsun demez işi gücü hiçbir şeyi olmamasına rağmen gelip yanımda durmaz beni candan yanına çağırmaz dertleşmez içinden gelmez böyle şeyler kendi annesiz kalmış bize de bunu yaşattı varken yok oldu bende aramıyorum sormuyorum mesaj atar çocuklarla kızım ne yapıyorsun demekten aciz birisi çok ama çok bunaldım hergünüm aynı bu insanlar ile uğraşmakla geçiyor çok üzülüyorum kızıma çok küçük henüz hiç yapmadığı şeyleri yapıyor sürekli bana vuruyor git diyor ağlıyor sürekli ağlıyor ama onlar gelince çok farklı bana yardım edin lütfen çok bunalımdayım ağlamak bile içimden gelmiyor öyle boşluktayım
Başka ile taşının. Ve evet kayinvalideniz kötü gayet. Çocuğunuzu size vermek istemiyor. Ben olsam acilen başka ile tasinirim. Ya kızınıza. Olacaksınız ya da tasinacaksiniz. Bunun. Arası yok bu belli
 
İyi geceler daha önce açtığım konuları belki bilirsiniz kız evladım var bir de erkek bebeğim memurum ancak şuan erkek bebeğim olduğu için ara verdim eşimin memleketinde yaşıyoruz. Kızım sürekli kayınvalidem ile kalmak istiyor doğduğunda 1.5 yaşına kadar yanındaydım sonra işe başladım ona öyle emek verdim ki kitabından ek gıdasına ilk çocuk olmasının verdiği de bir heyecan ile ve kızım olsun çok istiyordum adeta ilmek ilmek işledim yavrumu sonra eşimin annesini çok sevdi o baktı gül gibi baktı yedirdi gezdirdi ufak tefek hataları olsa da ben razıyım bakım parası da çok olmasa da harçlık niyetine verdim düzenli olarak kızım işe başlayınca benden uzaklaştı sandım ancak yeniden doğum yapıp yeniden evde olmaya başlayınca bunun işle hiç alakası olmadığını gördüm sürekli eşimin annesi ve babası ile kalmak istiyor sürekli eve hiç gelmek istemiyor eşimin annesi kötü niyetli olmadığını düşündüğüm şekilde sık sık beni çok seviyor sürekli bende kalmak istiyor canım birtanem diyordu bende içten içe üzülsem de kıskançlık olarak anlaşılmaması için bir şey demiyordum ama bu durum o kadar arttı ki oğlumu kucağıma aldığımda bir gece kızım orda kalmasına müsaade ettim kızım sürekli bana sen git seni istemiyorum ben orda kalıcam orda yatıcam diyor eşime karşı böyle tavrı yok yalnızca bana karşı sonrasında bir daha gitmesine izin vermedim kardeşini doyurup yatırıyordum hep kalan vaktimde onunla ilgilendim kurallarım var her istediğini yapmam ancak ne yaparsam yapayım bana eziyeti çok fazla onlar geldiğinde öyle bir ağlıyorki sanki ben onlardan ayırmışım gibi eşimin annesi de tuhaf kızım burada kal burası senin evin demiyor sürekli gelsin en çok o sevilsin istiyor iki lafından birisi seni hiç sormadı seni hiç istemedi kızım en çok kimi seviyorsun gülerek güleryüzle sürekli bunları söylüyor rahatsızlığımı eşime anlattım kendisi de rahatsız oluyordu ancak annem değişmez diyordu bende sert bir şekilde bir defasında uyardım böyle söyleme o daha küçük o herkesi sevsin bir kişiyi değil kötü niyetli olmadığını biliyorum ancak bu yaştaki çocuğa bu sözler söylenmez dedim ağlamaya başladı bu sefer dediğime pişman oldum ilk defa uyarmıştım bir konu da o kadar bunaldım ki sabah oluyor saat dokuz buçukta eşimin babası arıyor ne yapıyorsun geliyorlar çat kapı geliyorlar habersiz geliyorlar haberli geliyorlar Hergün ama Hergün olmasa da iki günde bir çeşitli bahaneler ile geliyorlar müsait misin değil misin her gelmelerinde kızım arkalarından ağlıyor eşimin annesi a ağlıyor musun kızım neden ağlıyorsun ki yoksa gelmek mi istiyorsun hadi söyle kızım hadi nerde kalmak istiyorsun kızım gibi şeyler söylüyorlar ve kendisi beni asla aramaz hep eşimin babası arar her şeyi onunla konuşuruz artık aradığında cevap vermiyorum o kadar bunaldım ki kızımdan da evinden de kendimden de o kadar soğudum ki zaten gün içerisinde çok yoruluyorum kızımın öğünleri eşimin yemeği oğlumun ek gıdası derken oturacak hiç ama hiç vaktim olmuyor namaz bile kalamıyorum farzı zorla yetiştiriyorum eşimin annesi çok iyi birisi yedirir içirir kızım için de oğlum için de canını verir ancak ben çok yoruldum işe gittiğim zaman yine aynı leyler olacak evlatlarım benden iyice soğuyacak gelip benim evimde de bakmıyor bakmam diyor kesinlikle kendi evine götürüyor oğlumu severken bile yarın sende böyle yapacaksın diyorum çok değişik bir psikolojşdeyim çok iyiler hata bende mi diyorum ama rahatsızlıklarım da çok fazla eşimin annesi sürekli ağlayarak manipüle ediyor kendi ailen nerede diye soracak olursanız onlar da başka şehirdeler hayırsızlar annem ben aramasam hiç aramaz sormaz kızım basıl idare ediyorsun demez işi gücü hiçbir şeyi olmamasına rağmen gelip yanımda durmaz beni candan yanına çağırmaz dertleşmez içinden gelmez böyle şeyler kendi annesiz kalmış bize de bunu yaşattı varken yok oldu bende aramıyorum sormuyorum mesaj atar çocuklarla kızım ne yapıyorsun demekten aciz birisi çok ama çok bunaldım hergünüm aynı bu insanlar ile uğraşmakla geçiyor çok üzülüyorum kızıma çok küçük henüz hiç yapmadığı şeyleri yapıyor sürekli bana vuruyor git diyor ağlıyor sürekli ağlıyor ama onlar gelince çok farklı bana yardım edin lütfen çok bunalımdayım ağlamak bile içimden gelmiyor öyle boşluktayım
Kusta bakmayın ama kaynanaız iyi niyetli değil bana öyle gelmedi. Senin evinde asıl annesi olmak istiyor seni saymıyor bence ağlasın zırlasın evladınızla aranızda ki bağ herşeyden önemli. Sizde sesinizi çıkrın haberisz gelince açmayın kapıyı haber ederlerde müsait seğiliz deyin bi sesiniz çıksın yoksa daha çok üzülürsünüz. Ayrıca çoğu ananne babanne torun bakıyo ama böyle bişey duymadım yani annesini istemeyen çovuğun aklına ne sokuyosa. Bana da anannem baktı annem geldiğinde havalara uçardım. İyi niyetli biri değil çocuğu manipüle edip doldurmuş
 
Kreşe verırsenız en azından ayaklarını kesersiniz çocuğunuzda sosyallesir sizde eşiniz ve oğlunuzla bi yalnız kalırsınız bu açıdan düşünün . Çocuğunuzda evıne gelmeyi sizle kalmayı kendı düzenini öğrenir . Aslında tamda evdeyken bunu yapmanız gerekir ki sizde yıllar sonra tadını çıkarırsınız çekirdek ailenizin . Hem kızınız kresteyken de oğlunuzla dışarı çıkarsınız arkadaşlarınızla bi kahve içersiniz bi kaç aradıklarında da izin zamanımı kendım için değerlendircem cok bunaldım evde olmaktan yada misafirim var müsait değilim dersiniz aramayıda bırakırlar . Yani sizin de bi düzenınız olduğunu kabullenırler . Şuan en büyük bahaneleri kızınız gibi duruyor
Evet en büyük bahane kızım çünkü birbirlerini görünce sanki on yıldır görüşmüyor gibi bir tavır takınıyorlar kızımda öyle bu iyi bir şey mi kötü bir şey mi bilmiyorum bir çocuğun büyükleri tarafından böyle sevilmesi çok güzel bir şey ancak benim düştüğüm durum benim itilmem çok inciniyorum sürekli zihnimde bu düşünceler var
 
Başka ile taşının. Ve evet kayinvalideniz kötü gayet. Çocuğunuzu size vermek istemiyor. Ben olsam acilen başka ile tasinirim. Ya kızınıza. Olacaksınız ya da tasinacaksiniz. Bunun. Arası yok bu belli
Bence de en mantıklı ve en kökten çözümğ taşın zorlanırsın ilk başllarda ama sonra duygusal olarak mutlu olursun yani.
 
Back
X