malesef beni anlamıyorsunuz.
Doğrudur, anlamıyorum.
Anlamak için uğraşıyorum ama anlayamıyorum.
Peki siz kendinizi doğru antabildiğinize inanıyor musunuz?
Dediniz ki, eşim boğuyor, çok seviyor.
İlk düşündüm, ben de bunalırım dedim.
Sonra mesajlarınızı okumaya devam ettim.
Eşinizle ayrı zaman geçirmeye çalışsanız dahi, iki saat sonra sıkılıp geldiğini yazdınız.
Sonra konuşmaya devam ettiniz, ayrı planlar yapabildiğinizi, sizi kısıtlamadığını sadece hep beraber olmak olmak istediğini yazdınız.
O zaman sizi haksız buldum.
Çünkü istediğiniz şeye sahipsiniz, eşiniz sadece istiyor ama yine de ayrı zaman geçirebiliyor, kendi başınıza da bir şeyler yapabiliyorsunuz.
Eşiniz size çok bağlı, bunu kabul ediyorum.
Kendimi sizin yerinize koyduğumda, ya bu bağlılıktan mutlu olurdum ve aynı şekilde karşılık verirdim.
Ya da hiç cevap vermediğim için, eşimin ilgiye aç olduğunu ve bunu bastırmak adına daha da üzerime düştüğünü farkederdim...