Merhaba kızlar,
30 yaşındayım. Bu zamana kadar doğru düzgün bir ilişki yaşayamadım. Güzel bir yuva ve erken anne olmak isteyen biriydim. İlk ciddi ama toksik ilişkim karakol ve mahkemeyle bitti. 4 yılda ancak toparlandım.
7 ay önce İnstagramdan 37 yaşında biriyle tanıştım. Başta iki üç mesajlık konuşmalar uzun telefon konuşmalarına döndü. Gün geçtikçe birbirimizden hoşlanmaya başladık. 3 ay sonra şehrime geldi. 4 aydır da aktif bir sevgililik dönemi yaşıyoruz. Birbirimizi sevdiğimizi biliyoruz. Sekiz kere 2-3 günlüğüne görüştük şimdiye kadar.
Sorun şu ki, sevgililiğimizin ikinci ayında dedim ki benimle ciddi düşünüyor musun, ben ona göre duygusal yatırım yapmak istiyorum. Şu an bilmiyorum dedi. Ciddi düşünmesem uzak mesafe ilişkisi yapmam bu kadar uğraşmam dedi. Ailesi beni bilmiyor. Cinsellik de ikinci planda.
Uçak saatlerinin acayip ters olduğu iki ayrı şehirde yaşıyoruz. Benim yanına gitmem ve onun yanıma gelmesi demek aileme yalan söylemem demek. Otelde kalıyoruz o gelince. İşten izin almam da gerekiyor. Masraflar cabası.
Şimdiye kadar gelecekten hiç bahsetmedi. Aynı şehirde yaşamanın A’sı geçmedi. Hemen yarın yüzük takalım demiyorum. Korkup kaçsın da istemiyorum. Ama bir gelecek kuracaksak benim ve onun iş ve şehir değiştirme hususu falan hiç uzatmayayım emek ve zaman alacak şeyler. Siz tahmin edersiniz.
O da şirket değiştirme, terfi, ev alma gibi büyük konularla uğraşmakta, hayat düzeninde toplu bir değişim düşünmekte.
Acele mi ediyorum sadece 4 aylık bir ilişki için? Yoksa konuşulmaması normal mi? Kendisi 7 yıllık ilişkiden sona nişan atmış. Korkuyor mu? İlk defa uzak mesafe ilişkisi yaşıyorum, yardım ederseniz öyle sevinirim ki.