Ne yapmalıyım, lütfen yardım edin

careless forever

:)
Kayıtlı Üye
20 Şubat 2017
596
2.063
Ben anlamadım, baban erkek arkadaşını öğrenince, sana sakın bekaretini kaybetme mi dedi? Kızı ile ilgili insanın aklına böyle bir şey gelir mi ya? Gelse bile bunu nasıl kızına söyleyebilir? Bu kısmı çok garip.

Ben ailelerin bu tip olaylara tepki vermesini bir ölçüde anlıyorum. Sonuçta eski kafa yapısı. Ama tepki var, tepki var yani. Kabullenene kadar ilk tepki olarak kızarsın, bağırırsın, çağırırsın da dövmek, okuldan almak filan çok büyük tepkiler. Zaten ilk şokun etkisi geçince de herkes normal hayatına devam eder.

Şuan için bence bir bekle, bir ortalık sakinleşsin. Herkes mantıklı kafa ile düşünmeye başlasın. Ani vereceğin kararlar hem çok yanlış olabilir hem de çok büyük tepki çekebilir.

Ben günlük hayatımda herkese kaldırabileceği kadar bilgi verme taraftarıyım. Aman benim hayatım, kimse karışamaz Türkiye de işe yaramıyor ne yazık ki.

Ayrıca daha önce de söylenildiği gibi kimseye ama kimseye saçma sapan foto ve video yollama. Yarın o videolar kimlerin eline geçecek bilmiyorsun. Erkek arkadaşın kıskançlık krizine girer çevrene yayar, telefonu tamire verirsiniz tamircinin eline geçer, annen/babanın karşısına bir şekilde çıkar, kardeşin senle kavga eder herkese tüm videolarını gönderir, biri telefonunu hackler kayıtların herkesin eline geçer. Bu nasıl bir risktir.
 

slyvia242

Mom to be
Anneler Kulübü
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
26 Ocak 2021
555
571
32
Merhaba, ben 22 yaşında Türkiye'nin en iyi üniversitelerinin birinde okuyan bir kızım. Muhtemelen bir çoğunuz benden büyüksünüz. Yaşam tecrubelerinize çok ihtiyacım var.
Her şeyin başında söylemek istiyorum ki, ar namus meselesi diyip beni daha da çok üzecek olanlar rica ediyorum içinden konuşsun. ben yeterince duydum bu sözleri. Sadece bir abla bakış açısıyla tavsiyeye ihtiyacım var.

2019 yazında, 20 yaşındayken en yakın arkadaşımın yazlığında bir çocukla tanıştım. Sadece 2 gün geçirdik birlikte, sahilde oturup uzun uzun konuştuk ve ona ilişki düşünmediğimi söylememe rağmen benimle ilgilenmeye devam etti. O başka bir şehirde okuyor, ben ise istanbulda okuyordum. Her ne kadar uzak mesafe ilişkinin mantıksız olduğu düşünsem de bilmiyorum aşk mı derler etkilenmek mi ama onuna konuşmaya devam etmek istedim. Aradan 6 ay geçti biz artık sevgiliydik ve hiç yaşamadığım o sevgiyi ondan gördüm, ben de öyle sevdim. 2019 Kasım ayında bulunduğum şehire geldi. öyle bir şeyi belirtmek istiyorum ki, hayatımın hiçbir döneminde bekaret benim için hiç önemli olmadı. ama sevdiğim güvendiğim bir insanla yaşamak istiyordum. ve onu çok sevdim. hayır desem asla dokunmazdı ama istedim. ve bir ilişki yaşadık. asla pişman değilim yaptığımdan ve hiç utanmıyorum. O okuluna döndü ben de öyle. Derslerimin hepsini geçiyordum, bir yandan da seviliyordum burada ne problem olabilir ki? Eğer isteseydim kendi okulumda da bir çok şey yaşardım ama yapmadım.

Pandemi araya girip biz şehirlerimize döndüğümüzden beri dünyam karardı benim. Ailem, iyi yerlerde üniversite bitirmiş, babam iyi bir şirkette çalışıyor ama maalesef kendi sınırları var ve hiçbir fikri benimle uyuşmuyor. Özet geçmek istiyorum. Bu bir buçuk yıl içinde, sevgilimi öğendiler, babam defalarca bekaretini koruyacaksın diktesinde bulundu bana. her seferinde tamam babacım dedim. karşı çıkmanın anlamı yoktu. Dün eski bir sd kartımı bir telefona takıp sevgilimle fotoğraflarıma videolarımı görmüş, bu babam için bir ilk ama annem zaten bunu sürekli yapıyor, günlüklerimi okuyup bilgisayarımı karıştırıyor. onun da gördüğü şeyler olmuştu, ama babamın verdiği tepki hayatım boyunca bende yara kalacak.

Dün bu fotoğrafları gördükten sonra, ne orospuluğum kaldı, ne eskortluğum. Kendim için çektiğim bikinili fotoğraflarıma laf ederek tam eskortsun dendi. Dövüldüm. Bakire misin ne yaptın diye defalarca soruldu, sustum. "Cesaretin varsa bekaret kontrolü yaptırmaya gidelim yarın." dedi. Dehşetle yüzüne baktım. Yasal değil baba ne kadar ayıp ve küçük düşürücü olduğunun farkında mısın dedim ve daha çok dayak yedim. Soruyorum size 22 yaşında bir kızın kendi isteğiyle cinsel birliktelik yaşaması eskortluk mudur? Ben sevgilimle hala birlikteyim. Her zaman da yanımda olacağını söylüyor. Sorun değil, biz ayrılabiliriz de. Ben istemediğim hiç bir şeyi yapmadım. Asla yaptıklarımın hiçbirinden utanmıyorum. Sadece aileme acıyorum. Bu kadar modern görünümlü cahiller, kızını bekaret kontrolüne götürecek kadar.
Kendime zarar vermeyi düşündüm. Üniversiteye gidemeyeceğimi söylediler yüzüme. Ben bu üniversiteyi çok çalışarak uykusuz kalarak kazandım. 22 yaşındayım. Aile bağımı bozmak istemiyorum ama gerekirse yaparım. Şimdilik sustum her şey yuttum, kabul ettim. Cesaretim olsa, kaçıp giderdim. Belki de bunu yapmalıyım. Kalan 2 senelik üniversite hayatımda nasıl yaşayacağım bilmiyorum halihazırda psikolojim bu derece bozukken daha fazla burada kalmak beni nasıl etkileyecek bilmiyorum. Defalarca intiharı düşünüyorum gün içinde. Her ayak sesinden korkuyorum. Ben bunları hak edecek bir şey yapmadım. Ar namus bu olmamalı. Eğer buysa da öyle namus olmaz olsun.

Sizden akıl istiyorum, bu evde kalmalı mıyım? 22 yaşında telefonumdaki resimler bile her gün kontrol edilirken. Dayak yiyorken ve bir "eskort" olduğum düşünülüyorken...

Dediğim gibi ne olur yargılamayın, haklı olduklarını da düşünebilirsiniz. Ama hiçbir şey, hiçbir şey bu derece şiddeti haklı çıkarmamalı. Beni üstü kapalı öldürmekle tehdit etti bu adam. Ne olur buna göre yorum yapın.
Ailenizde sizin kadar kalite ve standart ölçümü yapıyor. Verdiğiniz detaylarda hep iyi üniversite, iş, statüden bahsetmişsiniz. Ve muhtemelen erkek arkadaşınız bu sınıfa dahil olmadığı için böyle baskıcı davranmışlar.

Aileniz bu kadar kontrolcü ve baskıcıysa evde günlük tutmak, fotoğraf saklamak yada anneye herşeyi anlatmak vs tarzı şeyler yapmamanız gerekir.

Bekaret ve cinsel ilişkiler konusunda o kadar çok pek inanmasanızda dediklerinize inandırmaya çalışmak var ki.
 

Bebeğimin doğacağı muhtemel tarih : 30-10-2021

Hamileliğimin 28. haftası içindeyim.
Bebeğimi kucağıma almama 87 gün kaldı.

Önümüzdeki bir iki gün içinde bebeğinizin gözleri ve kirpikleri tamamen şekillenmiş olacak. Bu günlerde el ve ayaklarınızdaki ödem ve şişlikler artabilir. Ayakta durmaktan kaçınmak, ayaklarınızı daha yüksekte tutarak dinlenmek ve tuz kullanımını kısıtlamak ödeme ve şişliklerin azalmasında yardımcı olacaktır.

Bebeğimin yaklaşık ağırlığı : 1050 gr. - Yaklaşık boyu : 37.6 cm. (Baştan Topuğa)

Hamilelik Günlüğünü İmza alanına eklemek için tıklayın

begumdemir2020

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
28 Aralık 2019
593
1.841
40
Merhaba, ben 22 yaşında Türkiye'nin en iyi üniversitelerinin birinde okuyan bir kızım. Muhtemelen bir çoğunuz benden büyüksünüz. Yaşam tecrubelerinize çok ihtiyacım var.
Her şeyin başında söylemek istiyorum ki, ar namus meselesi diyip beni daha da çok üzecek olanlar rica ediyorum içinden konuşsun. ben yeterince duydum bu sözleri. Sadece bir abla bakış açısıyla tavsiyeye ihtiyacım var.

2019 yazında, 20 yaşındayken en yakın arkadaşımın yazlığında bir çocukla tanıştım. Sadece 2 gün geçirdik birlikte, sahilde oturup uzun uzun konuştuk ve ona ilişki düşünmediğimi söylememe rağmen benimle ilgilenmeye devam etti. O başka bir şehirde okuyor, ben ise istanbulda okuyordum. Her ne kadar uzak mesafe ilişkinin mantıksız olduğu düşünsem de bilmiyorum aşk mı derler etkilenmek mi ama onuna konuşmaya devam etmek istedim. Aradan 6 ay geçti biz artık sevgiliydik ve hiç yaşamadığım o sevgiyi ondan gördüm, ben de öyle sevdim. 2019 Kasım ayında bulunduğum şehire geldi. öyle bir şeyi belirtmek istiyorum ki, hayatımın hiçbir döneminde bekaret benim için hiç önemli olmadı. ama sevdiğim güvendiğim bir insanla yaşamak istiyordum. ve onu çok sevdim. hayır desem asla dokunmazdı ama istedim. ve bir ilişki yaşadık. asla pişman değilim yaptığımdan ve hiç utanmıyorum. O okuluna döndü ben de öyle. Derslerimin hepsini geçiyordum, bir yandan da seviliyordum burada ne problem olabilir ki? Eğer isteseydim kendi okulumda da bir çok şey yaşardım ama yapmadım.

Pandemi araya girip biz şehirlerimize döndüğümüzden beri dünyam karardı benim. Ailem, iyi yerlerde üniversite bitirmiş, babam iyi bir şirkette çalışıyor ama maalesef kendi sınırları var ve hiçbir fikri benimle uyuşmuyor. Özet geçmek istiyorum. Bu bir buçuk yıl içinde, sevgilimi öğendiler, babam defalarca bekaretini koruyacaksın diktesinde bulundu bana. her seferinde tamam babacım dedim. karşı çıkmanın anlamı yoktu. Dün eski bir sd kartımı bir telefona takıp sevgilimle fotoğraflarıma videolarımı görmüş, bu babam için bir ilk ama annem zaten bunu sürekli yapıyor, günlüklerimi okuyup bilgisayarımı karıştırıyor. onun da gördüğü şeyler olmuştu, ama babamın verdiği tepki hayatım boyunca bende yara kalacak.

Dün bu fotoğrafları gördükten sonra, ne orospuluğum kaldı, ne eskortluğum. Kendim için çektiğim bikinili fotoğraflarıma laf ederek tam eskortsun dendi. Dövüldüm. Bakire misin ne yaptın diye defalarca soruldu, sustum. "Cesaretin varsa bekaret kontrolü yaptırmaya gidelim yarın." dedi. Dehşetle yüzüne baktım. Yasal değil baba ne kadar ayıp ve küçük düşürücü olduğunun farkında mısın dedim ve daha çok dayak yedim. Soruyorum size 22 yaşında bir kızın kendi isteğiyle cinsel birliktelik yaşaması eskortluk mudur? Ben sevgilimle hala birlikteyim. Her zaman da yanımda olacağını söylüyor. Sorun değil, biz ayrılabiliriz de. Ben istemediğim hiç bir şeyi yapmadım. Asla yaptıklarımın hiçbirinden utanmıyorum. Sadece aileme acıyorum. Bu kadar modern görünümlü cahiller, kızını bekaret kontrolüne götürecek kadar.
Kendime zarar vermeyi düşündüm. Üniversiteye gidemeyeceğimi söylediler yüzüme. Ben bu üniversiteyi çok çalışarak uykusuz kalarak kazandım. 22 yaşındayım. Aile bağımı bozmak istemiyorum ama gerekirse yaparım. Şimdilik sustum her şey yuttum, kabul ettim. Cesaretim olsa, kaçıp giderdim. Belki de bunu yapmalıyım. Kalan 2 senelik üniversite hayatımda nasıl yaşayacağım bilmiyorum halihazırda psikolojim bu derece bozukken daha fazla burada kalmak beni nasıl etkileyecek bilmiyorum. Defalarca intiharı düşünüyorum gün içinde. Her ayak sesinden korkuyorum. Ben bunları hak edecek bir şey yapmadım. Ar namus bu olmamalı. Eğer buysa da öyle namus olmaz olsun.

Sizden akıl istiyorum, bu evde kalmalı mıyım? 22 yaşında telefonumdaki resimler bile her gün kontrol edilirken. Dayak yiyorken ve bir "eskort" olduğum düşünülüyorken...

Dediğim gibi ne olur yargılamayın, haklı olduklarını da düşünebilirsiniz. Ama hiçbir şey, hiçbir şey bu derece şiddeti haklı çıkarmamalı. Beni üstü kapalı öldürmekle tehdit etti bu adam. Ne olur buna göre yorum yapın.
Eğer can güvenliğinizden endişe ediyorsanız tabi ki orada asla durmayın.
Ama onun dışında yapacağınız en mantıklı şey okulunuzu bitirene kadar dayanmaya çalışmak.
Okulunuzu bitirip işe girince çıkın gidin.
Ama bu durumda evden ayrılsanız nereye gideceksiniz?
Pandemi nedeniyle yurtlar kapalı.
Öğrenciler ailelerinin yanına döndü.
Burs bulmak öyle kolay değil.
Evi terk edip yaşayacağınız olası zorluklar, ailenize katlanmaktan dahi vahim olabilir.
Zor olsa da biraz sabır.
Öyle intiharı falan da aklınızın ucundan geçirmeyin.
evet yaşadıklarınız korkunç ama aşamayacağınız bir durum değil. sadece okulu bitirine kadar zamana ihtiyacınız var.
 

Kumruyumben

"Doruklara sevdalandım ışığa doymak için"
Doğa Severler Kulübü
Kayıtlı Üye
10 Nisan 2021
420
419
Denecek bir şey yok, zamanla üstesinden gelinecek. Ailenizin size zarar verildiği düşüncesi var bence, zor bir durum beklemeniz gerekiyor okulu bitirene kadar. Aileniz de sakinleşir bir süre sonra.
 

cansucums

Üye
Kayıtlı Üye
9 Kasım 2019
99
70
25
okulunu bitirmene çok kalmamıştır diye tahmin ediyorum yaş 22yse ben olsam biraz daha dayanıp bi daha da yüzlerine bakmazdım ben sende ayıp bi şey göremedim çok üzüldüm yaşadıklarına
 

Dahliadivin

Ayar saniyenin peşinde koşmaktır 🕑
Pro Üye
21 Ocak 2018
5.143
12.874
28
Sen istedigini yasamakta özgürsün ailen nekadar yanlis davraniyor he benim ailem olsa onlarda kabul etmezdi ama herseyimide boyle kurcalamadilar yapmazlardida neyse en iyisi okulu bitirene kadar idare edip sonra is bulup cekip gitmek ama ortada dayak var diyosun buna cok uzuldum bu kisim nasil cozulur bilemiyorum
 

Hamilelik günlüğü : Doğumdan bu güne 56 gün geçti.

hanimpazari

Popüler Üye
Kayıtlı Üye
6 Ekim 2011
157
127
çok üzgünüm ama maddi olarak okulunu devam ettiremeyecek seviyede olursan evi bırakmak hiç mantıklı olmaz çok geçmiş olsun