Şeker toplayan çocuklar

Pekcok yere göre güvenli bir alanda yaşıyorum.Bizim kapımız defalarca şeker için çalınınca kızım da şeker toplamaya çıkmak istedi.Ben de aldım kardeşini koydum pusete binalarin dışında onu bekledim.(binalar dışardan kapıların görüldüğü ,her yerin duvar olmadığı şekilde tasarlanmış).O anki risklere karsi korumus oldum ama beni rahatsız eden şey şeker,çikolata,bozuk para karşılığı çocukların kendini opturmeye ,dokundurmaya alismasi.
 
Son düzenleme:
İnsanımızın kendi çocuğunu bu kadar değersizleştirmesine inanamıyorum... Dün bu bahsettiğiniz çocuklardan birine araba çarptı... Şaşkınlıkla, çocuğun hastaneye götürülmesini beklerken babası gelip eve götürdü... Keşke, anne baba olmanın da belli şartları olsaydı... Çünkü çoğu kişi bu vasfı haketmiyor...
 
Ben yurt dışında yaşıyorum buradada cadılar bayramında bu seker toplama adeti var geçen bana toplamaya gelen çocukların yanında hep abalaları veya agbileri vardı ne kadar hoşuma gitmişti çocukların başına birsey gelmesin diye bekçi dikmişler ,aslında bizdede böyle birsey yapılabilir
 
Çok iyi yapmışsınız hem çocuklar bu gelenkten mahrum kalmamış olmuş hem güvende
 

Dün bizde de vardı o endişe
10 bloklu bir siteyiz
Baktım durmadan kapı çalınıyor, içim sızladı, o kadar binada kimse kimseyi tanımıyor zaten
Karşı komşumun kızı tutturdu bende çıkıcam onlarla diye, annesi kızdı ama çocuk duymuyor tepiniyor, bak dedim kızacağım sana şimdi, kaşlarımı da çattım biraz, girdi içeri yavrum, içim sızladı, sonra bir kucak şeker götürdüm, mendile harçlık koydum verdim ama yok olmadı gönlü, yazık bu yavrulara , biz küçükken annem de yollamazdı bayramlarda bunun içinmiş demek, bu pisliklerin yüzünden çocukları kapı dışarı çıkaramaz oldu insanlar, Rabbim herkesin evladını korusun
 
Çocuğum yok ama olsa kesinlikle göndermezdim.Bize de dün bir tane çocuk geldi.Ama şaşırdım annesi babası nasıl gönderdi diye.
Ne çocukları ne hayvanları hiçbirini koruyamıyoruz maalesef.Dışarısı tahmin dahi edemeyeceğimiz kötü insanlarla dolu.Allah sonumuzu hayır etsin
 
Bende aynı şekilde 90lar çocuğuyum. İstanbul’da doğdum büyüdüm. Annem asla izin vermezdi şeker toplamaya. Bi kere gizlice gitmiştim onda da annemin haberi olmadığı için öğrenirse kızar diye korkarak gidip geri dönmüştüm.
Annem bize hep dışarda oynarken seslenir sesimizi duymazsa dışarı çıkardı. Bizi görünce de ben o yüz halini hiç unutmam. Korkmuş telaşlı yüreği ağzına gelmiş bi halde. Nefes nefese sokak sokak bizi arardı.
Zaman değişti ama bence hep aynıydı. O zamanlar da kaçırma olayları vardı
 
Geçenlerde bir video vardı. 1o'lu yaşlarında bir erkek çocuğunu ailesi evde yokken komşusu rahatsız ediyor. Adam kazık kadar 40'lı yaşlarında. Kapıyı aç diye tutturmuş, camdaki parmaklıkların arasından kolunu sokup çocuğu tutmaya çalışıyor. Çocuk annem evde yok kapıyı açamam diyor. Adam sarhoş zaten, bir süre sonra cinsel organını gösteriyor vs. Bilmem kaç senelik komşularıymış. Şimdi o camlarda parmaklık olmasaydı ne olurdu diye düşünüyoruz işte.

Ben lojmanda büyüdüm, o yüzden yaz tatillerinde gece yarılarına kadar sokakta oynardık ama arkadaşlarımda kalmaya gidemezdim. Bayramlarda hep dedemlerde olurduk. Oradaki arkadaşlarım şeker toplamak için beni de çağırırdı ama yollamazlardı beni. Ben bu tip olayların birden artış gösterdiğini de düşünmüyorum. Toplumda hep yaşanıyordu korkunç şeyler sadece biz duymuyorduk. Her yerde mobese var şimdi, 10 yaşındaki çocuk bile tacizi kameraya çekebiliyor, teknoloji gelişti, sosyal medyadan ifşalar var, o tanımıyorsa diğeri tanıyor yapanı, biri görmemişse diğeri görüyor olayı. Dilden dile, whatsapp grubundan grubuna yayılıyor. Sözlüklerde konuşuluyor. Böylece her şeyi duyuyoruz. Eskiden üstünü kapatmak daha kolaydı muhtemelen ve daha çok çözülmemiş olay vardı.

Ben hatırlıyorum çocukluğumda sürekli olarak hastanelerden bebek çalınırdı mesela. Her haberde olurdu neredeyse. Şimdi bir hastaneye elini kolunu sallayarak girip bebeği almak daha zor. Yapsan yakalanmak çok daha kolay. Eskiden de çocuk kaçırılıyordu, genelde de dilendirmek için yapılıyordu ya da bize öyle söyleniyordu bilmiyorum. Bence sokaklar çocuklar için her zaman her dönemde ve her koşulda tehlikeli.
 
Köy yerinde yollanır da şehir yerinde yollanmaz diye düşünüyorum. Bize de dünden beri bir sürü çocuk geldi küçük küçük. Hepsine şeker para vs verdik çünkü tanıyoruz. Biz burda kapılarımız açık yatarız.
 
insanin kendi akrabalarindan bile bole pislikler cikarken komsuya yollamak ne demek. haklisiniz. yollamayin cocuklari olmadiginiz yerlere
 
Nerde olduğunu hatırlamıyorum ama yıllar önce bayramda şeker toplarken 2 çoçuk kaybolmuştu sonra polisler bir komşunun evinde kan izleri bulmuştu çoçuklara tecavüz edip öldürmüş hiç unutamam bu olayı
 
e
kayserideki olaydı o yıldan sonra pek çocuk gelmez oldu çocuklar bayramını kutlayamaz oldu
 
Küçükken hiç gitmedim. Zaten oturduğumuz lojmanda giden yoktu.
Ayrıca akıl mantık işi de değil. Hele kendi çocuklarım için söz konusu dahi olamaz.
Ama bu sene yaşadığım yerde nasıl bir yalnızlık çektiysem,eve özel misafirlerim gelecek gibi kendi zevkime göre çok lezzetli çikolatalar aldım çocuklara :)
Sanırım onlar da şaşkındı. 1'er tane daha alın tekliflerimi bir kısmı reddetti,bir kısmı daldı içine
Allah'tan asansöre kadar güvenlik kameraları var sitede. Çok endişelenmedim çocuklar için. Bir de yanlarında 15-16 yaşlarında ablalar vardı.
 
Yaa evet Kayseri'de sanırım. Düşündükçe içim acıyor. Biz şanslı çocuklarmışız korkmadan başımıza bir iş gelmeden büyüdüğümüz için
 
Bize de tek basina 1 kiz geldi az once biz de ayni seyleri dusunduk. Cok yanlis bence.
 
Bundan 25 yıl evvel bile annem mümkün değil bırakmazdı beni şeker toplamaya. Hatırlarım, üzülürdüm diğer çocuklar geziyorken annem beni bırakmıyor diye. Israr kıyamet direnirdim bit kadar aklımla kavga da ederdim küserdim vb. Yine de yollamazdı. Üstelik bıkmadan açıklardı da "Kızım kapıdan içeri çekerlerse, seni incitirlerse diye korkuyorum büyüyünce hak vereceksin bana, kötü insanlar da var bu dünyada" derdi.
Elbette hak verdim, hele anne olduktan sonra... Ve bu konuda rahat davranabilenleri anlamam mümkün değil.

Taa seneler önce 16-17 yaşlarında bir gazete haberinden çok etkilenmiş annem, 6 yaşlarında bir kız çocuğu apartman kömürlüğünde ölü bulunmuş istismara ve işkenceye uğramış. Otopsisini yapan doktor ağlamış öyle bir haber. Katili komşu çıkmış. Bu bir tek haber, bundan taaa 45 yıl önceki bir haber, kadında nasıl iz bırakmış, anlatmıştı bana artık "Israr etme!" diye, 13 yaşında filandım herhalde o zaman. İyi ki anlatmış dünyadan haberim olmuştu. Şimdi önümüz arkamız sağımız solumuz bu haberlerle dolu ne acı. Ve insanlar normalleştirdi mi, hala nasıl bu rahatlığı yaşayıp çocuğu salıyorlar, dehşete kapılıyor insan gördükçe.
 

Aksam 10dami? 6 yasindaki cocuk? Peki kim bu kizi geri birakti evine?

Bu bile bile lades demek! Ondan sonra cocuga bisey oldugunda anca kamera önünde aglar bu tip anneler. O kadar kiziyorum ki. O kiz'a öyle bir aciyorum ki. Iyikine siz varsiniz ve göz kulak oluyorsunuz. O aksam o kizi orda görmeseydiniz acaba ne olurdu düsünmek bile istemiyorum.
 
Ben artık sızlanmaktan, onu bunu eleştirmekten, paronaya olmaktan bıktım. Bayram günü çocuklara şeker ve çikolata verilir, bu bir gelenektir. Siz kapı çalınmaması gerektiğini aşılamak için ne yapıyorsunuz mesela? Ben kapıya asıyorum şeker ve çikolatayı fazla fazla. Genelde evde olmuyoruz zaten. İyi bayramlar notunuda iliştiriyorum okuma yazma bilen için.

Birde kalabalık bir gurupla gitmiş ve tembihlenmiş çocuklar zaten kendini koruyor ve temkinli oluyor. Çocukları engellemekten, sürekli korkuya bağlı kısıtlayarak büyütmekten bıkmadınız mı? Çığlık atmayı öğretin. Hayır demeyi, karşı koymayı öğretin. Çocuklara sinmeyi, engellenmeyi değil, kendini savunarak içinden geleni yapmayı öğretin.
 
inanmıyorum bugün kapıya gelen en fazla 7 ve 10 yaşlarında iki çocuğu içeri alsam kimin haberi olacak bağırmaları ne kadar işe yarayacak velev ki yaradı bu riske değer mi?
 
Bu siteyi kullanmak için çerezler gereklidir. Siteyi kullanmaya devam etmek için onları kabul etmelisiniz. Daha Fazlasını Öğren.…