bu kadar karmaşık, yorucu olmak zorunda mısın? yok mu senin daha kolay bi versiyonun ey hayat?!
bana her gün düşünecek farklı sürprizler yapmak, kırgınlıklarımı, öfkemi hergün yeniden burnumun dibine sokmakla mı yükümlendirdiler seni ki?
üzülüyorum görmüyor musun? rüyalarım bile darlandı.. her gün her gün farklı bir düşüncenin aklıma girmesine ön ayak olmaktan sıkılmadın mı? yoksa bana bakıp da eğleniyor musun?
unutmak istiyorum, en istemediğim hazır olmadığım zamanlarda karşıma çıkarıyorsun; heh şimdi biraz nefes alabilirim diyorum beni seçim yap diyerek kaoslara sürüklüyorsun.
ben seçmek ve seçilmek istemiyorum hayat, anlamıyor musun? önüme ne gelirse kaderime razıyım artık ama bana seçim yap deme ne olur.
ömrümde en ciddi seçimimi yaptım ve 3 senedir ceremesini çekiyorum. lütfen yapma bunu bana.
tamam gittiğim yolu ağaçlandır, etraf çiçek böcek olsun, ben de kırmızı başlıklı kız olayım prensim gelip beni öpüp uyandırsın demiyorum sana. sadece yoluma taş koyma be gülüm? oluru yok mu ki hiç?
---------------------------------------------------------------
çok mu çok yorgunum güllüğüm. o kadar bunaldım ki nereye ve kime sarılacağımı bilemiyorum.
beynim çok yorgun. düşünme diyorum kendime düşünme! elimde değil hiç biri de aklımdan bir dakika çıkmıyor. birini alıyorum evirip çeviriyorum elde dört tarafı farklı renk olan küpler gibi yapamıyorum yerine koyuyorum, ötekini alıyorum yine uğraşıyorum ediyorum belki çözerim diye yok olmuyor onu da kaldırıyorum rafa. sonra tekrar ötekine dön, dön babam dön!
ben bunları görmeyi hak edecek bir hata yapmış olmalıyım güllüğüm mutlaka ama bulamıyorum hatamı.
neden ben bu adamı sevdim diyorum cevabı yok?
neden hayatıma girenleri üzüyorum diyorum cevap bulamıyorum?
ne insanlardan ne de O'ndan vaz geçmek istemedim ben güllüğüm. O buna beni mecbur bıraktı, hem de çok fazla canımı acıtarak ve muhtemelen bi haber olarak.
Ben nereye gidiyorum, ne yapacağım?
Çok çaresiz ve aciz hissediyorum kendimi. yanımda olsa da anlatsam istiyorum ama yapamam ki..