Sevgilim bana kastî olarak kötü ve ilgisiz davranıyor

Durum
Mesaj gönderimine kapalı.
Erkek arkadaşınız evlenmeden sevişecek kadar dinden uzak ama sevgilisini zorla kapatmak isteyecek kadar dindar çok iyiymiş bu ya 😆 size kötü bir haberim var . Siz toplumu çok yanlış anlamışsınız. Toplum size ilk seviştiğinle evleneceksin demiyor , evlendiğinde ilk sevişmeni gercekleştireceksin diyor. Keşke bi topluma sorsaydın seviştiğimle mi evlencem, evlendiğimle mi sevişcem diye . Kişinin seviştiği ile evlenmesinin garanti olmadığını, ama evlendiği kişi ile garanti sevişeceğini akıl edemiyorsunuz ama sevişmeyi bilebiliyirsunuz hayret ediyorum. Ee o halde boşverin toplumu laf edene deyin ki ben ne dinin kurallarına ne de toplumun kurallarına inanmıyorum ben sevişmeye inanıyorum 😂 Çünkü iddia ettiğinizin aksine hiçbirini de takmamışsınız en başta 😎
 
Merhabalar. Benim 2,5 senelik bir iliskim oldu. İlk cinsel deneyimimi de bu kişiyle yaşadım. İlişki içinde de bana kiyafetlerime karışıyordu. Arkadaşlarımla dışarı çıksam ben görmeden nereye gidersen git ne yaparsan yap ne giyersen giy diyordu. Ben kıyafeti çok ciddiye almıyordum ara ara şort da giyiyordum bak gördün mü bir şey olmuyor diyordum biraz aşmış gibiydik ama yine de dikkat etmeye çalışıyordum sevdiğim için. Ama kapanmam için de baya ısrar ediyordu. Ben kapanmaya çok sıcak bakan biri değilim ve neden ısrarla istediğini anlamiyordum ama etek şort değil de pantolon giymeye özen gösteriyordum. İlk beraberligimi bu kişiyle yaşadım. Ama daha sonra tam bu yüzden bana kastî olarak nasılsa benimsin bana muhtacsin deyip kastî olarak kotu ve kastî olarak ilgi göstermeyecek şekilde davranmaya başladı. Çok psikolojim bozuk ve pişman oldum yaşadığım şeyden dolayı. Sen bana muhtacsin ben erkeğim nasılsa benimsin ister severim ister döverim der gibi çok korkunç davranıyordu. Ben de bana hep ilk beraber olduğun kişiyle evlen gibi bu zihniyette buyutuldugum için ya da evlilik gibi konular bunların hepsi zihnimde ciddi ve mükemmel olması gerektiği şeklinde gördüğüm için kendimi su an bu beraberliği bitirmekte suçlu hissediyorum. Fakat gerçekten kadın cinayetlerinin ne şekilde olabileceğini anlamış oldum. Biri nasılsa benim diyerek kotu kalp kırıcı davranıyor kastî olarak kötü davranıp kastî olarak ilgisiz bırakıyor ve benden sonra seni kimse almaz benimle oldun istedigimi yaparım gibi davranıyor. Ondan bu hareketlerinden dolayı soğudum. Gururumu kırdı ve hala daha o davranışından sonra dönüp gelip devam etmek istedi. Bense en son kuzenimden fikir alarak nasıl cozebilirim dedim ve üzerimde toplumun baskısı olacağını bilmeme rağmen ona annem zaten yaşananları biliyor o öğrenecek bu öğrenecek umrumda olmaz beni rahat birakmazsan seni surundururum dedim. Bu olay psikolojimi bozdu sosyalleşmek istemiyorum pişmanlıktan bu cikmazdan dolayı ölmek istiyorum. Hala daha ilk beraber olduğum kisiyle olmalıyım gibi düşünüyorum ama bu hatası geri dönülemez ve ben sorumluluk altında kalıp ben çekiyorum. Perişan haldeyim ve kendimi taniyamiyorum. Bana gelgitlerim olduğunu söylüyor. Ben intikam olarak ondan sonra yani bana bu davranışı yaptıktan sonra onunla gorusmeyip kapıları telefonları acmayip başka kişilerle görüştüm yakinlastim o da beni takip ettiği için biliyor ve böyle bir cezaya gerek yoktu dedi. Sonra döndü yazık dedi. Ben de ona karşı fobi oluştu. Ayrıca küçükken yaşadığım başka bir durumdan dolayı kendime güvenim iyice bitti. Erkeklere karşı fobim oluştu. Herkesi direk başımdan atıyorum kotu davranıyorum insanlara kendimi açıklamak zorunda kalırım anlaşmazlık olur yanlış anlasilirim diye ve herkese kotu davranıyorum istemsizce çünkü kimseye güvenmiyorum. Bana gelgitlerin var deyip depresyon sende kronikleşmiş seni de ilaçla destekleyeceğiz falan diyor. Çok zayıflamışsin kilo al diyor. Beni psikopatca sevdiğini söylüyordu. Bana ses kaydı yolladı ve ses kaydında bana sen ilgi isteyen bir kızsın ve o ilgiyi sana hiçbir zaman göstereceğimi sanmıyorum dedi. Kendisi de kardeşinin ona bulduğu kız arkadaşlarıyla görüşüp bizim beraber gittimiz yerlere gitti. Bana senden sonra hep kizlar benim peşimden kostu diyor kardeşinin ona arkadaşlarını ayarladığıni söylüyor bana evlenmek için mi yazdın diyor ama benim hayatıma biri girdiği için bana yazık diyor işte isimlerini söyle diyor birden çok özledim deyip gecenin köründe arıyor. Bu kişiyi hayatımdan çıkardım ama kopmakta zorlanıyorum ayrıca en son ona beni rahat birakmazsan o öğrenecek bu öğrenecek umrumda olmaz seni surundururum dedim ve numaramı sildi ama degerlerimi yıktım ve bir başkasıyla nasıl olurum bilmiyorum. İnsanlar dışarıdan sadece güzel bir kız görüyor ama içim kirlendi sanki. Beraber oldum evlenmedim diye kendimi suçluyorum. Erkeklere karşı güvenim kalmadi 2 defa beni dinlemeden ruhuma saldırı oldu biri küçükken yaşadığım bir şey diğeri de bu olay ve erkekler beni dinlemeden bana bir şey yapacak diye de korkuyorum. Bu olaylar 2016 senesinde yaşandı ama unutamıyorum. Beni dinlemeden üstüme yurunmesi birden kastî olarak üstüme gelinmesinin de şokunu yaşıyorum. Sizce ayrılmam iyi olmuş mudur? Gelgitlerimi nasıl yenebilirim nasıl unutabilirim? Hem unutamıyorum hem de bu davranışlar depresyona girmeme sebep oldu hatta akıl sagligimi yaşama isteğimi kaybettim bazen ölmek istiyorum. Sizce ne şekilde dusunmeliyim nasıl sinirlarimi olusturup bu olayları nasıl unutabilirim? Kendi düşen ağlamaz da diyebilirsiniz ama onu hayatımdan çıkardım ama mutlu olamıyorum sanırım onay ihtiyacı hissediyorum. Ondan sonra başkasıyla da beraber oldum ama delirecektim neredeyse ve o kişiler için de suçlu hissediyorum ayrıca. Unutmakta zorlanıyorum. Sizce ne yapmalıyım? Nasıl unutabilirim nasıl iyi hissedebilirim? Enerjim modum düşük galiba gerçekten gelgitlerim var. Kendimi taniyamiyorum. Onunla olmazsam hayat devam etmeyecekmis gibi geliyor her şeyden korkuyorum. Onu terkettim hayatımdan çıkardım ama kafamdaki şey çok farklıydı şahsıma hakaret edilmesi ve ilgisiz bırakılmak bunu üstlenmek biraz ağır geldi. Ben ona bu şekilde sert çıkmadan önce beni birden özledim diye arayıp hayatımı sorguluyordu. Kadinlara o sevgilin o kocan denip susmak öğretiliyor herkes başına bela almamak için susuyor madem yapmışsın o zaman devam et diyor. Zaten bu tarz adamlar müdahale eden kişilere de kötü davraniyor o kadın benim gibi düşünerek. Ama bana ilişki yürütecek kapasitem yok da dedi. Kontrol etmeye çalışıyor hayatıma karışmaya çalışıyor. Sonra dönüp evlenmek istiyorum çocuk istiyorum diyor. Ama hala bu yaptığı davranışı ve içimdeki korkuyu atlatamadim.onu hayatımdan cikardim. O kadar çok karmaşa yaşadım bu süreçte bilinçsizce o kadar hamle yaptım ki o kadar da savruldum ki kendime gelemiyorum. Evet evlenmeden yaşamış olabilirim ama seven insan stabil olarak ilgi gostermez mi? Ne olursa olsun. Benim omuzlarimda travma olarak kaldı. Tek bildiğim onu bir şekilde hayatımdan çıkardım. Biraz takıntılı biri birden bu kız benim deyip geri dönebilir. Hem mutsuzum hem de korkuyorum. Derdimi paylaşmak istedim. İnsanlar yaşamak istemissin yasamissin kimseye hesap vermek zorunda değilsin diyor ama iyi insanları bile fark edecek farkındalığım isteğim yok. Bu kişiyi hayatımdan çıkardım. Okuluma hayatıma odaklanmaya çalışıyorum. Sizce bu karar dogru mudur? İlerisi daha mı sorun olurdu? Hep ben erkeğim istersem sever istersem döverim rahatlığında ama bazen iyi de oluyor. Buna dayanamadım için ayrıldım ve annem de destekliyor sağolsun buraya yazmam için de destekledi çok şanslıyım ama bu korkuları bu yoğun karmaşık duyguları hep zihnimde yaşıyorum. Akıl verirseniz nasıl ne gibi yöntemlerle atlatabilecegime dair çok sevinirim. Dertleşmek için akıl almak için yazdim. Okuduysaniz şimdiden teşekkür ederim.
üzgünüm sadece yazının başlarını okudum ama konu açık lütfen kendini kötü hissetme ve kendine değer ver. Hiçbir erkeğin sana bekaretinle ilgili bi şey sormasına ya da söylemesine izin verme o cesareti verme yani. O çocuğa da asla geri dönme. *Çok güzel adamlar var ama sen kendini sevmezsen hepsi en az bu çocuk kadar kötü davranır*
 
Merhabalar. Benim 2,5 senelik bir iliskim oldu. İlk cinsel deneyimimi de bu kişiyle yaşadım. İlişki içinde de bana kiyafetlerime karışıyordu. Arkadaşlarımla dışarı çıksam ben görmeden nereye gidersen git ne yaparsan yap ne giyersen giy diyordu. Ben kıyafeti çok ciddiye almıyordum ara ara şort da giyiyordum bak gördün mü bir şey olmuyor diyordum biraz aşmış gibiydik ama yine de dikkat etmeye çalışıyordum sevdiğim için. Ama kapanmam için de baya ısrar ediyordu. Ben kapanmaya çok sıcak bakan biri değilim ve neden ısrarla istediğini anlamiyordum ama etek şort değil de pantolon giymeye özen gösteriyordum. İlk beraberligimi bu kişiyle yaşadım. Ama daha sonra tam bu yüzden bana kastî olarak nasılsa benimsin bana muhtacsin deyip kastî olarak kotu ve kastî olarak ilgi göstermeyecek şekilde davranmaya başladı. Çok psikolojim bozuk ve pişman oldum yaşadığım şeyden dolayı. Sen bana muhtacsin ben erkeğim nasılsa benimsin ister severim ister döverim der gibi çok korkunç davranıyordu. Ben de bana hep ilk beraber olduğun kişiyle evlen gibi bu zihniyette buyutuldugum için ya da evlilik gibi konular bunların hepsi zihnimde ciddi ve mükemmel olması gerektiği şeklinde gördüğüm için kendimi su an bu beraberliği bitirmekte suçlu hissediyorum. Fakat gerçekten kadın cinayetlerinin ne şekilde olabileceğini anlamış oldum. Biri nasılsa benim diyerek kotu kalp kırıcı davranıyor kastî olarak kötü davranıp kastî olarak ilgisiz bırakıyor ve benden sonra seni kimse almaz benimle oldun istedigimi yaparım gibi davranıyor. Ondan bu hareketlerinden dolayı soğudum. Gururumu kırdı ve hala daha o davranışından sonra dönüp gelip devam etmek istedi. Bense en son kuzenimden fikir alarak nasıl cozebilirim dedim ve üzerimde toplumun baskısı olacağını bilmeme rağmen ona annem zaten yaşananları biliyor o öğrenecek bu öğrenecek umrumda olmaz beni rahat birakmazsan seni surundururum dedim. Bu olay psikolojimi bozdu sosyalleşmek istemiyorum pişmanlıktan bu cikmazdan dolayı ölmek istiyorum. Hala daha ilk beraber olduğum kisiyle olmalıyım gibi düşünüyorum ama bu hatası geri dönülemez ve ben sorumluluk altında kalıp ben çekiyorum. Perişan haldeyim ve kendimi taniyamiyorum. Bana gelgitlerim olduğunu söylüyor. Ben intikam olarak ondan sonra yani bana bu davranışı yaptıktan sonra onunla gorusmeyip kapıları telefonları acmayip başka kişilerle görüştüm yakinlastim o da beni takip ettiği için biliyor ve böyle bir cezaya gerek yoktu dedi. Sonra döndü yazık dedi. Ben de ona karşı fobi oluştu. Ayrıca küçükken yaşadığım başka bir durumdan dolayı kendime güvenim iyice bitti. Erkeklere karşı fobim oluştu. Herkesi direk başımdan atıyorum kotu davranıyorum insanlara kendimi açıklamak zorunda kalırım anlaşmazlık olur yanlış anlasilirim diye ve herkese kotu davranıyorum istemsizce çünkü kimseye güvenmiyorum. Bana gelgitlerin var deyip depresyon sende kronikleşmiş seni de ilaçla destekleyeceğiz falan diyor. Çok zayıflamışsin kilo al diyor. Beni psikopatca sevdiğini söylüyordu. Bana ses kaydı yolladı ve ses kaydında bana sen ilgi isteyen bir kızsın ve o ilgiyi sana hiçbir zaman göstereceğimi sanmıyorum dedi. Kendisi de kardeşinin ona bulduğu kız arkadaşlarıyla görüşüp bizim beraber gittimiz yerlere gitti. Bana senden sonra hep kizlar benim peşimden kostu diyor kardeşinin ona arkadaşlarını ayarladığıni söylüyor bana evlenmek için mi yazdın diyor ama benim hayatıma biri girdiği için bana yazık diyor işte isimlerini söyle diyor birden çok özledim deyip gecenin köründe arıyor. Bu kişiyi hayatımdan çıkardım ama kopmakta zorlanıyorum ayrıca en son ona beni rahat birakmazsan o öğrenecek bu öğrenecek umrumda olmaz seni surundururum dedim ve numaramı sildi ama degerlerimi yıktım ve bir başkasıyla nasıl olurum bilmiyorum. İnsanlar dışarıdan sadece güzel bir kız görüyor ama içim kirlendi sanki. Beraber oldum evlenmedim diye kendimi suçluyorum. Erkeklere karşı güvenim kalmadi 2 defa beni dinlemeden ruhuma saldırı oldu biri küçükken yaşadığım bir şey diğeri de bu olay ve erkekler beni dinlemeden bana bir şey yapacak diye de korkuyorum. Bu olaylar 2016 senesinde yaşandı ama unutamıyorum. Beni dinlemeden üstüme yurunmesi birden kastî olarak üstüme gelinmesinin de şokunu yaşıyorum. Sizce ayrılmam iyi olmuş mudur? Gelgitlerimi nasıl yenebilirim nasıl unutabilirim? Hem unutamıyorum hem de bu davranışlar depresyona girmeme sebep oldu hatta akıl sagligimi yaşama isteğimi kaybettim bazen ölmek istiyorum. Sizce ne şekilde dusunmeliyim nasıl sinirlarimi olusturup bu olayları nasıl unutabilirim? Kendi düşen ağlamaz da diyebilirsiniz ama onu hayatımdan çıkardım ama mutlu olamıyorum sanırım onay ihtiyacı hissediyorum. Ondan sonra başkasıyla da beraber oldum ama delirecektim neredeyse ve o kişiler için de suçlu hissediyorum ayrıca. Unutmakta zorlanıyorum. Sizce ne yapmalıyım? Nasıl unutabilirim nasıl iyi hissedebilirim? Enerjim modum düşük galiba gerçekten gelgitlerim var. Kendimi taniyamiyorum. Onunla olmazsam hayat devam etmeyecekmis gibi geliyor her şeyden korkuyorum. Onu terkettim hayatımdan çıkardım ama kafamdaki şey çok farklıydı şahsıma hakaret edilmesi ve ilgisiz bırakılmak bunu üstlenmek biraz ağır geldi. Ben ona bu şekilde sert çıkmadan önce beni birden özledim diye arayıp hayatımı sorguluyordu. Kadinlara o sevgilin o kocan denip susmak öğretiliyor herkes başına bela almamak için susuyor madem yapmışsın o zaman devam et diyor. Zaten bu tarz adamlar müdahale eden kişilere de kötü davraniyor o kadın benim gibi düşünerek. Ama bana ilişki yürütecek kapasitem yok da dedi. Kontrol etmeye çalışıyor hayatıma karışmaya çalışıyor. Sonra dönüp evlenmek istiyorum çocuk istiyorum diyor. Ama hala bu yaptığı davranışı ve içimdeki korkuyu atlatamadim.onu hayatımdan cikardim. O kadar çok karmaşa yaşadım bu süreçte bilinçsizce o kadar hamle yaptım ki o kadar da savruldum ki kendime gelemiyorum. Evet evlenmeden yaşamış olabilirim ama seven insan stabil olarak ilgi gostermez mi? Ne olursa olsun. Benim omuzlarimda travma olarak kaldı. Tek bildiğim onu bir şekilde hayatımdan çıkardım. Biraz takıntılı biri birden bu kız benim deyip geri dönebilir. Hem mutsuzum hem de korkuyorum. Derdimi paylaşmak istedim. İnsanlar yaşamak istemissin yasamissin kimseye hesap vermek zorunda değilsin diyor ama iyi insanları bile fark edecek farkındalığım isteğim yok. Bu kişiyi hayatımdan çıkardım. Okuluma hayatıma odaklanmaya çalışıyorum. Sizce bu karar dogru mudur? İlerisi daha mı sorun olurdu? Hep ben erkeğim istersem sever istersem döverim rahatlığında ama bazen iyi de oluyor. Buna dayanamadım için ayrıldım ve annem de destekliyor sağolsun buraya yazmam için de destekledi çok şanslıyım ama bu korkuları bu yoğun karmaşık duyguları hep zihnimde yaşıyorum. Akıl verirseniz nasıl ne gibi yöntemlerle atlatabilecegime dair çok sevinirim. Dertleşmek için akıl almak için yazdim. Okuduysaniz şimdiden teşekkür ederim.
Sevgilinle ileri gittiğin için genelde evlendikten sonra görünen yüzü erken görmüşsün hepsi bu.Erkeklerin çoğu böyle al birini vur ötekine...Ama sakin kal onunla bununla olma artık... Dünyada bir o yoktu ha varsayalım ki senin için o var tek öldü say ancak böyle vazgeçersin bu düşüncelerden psikoloğa gidip bu durumdan kurtul.Yine diyorum erkekler aynı b..kun laciverti...
 
Sonlara dogru tam okuyamadim gercekten ayni seyleri tekrar etmissiniz hep.
Öncelikle sakin olun ve o kisiden kurtulun bisey yasadiniz diye boyle sacma sapan bi insanla evlenmek zorunda degilsiniz uzak durun ondan.
Okuyormussunuz sanirim onu bitirin calismaya baslayin bu surectede psikolojik destek alin, baska bir seye veya insana ihtiyaciniz yok.
Guzel bir psikolojik destek ve calisma hayatindan sonra dusunun evliligi okurken daha ne evlilik dusunuyorsunuz hic anlayamadim daha yasiniz kac?
 
Şu konu tam tamına 10 kısa cümle 1 paragraf ile anlatılabilirdi.

Ama aynı şeyleri yineleyip durmuşsun.

Adami terk ettiğini bin kere yazmışsın.
Çünkü kendini ikna edemiyorsun.

Terk ettin ama edememişsin. Resmen takıntı olmuş.

Bir psikolog ile görüşmeyi düşünmelisin.
Evet çok uzun yazmışım kusura bakmayın. Zaten düşünüyorum teklifiniz için teşekkür ederim.
 
Hangi şehirde yaşıyorsun?küçük bir köy de falan mı ? Hayır su zamanda ozellikle büyük şehir bile değil normal yerlerde bile artık o kadar normal ki beraberlik yaşamak ? Yani kusura bakma yazının hepsini okuyamadım ama "Sen bana muhtacsin ben erkeğim nasılsa benimsin ister severim ister döverim der gibi çok korkunç davranıyordu" şunu okuyunca herhalde Allahın unuttuğu bir köy de yasiyor bunlar dedim.
Kendini psikolojim bozuldu diye şartlama. Herkes yasıyor kimse kimseyi çekmiyor. Evlenip ayrilip yine evleniyor. Siz baya 50 sene öncesinde kafalarda kalmissiniz. Beraberlik yaşadım hayatım bitti diye birşey yok. O senin magara ayısı srvgilinde bunu biliyor ama sana ters psikoloji uygulamış ki sadce onunla beraber ol başka erkeklerle konuşma diye. Iletişimi kestin mı bilmiyorum ama gerekirse bir ömür yapayalnız kalırdım yine de böyle bir ayıyla aynı kaldırımda bile yürümezdim.
 
Bence okulunuza ve kendi hayatınıza odaklanın. İlk birlikte olduğunuz insanla ömrünüzü geçireceksin diye bir şey yok. Sizin başınızdan kötü bir evlilik geçip boşanmış da olabilirdiniz. Ondan ayrılmanız doğru bir karar olmuş. Travmalarınız ve kendinize güven sorununuz için uzman bir psikologdan psikoterapi almanızı öneririm.
Evet teşekkür ederim yorumunuz için
Ben ne okudum ya!! Adam zaten normal değil ve iyi biri de değil ama bunun nesini anlamadınız? Adam neden size hala ulaşabiliyor? Ben erkeğim, sen benim malımsın ne demek? O kadar düzgünse bir insanın beraberlik sonrası zora düşeceğini düşünecek kadar ..k kafalı ise zaten size bunu planlayarak yapmıştır? Almanya’da mı yaşıyorsunuz? Yazık, Avrupa’da yaşayıp hala bu kafalarda olmak. Böyle biri ile evlilik yaşamayı düşünmeniz de dehşet verici, şort giyen birine kapanmayı önerip onu cinsel olarak kullanma kafasında. Son cümle de size biraz size iki yüzlü gelmedi mi? Adamın etkilerinden, manipülasyonlarından kurtulmanız lazım. Her yerden bloklayın, laf getiren götüren herkesi de çıkarın. Okulunuz varsa ona odaklanın, meslek edinin ve kümes hayatından çıkın lütfen. Bir psikiyatristten destek alın, çevrenizde size yardımı olabilecek biri yok sanırım. Psikolojiniz bozuk anlamında değil, birilerinin size yaşadığınız sınırlı hayatı ve kapasitenizi göstermesi gerekiyor. Gereksiz duvar örmüşsünüz kendinize.
Biraz korkularimdan dolayı da yani tamamen benim elimde olan bir şey değil beni hiçbir zaman unutmayacagim diyor. Ama bana muhtacsin gibi de davranıyor. Hakaret ediyor ama yine geri dönüp bir şey olmamış gibi davranıyor. Yok psikolojik olarak da iyi değilim ama okulum var odaklanmaya çalışıyorum çevremde de kimseye tam anlatamasam da yanımda olan kişiler var... Yorumunuz,yorumlarınız çok güzel hepsini tekrar tekrar okuyorum. Biraz korktum çok yorum görünce,ne yazacağımı bilemedim bazılarında kendimden utandım bazıları da tabiki kotu hissettirdi ama yapacak bir şey yok yaşadım bunu
ama okumussunuz yorumlamissiniz. Herkese çok teşekkür ederim.
 
Korkmayın, yardım alın ve uzaklaşın bu adamdan. Size laf getiren herkesi bloklayın, ortak arkadaş vs de olmasın. Çevrenizi değiştirin, okula odaklanın. Utanacak bir durum yok, namus iki bacak arasında değil ama ortadoğululardan bir süre uzak durun. Siz manipüle edilmedikçe kendinize gelirsiniz, hiç adamı da oradan buradan yoklamaya çalışmayın, sosyal medyadan size ulaşamasın, siz de ulaşmayın ve kontrol etmeyin. Sizin hissettiğiniz sevgi değil, aşırı stres sonrası bağımlılık olmuş. Adamın hissettiği zaten saplantı, adam birini sevebilecek biri değil, uzak durulması gerekir böyle tiplerden.
 
Durum
Mesaj gönderimine kapalı.
X