- Katılım
- 6 Haziran 2026
- Mesajlar
- 42
- Emoji Skoru
- 22
- Puanlar
- 3
- Yaş
- 26
Hikayeyi anlatayım, biz 3 yıldır twitterdan takipleşiyorduk. O bana zaman zaman yazıyordu ama ben pek sıcak bakmıyordum. Onun sevgilisinden ayrıldığı bir dönemde (bunu bilmiyordum sadece üzüntülü olduğu için) ona duygusal destek verdim, çünkü çok üzlmüştü ve merhametim kabardı. O, bu süreçte başka ülkeye çalışmaya gitti. Sonrasında gel zaman git zaman geçtiğimiz aralık ayında tekrar üzüntülü tweet attığını görünce yine destek olmak istedim ve biz orada yakınlaşmaya başladık. Gurbette çok zorlandığından vb bahsetti. Ben yine onun duygularını açmasından etkilendim açıkçası ben onun tam zıttıyım ketum biriyim çünkü. Sonra neden olmasın diye düşünüp kendi kendime ilerlemeye karar verdim. bu kısım önemli: CİDDİ DÜŞÜNÜYOR, 1 YIL İÇİNDE EVLİLİK DÜŞÜNÜYOR SÜREKLİ BUNU VURGULUYOR. Nisan ayında whatsappa geçtik. Açıkçası düzenli konuşmaya başladığımız süreç boyunca onun başka kızları eklediğini gördüm söyledim bunun bir daha olmayacağını söyledi gerçekten eklemedi. Sonrasında instagramım yok dedi fake hesabı olduğunu yakaladım (gerçekten fake sadece reels izlemek için açtığını söyledi foto vs yok isim de fake) yine olabilir dedim. devam ettim ve sevgili gibiydik artık. en son iki hafta öncesine kadar anonim soru uygulamasından bir kıza evlilikle ilgili sorular sorduğunu gördüm (soruyu soranın o olduğuna %90 eminim spesifik işaretler var) bu gibi şeyler güvenimi çok sarssa da yüz yüze görüşmediğimiz için sineye çektim. Görünce emin olur benden dedim. Benim için güven sadakat inanılmaz önemli bu süreçte terapi bile aldım/alıyorum. yani gerçekten çok çabaladım kendimi duygusal olarak bu ilişkiye. Sonra biz geçtiğimiz hafta ilk kez yüz yüze görüştük. Sanki aylardır uzak mesafe değil berabermişiz gibi geldi devam edebilirim diye düşündüm. yanında güvensiz hissetmedim çok rahattım. O da bence daha çok bağlandı. toplamda 4 kez buluştuk. FAKAT… ben bugün onun evlenmek istediğim kişi olmadığına karar verdim. güvensizlik üzerine kurulmuştu bu ilişki, bu halledilirse ona bağlanır severim diye düşündüm. bana en son cümlesi “seni çok seviyorum” oldu. evet çok değer veriyor bana. Hissediyorum bunu bağlandı, güvenimi aldı. Ama o sevgi bana gelmedi. Kendime çok kızıyorum bu hatayı yapıp onun zamanını çaldığım için ama olmuyor. Hayat görüşümüz,gelecek beklentimiz çok farklı. Ben geleneksel evliliklerin biraz dışında bşr evlilik istiyorum daha çok gezdiğimiz, az çocuklu bir evlilik. o ise daha geleneksel bir evlilik istiyor. Ya da genel olarak daha açık görüşlüyüm ben. O ise her konuda çok muhafazakar. Benim bugüne kadar hiç sevgilim olmamıştı. Sırf bu yüzden olmamıştı kendi kafa yapıma uygun biri çıkmadı karşıma hep benim gibi birini bekledim. Onunla devam etmek inşa ettiğim kimliğime ihanet gibi geliyor. Arkadaşlarımla, çevremle tanıştırmaya çekinirim gibi geldi mesela. Son buluşmamızda hem çok üzüldüm hem de birkaç hareketine sinir oldum. Böyle saçma sapan bir durum. O gurbette, ailesini geçindiriyor, artık gelip yuva kurmak istiyor farkındayım ama birbirimiz için doğru kişi değiliz. Bunu sürdüremem. Ama çok üzülecek biliyorum kolay bağlanan biri değil, çok derinden seven biri. Hiç böyle olsun istemedim içim inanılmaz huzursuz. Çok büyük merhamet besliyorum benim için çok kıymetli, onu çok önemsiyorum ama aradığım gibi bir sevgi besleyemiyorum. Ona bütün bu duygularımı düşüncelerimi nasıl aktaracağımı bilmiyorum. Yarı yolda bırakmış gibi olacağım ama evlenirsek mutsuz olacağız. Çok ama çok çıkmazdayım. Bir akla, tavsiyeye hiç olmadığım kadar ihtiyacım var.