sensiz yapamayacağını söylemesinin tek sebebi senin onu her şekilde kabul edeceğini bilmesi. öyle sevgi dolu bir yerden değil, saygısız ve adaletsiz hareketleri olsa bile kabul edeceğini bilmesi. araya başkaları girmiş olsa bile kabul edeceğini bilmesi. keza senin de hayatına birileri girdiği için söz söyleme hakkın da yok, zaten olabilir gayet de. sonuçta ilişki bitmişti. asıl sorun bunlar olduktan sonra hala devam edeceğiz diye uğraşmak. prensipli davranırsan mutlu olacaksın söz. sizden olmuyor demek ki. bunu üzücü bile olsa kabul etmek hem kendine, hem ona saygı duymaktır. zaten sevmek inan ki özgür bırakmaktır. birbirinizden öğrenecekleriniz bitmiş artık. görmemekte ısrarcısınız ikiniz de. insanlar bize kendimiz ve dünyayla ilişkimiz hakkında bir şeyler öğretmek için hayatımıza girer. bizi ruhsal ve mental olarak bir noktadan öbürüne taşırlar, eğer görebilirsek. siz aynı sarmalda dönüp duruyorsunuz ama birinizin gerçekleri görmesi lazım ki öbürünü tetiklesin ve uyandırsın onu da. iki ihtimal var, ya uyumaya devam edersiniz ya uyanırsınız. kapıyı kapatan sen olursan ya seni suçlamaya, acıyla oynaşmaya devam eder ya da uyanır ve bu bağdan aldığı öğretileri görüp sana sevgisi baki kalır. kapıyı kapatan o olursa ya acıya bağımlı kalıp duyguları sündürmeye devam edersin ya da sana öğrettikleri için minnettar olup yoluna yeni bir sen olarak devam edersin. iradede özgürüz. ama o kapı mutlaka kapanacak.
