Rabbim her şeyi biliyor ve görüyor. 2018 yılına girdiğimiz yılbaşı gecesini asla unutmayacağım. Yılbaşı ertesi çalışacaktık zaten cumartesi bakmaları gerekiyordu , cuma günü geldiler. Sabah kahvaltısı için ufak tefek alınacaklar vardı , bir de oğlumun saçları çok uzamıştı , pazar günleri erkek berberleri kapalı olduğu için saçlarını kestirmelerini istemiştim. Üzerimde bozuk para yoktu gidip bozdurmayı akıl etmedim daha doğrusu başımıza geleceği tahmin edemedim. Anneme parayı verdim , çocuğun saçını kestirin , bir de domates , salatalık , patates ( oğlumun olmazsa olmazları) alın dedim ama az az al 3 er 5 şer tane alsan yeter , bak ay sonu dedim. Kime dediysem....Neyse yılbaşı ertesi çalışmaktan vazgeçti şirket. Cumartesi akşamı eve gittim çamaşır suyu , cif , kağıt havlu !!! vs vs almışlar , sağ olsunlar biz çamaşır suyu olmazsa ne yapardık acaba !!! Anne ben sana ne dedim az az şunları al demedim mi dedim.... Cevap ...Baktım yoktu evde aldım hepsi lazım dedi. Bir şey söyleyip kalbini kırmamak için kendimi zor tuttum. Paranın değeri yok bozdurunca gidiyor dedi. 2,5-TL kalmış :))) Yılbaşı ertesi çalışmaktan vazgeçtiler dedim hemen biz de gidelim o zaman diye anında kapıya çıktılar. Hiç bir şey diyemedim. 10 saniye acaba bizim başka paramız yok desem mi diye düşündüm ama demedim.... Diyemedim... Diyemem ki ben... Yılbaşı akşamı fırına gittik oğlumla 2 ekmek aldık , çocuk çikolata istedi , alamadım... Kıçı kırık bir çikolata alamadım oğluma... Kapı komşum da fırındaymış benim ısrarla hayır alamazsın diyerek çocuğa izin vermediğimi görünce muhtemelen paramın olmadığını anladı gel sana yeni yıl hediyesi bir dilim pasta ve şöyle güzel bir meyve suyu alayım ben dedi... Tuttu elinden pasta seçtiler birlikte , evimize gittik. Oğlum pastasını yedi ve mutlu uyudu çok şükür... Bense sabaha kadar ağladım ve bir daha asla bu pozisyona düşmeyeceğime söz verdim oğluma... Ailem mi garip ben mi bilmiyorum gerçekten :)