evet..
zaten içimden de bir sey yapmak gelmiyor... sözlümün yanına gittim aksam kös kös oturup geldik... neyin var diye sordu durdu ama anlatamıyorum da ole bi garip işte... evinize gelip tv leri atıcam çöpe yine haber izledin dimi diyo... tv leri atsa nolcak illaki duyuluyo biliniyo işte..
keşke uyuyabilsem canım.. kafanın yorgunluguna birebir... ama tutmayınca da tutmuyo... depremi marmara depreminde yasadık herkes gibi bende kucuktum ama bikaç gün sokakta kalısımızı hayal meyal hatırlıyorum...
sonrasında olan bikaç depremde de korkumuzdan kucuk amcamın kamyonetinde uyumaya calıstıgımız gunleri... cok agır bişey yasamadım cok sukur ama deprem ne zaman olsa kalbim duracak gibi olur.. deprem kelimesini duymadıgım zamanlarda bile onla alakalı kabuslar gorurum ben... bilinçaltımda sureki tasıdıgım bir korku yani
böle zamanlarda ise hiç uyuyamıyorum... aklına hayaline gelmicek binlerce sey geciyo aynı anda kafamdan.. uyuyabilirsen uyu sonrada...
aminnnn inşallah hiçbirimiz yasamayız canımmmmm Allah hepimizi korusunnnsana da bir daha asla yasatmasın böle korkular ve acılar... iyi ve güvende olmana çok ama çok sevindik
sen o atıp tutanları bosver... inan bahsetmeye bile degmez...
oooffff nasıl olcak bilmiyorum çaglacım yaa uykusuz uykusuz da olmuyo öglen birden pat diye uykum geliyo.arkadaslarımla falanda görüşmek istemiyprum dışarı zorla çıkarıyolar zevk almıyorum artık uyumak iyi gelirdi önceden onuda yapamıyorum artık
şimdide kantaron çayı içiyorum belki iyi gelir
inan her dakika sizlerin dualarınızı ve merakınızı hissettim ve internet bulur bulmaz sizlere koştum.
biliyorum ki bizi birbirimize bağlayan görünmez bir bağ var, birimizin canı yansa diğeri hisseder.
iyi ki burdaki arkadaşlarımı tanımışım dedim bir kez daha.
4 gün sonra 1. yıldönümümüz, 7 gün sonra sevdiğimin doğum günü.
aldığım hediyeler yerlerdeydi en son eve çıktığımda, bize bunu kutlamak nasip olmayacak.
onu bir daha ne zaman göreceğimi bile bilemiyorum.
inşallah canım benim içmedigim sey kalmadı bugun banamısın demiyo hiçbişey... üzüntü ve stresten sanırım midem 2 gundur cok kotu.. reflü baslangıcı vardı butun belirtileri yoktu ama suan tam anlamıyla butun belirtileriini yasıyorum...
zor zamanlardan geciyoruz... ama bi şekilde metanetli durmayı da bilmek gerekiyor... malesef
tutup duruyodum kendimi ama su son cumlelerinle daha fazla tutamadım artık
üzülme nolur... ikinizde sag ve salimsiniz çok şükür... gecikmeli de olsa en alasından en guzelinden kutlarsınız balım... evet belki sekteye ugradı bazı seyler ama biliyorumki sana kat be kat hayır ve mutluluk olarak donecek... bak goreceksin..
önemli olan sag salim bunu atlatmış olmanız... bundan sonra ikiniz içinde hep güzel hayaller kurmaya devam et olur mubiz burda senin gelin oldugun günleri görücez... hepimizi oldugu gibi senide burda gelin edicez...
en güzel kutlama o gün olan zaten....
orkidecim canım en güzelini kutlarsınız bi zaman sonra önemli olan senin sag salim olman canım o zaten en büyük hediye.
yıldönümünüz ve sevgilinin dogum günün kutlu olsun canım daha nice güzel seneelere birlikte girin
çaglacıgım benim durum epey vahim
sanırım kendimi dinlemem için bi kaç gün ankaradan kaçmam lazım sessiz sakın biryerlere anca öyle düzelirim
tatlım biliyorum ki her karanlıktan sonra parlak bir güneş doğar, o güneş bizim için de doğacak:)
şimdi uyku zamanı,girecek başka zamanım olursa size yazarım.
şimdi iyi geceler
ooooo ben geldim kimseler yokmuş, en son da çeyiz muhabbetleri başlamış:)
ee artık ben çeyiz muhabbetlerinden çok uzakta kaldım.
2 gün önce neler düşlerken neler oldu, deprem olmadan 10 dk önce yatak odası takımlarına bakıp beğendiklerimi kaydediyordum.
en son da buraya mesaj yazmışım sonrası kayıp olmuş.
ama biliyordum hep benim arkamda dualarınızın dolaştığını.
11 yaşndaydım marmara depreminde, acının tüm evrelerini iyi bilirim. 2 ay evsiz barakada kaldık,en sonunda memleketimiz vana geldik tam da 23 ekim 1999'da.
deprem başladığında 2-3 sn bitecek diye bekledim.
yatağın yanında deprem pozisyonuna girmeye çalıştım ama ne mümkün savruluyordum resmen.
baktım bitmiyor,kelime-işahadet getireyim,öleceğim diye düşündüm.
o an anladım ne kadar da yaşamak istemişim,daha yaşayacak ne çok şayim varmış.
hep derdim kelime-işahadet unutulur mu diye,yarısına geldim ve unuttum.
tekrar başladım ve tekrar unuttum.
bu arada sevgilim zaten müstakil bahçeli evde yaşıyor,korkum minimuma indi ama ben 7 katlı binanın 5.katındaydım,çok korkmuştu,ancak 1.5 saat sonra konuşabildik. elektirik ve suları var,hatta evde bile kalabiliyorlar.
son zamanlarda tatiller yetmez olmuştu, okul tatil olsa keşke derdim.
şimdi okul tatil,bunlar olmasaydı da haftasonu bile okulda olsaydım.
para biriktirmeye çalışıyordum, şu an umrumda değil hiçbiri.
neyse kasvetlenmeyin
biz sağlam ve iradeli olacağız,şehitlerimizi uğurlarken de demiştim hatırlarsınız.
Günaydın kızlar
tanımıyorum orkidecim seni ama çok geçmiş olsun. Umar az hasarlarla atmışsınız.. Piskoloji çok önemli sakın canını sıkma. Dualarımız seninle ve tüm vandaki kardeşlerimize.
selam gelincikler:)
orkidecim hoşgeldin:) seni böyle gördükçe mutlu oluyorum:)
canım günaydın nasılsın ne var ne yok berfinim
yağmurcuk buradamısın
hg yagmurcuk:)
nil yok varmı haberiniz?
battaniyenin markası ne berfin?
söylemicem
şaka yawrubnim nilin bide gizemin aynı sanırım.d
mink markası. nilin çeyiz topiğinde var. fuşya rengi çok yumuşak.
buarada hg:)
söylemicem
şaka yawrubnim nilin bide gizemin aynı sanırım.d
mink markası. nilin çeyiz topiğinde var. fuşya rengi çok yumuşak.
buarada hg:)
ooooo ben geldim kimseler yokmuş, en son da çeyiz muhabbetleri başlamış:)
ee artık ben çeyiz muhabbetlerinden çok uzakta kaldım.
2 gün önce neler düşlerken neler oldu, deprem olmadan 10 dk önce yatak odası takımlarına bakıp beğendiklerimi kaydediyordum.
en son da buraya mesaj yazmışım sonrası kayıp olmuş.
ama biliyordum hep benim arkamda dualarınızın dolaştığını.
11 yaşndaydım marmara depreminde, acının tüm evrelerini iyi bilirim. 2 ay evsiz barakada kaldık,en sonunda memleketimiz vana geldik tam da 23 ekim 1999'da.
deprem başladığında 2-3 sn bitecek diye bekledim.
yatağın yanında deprem pozisyonuna girmeye çalıştım ama ne mümkün savruluyordum resmen.
baktım bitmiyor,kelime-işahadet getireyim,öleceğim diye düşündüm.
o an anladım ne kadar da yaşamak istemişim,daha yaşayacak ne çok şayim varmış.
hep derdim kelime-işahadet unutulur mu diye,yarısına geldim ve unuttum.
tekrar başladım ve tekrar unuttum.
bu arada sevgilim zaten müstakil bahçeli evde yaşıyor,korkum minimuma indi ama ben 7 katlı binanın 5.katındaydım,çok korkmuştu,ancak 1.5 saat sonra konuşabildik. elektirik ve suları var,hatta evde bile kalabiliyorlar.
son zamanlarda tatiller yetmez olmuştu, okul tatil olsa keşke derdim.
şimdi okul tatil,bunlar olmasaydı da haftasonu bile okulda olsaydım.
para biriktirmeye çalışıyordum, şu an umrumda değil hiçbiri.
neyse kasvetlenmeyin
biz sağlam ve iradeli olacağız,şehitlerimizi uğurlarken de demiştim hatırlarsınız.
uyumalı çağla,uyku iyileştirir, bu zamanlarda düşünmden durabildiğim tek zamanlardu uyuduğum saatler.
hatta ilk gece uyuyup da bu kabustan uyanmak istedim:)
bugün ilk defa baktım tv'ye ve inanamadım.
biz orda o zorlukları yaşarken,ki enkaz altında kalanların yaşadıklarının yanından bile geçemeyiz,insanlar bizler hakkında nasıl da atıp tutmuş.
ama kızmadım, acıdım onlara,Allah onların kalp gözünü kapatmış,başka da bir şey diyemedim.
Allah sizlere yaşatmasın,malum bana 2 defa yaşattı, hala izmit deyince ince biz acı kaplar içimi,bi de buna dayanamam.
inan her dakika sizlerin dualarınızı ve merakınızı hissettim ve internet bulur bulmaz sizlere koştum.
biliyorum ki bizi birbirimize bağlayan görünmez bir bağ var, birimizin canı yansa diğeri hisseder.
iyi ki burdaki arkadaşlarımı tanımışım dedim bir kez daha.
4 gün sonra 1. yıldönümümüz, 7 gün sonra sevdiğimin doğum günü.
aldığım hediyeler yerlerdeydi en son eve çıktığımda, bize bunu kutlamak nasip olmayacak.
onu bir daha ne zaman göreceğimi bile bilemiyorum.
tatlım biliyorum ki her karanlıktan sonra parlak bir güneş doğar, o güneş bizim için de doğacak:)
şimdi uyku zamanı,girecek başka zamanım olursa size yazarım.
şimdi iyi geceler
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?