Daha gençsin dönüşü var . Asıl çocuk yaparsan ömür boyu bu toksik adamı görmek zorundasın . O çocuğu kullanarak sana hayatı zindan eder . Cinsellikte bile seni suçlamış . Sen tatmin sağlayan şişme bebek değilsin , duyguları olan genç bir kadınsın . Bir silkin kendine gel . Parandan altınından tek kuruş verme , cinsellik de yaşama bakalım napacak ? Bunları yap ki gerçek yüzü iyice ortaya çıksınyaaa bilmiyorum iyi degilim hayatımı mahvettim
Bir aile büyüğümle bu konuları konuşayım mı sizce abimle mesela gerçekten kimse bana bunla evlenme falan demedi yani sadece iyi düşün taşın dediler o kadar yani iyi biri dediler sorunsuz bi cinsellik mümkün mü bununla
Daha gençsin dönüşü var . Asıl çocuk yaparsan ömür boyu bu toksik adamı görmek zorundasın . O çocuğu kullanarak sana hayatı zindan eder . Cinsellikte bile seni suçlamış . Sen tatmin sağlayan şişme bebek değilsin , duyguları olan genç bir kadınsın . Bir silkin kendine gel . Parandan altınından tek kuruş verme , cinsellik de yaşama bakalım napacak ? Bunları yap ki gerçek yüzü iyice ortaya çıksın
Ay böyle kaç üyeyi hepimiz uyarıyoruz uyarıyoruz yok bildiklerini okuyorlar gene . Günün sonunda da bizler kendini beğenmiş , egolu erkek aşağılayan oluveriyoruz ya.Parası olsa düzelir mi, düzenli cinsellik olsa düzelir mi deyip duruyorsun sen daha ne kadar berbat bir adamla evli olduğunun farkında değilsin... Düzelir devam et ne diyelim. O kadar yazılanlardan bunları mi çıkardın gerçekten?
Bu herifle devam edersen şikayet etme. Çocuk bari yapma çocuğun başını yakmayın
Ablacım ,Merhaba kızlar, ben de buraya içimi dökmek ve belki benimle benzer şeyler yaşayanlardan fikir almak için yazıyorum.
Yaklaşık 10 aylık evliyim.32 yaşındayım esimle aynı ystayız.Kendi ailemle calsııyorum düsükde olsa maas alıyorum sigortam ödeniyor .yaşım gecşyor cocuk sahibi olmam lazım dedim esimle daha önceden bi vasıtayla tanısmıstık ama olmamıstı gecen senenin basında bi sekilde ben tekrar haber gönderdim görüşmeye basladık belki de hersey bundan dolayı böyle oldu bilemiyorum.Eşimin ailesinin durumuyla kıyaslanınca ben daha rahat, varlıklı bir aileden gelip onun yokluğuna, sıkıntılarına katlandım, yuvamdır dedim her şeye tamam dedim. Evliliğimiz ilk günlerinde esi bana kaba saba davrandıgı icin iliskşye girmekte zorlandım cinsel terapi aldım hala da almaya devam ediyorum esim ya kullandığı psikoloji haplarından dolayı ya da mast bagımlılıgından bosalmakta zorlanıyor ve sucu bana atıyor kendisş benden epey kilolu o yüzden de iliskiye girmekte zorlanıyorum ama ugrasıyorum terapilere gidiyorum platese başladım jinekologa gittim sen vajinusmus degilsin dedi sadece kasılıyorum arada.Bu arada ne balayına gittik ne bisey bana takılan altınlara araba aldık evlendigimzden beri borc ödüyoruz belimizi dogrultamadık esimin ailesi iyi insanlar ama esim yoğun öfkeli stresli
biri.kayınpederle is yapıyolar haliyle kendi ailesiyle de icli dıslıyız.onlara da para veriyoruz .
Cinsel anlamda da ya haplardan dolayı ya stresten "sen beceriksizsin, kadınlığı bilmiyorsun, seks böyle bisey degil" gibi ağır laflar ediyor. Kendi yaşadığı cinsel problemleri ve yetersizlikleri tamamen benim üzerime yıkıp beni suçlu hissettiriyor. İşin garibi, bir yandan “yetmiyorsun" derken bir yandan da sürekli ilişki talep ediyor. İstemeyip gerildiğimde veya modum olmadığında da kızıyor .
Onun burçu yengeç ben akrebim.Dışarı çıktığımızda, ailesinin veya arkadaşlarının yanına gittiğimizde bir bakıyorum aniden değişiyor.Bir gün beni yerin dibine sokup ertesi gün dondurma alarak, bir yerlere götürerek gönül almaya çalışıyor. Tam bir sıcak-soğuk oyunu yani.
Maddi boyuta gelirsek; eşim sıkıştıkça, borçlandıkça benim düğün takılarıma, bileziklerime, çeyreklerime göz dikti. Birer birer hepsi gitti. En son yine bir çeyreğim ve bileziğim gitti. Düğün var deniyor benim birikimimden veriliyor, borç var deniyor benim takılarım bozduruluyor. Şimdi elimde son iki bileziğim kaldı, onları da korumak için kendimce çareler aramaya başladım artık.
Çevremdeki yakınlarım, durumu bilen abiler ablalar eşimi uyardı. "Böyle kız bulamazsın, kız varlıktan gelip senin yokluğunu kabul etti, bu yaptıkların ayıp" dediler. Eşim sıkışınca "psikolojim bozuktu, kafam doluydu" diye çark ediyor ama icraata gelince yine aynı.
Şu an ailemin yanına gitmeyi, kafamı dinlemeyi planlıyorum. İçimde birikmiş o kadar çok şey var ki... Bir yandan ayrılmayı, kendimi bu psikolojik şiddetten kurtarmayı düşünüyorum, bir yandan da emek verdiğim yuva için ne yapacağımı şaşırıyorum.
Benzer süreçlerden geçen, eşinin bu tarz manipülasyonlarına maruz kalan var mı aranızda? Sizce nasıl bir yol izlemeliyim?
Ablacım ,Merhaba kızlar, ben de buraya içimi dökmek ve belki benimle benzer şeyler yaşayanlardan fikir almak için yazıyorum.
Yaklaşık 10 aylık evliyim.32 yaşındayım esimle aynı ystayız.Kendi ailemle calsııyorum düsükde olsa maas alıyorum sigortam ödeniyor .yaşım gecşyor cocuk sahibi olmam lazım dedim esimle daha önceden bi vasıtayla tanısmıstık ama olmamıstı gecen senenin basında bi sekilde ben tekrar haber gönderdim görüşmeye basladık belki de hersey bundan dolayı böyle oldu bilemiyorum.Eşimin ailesinin durumuyla kıyaslanınca ben daha rahat, varlıklı bir aileden gelip onun yokluğuna, sıkıntılarına katlandım, yuvamdır dedim her şeye tamam dedim. Evliliğimiz ilk günlerinde esi bana kaba saba davrandıgı icin iliskşye girmekte zorlandım cinsel terapi aldım hala da almaya devam ediyorum esim ya kullandığı psikoloji haplarından dolayı ya da mast bagımlılıgından bosalmakta zorlanıyor ve sucu bana atıyor kendisş benden epey kilolu o yüzden de iliskiye girmekte zorlanıyorum ama ugrasıyorum terapilere gidiyorum platese başladım jinekologa gittim sen vajinusmus degilsin dedi sadece kasılıyorum arada.Bu arada ne balayına gittik ne bisey bana takılan altınlara araba aldık evlendigimzden beri borc ödüyoruz belimizi dogrultamadık esimin ailesi iyi insanlar ama esim yoğun öfkeli stresli
biri.kayınpederle is yapıyolar haliyle kendi ailesiyle de icli dıslıyız.onlara da para veriyoruz .
Cinsel anlamda da ya haplardan dolayı ya stresten "sen beceriksizsin, kadınlığı bilmiyorsun, seks böyle bisey degil" gibi ağır laflar ediyor. Kendi yaşadığı cinsel problemleri ve yetersizlikleri tamamen benim üzerime yıkıp beni suçlu hissettiriyor. İşin garibi, bir yandan “yetmiyorsun" derken bir yandan da sürekli ilişki talep ediyor. İstemeyip gerildiğimde veya modum olmadığında da kızıyor .
Onun burçu yengeç ben akrebim.Dışarı çıktığımızda, ailesinin veya arkadaşlarının yanına gittiğimizde bir bakıyorum aniden değişiyor.Bir gün beni yerin dibine sokup ertesi gün dondurma alarak, bir yerlere götürerek gönül almaya çalışıyor. Tam bir sıcak-soğuk oyunu yani.
Maddi boyuta gelirsek; eşim sıkıştıkça, borçlandıkça benim düğün takılarıma, bileziklerime, çeyreklerime göz dikti. Birer birer hepsi gitti. En son yine bir çeyreğim ve bileziğim gitti. Düğün var deniyor benim birikimimden veriliyor, borç var deniyor benim takılarım bozduruluyor. Şimdi elimde son iki bileziğim kaldı, onları da korumak için kendimce çareler aramaya başladım artık.
Çevremdeki yakınlarım, durumu bilen abiler ablalar eşimi uyardı. "Böyle kız bulamazsın, kız varlıktan gelip senin yokluğunu kabul etti, bu yaptıkların ayıp" dediler. Eşim sıkışınca "psikolojim bozuktu, kafam doluydu" diye çark ediyor ama icraata gelince yine aynı.
Şu an ailemin yanına gitmeyi, kafamı dinlemeyi planlıyorum. İçimde birikmiş o kadar çok şey var ki... Bir yandan ayrılmayı, kendimi bu psikolojik şiddetten kurtarmayı düşünüyorum, bir yandan da emek verdiğim yuva için ne yapacağımı şaşırıyorum.
Benzer süreçlerden geçen, eşinin bu tarz manipülasyonlarına maruz kalan var mı aranızda? Sizce nasıl bir yol izlemeliyim?
baslarda vajinusmusa benzer bi sürec yaşadım kısa bir süre sonra birlikte olmaya başladık ama hiçbir zaman beni beğenmedi tatmin olmuyormuş cinsel hayatta tecrübesizliğini yüzüme vurdu yani bunlar da mı etkili oldu yoksa kendi boşalamadığı için haplardan dolayı o yüzden de mi beni suçladı bilmiyorum beni diyor ben evli olduğumuzu anlayamıyorum diyor kendi kendimi bosaltıyorum diyor yani hepsi birbiriyle bağlantılı düzenli bir cinsel ilişkimiz olsa bunlar yaşanmaz mı diye düşünüyorum bazen sadece soru için soruyorum gerçekten bir şeyde kendimi haklı çıkarmaya çalışmıyorum
Ay böyle kaç üyeyi hepimiz uyarıyoruz uyarıyoruz yok bildiklerini okuyorlar gene . Günün sonunda da bizler kendini beğenmiş , egolu erkek aşağılayan oluveriyoruz ya.
Bak aynı eşin gibiymiş babam . Gibiymiş diyorum benle hiç hayat paylaşımı yok. Aklı fikri cinsellikte boş kafalı , özgüvensiz , işi de olmasına rağmen toplumda bir yeri olmayan , evlat sevgisi sıfır , kadın parasına konmayı hesaplayan bir adammış. Fakir haliyle anneme kulp takarmış hep . Annem boşandı kurtuldu . Sen de kurtul . Bundan koca da olmaz baba da olmaz. Azıcık iyi özelliği olsa dene derdim de yok . Adam kendisi dünyada gereksiz bir insanken seni beğenmiyor . Bi kendine gel . Baban mı kurtaracak seni annen mi ? Dedem de boşanma karşıtı adammış annem gene de boşanmış. Hayat güzel . Gençken keyfini çıkar . Bundan kötüsünü bulacak değilsin ya . Koy kapının önüne kimseyi dinleme . Bunlar manüpüle ustasıdır sakın kanma . Hep seni suçlayacaktırhepiniz haklısınız ne diyeyim
Kusura bakma da ben bu adamın lovebombing yapabileceğine asla inanmıyorum. Sen açlığına yenilmişsin kuru ekmeğe talim olmuşsun. Adamı evden kov. Eşyalar senin evi sen geçindiriyorsun. Emek falan saçmalıklarını da düşünme millet 30 yıllık kocasını boşuyor.evet ne desen haklısın ablacığım ama yemin ederim ki ben böyle biri olduğunu bilmiyordum bana farklı tanıttılar bir daha da tekrar görüşünce tekrar başlayınca da ben de artık ben istedim ben başlattım diye de geri vazgeçemedim ama bana çok iyi davrandı gözümü boyadı lovebombing yaşadım
Merhaba kızlar, ben de buraya içimi dökmek ve belki benimle benzer şeyler yaşayanlardan fikir almak için yazıyorum.
Yaklaşık 10 aylık evliyim.32 yaşındayım esimle aynı ystayız.Kendi ailemle calsııyorum düsükde olsa maas alıyorum sigortam ödeniyor .yaşım gecşyor cocuk sahibi olmam lazım dedim esimle daha önceden bi vasıtayla tanısmıstık ama olmamıstı gecen senenin basında bi sekilde ben tekrar haber gönderdim görüşmeye basladık belki de hersey bundan dolayı böyle oldu bilemiyorum.Eşimin ailesinin durumuyla kıyaslanınca ben daha rahat, varlıklı bir aileden gelip onun yokluğuna, sıkıntılarına katlandım, yuvamdır dedim her şeye tamam dedim. Evliliğimiz ilk günlerinde esi bana kaba saba davrandıgı icin iliskşye girmekte zorlandım cinsel terapi aldım hala da almaya devam ediyorum esim ya kullandığı psikoloji haplarından dolayı ya da mast bagımlılıgından bosalmakta zorlanıyor ve sucu bana atıyor kendisş benden epey kilolu o yüzden de iliskiye girmekte zorlanıyorum ama ugrasıyorum terapilere gidiyorum platese başladım jinekologa gittim sen vajinusmus degilsin dedi sadece kasılıyorum arada.Bu arada ne balayına gittik ne bisey bana takılan altınlara araba aldık evlendigimzden beri borc ödüyoruz belimizi dogrultamadık esimin ailesi iyi insanlar ama esim yoğun öfkeli stresli
biri.kayınpederle is yapıyolar haliyle kendi ailesiyle de icli dıslıyız.onlara da para veriyoruz .
Cinsel anlamda da ya haplardan dolayı ya stresten "sen beceriksizsin, kadınlığı bilmiyorsun, seks böyle bisey degil" gibi ağır laflar ediyor. Kendi yaşadığı cinsel problemleri ve yetersizlikleri tamamen benim üzerime yıkıp beni suçlu hissettiriyor. İşin garibi, bir yandan “yetmiyorsun" derken bir yandan da sürekli ilişki talep ediyor. İstemeyip gerildiğimde veya modum olmadığında da kızıyor .
Onun burçu yengeç ben akrebim.Dışarı çıktığımızda, ailesinin veya arkadaşlarının yanına gittiğimizde bir bakıyorum aniden değişiyor.Bir gün beni yerin dibine sokup ertesi gün dondurma alarak, bir yerlere götürerek gönül almaya çalışıyor. Tam bir sıcak-soğuk oyunu yani.
Maddi boyuta gelirsek; eşim sıkıştıkça, borçlandıkça benim düğün takılarıma, bileziklerime, çeyreklerime göz dikti. Birer birer hepsi gitti. En son yine bir çeyreğim ve bileziğim gitti. Düğün var deniyor benim birikimimden veriliyor, borç var deniyor benim takılarım bozduruluyor. Şimdi elimde son iki bileziğim kaldı, onları da korumak için kendimce çareler aramaya başladım artık.
Çevremdeki yakınlarım, durumu bilen abiler ablalar eşimi uyardı. "Böyle kız bulamazsın, kız varlıktan gelip senin yokluğunu kabul etti, bu yaptıkların ayıp" dediler. Eşim sıkışınca "psikolojim bozuktu, kafam doluydu" diye çark ediyor ama icraata gelince yine aynı.
Şu an ailemin yanına gitmeyi, kafamı dinlemeyi planlıyorum. İçimde birikmiş o kadar çok şey var ki... Bir yandan ayrılmayı, kendimi bu psikolojik şiddetten kurtarmayı düşünüyorum, bir yandan da emek verdiğim yuva için ne yapacağımı şaşırıyorum.
Benzer süreçlerden geçen, eşinin bu tarz manipülasyonlarına maruz kalan var mı aranızda? Sizce nasıl bir yol izlemeliyim?
Ortada yuva yok, bosan.Merhaba kızlar, ben de buraya içimi dökmek ve belki benimle benzer şeyler yaşayanlardan fikir almak için yazıyorum.
Yaklaşık 10 aylık evliyim.32 yaşındayım esimle aynı ystayız.Kendi ailemle calsııyorum düsükde olsa maas alıyorum sigortam ödeniyor .yaşım gecşyor cocuk sahibi olmam lazım dedim esimle daha önceden bi vasıtayla tanısmıstık ama olmamıstı gecen senenin basında bi sekilde ben tekrar haber gönderdim görüşmeye basladık belki de hersey bundan dolayı böyle oldu bilemiyorum.Eşimin ailesinin durumuyla kıyaslanınca ben daha rahat, varlıklı bir aileden gelip onun yokluğuna, sıkıntılarına katlandım, yuvamdır dedim her şeye tamam dedim. Evliliğimiz ilk günlerinde esi bana kaba saba davrandıgı icin iliskşye girmekte zorlandım cinsel terapi aldım hala da almaya devam ediyorum esim ya kullandığı psikoloji haplarından dolayı ya da mast bagımlılıgından bosalmakta zorlanıyor ve sucu bana atıyor kendisş benden epey kilolu o yüzden de iliskiye girmekte zorlanıyorum ama ugrasıyorum terapilere gidiyorum platese başladım jinekologa gittim sen vajinusmus degilsin dedi sadece kasılıyorum arada.Bu arada ne balayına gittik ne bisey bana takılan altınlara araba aldık evlendigimzden beri borc ödüyoruz belimizi dogrultamadık esimin ailesi iyi insanlar ama esim yoğun öfkeli stresli
biri.kayınpederle is yapıyolar haliyle kendi ailesiyle de icli dıslıyız.onlara da para veriyoruz .
Cinsel anlamda da ya haplardan dolayı ya stresten "sen beceriksizsin, kadınlığı bilmiyorsun, seks böyle bisey degil" gibi ağır laflar ediyor. Kendi yaşadığı cinsel problemleri ve yetersizlikleri tamamen benim üzerime yıkıp beni suçlu hissettiriyor. İşin garibi, bir yandan “yetmiyorsun" derken bir yandan da sürekli ilişki talep ediyor. İstemeyip gerildiğimde veya modum olmadığında da kızıyor .
Onun burçu yengeç ben akrebim.Dışarı çıktığımızda, ailesinin veya arkadaşlarının yanına gittiğimizde bir bakıyorum aniden değişiyor.Bir gün beni yerin dibine sokup ertesi gün dondurma alarak, bir yerlere götürerek gönül almaya çalışıyor. Tam bir sıcak-soğuk oyunu yani.
Maddi boyuta gelirsek; eşim sıkıştıkça, borçlandıkça benim düğün takılarıma, bileziklerime, çeyreklerime göz dikti. Birer birer hepsi gitti. En son yine bir çeyreğim ve bileziğim gitti. Düğün var deniyor benim birikimimden veriliyor, borç var deniyor benim takılarım bozduruluyor. Şimdi elimde son iki bileziğim kaldı, onları da korumak için kendimce çareler aramaya başladım artık.
Çevremdeki yakınlarım, durumu bilen abiler ablalar eşimi uyardı. "Böyle kız bulamazsın, kız varlıktan gelip senin yokluğunu kabul etti, bu yaptıkların ayıp" dediler. Eşim sıkışınca "psikolojim bozuktu, kafam doluydu" diye çark ediyor ama icraata gelince yine aynı.
Şu an ailemin yanına gitmeyi, kafamı dinlemeyi planlıyorum. İçimde birikmiş o kadar çok şey var ki... Bir yandan ayrılmayı, kendimi bu psikolojik şiddetten kurtarmayı düşünüyorum, bir yandan da emek verdiğim yuva için ne yapacağımı şaşırıyorum.
Benzer süreçlerden geçen, eşinin bu tarz manipülasyonlarına maruz kalan var mı aranızda? Sizce nasıl bir yol izlemeliyim?
Kardeşinin panik atağı şimdi konun değil ama. Baskıyla büyüdün tamam artık yetişkin bir insansın. Kararlarını kendin verdin. Çalışıp kendine hayat kurabilirsin.evet Özdeğer ve özgüven eksikliğim için zaten psikoloğa gidiyorum ben de genel olarak bir sıkıntı var şimdi bu durumdan olayın dışından bahsediyorum hayatım boyunca ailem tarafından da kuzenlerim olsun diğer şeyler olsun hep kıyaslandım hep ezildim kendim de böyle bir sıkıntı var yani o böyle bir şey oluştu özgüvensizlik oluştu aslında yüksek eğitimle giyiniş tipi düzgün bir insanım kendimi buna mı layık gördüm evet ben de bu hatayı nasıl yaptığımı asla inanamıyorum evlenmek için evlendim belki ailemden intikam almak istedim bilmiyorum benim bizim babamız da her zaman bizi ezerdi psikologum da buna yöneliyor yani bundan bir şeyler çıkarmaya çalışıyor kendimi düzeltmeye çalışıyorum bana davranışları ya düzelir ya da ben bu şeyi sürdürmem. evet yani sizin dediklerinizi okuyorum ve ben bazı Yorumlarda onayladığım anlamına gelmesin yani çok haklısınız çok doğru söylüyosunuz küçük bir yerde yaşıyorum aile de de sıkıntılarımız var abimin de psikolojik sorunları var panik atak sıkıntısı var kardeşimde de öyle genel bir sıkıntıları var işimiz iyi ama Allah bilir ne olur ne biter hepimiz böyle bir ailede büyüdük yani baskıyla büyüdük
Ablan değilim. Erkeğin peşinde koşulmaz. Bin yıllık kuralları değiştirmeye kalkmayacağız.evet ne desen haklısın ablacığım ama yemin ederim ki ben böyle biri olduğunu bilmiyordum bana farklı tanıttılar bir daha da tekrar görüşünce tekrar başlayınca da ben de artık ben istedim ben başlattım diye de geri vazgeçemedim ama bana çok iyi davrandı gözümü boyadı lovebombing yaşadım
Bu adamla nasıl tanıştın ?evlilik düşünmeyen evlilik için hiçbir ön hazırlığı olmayan parası olmayan ailesi sorunlu psikolojisi bozuk birine resmen zorla ite kaka koca yapmaya çalışıyorum ben nasıl bir salağım ya