Yani terapist bari bu randevu işine özen göstersin. Zaten ben kaygılı biriyim, o güne randevum varsa sabahtan benim için tek gündem odur. Zırt pırt ertelense bütün bünyem şaşar ki mesleği bu olan biri bu kadar özensiz olmamalı. Bir de seansta bir konuya süper keşif yapmış gibi takılmaları da beni rahatsız ediyor. Birkaç deneyimim oldu ve benim için terapi defteri kapanmıştır. Hic unutamıyorum taa üniversite zamaninda gitmiştim birine. Başka bir derdim vardi aslinda ama arada ev arkadaşımdan bahsetmiştim. Kız böyle çok yüksek yaşardı her seyi, sesi gülmesi ağlaması her seyi olaydı. Sabaha kadar uyuyamadım sesinden demistim terapide hani yorgun görünüyorum diye açıklamak için. Kendince cikarim yapmış, ben onun özgür ruhunu kıskanıyormuşum. Aslında onun gibi çevreye rahatsizlik verip bunu hic takmayan biri olmak istiyormuşum vs. Of abi tamam ya aşırı haklısın. Ben çünkü hırbo olmayı bilmiyorum ya ondan evet.
Kesinlikle çok ezbere yapıyor bi kısmı bu işi. Olayları kendi içinde değerlendirmiyor da teoriye saplanıp kalıyor.
Seninki muhtemelen Jung'dan esinlenmiş , rahatsız olduğun şeyi direkt "gölge yanın" olarak etiketlemiş. İnanılmaz ezbere bi yaklaşım.
Benimki de şema terapi uyguluyordu. Ama davranışlarımızın tamamını bebekliğimize yoramayız ya. Bende değersizlik , terk edilme kaygısı falan vardı. Annem beni terk etmiş olabilirmiş , bakım vermemiş olabilirmiş, türlü türlü senaryolar. Bence ben bu kaygıları daha sonraki yaşantılarımda öğrendim ama kadın ısrarla şema terapi çizgisinden çıkmadı.