Utanmalı başlık

Merhaba 40 yaşındayım 15 yıldır evliyim. 2 çocuğum var. Çalışıyorum iyi bir maaş alıyorum. Eşimle severek evlendim. Başıma böyle bir şey gelmeseydi asla ayrılmayı düşünmezdim.

Başıma gelen şey. Felaket kınanacağımı biliyorum ama yazıyorum. Çalıştığım yerde çok samimi olduğum bir kız arkadaşım vardı. Hala en yakın arkadaşım. Ama aramızdaki sevgi farklı bir sevgiye aslında aşka dönüştü. Aramızda cinsel bir şey yok. Sarılma ufak tefek öpücük temas var tabii ki. Normalde de çok sık görüştüğümüz için ve aynı cinsiyette olduğumuz için kimse bir şey fark etmiyor tabii ki. Zaten dosttuk artık aramızdan su sızmıyor gibii oldu. Sorun şu ki ilk bu iş bu hale geldğinde arkadaşım eşini kıskanmıyırum hatta ben de evlenirim sen benim nikah şahidim olursun tarzında iken şu an çok kıskanıyor. Sürekli evde neler oldu gibi öptü mü dokundu mu böyle soruyor. Çünkü duyguları çok arttı. Birlikte çok güzel vakit geçiriyoruz geziyoruz nerde ne yenir böyle şeyler yapıyoruz. Eşimle çok eğlendiğim söylenemez. Cinselliği zaten oldum olası sevmedim. Artık hiç canım istemiyor. Yani ben ayrılmak ailem için istemiyorum. Ama arkadaşımı da kaybetmek hiç istemiyorum hem onu çok seviyorum hem üzülsün istemiyorum. Eşim tabii ki anlıyor sorguluyor gözünün içine bakamıyorum. Bu süreçte eşime hiçbir duygum kalmadı aşık diildim zaten ama severim iyi adamdır beni hiç üzmedi. Ama beraber yaşamak istediğim kişi kesinlikle eşim diil. Çocuklarım olmasa ayrılırdım ve tam manasıyla hayatımı çok mutlu yaşardım. Onla olmak istiyorum hep yanyana. Görmediğimde özlüyorum ve üzülmesine de katlanamıyorum. Eşimin izin günlerinde ağlamaktan helal oluyor. Bu yola böyle başlamadık ama şu an iki aşık bir gün birlikte yaşamayı hayal ediyoruz.

Siz olsanız ne yapardınız.
Valla Fake derdim ama tanidigim bir kadin 3 cocugunu birakti kiz arkadasiyla yasiyor lezbiyen ikisi de cocuklar babalarina anlatiyormus Annem ve x abla yatakta ciplakti diye cocuklariniza acidim esinize sorsak sikinti yok o da gelsin kivrilsin aramiza diyebilir artik sasirtmiyor hicbir sey beni.
 
Türkiye’de de var aslında ama sizin bizim gibi insanlar olduğundan bilinirlilikleri yok, ancak hikayelerini bilen birileri olur da şöyle de bir şey yaşanmıştı diye anlatırsa biliniyorlar.
Evet bir kısmı mecbur kalıyor, gay ve biseksüel olan erkek arkadaşlarım var, bir kısmı benimle yaşıt bir kısmı bizlerden epey büyük, bu bahsettiğim kişi bizden 20 yaş kadar büyük ve büyükler arasında 50 yaşından sonra bile olsa cinsel yönelimini saklamadan yaşayan tek kişi, diğer büyükler saklamak zorunda kaldı, benimle yaşıtların da bir kısmı toplum baskısı yüzünden yurtdışına gitti.
Benim bir arkadaşım 23 yaşına kadar kadınlarla ilişki yaşadı ve cinsellikte buna dahil ama hep bir şeylerin yanlış olduğunu hissediyorduk ,biz daha sonra yeni yeni keşfetti eşcinselliğini ve belki 4-5 senede ancak tamamen kabul edip hayatını şekillendirdi sonra yurt dışına taşındı
Zaten dediğiniz gibi görünür olmak da çok zorlayıcı olur toplumda ,özellikle orta yaş üstü bir adam için hayal edemiyorum Fransız Kafka romanı gibi🥲
 
Benim bir arkadaşım 23 yaşına kadar kadınlarla ilişki yaşadı ve cinsellikte buna dahil ama hep bir şeylerin yanlış olduğunu hissediyorduk ,biz daha sonra yeni yeni keşfetti eşcinselliğini ve belki 4-5 senede ancak tamamen kabul edip hayatını şekillendirdi sonra yurt dışına taşındı
Zaten dediğiniz gibi görünür olmak da çok zorlayıcı olur toplumda ,özellikle orta yaş üstü bir adam için hayal edemiyorum Fransız Kafka romanı gibi🥲
Yaşıtlarım olanların çoğu ergenlik döneminde kendilerini fark etti ama toplum baskısı çok yoğun oluyor cinsel yöneliminiz yüzünden, ailelerine bile baskı vardı, aileleri çocukları üzerinden eleştirilince ebeveynler de çocuk üzerinde baskı kurmaya başlıyordu.

Çevre bir kere duyarsa veya şüphelenirse o çocuğu da ailesini de dışlıyor, benim arkadaşlarım dışlandı yaşıtlarının aileleri görüştürmedi yasaklar getirdiler, LGBT’yi asla geçmeyen bulaşıcı bir hastalık gibi görüyorlar ya da çocukları da özenir zannediyorlar, oysa ben yıllarca içlerindeydim arkadaşlığımı asla kesmedim en iyi arkadaşlarım da onlardı, birlikte takıldık diye onlar gay dur bende lezbiyen olayım demedim.

Orta yaş evet daha da kötü çünkü onların diğer arkadaşlarım gibi yurtdışına gitme şansları da yoktu zira 50 yıllık kurulu düzeni bozmaya korkuyorlardı, kimisi kamu çalışanıydı kimisi esnaftı, bir daha ailelerini görmeme aileden dışlanma, bambaşka bir ülkede sıfırdan başlama fikri korkuttu.
 
Merhaba 40 yaşındayım 15 yıldır evliyim. 2 çocuğum var. Çalışıyorum iyi bir maaş alıyorum. Eşimle severek evlendim. Başıma böyle bir şey gelmeseydi asla ayrılmayı düşünmezdim.

Başıma gelen şey. Felaket kınanacağımı biliyorum ama yazıyorum. Çalıştığım yerde çok samimi olduğum bir kız arkadaşım vardı. Hala en yakın arkadaşım. Ama aramızdaki sevgi farklı bir sevgiye aslında aşka dönüştü. Aramızda cinsel bir şey yok. Sarılma ufak tefek öpücük temas var tabii ki. Normalde de çok sık görüştüğümüz için ve aynı cinsiyette olduğumuz için kimse bir şey fark etmiyor tabii ki. Zaten dosttuk artık aramızdan su sızmıyor gibii oldu. Sorun şu ki ilk bu iş bu hale geldğinde arkadaşım eşini kıskanmıyırum hatta ben de evlenirim sen benim nikah şahidim olursun tarzında iken şu an çok kıskanıyor. Sürekli evde neler oldu gibi öptü mü dokundu mu böyle soruyor. Çünkü duyguları çok arttı. Birlikte çok güzel vakit geçiriyoruz geziyoruz nerde ne yenir böyle şeyler yapıyoruz. Eşimle çok eğlendiğim söylenemez. Cinselliği zaten oldum olası sevmedim. Artık hiç canım istemiyor. Yani ben ayrılmak ailem için istemiyorum. Ama arkadaşımı da kaybetmek hiç istemiyorum hem onu çok seviyorum hem üzülsün istemiyorum. Eşim tabii ki anlıyor sorguluyor gözünün içine bakamıyorum. Bu süreçte eşime hiçbir duygum kalmadı aşık diildim zaten ama severim iyi adamdır beni hiç üzmedi. Ama beraber yaşamak istediğim kişi kesinlikle eşim diil. Çocuklarım olmasa ayrılırdım ve tam manasıyla hayatımı çok mutlu yaşardım. Onla olmak istiyorum hep yanyana. Görmediğimde özlüyorum ve üzülmesine de katlanamıyorum. Eşimin izin günlerinde ağlamaktan helal oluyor. Bu yola böyle başlamadık ama şu an iki aşık bir gün birlikte yaşamayı hayal ediyoruz.

Siz olsanız ne yapardınız.
Yetkililere sesleniyorum, artık şuraya bi kusma emojisi koyuverin.
 
Cinsel yöneliminiz kimsenin umrumda değil de, adamı sevmiyorsanız ayrılın bacım.
Olabilir, duygular bitebilir ama çok romantik bir şeymiş gibi anlattığınız şey “aldatmak”..
 
Merhaba 40 yaşındayım 15 yıldır evliyim. 2 çocuğum var. Çalışıyorum iyi bir maaş alıyorum. Eşimle severek evlendim. Başıma böyle bir şey gelmeseydi asla ayrılmayı düşünmezdim.

Başıma gelen şey. Felaket kınanacağımı biliyorum ama yazıyorum. Çalıştığım yerde çok samimi olduğum bir kız arkadaşım vardı. Hala en yakın arkadaşım. Ama aramızdaki sevgi farklı bir sevgiye aslında aşka dönüştü. Aramızda cinsel bir şey yok. Sarılma ufak tefek öpücük temas var tabii ki. Normalde de çok sık görüştüğümüz için ve aynı cinsiyette olduğumuz için kimse bir şey fark etmiyor tabii ki. Zaten dosttuk artık aramızdan su sızmıyor gibii oldu. Sorun şu ki ilk bu iş bu hale geldğinde arkadaşım eşini kıskanmıyırum hatta ben de evlenirim sen benim nikah şahidim olursun tarzında iken şu an çok kıskanıyor. Sürekli evde neler oldu gibi öptü mü dokundu mu böyle soruyor. Çünkü duyguları çok arttı. Birlikte çok güzel vakit geçiriyoruz geziyoruz nerde ne yenir böyle şeyler yapıyoruz. Eşimle çok eğlendiğim söylenemez. Cinselliği zaten oldum olası sevmedim. Artık hiç canım istemiyor. Yani ben ayrılmak ailem için istemiyorum. Ama arkadaşımı da kaybetmek hiç istemiyorum hem onu çok seviyorum hem üzülsün istemiyorum. Eşim tabii ki anlıyor sorguluyor gözünün içine bakamıyorum. Bu süreçte eşime hiçbir duygum kalmadı aşık diildim zaten ama severim iyi adamdır beni hiç üzmedi. Ama beraber yaşamak istediğim kişi kesinlikle eşim diil. Çocuklarım olmasa ayrılırdım ve tam manasıyla hayatımı çok mutlu yaşardım. Onla olmak istiyorum hep yanyana. Görmediğimde özlüyorum ve üzülmesine de katlanamıyorum. Eşimin izin günlerinde ağlamaktan helal oluyor. Bu yola böyle başlamadık ama şu an iki aşık bir gün birlikte yaşamayı hayal ediyoruz.

Siz olsanız ne yapardınız.

Bence de çok utanmali bir konu 🤣🤣...Olsanız 15_ 16 çok normalde.İnsan biseksuel olduğunu 40 yaşında mi anlar.
 
Cinsel yönelimim değişti gibi bir şey diil bu. Aksine evlenene kadar erkeklerden hoşlandım. Eşimden de hoşlandım. Yani bundan sonra bir kadından hoşlanırım gibi bir durum yok. Aslında konu cinsellikten uzaktı.
Bisex olabilirsiniz ama öyle olsanız bile 40 yasina kadar fark edersiniz yani. Artı olarak bu yaştan sonra aksiyon almanın bi manası yok. Kocanla devam et
 
Görüyorum ki hiç kimse I Love You Phillip Morris izlememiş. 💔💔

Wing Wing sen izlemişsindir. 🫠
 
Kadın erkek anlaşılır
Bir insanın asexsuel olmasınıda anlarım
İki erkeğide anlıyorum
Ama iki kadın tuhaf geliyor empati yapamıyorum
Kınamıyorum ama anlamıyorumda
Gülmem geliyor😂
 
Bir iş arkadaşım ( 4 yıl çalıştık ) geldiğinde boşanmıştı. Sonra sevgilisi vardı ( erkek ) son sene bir kadınla birlikteydi . 30 lu yaşlarındaydı. Demek ki cinsel yönelim geç fark edilebiliyor. Kaldı ki tr de kadınlar da erkekler de kendini gerçek anlamda çok geç tanıyorlar bence . Bana mümkün geliyor
 
Back
X