Ahali Lokali

Yıllar sonra buraya girip bu yazdıklarımı okuyup, bu geçtiğim dikenli yolları, içimin kanayışlarını görmek, ne yollardan geçip buralara geldim demek istiyorum.

Belki hiç yapamayacağım onu. Ama en azından onu umut etmek için bile yaşamaya değer hayat.
 
Bugün öğlen müthiş bir ağlama krizinden sonra dersimin başlamak üzere olduğunu fark ettim. Oturdum bilgisayar başına, şiş ve kıpkırmızı gözlerim yokmuş gibi rujumu sürdüm ve 5 dk önce hıçkırıklarla ağlayan ben değilmişim gibi çocuklarıma şarkılar söyleyerek ders anlattım, İngilizce sohbet ettik. Ders bitince gelip içeri ağlamaya devam ettim. Merak edenlere öğretmenliğin tarifi olsun.
 
Bu siteyi kullanmak için çerezler gereklidir. Siteyi kullanmaya devam etmek için onları kabul etmelisiniz. Daha Fazlasını Öğren.…