İşte bu kafa yüzünden Allah hayırlı evlat versin diyorum. Koca insansınız, bu ergen tripleri niye?Valla ben zorsam onlar kolay olacak.
O orospu dedi diye attımO orosbu dedı dıye mı tekme attın yoksa tekme attıktan sonra mı ororsbu dedı
Konu sahibi eğer evlenirsen; şimdi ters ters konuştuğun ablaların bir gıdım bakış açısından faydalanıp çare bulmak için her gün çok ciddi konular açarsın.Ve ben evlencem galiba 1 haftadır konustugum biriyle kurtulur muyum öyle?Bugün gel isteteyim seni dedi.
Teşekkür ederimKonu sahibi eğer evlenirsen; şimdi ters ters konuştuğun ablaların bir gıdım bakış açısından faydalanıp çare bulmak için her gün çok ciddi konular açarsın.
Evlilik kurumunu bu şartların sana kattığı toksiklikten sıyrılmadan başaramayacağını düşünüyorum. Meslek sahibi olup kendinize ait ev tutup, iletişim türünüzü saldırgan/savunma modundan sıyırıp merhametli iletişim türüne geçince bile halen evlilik kurumunun altından kalkamayabilirsiniz.
İletişim türünüz yalnız ve huzurlu yaşadıktan sonra 3-5 sene sonra anca düzelir. Merhametli olmak için duyguları betimleyen romanlar okursunuz o süreçte.
Burası gibi sitelerin de size iyi geleceğini düşünüyorum.
Ama aşırı yorumcu olmaktan ziyade demirbaş üyelerin yorumlarına okuyucu olmanız çok önemli bir detaydır.
psıkıyatrı ılacı kullanmayı dene. Doktorunla konus ofke kontrol sorunum var. Bazen a cıkıslar daha kotu olaylar dogurabılıyor.O orospu dedi diye attım
Ben de taekwondocuyum ve cidden çok sert dövüşüyorum hoca kızıyor.Ve en çok bana zararı var ciddenFarketmeden babanızın diliyle konuşuyorsunuz. Ayağıma sağlık demeniz. Bir hata yaptınız pişman değilim demeniz. Pişman değilseniz; gerçekten böyle mi olmak istiyorsunuz?
11 yaşında dayak yerken, babasının sırtında sandalye kırdığı birini tanıyorum. Öfkesi, hıncı, kini bitmeyen, mutlu olamayan biriydi. Tekvando maçlarına katıldı. İçten içe yanan bu ateşin savunma sanatlarında tetikleyici etkisini başka bir sporcudada gördüm. Babası ona, o kardeşlerine şiddet uygulardı.
Malesef çok kötülüğünüde gördüm kendisinin. Günün sonunda yaptıkları hep kendisine zarar oldu. Yapmayın bu öfkenin en çok size zararı var. Mutluluk, huzur, güven burada değil.
Merhamet duygunuz köreldiyse doğada yürüyüş, ufka, denize bakmak, renklerle boyama yapmak, bir el sanatıyla uğraşmak, hayvanları beslemek gibi yumuşak şeyler yapacaksınız. Ve mutlaka travma odaklı çalışan bir terapistten destek alın.
Ben de taekwondocuyum ve cidden çok sert dövüşüyorum hoca kızıyor.Ve en çok bana zararı var cidden
Teşekkür ederim doğru söylüyorsunKontrolsüz öfkenin tekme ve yumrukla bağlantısı var burası kesin zaten
Bahsettiğim diğer sporcu arkadaşımda tekvandocuydu. Onunda öfkesi büyüktü. Hocaları hayrete düşüren bir hızla yükseldi ancak ne kendisine ne kimseye bir zararı olmadı onun. Sporun onun iç disiplinini çok iyi yükselttiğini düşünüyorum.
Evlenmekten bahsetmişsiniz. Çiftler ve ilişkiye dair çalışan tüm uzmanların hemfikir olduğu bir konu var. Partnerlerlerimizi rastgele seçmiyoruz. Bizde eksik veya fazla ne varsa seçimlerimiz bununla alakalı. İyi bir hayat için evlenmek isterseniz; sağlıklı bir birey olmanız lazım.
Valla bibim evlenirse ekime, evlenmezse ......... kadar yolu varAllahım sen bu kıza biraz akıl ver her yazdığı ayrı fiyasko evlenecekmiş
Valla bibim evlenirse ekime, evlenmezse ......... kadar yolu var
Aaaaa tuh.Mune mune az sonra gösterir nereye kadar yolun olduğunu :)
Bu tek hatanız sizi katil bile eder yalnız. Öncelikle küfür ve hakaret etmeden kendinizi ifade etmeyi öğrenin belli ki aileniz bu konuda yetersiz. Ama onlar öyle diye sizinde onlar gibi olmanıza gerek yok nefret ettiğiniz şeye dönüşüyorsunuz farkında değilmisin.Benim kendime göre tek hatam,aşırı fevriyim tahammülsüzüm aniden kinlenip hırslanıyorum birde o olayı geri de bırakamıyorum düşündükçe hırs yapıyorum.
Direkt konuya gireceğim arabadayız ve yolculuk yapıyoruz annem 3 dür istemediğim şakayı yapıyor uyarıyorum yapma diye sus diye en son babam atladı ordan noluyor ya felan diye ben de sen karışma dedim o da kes dedi ben de düzgün konuş istersen dedim birden arabayı bariyere hızla sürdü ve çarpmak istedi seni burda öldürürüm dedi ben de sıkıysa dene dedim annem babamı tutmaya calısıyor ben sakince basitlik diz boyu yaptığın hareketlere bak dedim hala öldürücem seni orospu dedi sonra vurmaya çalıştı ağzına sıçarım orospu diye ben de tekme attım kafasına iki tane birbirimize girdik sonra annem felan durdurdu elim ayağım titriyor hala napmış olabilirim bu kadar nefret ediyorum bunlardan
Ve bu kavgaların cogu annem yüzünden cıkıyor o gün de hasetliğine bak diyip gitti uyardım yapma diye misafirin icinde rezil edecek sekilde tekrar yaptı bugün de geldi saçlarına bak eşek gtü gibi dedi güldü yine uyardım ve patladı işte.
Kulaklık takıyorum normalde ama kulaklığım kırık yenisi siparişte,bu sıra gecici isitme kaybı yasıyorum ve kavga biraz da benim son ses telefon izlememden oldu doktora hala gidemedimŞu yorumunuza kadar okudum, diğer konularınızı da bilmiyorum. Ben de böyle bir aileden geldiğim için sizi anlayabiliyorum ama görece “normal” ailelerden gelmiş olanların anlayamamasını da çok normal karşılıyorum. Bizim de araba yolcuklarımız hep böyle kabus gibi geçerdi, üstelik her yaz Türkiye’nin neredeyse en batısından önce en kuzeyine, sonra da en güneyine uzanan uzuuuun seyahatler yapardık. Özellikle annem kardeşim ve benim kaçamayacağımızı bildiği için midir nedir, en civcivli konuları (okul başarısızlıklarımız ve başkalarının başarıları, başkalarının ne kadar zayıf ve bizim ne kadar şişman olduğumuz, akrabaların dindarlığı ve bizim yeterince dindar olmadığımız gibi) bu yolculuklarda açardı. Babam anneme bu konuları kapatmasını söyleyecek cesarete sahip değildi, çünkü kavga çıkaranın kendisi olmasını istemezdi. Ailenin en kara koyunu olarak ben, tabii biraz bağırarak “anne yeter!” dediğim an babam çıldırır, “sizin yüzünüzden hayatım bitti” falan diyerek, artık bariyer mi, köprü ayağı mı, düşük banket mi, önünde ne varsa ona doğru hızlıca arabayı sürerdi. Sonrası kavga gürültü, bazen hafif şiddet. Ben çok küçük yaşlardan itibaren bu kavgalardan kaçınmanın yolu olarak kulaklıkla müzik dinlemeyi ve arabada hemen uyumayı buldum, ama bu sizin için etkili bir yöntem olmayabilir. Benim ebeveynlerim zamanla duruldular, hatta dönüp bizden ve birbirlerinden özür dilediler, umarım sizin için de aynısı olur.
Burda kimse bunu anlamak istemiyor hala tahrik var diyor,tahrik olması beni öldüreceği anlamına mı geliyor ömrüm boyunca onları affetmeyeceğimŞu yorumunuza kadar okudum, diğer konularınızı da bilmiyorum. Ben de böyle bir aileden geldiğim için sizi anlayabiliyorum ama görece “normal” ailelerden gelmiş olanların anlayamamasını da çok normal karşılıyorum. Bizim de araba yolcuklarımız hep böyle kabus gibi geçerdi, üstelik her yaz Türkiye’nin neredeyse en batısından önce en kuzeyine, sonra da en güneyine uzanan uzuuuun seyahatler yapardık. Özellikle annem kardeşim ve benim kaçamayacağımızı bildiği için midir nedir, en civcivli konuları (okul başarısızlıklarımız ve başkalarının başarıları, başkalarının ne kadar zayıf ve bizim ne kadar şişman olduğumuz, akrabaların dindarlığı ve bizim yeterince dindar olmadığımız gibi) bu yolculuklarda açardı. Babam anneme bu konuları kapatmasını söyleyecek cesarete sahip değildi, çünkü kavga çıkaranın kendisi olmasını istemezdi. Ailenin en kara koyunu olarak ben, tabii biraz bağırarak “anne yeter!” dediğim an babam çıldırır, “sizin yüzünüzden hayatım bitti” falan diyerek, artık bariyer mi, köprü ayağı mı, düşük banket mi, önünde ne varsa ona doğru hızlıca arabayı sürerdi. Sonrası kavga gürültü, bazen hafif şiddet. Ben çok küçük yaşlardan itibaren bu kavgalardan kaçınmanın yolu olarak kulaklıkla müzik dinlemeyi ve arabada hemen uyumayı buldum, ama bu sizin için etkili bir yöntem olmayabilir. Benim ebeveynlerim zamanla duruldular, hatta dönüp bizden ve birbirlerinden özür dilediler, umarım sizin için de aynısı olur.
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?