Benim de özel öğrencilerim var. Hiçbirine acıyarak yaklaşmam. Siz durumu çok yanlış anlamışsınız. Benim öğrenciler lise çağında, mutlaka hayatlarını kazanabilecekleri bölümlere yönlendirilmeleri için uğraşır, neyi başarabiliyor neyle ilgisi var bunları bulmaya çalışırım. Acımak yanlış bir tabir oldu benceYahu siz niye başka birinin çocuğu için acıyarak ağlıyorsunuz ? Çocuktur bu bundan daha normal bir şey olabilir mi ? Asıl acıyor olmanız düşünce sisteminizi ortaya koyuyor bence ve bu çok yanlış bir sistem.
Kızımın yanında açmadım konuyu. Etiketlemek dediğiniz tanısını söylemem galiba. Onu da yanında söylemiyoruz. Kızım çok dışa dönük özgüvenli bir çocuk. Bu konu kendi endişelerim için açtığım bir konuÇok büyütüyorsunuz olayı, konu başlığını okuyunca çocuk dışlandı diye düşündüm. Hiçbir özel durumu olmayan bir çocuk da repliğini unutabilir, kekeleyebilir, donup kalabilir. Umarım çocuğun yanında da bu şekilde konuşmazsınız, çünkü sürekli etiketliyorsunuz çocuğunuzu.
Siz eşinizle yada arkadaşınızla konuşurken çocuklar dinliyor, yüz ifadenizden de anlıyorlar. O yüzden sürekli altını çizmeyin lütfen çocuk da sonra ben herkesten farklıyım, yapamıyorum diye düşünebilir.Kızımın yanında açmadım konuyu. Etiketlemek dediğiniz tanısını söylemem galiba. Onu da yanında söylemiyoruz. Kızım çok dışa dönük özgüvenli bir çocuk. Bu konu kendi endişelerim için açtığım bir konu
Çok haklısınız. Evde uzun süredir aba sistemi uyguluyoruz. Olumsuz şeyleri görmüyoruz, konuşmuyoruz sadece olumlu durum ve davranışları görüp konuşuyoruz. Dediğiniz gibi olumsuz davranış değiştirilebilir ama olumsuz benlik algısının değiştirilmesi çok zorSiz eşinizle yada arkadaşınızla konuşurken çocuklar dinliyor, yüz ifadenizden de anlıyorlar. O yüzden sürekli altını çizmeyin lütfen çocuk da sonra ben herkesten farklıyım, yapamıyorum diye düşünebilir.
Kesinlikle büyük kızlarım unutsa, dans etmeyi bırakıp örgüsünü açsa uzun süre gülerek anlatacağımız bir anımız olurdu sadece. Küçük kızım konusunda aşırı hassasım şu an daha net farkına vardım bunun. Teşekkürler yorumunuzaBüyük kızlarınızdan biri gösterisinde donup kalsa, repliğini söyleyemese, ne bileyim dans edemese, rolünü unutsa falan bu şekilde davranmazdınız diye düşünüyorum. Endişelenmekte tabii ki haklısınız ama kızınız teşhisli rahatsızlıkları olmasa da gösteride böyle bir durum yaşayabilirdi. Bu şekilde de düşünün lütfen.
Bu normal değil mi, bu hassasiyeti anlıyorum.Kesinlikle büyük kızlarım unutsa, dans etmeyi bırakıp örgüsünü açsa uzun süre gülerek anlatacağımız bir anımız olurdu sadece. Küçük kızım konusunda aşırı hassasım şu an daha net farkına vardım bunun. Teşekkürler yorumunuza
Gösterilerde etrafı izleyen benim çocuğumNe güzel yazmışsınız çok teşekkürler. Bugün tüm gösteride etrafı izleyen başka bir çocuk vardı. Valla herhalde gösterinin yarısını ağlayarak geçirdim. Kim bilir annesi ne çok üzülmüştür diye.
Benim 3 çocuğum var, ufaklığın en küçüğü. İnsanın yumuşak karnı evladı olurmuş en çok kızımda anladım ben. Hani bir el varmış da o el sürekli kalbinizi sıkıyormuş gibi