Arkadaşlar niye bu kadar sert eleştiriler geldiğini anlamadım. Ben bu işe girerken kimse bana sürekli şehir dışı seyahatleri olacağını söylemedi. İşe başladıktan sonra öğrendim.
Benim gittiğim şehir dışı seyahatleri genelde dağ başına oluyor. (Mühendisim, çeşitli testlere katılmam gerekiyor). Gitsem bile ben sütümü nerede sağacağım, sağdım diyelim nerede nasıl saklayacağım eve dönene kadar. Her şey çocuğu bırakmak da değil ki. Çocuğumu geceleri emanet edebileceğim kimse var mı diye hiç kimse sormuyor. Eşim vardiyalı çalışıyor.
Hayat bu tek düze değil. İş de çocuk da bir parçası. Analık izninin 16 hafta olduğu bir ülkede ben yaşını doldurmamış çocuğumu bırakmak istemediğim için eleştiriliyorum. Bebeğim 4 aylık olunca işe dönüp hayatımda hiçbir değişiklik olmamış gibi çalışmaya devam etmeliydim değil mi? Dilerim sizler hayatınızda hiç böyle ikilemlerde kalmazsınız, dilerim bu hayatta ayağınıza taş değmez hiç.
Ben patron şirketinde çalışmıyorum, kurumsal bir firmadayım. İk ile konuşacağım yapabileceğimiz neler var diye.
Herkese yorumları için teşekkürler