- Katılım
- 26 Ağustos 2025
- Mesajlar
- 86
- Emoji Skoru
- 25
- Puanlar
- 3
- Yaş
- 25
- Konu Sahibi calikusucum
- #1
Kızlar nişan atmıştım, 6 ay oldu. 2 ay öncede kız kardeşimi verdik, şimdi onun nişanı var hemde benim eski nişan tarihimle aynı. Kendimi acındırmak asla istemiykrym nefret ederim de aynı zamanda. Ama saygı duyulmasını istiyorum. Kız kardeşim akrabamıza verildi, zaten birbirlerini seviyorlardı çok mutluyum kiz kardeşim adına. Fakat bugün bir olay oldu, dayım sayılacak şahsiyetsiz annemi arayıp sen eski dunurune aldığın kıyafeti giy deyip kahkaha attı, her konuda eskiyi açıyor garip bir şekilde. Bana laf sokuyor. Bende dayanamadım bayat aşağılık kompleksine girilmiş bir espriydi dedim. Telefonu kapattı. Annem bana dedi ki bu kadar kıskanacağını bilseydik kız kardeşini değil önce seni verirdik dedi. Ve bunu az çok sözleriyle bakışlarıyla ima ediyordu. Ama bu kez bu kadar açık ve net yaptı. Yemin ederim öyle bir niyetim olsa zaten istemediğimi belirtirdim ama ben kendi hayatına bakan kendi geleceğini kurmaya çalışan bir kızım. Çok doldum çok şey söylemek istedim ama cümleler boğazıma dizildi, o ân bir şey diyemedim sana yazıklar olsun sen annemkenn böyle düşünüyorsann bir başkası ne düşünür diyebilmekle yetindim sadece. ağlamaktan gözlerim kan çanağına dönüştü. Dayım denen karaktersize haddini bildirdiğim için kıskanç oldum. Çok alıngan oldum, herkese gard alan taş duvar ören bir kıza dönüşmüşüm öyle diyor özür dilemek yerine. O kadar kırıldım ki. Haksız mıyım sizce