Hahahah oh beee, yalnız degilmisim.
Benim annem de aynı durum. Mesela tüm gün gorusurler, gün ortasında bir saat annemi görmeye giderim, teyzem telefonla annemi arar, bir şeyler anlatmaya başlar. Halbuki ben gider gitmez yine gorusecekler zaten. Bir saat bile bekleyemez maalesef.
Galiba aramızdaki tek fark, benim annem o an mesela telefonu kapatmaya çalışır, "tamam, sonra konuşuruz, sonra konuşuruz" der yüz kere, fakat teyzem asla kapatmaz, anlatmaya devam eder.
Mesela ailece akşam yemeği yiyecez, tam sofraya otururuz, teyzem kapıyı çalar ve kapıda ayak üstü anneme bir saat bir şeyler anlatır.
Benim biraz kalbimi soğutan, annemin sürekli "sonra konuşuruz" dediğini duymam. Buna rağmen tahammülüm sıfır, kıskançlık asla değil, paylasamamak değil. Onun bir kardeşe ihtiyacı varsa, benim de bir anneye ihtiyacım var. Olay bu.