Sizin ortamınız nasıl oluyor bilmiyorum olayın içinde değildim ama yakın zamanda ard arda 3 cenazem oldu. Öncelikle kimse yemek yemeğe gelmiyor. (Ama İstanbul’dayız köyde değiliz. Köyde bence de yemek vermeye gerek yok ama uzaktan gelen varsa bilmiyorum) İstanbul’da herkes uzak yollardan geliyor. Bir yerden bir yere gitmek min 1 saat. Trafik oluyor artıyor. Yok cami başka yerde yok mezarlık başka yerde. Bu sürede de insanlar acıkıyor. Acımızı paylaşmak için gelmişler. Karınlarını doyurmak gerekiyor. Kimsenin de yemeğe gömüldüğünü görmedim 3 cenazede de. Sadece dua okumaya gelen hoca her gelişinde yanına Yemek istedi

Bu arada bu yemek organizasyonunu da cenaze sahibi değil yakınlarının yapması gerekiyor. Yani anneannem öldüğünde eşim yaptı mesela anne teyze kendinde değildi. Ya da başka birinde ölen kişinin eşinin yeğenleri yaptı. Acısı görece daha az olan en yakınlar üstlenir bu işi.
Onun dışında gelen yakınlar da boş gelmez zaten. Bizim çok akrabamız ne lazım yiyecek diye aradı. Dolma börekle gelen çok oldu. Evinde tencere yemeği yapıp gelen çoktu. Sonra o yemekleri ne yapacağımızı bilemedik.
Halanız da böyle sürekli eleştireceğine yapıcı davranıp çözümle gelseydi daha iyidi. Yaşl ölümlerinde ev ortamı çok acılı olmuyor. Zaten yemek düşünecek kavga edecek kadar da kendindeymiş. Kendi bir organizasyon yapsaymış. Etini alıp gelseydi mesela.
Yine de şu cenaze evinde yemek yenmez muhabbetine ben sinir oluyorum sonuç olarak. Cenaze evine yemek götürülür yemek de yenir. Gelen genç kadın misafirler mutfağa girişir ikramları hazırlar. Cenaze sahibi bunlarla uğraşmaz.